Άθλια αντιχριστιανική προπαγάνδα με fake news από κανάλια και εφημερίδα

Η φωτογραφία του 2018 από τα Θεοφάνεια στον Αχελώο που παρουσιάστηκε από την "Εφημερίδα των συντακτών" ως φετινή.

Το θέμα των fake news με την προβολή του βίντεο από τα Θεοφάνεια του 2015 ως φετινού στην Αγία Άννα της Νάξου από κάποια  τηλεοπτικά κανάλια αλλά και της φωτογραφίας από τα Θεοφάνεια του 2018 στον Αχελώο ως φετινής από την "Εφημερίδα των συντακτών" ανέδειξαν οι έγκριτες ιστοσελίδες Ellinika Hoaxes και  Orthodoxia.info με τις ακόλουθες δημοσιεύσεις: 

1.ΣΚΑΪ, ALPHA και STAR προέβαλαν βίντεο του 2015 ως πρόσφατο, από τον αγιασμό των υδάτων στη Νάξο [Εllinika Ηoaxes, 6/1/2021]

2. Φωτογραφία από τα Θεοφάνια του 2018 παρουσιάζεται ως πρόσφατη [Εllinika Ηoaxes, 9/1/2021]

3.Βίντεο από τα Θεοφάνεια του 2015 εμφανίστηκε σε δελτίο ειδήσεων ως σημερινό [Οthodoxia Ιnfo, 6/1/2021]

4.ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ: Νέο κρούσμα fake news. Αυτή τη φορά από την Εφημερίδα των Συντακτών [Οthodoxia Ιnfo, 9/1/2021]

[Μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές η "Εφημερίδα των συντακτών" έχει διατηρήσει ακέραιο το άρθρο με τη φωτογραφία του 2018 στην κορυφή της σελίδας. Δείτε εδώ]

***

(update 14/1/2021: Εδέησε επιτέλους η Εφ. Συν. να αφαιρέσει την φωτογραφία του 2018 που είχε παρουσιάσει ως... φετινή από τα Θεοφάνεια στον Αχελώο σε σχετικό της ρεπορτάζ)

***

Η απάντηση της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας:  

Προς αποκατάσταση της αληθείας…!

Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, την Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2021 με τίτλο: «Τους άλλαξαν τα… Φώτα» (σελίδα 12), παρατίθεται φωτογραφία από Τελετή Καταδύσεως Τιμίου Σταυρού στον ποταμό Αχελώο και ιδιαίτερα στην τεχνητή λίμνη του Στράτου Αιτωλοακαρνανίας, η οποία (τελετή) δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ κατά τη φετινή χρονιά. Μάλιστα η φωτογραφία συνοδεύεται από λεζάντα, όπου αναφέρεται με ειρωνικό σχόλιο «σε αγιασμένο… συνωστισμό», καθώς αναγράφει και ότι «Όποιος εντοπίσει κάποιον να φοράει μάσκα κερδίζει!».

Η Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας διευκρινίζει ότι σε ολόκληρη την Ιερά Μητρόπολη, κατόπιν εντολής του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου κ. Κοσμά, τηρήθηκαν όλα όσα αποφάσισε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος στην συνεδρίαση της 4ης Ιανουαρίου 2021. Το ίδιο άλλωστε είχε ανακοινωθεί σε ενημερωτικό Δελτίο Τύπου για τον φετινό εορτασμό την ημέρα των Θεοφανείων: «..εορτάσθηκε η μεγάλη Δεσποτική Εορτή των Θεοφανείων σε ολόκληρη την Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, με πιστή τήρηση των αποφάσεων της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος».

Η Ιερά Μητρόπολη διαψεύδει κατηγορηματικά ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία αφορά την φετινή εορτή των Θεοφανείων, και καλεί τους υπευθύνους να πράξουν τα απαραίτητα για την αποκατάσταση της αληθείας και την περιφρούρηση της αντικειμενικής ενημέρωσης των Ελλήνων. Επισημαίνεται ότι η φωτογραφία απεικονίζει τελετή περελθόντος έτους, όπως με άνεση μπορούν να βεβαιώσουν τα πρόσωπα που εικονίζονται.

Με το παρόν Δελτίο Τύπου ενημερώνουμε τα πιστά μέλη της Εκκλησίας για την ακρίβεια των γεγονότων, αφού είναι ολοφάνερο ότι συγκεκριμένα κέντρα προσπαθούν με κάθε τρόπο να οδηγήσουν τους πολίτες σε ρήξη, θέλοντας να φέρουν την Εκκλησία απέναντι στην Κοινωνία.

Είναι πλέον πασιφανής η προσπάθεια δημιουργίας αρνητικού κλίματος για την Εκκλησία με αφορμή την εορτή των Θεοφανείων, από μερίδα των Μ.Μ.Ε., χρησιμοποιώντας αρχειακές φωτογραφίες και βίντεο. Αντίστοιχο ρεπορτάζ που προβλήθηκε σε τηλεοπτικούς σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας παρουσίασε εικόνες (Video) του 2015 από τον εορτασμό των Θεοφανείων στη Νάξο ως φετινές(!!!), αναγκάζοντας την Ιερά Μητρόπολη Παροναξίας να ζητήσει την αποκατάσταση της αλήθειας.

Και όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι η Εκκλησία ανταποκρίθηκε θετικά και με σεβασμό, από την πρώτη στιγμή, στην επιβολή των μέτρων για τη δημόσια υγεία. Για να έλθουμε τώρα κι εμείς να τονίσουμε με τη σειρά μας: Όποιος εντοπίσει κάπου την αποκατάσταση της αλήθειας, κερδίζει!!!

[πηγή: http://www.imaa.gr/2012-03-18-21-38-34/deltia-typou/1029-pros-apokatastasi-tis-alitheias.html]

***

Η ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας: 

Η Ιερά Μητρόπολη Παροναξίας εξ αφορμής της προβολής οπτικοακουστικού υλικού (video) σε δελτία ειδήσεων της 6ης Ιανουαρίου 2021 τηλεοπτικών σταθμών πανελλαδικής εμβελείας (ALPHA TV, SKAI TV, STAR TV) συνοδευόμενου από επικριτικό σχολιασμό περί τελέσεως στην Νάξο εκτός Ιερού Ναού, του αγιασμού των υδάτων, ανήμερα της εορτής των Θεοφανείων, από Ιερέα της Μητροπόλεώς μας, ρίπτοντας τον Τίμιο Σταυρό στη θάλασσα από πλοιάριο, με την συμμετοχή πιστών και μάλιστα παιδιών χωρίς κανείς να φέρει προστατευτικές μάσκες και προς αποκατάσταση της αλήθειας, διαψεύδει κατηγορηματικά ότι τα ανωτέρω κατ’ επανάληψη προβληθέντα είναι εφετινά συμβάντα και διευκρινίζει ότι το εν λόγω οπτικοακουστικό υλικό που προβλήθηκε, καταγράφηκε και αφορά εορτή των Θεοφανείων του έτους 2015.

Γι' αυτό άλλωστε και κανένα από τα εμφανιζόμενα πρόσωπα στην προβολή αυτή δεν φέρει προστατευτική μάσκα και οι καιρικές συνθήκες που παρουσιάζονται είναι διαφορετικές από τις επικρατούσες.

Καλούμε τους ανωτέρω τηλεοπτικούς σταθμούς να επανορθώσουν και να αποκαταστήσουν από τα δελτία ειδήσεών τους την αλήθεια, διευκρινίζοντας ότι το οπτικοακουστικό υλικό που προέβαλαν αφορούσε τελετή αγιασμού των υδάτων στην Νάξο προ εξαετίας (δηλαδή το έτος 2015), καθώς η ανακριβής τηλεοπτική αναφορά και παρουσίαση πανελλαδικά της δήθεν μη τήρησης των νόμων της Πολιτείας και των εντολών της Ιεράς Συνόδου, ανήμερα των εφετινών Θεοφανείων, έχει προκαλέσει αναστάτωση στην κοινωνία της Νάξου αλλά και αφορμή δυσμενών σχολίων και σκανδαλισμού κατά της Εκκλησίας γενικότερα.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας

[πηγή: https://www.orthodoxianewsagency.gr/mitropolitiko_ergo/ι-μ-παροναξίας/i-m-paronaksias-na-apokatastathei-i-alitheia/]

Η μαρτυρία του π. Ν. Λουδοβίκου για τους Ορθοδόξους αγίους της εποχής μας

 

Αποσπάσματα από το βιβλίο του π. Νικολάου Λουδοβίκου, Η ανοικτή ιστορία και οι εχθροί της – Η άνοδος του Βελούδινου Ολοκληρωτισμού, εκδόσεις Αρμός, Αθήνα  2020, σελ. 158 – 161 και 164 – 166.

Διαβάστε τα σχετικά αποσπάσματα εδώ: 

http://o-nekros.blogspot.com/2020/12/blog-post_97.html

***

Δείτε επίσης: 

Κράτος, ηθική και μεταφυσική: από τον Ηγεμόνα του Μ. Φωτίου στον Ηγεμόνα του Μακιαβέλι

Ανδρέας Λουδάρος: "Οι 9 εκκλησιαζόμενοι είναι τόσο σχετικό με την πραγματικότητα όσο και το «φάτε παντεσπάνι αν δεν έχετε ψωμί»"

πηγή: ORTHODOXIA.INFO, 11/12/2020

Απόσπασμα από το καίριο άρθρο του Ανδρέα Λουδάρου  με τίτλο:  "Θέλουμε μια Εκκλησία προοδευτική ή μια Εκκλησία διαλυμένη;": 

(...)Βρέθηκαν λύσεις για κάθε ανάγκη. Για τους επαγγελματίες, για τους εργαζόμενους, για τα κατοικίδια, για τους αθλητές, για τα ντελίβερι… για κάθε τομέα της κοινωνίας που βάλλεται από την κατάσταση. Και πολύ καλά έγινε! Μόνο για το θέμα του εκκλησιασμού δεν βρέθηκε.

Πολύ φοβάμαι πως αν η Κυβέρνηση επιμείνει σε αυτήν την απόφαση, η σύγκρουση θα είναι «μονόδρομος» για την Εκκλησία. Όχι επειδή ξαφνικά δεν πιστεύει στα μέτρα, ούτε επειδή υιοθέτησε τις θεωρίες συνωμοσίας, αλλά για τον πολύ απλό λόγο πως πλέον η Κυβέρνηση στέρησε από την Εκκλησία κάθε επιχείρημα.

Οι 9 εκκλησιαζόμενοι είναι τόσο σχετικό με την πραγματικότητα όσο και το «φάτε παντεσπάνι αν δεν έχετε ψωμί». (...)

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Ανδρέα Λουδάρου εδώ: 

https://orthodoxia.info/news/theloyme-mia-ekklisia-proodeytiki-i-mi/

«Μελένιος Δράκος ― Ένα παραμύθι για τα εξαφανισμένα παιδιά» στο Διαδίκτυο

πηγή: ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Άρχισε τμηματικά στο ιστολόγιο xryseniabook.blogspot.gr η δημοσίευση της παιδικής και εφηβικής νουβέλας «Μελένιος Δράκος – Ένα παραμύθι για τα εξαφανισμένα παιδιά», δίνοντας τη δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους να τη διαβάσουν δωρεάν.

Μια παιδική και μια εφηβική συντροφιά, ανεξάρτητα η μία από την άλλη, αναζητούν από ένα εξαφανισμένο παιδί. Το μόνο στοιχείο που διαθέτουν είναι οι αναφορές τους σε κάποιον «Μελένιο Δράκο», για τον οποίο μιλούσαν μετά μανίας τα δυο παιδιά πριν χαθούν. Κινητοποιούν όλα τα παιδιά της Αττικής, διαδίδοντας το μήνυμά τους και προφορικά, αλλά και μέσω σελίδων κοινωνικής δικτύωσης. Έτσι, σύντομα αρχίζει μια έρευνα του παιδόκοσμου, που επεκτείνεται και σε άλλες πόλεις, ακόμη και εκτός Ελλάδος.

Η αναζήτησή τους θα τους εμπλέξει με δυνάμεις που ανταγωνίζονται μεταξύ τους στα σκοτεινά μονοπάτια του μυστηρίου και της φαντασίας, όπου το Κακό έχει πάρει νέες μορφές, προσαρμοσμένες στις ανάγκες και τις επιθυμίες της καινούργιας γενιάς, σαν θηρίο που αναζητά την τροφή του.

Ο κόσμος γίνεται παραμύθι μέσα από τα μάτια των παιδιών και σκληρό πεδίο ρεαλιστικής μάχης μέσα απ’ τα μάτια των εφήβων, ενώ οι μεγάλοι εξακολουθούν να μην ξέρουν και να μην αντιλαμβάνονται τίποτα.

Αναποδοσταυροφόροι και ψυχοκάντζαροι, Πειρατές των Υπονόμων και Λιλιπούτιοι Καταφερτζήδες και οι Ιππότες της Παναγίας Γαλακτοτροφούσας ανοίγουν πανιά, συντροφιά με φεγγαροπρόβατα και ρομαντικούς θείους που έχουν τις τσέπες γεμάτες αστέρια, μαζεμένα μια νύχτα από τον καλοκαιριάτικο ουρανό της Κρήτης, μαζί μ’ ένα επτάχρονο κορίτσι που κάτι ήξερε για ένα δεντροκοριτσάκι.

Τα παιδιά του νηπιαγωγείου ανεβαίνουν στις ταράτσες για να σώσουν το συμμαθητή τους κι ένας παπάς, δεύτερης γενιάς μετανάστης σε μια παράξενη Αθήνα, προσπαθεί να βοηθήσει ορισμένους που δεν τον γουστάρουν και δεν τον καταλαβαίνουν.

Πρόλογος

... Θα σας πω τώρα την ιστορία του Μελένιου Δράκου, την ιστορία του φίλου μας του Χρήστου, που, χωρίς να το θέλει ή να το ξέρει, άλλαξε τη ζωή μας· όχι μόνο τη δική μας ζωή, αλλά και πολύ περισσότερα στον κόσμο μας.

Σκοπεύω να ξενυχτίσω για να τη γράψω κι ελπίζω να ξενυχτίσετε κι εσείς μαζί μου, για να τη διαβάσετε. Να της αφιερώσετε τουλάχιστον μια νύχτα από τη ζωή σας, όπως εμείς αφιερώσαμε πολλές νύχτες από τη δική μας για να τη ζήσουμε.

Ποιο παιδί δε θέλει να ζήσει μια περιπέτεια; Να μπει βαθιά μέσα της και να βγει διαφορετικό, ώριμο και σοφό, πεπειραμένο περισσότερο απ’ τους μεγάλους, αλλά πάντα παιδί… Όμως αυτή που ζήσαμε εμείς ήταν πέρα από κάθε φαντασία, χωρίς προηγούμενο – και το καλύτερο, ή το χειρότερο, δεν ήταν απ’ αυτές που γράφονται στα βιβλία, ούτε κι απ’ αυτές που δημιουργεί η ζωή· ήταν η περιπέτεια ενός κόσμου παιδιών, ενός πληρώματος πειρατών, ενός στρατού ιπποτών… Η περιπέτεια του Μελένιου Δράκου.

Πρόλογος για τους μεγάλους

Αυτό το βιβλίο αφηγείται ένα παραμύθι, άρα ο σκοπός του πρωτίστως είναι να ψυχαγωγήσει και να συναρπάσει τους αναγνώστες του. Δε θα ήθελα να εκληφθεί ως ηθικοπλαστικό βιβλίο, αν και η αλήθεια είναι ότι κάθε ιστορία, κάθε συγγραφέα, περιέχει κάποια μηνύματα, έστω και υποσυνείδητα.

Επίσης, θα ήταν λάθος να θεωρηθεί ότι προωθεί κάποια τεχνοφοβία (δηλ. φοβία προς τη σύγχρονη τεχνολογία), γιατί τότε το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί για τα αμέτρητα λογοτεχνικά και κινηματογραφικά έργα επιστημονικής φαντασίας που μιλούν για αυτονόμηση των ρομπότ και επίθεσή τους κατά των ανθρώπων.

Τέλος, πρέπει να διευκρινίσω ότι, κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας, τα ζώα δεν έχουν αθάνατη ψυχή (αλλά θνητή), δεν αναμένεται η ανάστασή τους κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και δεν υπάρχουν μαρτυρίες για κάποιον «παράδεισο των ζώων», όπως αυτός που αναφέρεται στην ιστορία μας. Στην Καινή Διαθήκη ο απόστολος Παύλος γράφει ότι όλη η Κτίση (τα δημιουργήματα του Θεού) υποφέρει και περιμένει τη λύτρωσή της μαζί με τον άνθρωπο (προς Ρωμαίους, 8, 19-22), αλλά δεν ξέρουμε με ποιον τρόπο θα γίνει αυτό. Επίσης, στους βίους των αγίων συναντούμε άφθονες περιπτώσεις σύνδεσης ανθρώπων και ζώων, ενώ ο σύγχρονος ορθόδοξος διδάσκαλος π. Σεραφείμ Ρόουζ είπε κάποτε ότι «τα ζώα σχετίζονται με τον παράδεισο». Ωστόσο, όπως είπαμε, το συγκεκριμένο μέρος της ιστορίας μας θα προτιμούσα να εκληφθεί ως εντελώς φανταστικό.

(...) Σας ευχαριστώ από καρδιάς που βρεθήκατε σ’ αυτή την αφετηρία.

Καλή ανάγνωση!

ΥΓ. Ότι, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχουν δράκοι, νομίζω ότι δε χρειάζεται καν να το αναφέρω.

Ρέθυμνο 1 Οκτωβρίου 2017

Εορτή της Παναγίας Γοργοϋπηκόου και Ελευθερώτριας

Αγίων Ανανία του αποστόλου (που θεράπευσε και βάφτισε τον απόστολο Παύλο), Ρωμανού του Μελωδού και Ιωάννη του Κουκουζέλη, των μεγάλων ποιητών και μουσικών, που τα έργα τους ψάλλονται ακόμα και σήμερα στις εκκλησίες μας.

Με αγάπη

***

Διαβάστε αποσπάσματα από το βιβλίο εδώ.

Κράτος, ηθική και μεταφυσική: από τον Ηγεμόνα του Μ. Φωτίου στον Ηγεμόνα του Μακιαβέλι

 

Απόσπασμα από το πρόσφατο βιβλίο του π. Νικολάου Λουδοβίκου, Η ανοικτή ιστορία και οι εχθροί της: Η άνοδος του Βελούδινου Ολοκληρωτισμού, εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2020, σελ. 83-87. Κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο για να το διαβάσετε: 

Κράτος, ηθική και μεταφυσική: από τον Ηγεμόνα του Μ. Φωτίου στον Ηγεμόνα του Μακιαβέλι

Γιώργος Θαλάσσης, Όχι στη μαγνητοσκόπηση του μαθήματος

Απόσπασμα από το εξαιρετικό άρθρο του Γιώργου Θαλάσση:

[…] Η αίθουσα διδασκαλίας και το μάθημα δεν πρέπει να παραβιάζονται από κανένα μάτι, κανένα αυτί, καμιά παρουσία τρίτου προσώπου. Και μπορώ να διαβεβαιώσω ότι τα μάτια και τα αυτιά των τρίτων είναι στην πλειοψηφία τους κακόβουλα.[…]

Γιώργος Θαλάσσης, Όχι στη μαγνητοσκόπηση του μαθήματος

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

No Pasaran! Διαδικτυακής λογοκρισίας συνέχεια: Αναδρομική λογοκρισία στην πανεπιστημιακό Εύη Βουλγαράκη - Πισίνα

Το πιο πρόσφατο βιβλίο της κ. Εύης Βουλγαράκη - Πισίνα

Από τη θέση αυτή εκφράζουμε τη συμπαράσταση μας και την αλληλεγγύη μας στην πανεπιστημιακό κ. Εύη Βουλγαράκη - Πισίνα, που -όπως και οι κύριοι Γ. Κοντογιώργης και Θ. Παπαθανασίου- έπεσε θύμα απαράδεκτης, ανοίκειας και άνευ λόγου διαδικτυακής λογοκρισίας και μάλιστα αναδρομικά!

***

Διαβάστε τη σχετική δημοσίευση της κ. Βουλγαράκη εδώ: 

https://breezesound.blogspot.com/2020/03/blog-post.html

Αντώνης Παπαγιάννης, Άχρωμοι, άοσμοι, άγευστοι

πηγή: ΓΟΡΓΑ ΠΑΡΕΣΤΙΓΜΕΝΑ

Κάποτε υπέβαλα για δημοσίευση σε ξένο ιατρικό περιοδικό ένα ενδιαφέρον περιστατικό. Η εργασία απορρίφθηκε διότι δεν συνοδευόταν από γραπτή συγκατάθεση του ασθενούς, ο οποίος είχε πεθάνει δεκαοκτώ χρόνια νωρίτερα. Οι εξηγήσεις που έδωσα στο περιοδικό δεν έγιναν δεκτές, οπότε τους έγραψα ότι οι μελλοντικές δημοσιεύσεις θα ήταν όλες του τύπου: «Κάποιος κάποτε έκανε κάποια συμπτώματα, υποβλήθηκε σε κάποιες εξετάσεις, και βρέθηκε ότι πάσχει από κάποια νόσο, για την οποία έκανε ανάλογη θεραπεία με άγνωστο αποτέλεσμα». Τέτοιες εργασίες θα είχαν μηδενική επιστημονική αξία, αλλά οπωσδήποτε θα ήταν απόλυτα σύμφωνες με τους κανόνες της πολιτικής ορθότητας.

Θυμήθηκα το περιστατικό αυτό ενώ διάβαζα την απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Καθημερινή 4/9/2019) για μη αναγραφή του θρησκεύματος και της ιθαγένειας των μαθητών στα πιστοποιητικά σπουδών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Όσο κι αν θέλει κανείς να μην είναι καχύποπτος, δεν μπορεί παρά να συμπεράνει ότι η πολτοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, τόσο από εθνική όσο και από θρησκευτική πλευρά, προωθείται κανονικά και με το νόμο, και υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αλλά γιατί να περιορισθούμε σ’ αυτά; Μπορούμε να αφαιρέσουμε και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία ταυτότητος και να πιστοποιούμε μόνο ότι «Ο αριθμός 1234 αποφοίτησε από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση». Και μπορεί να προστεθεί στη μάζα μιας άχρωμης και άγευστης χώρας.

[Απεστάλη στην Καθημερινή 4/9/2019]

Υστερόγραφο: Οι ‘προοδευτικοί’ έσπευσαν να αλαλάξουν για τον... θρίαμβο και να εγκαλέσουν την κυβέρνηση γιατί δεν φαίνεται διατεθειμένη να συμπλεύσει με την απόφαση της Αρχής (που είναι γνωμοδοτική και όχι δεσμευτική). Μαζί με το απαραίτητο ξύδι, ας τους προσφέρουμε και τη διαβεβαίωσή μας ότι γεννηθήκαμε Έλληνες και είμαστε Έλληνες υπήκοοι και Ορθόδοξοι Χριστιανοί στο θρήσκευμα, και δεν ντρεπόμαστε να το δηλώνουμε επίσημα και υπεύθυνα. Όσοι νιώθουν ότι σε κάτι από αυτά υστερούν, ας το αντιμετωπίσουν ψύχραιμα, ως προσωπικό σύμπλεγμα μειονεξίας, και ας απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό. Υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία, μόνο που δεν επιβάλλεται με το ζόρι.

http://antonispapagiannis.blogspot.com/2019/09/blog-post_46.html

Το μοναδικό χωριό της Κρήτης όπου λατρεύεται ένας Ινδός Άγιος

εικόνα: https://www.e-storieskritis.gr/2019/08/blog-post_26.html

Διαβάστε το ενδιαφέρον άρθρο της Ελένης Βασιλάκη εδώ: 

https://www.e-storieskritis.gr/2019/08/blog-post_26.html

Μανώλης Γ. Βαρδής, Καταστροφολογία, η νέα εσχατολογία

[Aurélien Barrau, αστροφυσικός που καλεί σε μία εσχατολογική απο- πολιτικοποίηση της πλανητικής καταστροφής που επέρχεται]

Η νέα "μόδα" της εποχής είναι η εσχατολογική καταστροφολογία, χωρίς αναγκαστικά κάποιον Θεό. Αναβιώνοντας μία τολστοϊκή πνευματολογία και ηθική, πολλοί στη Δύση- μπροστά στα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής- αναπτύσσουν ιδέες σχετικές με την αναπόφευκτη καταστροφή και καλούν σε μοντέλα επιβίωσης «μικρών κοινοτήτων επιβίωσης», στο μοντέλο της τάσης της «επιβίωσης» στις ΗΠΑ. Πρόκειται για μία κοσμικού τύπου, δηλαδή άθεη, εσχατολογία, που αντί να κάνει μία πνευματική και αξιακή αμφισβήτηση των λαθών ενός τεχνολογικού πολιτισμού, τα ρίχνει στα μοντέλα ανάπτυξης, άντε το πολύ να φθάνουν μέχρι σε μία ριζική κριτική του καπιταλισμού.

Πλήθος εκδόσεων δείχνουν τις φοβίες και την άθεη αγωνία των δυτικών πληθυσμών: οι καταστροφολογίες δεν είναι παρά το flip side της τεχνολογικής αδιαφορίας, βλέπε: 

1. Pablo Servigne, Raphaël Stevens: COMMENT TOUT PEUT S’EFFONDRER. Petit manuel de collapsologie à l’usage des générations présentes
2. Pourquoi tout va s’effondrer PDF/EPub Book by Julien Wosnitza,
3. Les cinq stades de l’effondrement, par Dmitry Orlov

Μανώλης Γ. Βαρδής

[πηγή]

Α.Ι.Καλαμάτας, Ἡ θέση τοῦ Εὐγένιου Γιαννούλη τοῦ Αἰτωλοῦ στὴ θεολογικὴ σκέψη τοῦ 17ου αἰώνα: Θεολογικὲς σταθερὲς στὶς ἐπιστολές του

Α. Ι. Καλαμάτας,  Ἡ θέση τοῦ Εὐγένιου Γιαννούλη τοῦ Αἰτωλοῦ στὴ θεολογικὴ σκέψη τοῦ 17ου αἰώνα: Θεολογικὲς σταθερὲς στὶς ἐπιστολές του

[Δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά του Διεθνούς Συνεδρίου της Αρχαιολογικής – Ιστορικής – Λαογραφικής Εταιρείας Θεστιέων, (Ακρόπολη Θεστίας – Θέρμο – Ναύπακτος 9-11 Ιουνίου 2012), Ναύπακτος 2015, σσ. 415-448].

Διαβάστε την εισήγηση του Α. Ι. Καλαμάτα εδώ:

https://blogs.sch.gr/akalamatas/2019/08/05/i-thesi-toy-eygenioy-giannoyli-sti-theologiki-skepsi-toy-17oy-aiona-theologikes-statheres-stis-epistoles-toy/

«

Greek Pop Singer and Eurovision Contestant Baptized Orthodox

Click here:

http://www.honeyandhemlock.com/2019/07/greek-pop-singer-and-eurovision.html

Η Γερμανίδα που βαπτίστηκε Ορθόδοξη και ψέλνει σε εκκλησίες

Η Deutsche Welle ξεκίνησε μια σειρά βίντεο με Γερμανούς που μιλούν για τη δική τους Ελλάδα στα ελληνικά. H Ν. Κατσαρά ζει 23 χρόνια στη Νάξο, έχει βαπτιστεί Ορθόδοξη Χριστιανή, διατηρεί μια μικρή πανσιόν και είχε ορκιστεί να μην ζήσει στην Ελλάδα.

πηγή-φωτό: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, 17-6-2019

Το επιβλητικό κάστρο με τα στενά δρομάκια είναι το σύμβολο της Νάξου. Απέναντι από αυτό λειτουργεί από το 1994 μια μικρή πανσιόν με το όνομα Kastell. Απλή, χωρίς περιττές πολυτέλειες και με μόλις δέκα δωμάτια αποτελεί τόπο διακοπών και συνάντησης κυρίως γερμανόφωνων τουριστών. Όχι τυχαία αφού ιδιοκτήτρια είναι η Νίκη Κατσαρά με καταγωγή από τον Μενχενγκλάντμπαχ με τον σύζυγό της Νίκο.

Πρωτοήρθε στην Ελλάδα το σχολικό έτος 1988/89 σαν μαθήτρια με ένα πρόγραμμα ανταλλαγών που λειτουργούσε τότε και έμεινε για εννιά μήνες στο Μέτσοβο. Η εμπειρία της από το εκπαιδευτικό σύστημα την έκανε να ορκιστεί ότι δεν θα ήθελε ποτέ να ζήσει μόνιμα στην Ελλάδα και να μεγαλώσει παιδιά.

Η ζωή όμως τα έφερε διαφορετικά. Όχι μόνο έζησε στην Ελλάδα αλλά μεγάλωσε και δυο παιδιά. Οι γονείς της αγόρασαν σπίτι στη Νάξο κι έτσι οι καλοκαιρινές διακοπές μετατράπηκαν σε μόνιμη διαμονή από το 1996 όταν εγκαταστάθηκε μόνιμα, στο νησί αφού εκεί γνώρισε τον άντρα της. Προηγουμένως είχε ολοκληρώσει τις σπουδές ψυχολογίας στο Βούπερταλ και μπροστά της πλέον ανοιγόταν μια νέα προοπτική ζωής.

Αποφάσισε να ασχοληθεί με την επιχείρηση του άνδρα της και εντάχθηκε εύκολα στην τοπική κοινωνία παρά τις ζήλιες που μπορεί από κάποιους να υπήρχαν ότι «μια ξένη πήρε ένα δικό τους παιδί» ή κάποια πικρόχολα σχόλια με αφορμή το ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας. Αυτά ήταν όμως μόνο η εξαίρεση.

«Σε κάναμε Χριστιανή»…

Η Νίκη, όπως όλοι τη γνωρίζουν στο νησί, εντάχθηκε πλήρως στην καθημερινότητα, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου. Με αφορμή τον γάμο της με τον Νίκο βαφτίστηκε Ορθόδοξη. «Σε κάναμε τώρα Χριστιανή» της λέγανε με περηφάνια οι συγγενείς, που μάλλον αγνοούσαν ότι και οι Χριστιανοί άλλων δογμάτων δεν χάνουν αυτή την ιδιότητα. Όταν ο γιος της έγινε «παπαδάκι» όπως λέει ήρθε πιο κοντά με την Εκκλησία. Ασχολήθηκε με την βυζαντινή μουσική και γοητεύτηκε. Τώρα ψάλλει σε διάφορες εκκλησίες γιατί, όπως λέει, οι άντρες ψάλτες δεν φτάνουν και γενικότερα υπάρχει έλλειψη.

Όταν η καθημερινότητα της το επιτρέπει κοιτάζει τη φύση και συνεχίζει να νιώθει πως ζει σε ένα μικρό παράδεισο. Οι Έλληνες βέβαια έχουν και τα στραβά τους. Το κυριότερο κατά τη γνώμη της είναι ότι ρίχνουν την ευθύνη στους άλλους και δεν βλέπουν τι θα μπορούσαν να κάνουν και οι ίδιοι προσφέροντας στο κοινωνικό σύνολο. Για παράδειγμα το νησί αντιμετωπίζει συχνά λειψυδρία. Θα μπορούσαν λοιπόν να σπαταλούν λιγότερο νερό. Όταν το λέει στο γείτονα, της απαντά ότι ο δήμος είναι υπεύθυνος.

Όσο για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, βρήκε το πρόβλημα και πάλι μπροστά της. Η κόρη της Ιωάννα δεν άντεχε την «παπαγαλία» και τα φροντιστήρια και εγκατέλειψε το ελληνικό σχολείο στη δευτέρα Λυκείου για να φοιτήσει σε ένα από 14 United World College που λειτουργούν στον κόσμο. Πήγε καταρχάς στο Μόσταρ της Βοσνίας και τώρα συνεχίζει πανεπιστημιακές σπουδές στις ΗΠΑ. Όσο για τον γιο της Βαγγέλη σπουδάζει ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στην Αθήνα.

Οι γερμανόφωνοι πελάτες της είναι ο σύνδεσμος ακόμα με την γλώσσα και την πατρίδα της. Δεν μετανιώνει όμως για την επιλογή της να μείνει στην Ελλάδα κι ας είχε ορκιστεί να μην ζήσει ποτέ εκεί.

https://www.orthodoxianewsagency.gr/orthodoxes-provoles/i-germanida-pou-vaptistike-orthodoksi-kai-emeine-stin-nakso/

***

πηγή βίντεο: DW

& naxos times

Ορθοδοξία, θρησκευτικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές

ΚΛΙΚ ΕΔΩ.

Ν.Νησιώτης, Ο ορθόδοξος μυστικισμός

πηγή: Ενδότοπος

[...] Ο ορθόδοξος μυστικισμός αποβάλλει τον υποκειμενισμόν, λυτρώνει από την μόνωσιν, προφυλάσσει από τον πανθεϊσμόν, διότι δεν καλεί εις ένωσιν μετά του Θεού, αλλ’ εις μυστικήν αναγέννησιν εν κοινωνία, εν Εκκλησία. Ο Θεός υπέρκειται του υπαρκτού, είναι άμικτος αυτού, αλλ’ η ενέργεια αυτού χαρίζεται εν Αγίω Πνεύματι· αυτή είναι η δύναμις της σωτηρίας, την οποίαν αισθάνεται μυστικώς η ύπαρξις και πληρούται γαλήνης λυτρουμένη του πάθους της και της διαλεκτικής της υπαρκτικής σκέψεως μεταξύ χρονικού και αιωνίου. Εδώ ευρίσκεται η δύναμις δια να αχθή τις εις πραγματικήν θεολογίαν και φιλοσοφίαν και υπέρβασιν των υπερβολών και καταχρήσεων του ορθού λόγου. Ο Μυστικισμός όμως ούτος στηρίζεται εις το εκκλησιαστικόν φρόνημα της ορθοδόξου παραδόσεως και τον πνευματολογικόν αυτής χαρακτήρα, τα οποία παρημέλησεν εν τη μονομερεία του υποκειμενισμού του ο Kierkegaard. Δια τον ορθόδοξον μόνον εν τη εκκλησιαστική κοινωνία και δια της από κοινού μετοχής εις την μυστηριακήν ζωήν, εις την ενέργειαν του Θεού εν Αγίω Πνεύματι υπάρχει η αληθής εν Χριστώ ύπαρξις ουχί πλέον εν τη μάζη, αλλ’ εν τη αληθεί εν αλλήλοις κοινωνία. Δια τούτο πάσα υποκειμενιστική τάσις, πάσα φυγή από της εκκλησιαστικής ζωής, πάσα ενόρασις αυτής ως μαζικής καταστάσεως ελέγχεται ως εσφαλμένη βασικώς τοποθέτησις του ζητήματος της πραγματικής εν Χριστώ υπάρξεως. [...]

Νικ. Α. Νησιώτη, Υπαρξισμός και χριστιανική πίστις, εκδόσεις Μήνυμα, γ' ανατύπωση, Αθήνα 1985, [α' έκδοση: Αθήναι 1956], σελ. 303-304

Η Παναγιά η Χειροδείχτρα - Οδυσσέας Ελύτης

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ:

https://endotopos.blogspot.com/2018/09/blog-post_13.html

Σελήνη - Μάρθα Μαυροειδή / Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ:

https://architechtoniki-scorpias-zois.blogspot.com/2018/09/blog-post_20.html?view=magazine

Αθ. Μουστάκης, Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο – Πατριαρχεῖο Μόσχας: Ποῦ βρίσκεται ἡ δύναμη τελικά;

πηγή: Θεολογικά και άλλα τινά

Θλιβερή, θλιβερότατη ἡ στάση τοῦ Πατριάρχου Μόσχας κ. Κυρίλλου. Δέν τόν ἱκανοποίησε ἡ ἀποφασισθεῖσα ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας διακοπή τοῦ μνημοσύνου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ἀλλά προχώρησε στήν ἀναγραφή στά Δίπτυχα τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ Ἐπισκόπου Τύχωνος, Προκαθημένου τῆς «Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας Ἀμερικῆς καί Καναδᾶ». Μίας αὐτοκέφαλης ἐκκλησίας τήν ὁποία δέν ἀναγνωρίζει καμία ἄλλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί δέν μνημονεύει κανένας Προκαθήμενος στά Δίπτυχα, προφανῶς ἐκτός ἀπό τόν Πατριάρχη Μόσχας.

Λαμβάνοντας ἀφορμή ἀπό αὐτά τά ἄκρως θλιβερά καί ἀκατανόητα (ὡς πρός τήν οὐσιαστική τους ὠφέλεια γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας) γεγονότα, καταθέτω μερικές ἁπλές σκέψεις-ἀπορίες μου.

Ἔστω ὅτι ἐγώ, πού εἶμαι ἄσχετος ἀπό πολιτική καί διεθνεῖς σχέσεις, ἤμουν προκαθήμενος μιᾶς τοπικῆς ἐκκλησίας καί ἀποφάσιζα νά προωθήσω μιά θέση μου. Τό πρῶτο πού θά ἔκανα θά ἦταν νά προσπαθήσω νά ἔχω τήν ἀποδοχή ἐν πρῶτοις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖο, ἐξαιτίας τῆς θέσεως πού κατέχει στήν τάξη τῆς Ἐκκλησίας, ἔχει τόν πρῶτο λόγο στά τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἐπί σειρά αἰώνων ἔχει χειριστεῖ δύσκολες, δυσχερέστερες ἀπό τήν παροῦσα, καταστάσεις, ὡς καί τῶν λοιπῶν παλαιφάτων Πατριαρχείων, τῶν νέων Πατριαρχείων καί τῶν λοιπῶν κατά τόπους Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. Ἡ στάση τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, πού εἶναι ἕνα ἀπό τά νεοπαγῆ «ἐθνικά» Πατριαρχεῖα δείχνει ὅτι καθώς στίς ἐπιδιώξεις του δέν ἔλαβε τήν ἐπιθυμητή ἀναγνώριση καί τήν προσδοκώμενη ἀνταπόκριση προχώρησε σέ μία κίνηση πού δείχνει, μᾶλλον, νευρικότητα, καί δέν ἔχει εὐδιάκριτο στόχο: ἄραγε ἡ διακοπή μνημοσύνου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἔχει σκοπό νά τόν ἀπομονώσει; Μήπως συμβαίνει τό ἀντίθετο; Μήπως ἀποτελεῖ ἔμμεση ὁμολογία τῆς Μοσχοβίτικης Ἐκκλησίας γιά τήν ἀπομόνωση στήν ὁποία ἔχει ὁδηγηθεῖ; Ποιό στόχο ἄραγε θά μποροῦσε νά ἐξυπηρετεῖ ἡ μνημόνευση τοῦ Ἐπισκόπου Τύχωνος; Δηλώνει μέ αὐτή ὅτι «καί ἐγώ μπορῶ νά δίδω τήν Αὐτοκεφαλία ὅπου θέλω»; Ποιός τό δέχεται; Πόσες τοπικές Ἐκκλησίες ἀποδέχονται ὅτι οἱ Ρῶσοι μποροῦν νά δίδουν Αὐτοκεφαλία; Νομίζω καμία! Καί αὐτό δέν φαίνεται νά ἀλλάζει στό ἐγγύς μέλλον.

Ρωτοῦν πολλοί γιατί συμβαίνουν ὅλα αὐτά καί διαμαρτύρονται ἐπιρρίπτοντας —ἐνῶ δέν θά ἔπρεπε— ἐξίσου εὐθύνες σέ ὅλες τίς πλευρές. Εὐτυχῶς, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία κινεῖται μέ πολύ συνετά βήματα, καί δέν παρασύρεται σέ κινήσεις πολιτικοῦ ὠφελιμισμοῦ καί λαϊκίστικου ἐντυπωσιασμοῦ. Δέν χρειάζεται οὔτε τό ἕνα οὔτε τό ἄλλο. Ἀντιθέτως, στρέφει πάντοτε τήν προσοχή της στήν οὐσία κάθε προβλήματος καί στή διακονία της στόν κόσμο πού ζοῦμε καί, νομίζω, κανείς δέν ἔχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ διακονία αὐτή εἶναι μαρτυρική, βασανισμένη καί ταπεινή. Στήν περίπτωση πού συζητᾶμε τόν ρόλο τοῦ διακόνου γιά τήν ἀνά τήν οἰκουμένη Ὀρθοδοξία διαδραμματίζει τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, τό ὁποῖο ὡς τέτοιο ἀναγνωρίζεται ἀπό ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Προκαθημένους —μέχρι χθές καί ἀπό τόν Μόσχας— καθώς πρῶτο τό ὄνομα τοῦ Προκαθημένου του διαβάζεται στά Δίπτυχα, πού λειτουργοῦν ὡς μία ἔμπρακτη ὁμολογία τῆς πανορθόδοξης ἑνότητας, καί ὡς τέτοιο ὁμολογεῖται ἀπό κάθε ὀρθόδοξο χριστιανό, καί μάλιστα, κατά τήν θεία λειτουργία, ἡ ὁποία εἶναι μία ἀνοικτή πόρτα ἀπό τήν ὁποία προγευόμαστε τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Τά θέματα τάξεως εἶναι ἰδιαιτέρως σημαντικά γιά τήν Ἐκκλησία. Δέν διατηροῦν νεκρούς τύπους, ἀλλά διασώζουν τή ζῶσα ἀλήθεια τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς καί τήν πίστη της γιά τήν ἑνότητα κατά τήν ἱστορική της πορεία. Ὅταν μνημονεύει ὁ κάθε Προκαθήμενος τούς ἄλλους Προκαθημένους, εἶναι ὡς νά βρίσκονται ὅλοι μαζί γύρω ἀπό τό τραπέζι τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, ἑνωμένοι, ἀγαπημένοι, ἐν μετανοίᾳ, «ἐν ἀγαλλιάσει καί ἀφελότητι καρδίας» (Πράξ. 2:46). Ἐπιτρέψτε μου, μέ κάθε σοβαρότητα, νά πῶ ὅτι μόλις διάβασα τήν ἀπόφαση γιά τή διακοπή μνημονεύσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἦρθε στόν νοῦ ἕνα παιδάκι πού ἐπειδή δέν γίνεται τό δικό του στό παιχνίδι, εὔκολα, ἀνεξέταστα καί πολύ ἀφελῶς, λέει στόν μέχρι πρότινος φίλο του «δέν σέ ἔχω φίλο» ἤ κάτι παρόμοιο!

Προφανής στόχος τοῦ Πατριάρχου Μόσχας ἦταν νά ἀποδυναμώσει καί νά ἀπομονώσει τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη. Τό πέτυχε ἄραγε;

Σκέφτομαι τό ἐπιχείρημά του σχετικά μέ τό πλῆθος τῶν πιστῶν πού βρίσκονται ὑπό τήν πνευματική καί διοικητική του δικαιοδοσία.

Ἀναρωτιέμαι: Μπορεῖ αὐτό νά εἶναι πνευματικό ἐπιχείρημα; Μπορεῖ νά σταθεῖ σέ μία σοβαρή συζήτηση;

Δέν θά ἦταν ἀνήθικο κατά τήν σοβιετική περίοδο, παραδείγματος χάριν, πού ἡ Ρωσική Ἐκκλησία ὑπέστη τά πάνδεινα ἀπό τό καθεστώς, μέ ἐλάχιστους καταγεγραμμένους πιστούς καί ἀκόμη λιγότερους ναούς, μονές κ.λπ., νά ἔλεγαν οἱ ἄλλες Ἐκκλησίες: πόσους πιστούς ἔχει ἡ Ρωσική Ἐκκλησία; Μόνο τόσους; Ἄς κατεβεῖ μερικές θέσεις στά δίπτυχα! Κανείς ὄχι μόνο δέν ἔθεσε αὐτό τό ζήτημα, ἀλλά ὅλες οἱ κατά τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες στήριξαν, μέ κάθε τρόπο, ὑλικά καί πνευματικά, τίς Ἐκκλησίες πού στέναζαν κάτω ἀπό τά ἀθεϊστικά καθεστῶτα.

Ἐάν ἀκολουθήσουμε τή λογική τῆς ἀριθμητικῆς ὑπεροχῆς θά πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι ἦταν λάθος, καί μάλιστα μεγάλο, ἡ στάση τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου πρός τήν Ἐκκλησία: ἀντί «σοφά» καί «συνετά» νά μετρήσει κεφάλια πιστῶν καί εἰδωλολατρῶν καί νά σχεδιάσει τίς ἑπόμενες κινήσεις του, ὅπως πράττουν οἱ Ρῶσοι ἀδελφοί μας, ἀκούγοντας τήν καρδιά του ὑποστήριξε, μέ «ἀπερίσκεπτη» πίστη, μέ «ἄφρονα» ἐλπίδα καί «τυφλή» ἐμπιστοσύνη στό χέρι τοῦ Θεοῦ, ἕνα ἰσχνό περίπου 10%, στό ὁποῖο, σύμφωνα μέ τούς εἰδικούς ἐπιστήμονες, ἀνερχόταν τότε οἱ χριστιανοί. Καί μάλιστα, σέ μιά ἐποχή πού ἡ Ἐκκλησία προσπαθοῦσε νά ἀναλάβει δυνάμεις μετά ἀπό ἕναν ἀπό τούς σκληρότερους καί ἀπηνέστερους διωγμούς καί αὐτό τό 10% τῶν πιστῶν κατοίκων τῆς Αὐτοκρατορίας ἀγωνιζόταν γιά τήν ἴδια του τήν ἐπιβίωση.

Δέν μπορῶ παρά, γιά πολλοστή φορά, νά φέρω στόν νοῦ μου τόν λόγο τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἀπ. Παῦλο ὅταν αὐτός τοῦ ζήτησε νά τόν θεραπεύσει ἀπό τήν ἀσθένεια πού τόν βασάνιζε: «ἀρκεῖ σοὶ ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται» (Β΄ Κορ. 12:9). Αὐτός ὁ λόγος ἐκφράζει τήν πίστη καί τήν παράδοση τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὄχι ἡ ρωσική ἔπαρση πού τρέφεται μέ ἀλλότρια τῆς πίστεως μέσα. Αὐτός ὁ λόγος πού ἀποκαλύπτει τόν μυστικό τρόπο μέ τόν λειτουργεῖ ἡ ἔννοια τῆς δυνάμεως στήν Ἐκκλησία θά ἔπρεπε νά μᾶς καθοδηγεῖ σέ κάθε βῆμα τῆς ζωῆς μας: ἡ δύναμη μόνο μέσα στά βάσανα καί στούς καημούς τῆς ἀσθενείας, τῆς ἀδυναμίας, ἐνισχύεται.

Καί νομίζω ὅτι στό πρός συζήτηση πρόβλημα οὐδείς ἀμφιβάλει γιά τό ποιός βρίσκεται ἀπό τή μεριά τῆς ἀπολύτου δυνάμεως (ἐξάλλου δέν τό κρύβουν) καί ποιός ἀγωνίζεται ταπεινά μέ τά περιορισμένα μέσα πού διαθέτει γιά νά τελειωθεῖ —ἐν ἀσθενείᾳ, ἐν μυρίοις κινδύνοις, ἐν κόποις καί μόχθοις, ἐν ψευδαδέλφοις (ὡς λέει καί ὁ ἀπ. Παῦλος στό Β΄ Κορ. 11:26)— καί νά προστατεύσει τήν ἀνά τόν κόσμο Ὀρθοδοξία ἀπό ἀμέτρητα προβλήματα, διωγμούς, ἀδυναμίες, ἐχθρούς κ.λπ.

Ἄς εὐχηθοῦμε, λοιπόν, σύντομα, καί μέ τό μικρότερο δυνατό κόστος γι᾿ αὐτούς, οἱ Ρῶσοι ἀδελφοί μας νά ἀντιληφθοῦν τά σφάλματά τους καί νά ἀλλάξουν πορεία ἐνισχύοντας μέ τήν παρουσία τους τήν πανορθόδοξη ἑνότητα καί νά συνεχίσουν νά προσεύχονται μνημονεύοντας ἐν ἀγάπῃ αὐτούς πού, κατά τό παρελθόν, ἐν ἀγάπῃ τούς χάρισαν τό ἀγαθό τῆς αὐτοκεφαλίας.

Η μάχη του Φαναρίου με τη Μόσχα

πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/9/2018

Του Π. Παπαδόπουλου

φωτό: kathimerini.gr

Στις 7 Σεπτεμβρίου ενεργοποιήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο η διαδικασία που πρόκειται να καταλήξει στην ανακήρυξη του αυτοκεφάλου της Ουκρανικής Εκκλησίας, γεγονός που έχει οδηγήσει τις εκκλησιαστικές σχέσεις της Κωνσταντινούπολης με τη Μόσχα σε ένα από τα χειρότερα σημεία των τελευταίων δεκαετιών – αν όχι αιώνων. Η εξέλιξη έχει σημασία θρησκευτική, αλλά και γεωπολιτική, καθώς συνδέεται με το ουκρανικό ζήτημα. Το αυτοκέφαλο θα ενισχύσει την Ουκρανία κάτι που η Ρωσία δεν επιθυμεί. Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ρωσίας έχει απειλήσει με σχίσμα σε περίπτωση που το Οικουμενικό Πατριαρχείο προχωρήσει στην παραχώρηση του αυτοκεφάλου στην Εκκλησία της Ουκρανίας, ενώ σε έκτακτη συνεδρίασή της την Παρασκευή αποφάσισε τη διακοπή μνημόνευσης του Οικουμενικού Πατριάρχη. Λίγη ώρα νωρίτερα, ο εκπρόσωπος Τύπου του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ είχε δηλώσει με νόημα ότι «η διατήρηση της ενότητας της Ορθοδοξίας είναι η προτιμητέα επιλογή της Μόσχας».

Προσωπικότητα με βάθος γνώσης στο πεδίο της θρησκείας και της πολιτικής εξηγεί μιλώντας στην «Κ» ότι πολλοί εξ ημών, συνηθισμένοι στην κοσμική κοινωνία, παραβλέπουμε ότι η θρησκεία σφραγίζει το συλλογικό υποσυνείδητο και διαμορφώνει τις σχέσεις ισχύος σε ένα βάθος χρόνου που υπερβαίνει κατά πολύ την ανθρώπινη ζωή. Κατά συνέπεια, οι συντήξεις ή οι σχάσεις στο θρησκευτικό πεδίο μεταμορφώνουν τις κοινωνίες με τρόπο αργό, βαθύ και οριστικό.

Ο κύβος ερρίφθη

Οι σχετικές εξελίξεις επιταχύνθηκαν στο τέλος του καλοκαιριού. Ο Πατριάρχης Μόσχας κ. Κύριλλος επισκέφθηκε το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 31 Αυγούστου σε μια ύστατη προσπάθεια να μεταπειστεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος. Η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου είχε αποφασίσει ήδη από τις 20 Απριλίου 2018 να αποδεχθεί αίτημα της Ουκρανίας για αυτοκεφαλία. Όταν ο Ρώσος ιεράρχης έφτασε στην Πόλη είχε ήδη πληροφορηθεί ότι ο κύβος είχε ριφθεί. Μία εβδομάδα μετά, στις 7 Σεπτεμβρίου, ανακοινώθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ότι αποστέλλονται στο Κίεβο δύο έξαρχοι, ο αρχιεπίσκοπος Παμφίλου Δανιήλ και ο επίσκοπος Edmonton κ. Ιλαρίων προκειμένου να επιτευχθεί η εκκίνηση των συζητήσεων που θα καταλήξουν στη διαμόρφωση της τελικής πρότασης για την αυτοκεφαλία, την οποία θα πρέπει να επικυρώσει η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Στο Κίεβο λειτουργούν τρεις παράλληλες Ορθόδοξες Εκκλησίες: Η πρώτη Εκκλησία είναι η «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία» με επικεφαλής τον μητροπολίτη κ. Ονούφριο, που παραμένει σε εκκλησιαστική ένωση με το Πατριαρχείο Μόσχας. Κατηγορείται ότι ιερείς της ευνόησαν τις επιχειρήσεις για την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία και την απόσχιση της Ανατολικής Ουκρανίας. Η δεύτερη είναι η «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία» (Πατριαρχείο Κιέβου) με επικεφαλής τον Πατριάρχη Κιέβου κ. Φιλάρετο. Είναι η Εκκλησία που έχει καταθέσει το αίτημα αυτοκεφαλίας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Θεωρείται από τους Ρώσους «σχισματική», διότι αποσχίστηκε τη δεκαετία του ’90 από το Πατριαρχείο Μόσχας και ο Πατριάρχης Κιέβου δεν αναγνωρίζεται ως «Πατριάρχης». Η τρίτη είναι η «Ουκρανική Αυτοκέφαλος Ορθόδοξη Εκκλησία» με επικεφαλής τον μητροπολίτη κ. Μακάριο.

Οι εξελίξεις περί της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας δεν θα επιταχυνθούν, αλλά ούτε και θα βραδύνουν, όπως έχει καταστήσει σαφές ο μητροπολίτης Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, στενός συνεργάτης του κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος χειρίζεται το ζήτημα. «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα βαδίσει όπως ο Ιησούς στο νερό», εξηγεί στην «Κ» ανώτατη πηγή που αρέσ

κεται σε βιβλικές μεταφορές, εννοώντας ότι θα πρέπει να αναμένονται χειρισμοί που θα εντυπωσιάσουν για τον θεόπνευστο συνδυασμό ισορροπίας και αποτελεσματικότητας. Δεν είναι βεβαίως απίθανο ο περίπατος επί των υδάτων να αποδειχθεί δύσκολος. Οι Ρώσοι δείχνουν να εννοούν την απειλή σχίσματος, δηλαδή τη διακοπή κοινωνίας της Μόσχας με το Φανάρι, διότι αντιτίθενται σε κάθε πράξη υποστήριξης των αντιρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ.

Σπάνια εικόνα της Παναγίας στην έκθεση εικόνων στη Μονή Βλατάδων στη Θεσσαλονίκη από 1/10/2018

πηγή: iefimerida.gr

Μπορεί να καλλιτεχνήθηκε στην Παλαιολόγεια περίοδο, μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα, οπότε η βυζαντινή Θεσσαλονίκη θεωρείτο σπουδαίο καλλιτεχνικό κέντρο, εφάμιλλο με αυτό της Κωνσταντινούπολης, ωστόσο η εικόνα της Παναγίας με τον τίτλο «η ελπίς των απηλπισμένων», σύμφωνα με την παράδοση, αποδίδεται στον Ευαγγελιστή Λουκά, λόγω τού ότι και ο ίδιος αγιογραφούσε τη μορφή της Παναγίας.

Ήταν η ευσέβεια των ανθρώπων ο λόγος, ο οποίος ορισμένες πολύ θαυματουργές εικόνες θεωρήθηκαν ως έργα του Ευαγγελιστή και καθιερώθηκαν ως τέτοια στη συνείδηση των πιστών, παρά το γεγονός ότι δεν δημιουργήθηκαν τον πρώτο αιώνα, οπότε έζησε. Και ακριβώς η διάσταση αυτή προσδίδει πολύ μεγάλη σημασία στη μεταφορά της εικόνας στον γενέθλιο τόπο της, για πρώτη φορά μετά το 15ο αιώνα, με αφορμή την παρουσίασή της στην έκθεση εικόνων από τη βυζαντινή Θεσσαλονίκη, που θα εγκαινιάσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, την 1η Οκτωβρίου στη Μονή Βλατάδων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΔΩ.