Φασμπίντερ και ξερό ψωμί (σχόλιο στην επικαιρότητα)

 Ο Τζίμης Πανούσης, πολύ μπροστά από την εποχή του, σχολιάζει την επικαιρότητα.

Τζίμης Πανούσης - Φασμπίντερ και ξερό ψωμί

https://www.youtube.com/watch?v=5W8U-HWQ9Hg&list=RD5W8U-HWQ9Hg&start_radio=1

Athens Computer Underground - Destroyt

https://www.youtube.com/watch?v=yHZNuVQmzLE

Athens Computer Underground - Destroyt

https://athenscomputerunderground.bandcamp.com/album/the-crying-came

Μουσικόραμα 105: Peter Gabriel

https://www.youtube.com/watch?v=it1ZIz37Wkk&list=RDit1ZIz37Wkk&start_radio=1
Peter Gabriel-Red Rain

Μουσικόραμα 104: A Flock Of Seagulls

https://www.youtube.com/watch?v=2Jt7gz7AbLM

A Flock Of Seagulls-Space Age Love Song

Ο Β. Παπακωνσταντίνου τραγουδά Σεφέρη

https://www.youtube.com/watch?v=gD0Z6ubqW2s

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ανάμεσα Στα Κόκαλα

Μουσική: Νίκος Χιώτογλου

Ποίηση: Γιώργου Σεφέρη

Ανάμεσα στα κόκαλα 

μια μουσική:

περνάει την άμμο, 

περνάει τη θάλασσα.

  Ψηλά βουνά, δε μας ακούτε! 

Βοήθεια! Βοήθεια! 

Ψηλά βουνά θα λιώσουμε, 

νεκροί με τους νεκρούς! Ανάμεσα στα κόκαλα ήχος φλογέρας

ήχος τυμπάνου απόμακρος 

κι ένα ψιλό κουδούνισμα, 

περνάει τους κάμπους τους στεγνούς 

περνάει τη θάλασσα με τα δελφίνια. Ψηλά βουνά, δε μας ακούτε! 

Βοήθεια! Βοήθεια! 

Ψηλά βουνά θα λιώσουμε, 

νεκροί με τους νεκρούς!

Σταύρος Λάντσιας - Ανησυχία

https://www.youtube.com/watch?v=hVgo6--Q5b4

Σταύρος Λάντσιας - Ανησυχία

Δίσκος: Ημερολόγιο Ονείρων (2011)

8.2.1980: Ο Αρχάγγελος πολεμά με το Χάροντα!

 

Ο Νίκος Ξυλούρης αναχώρησε για την αιωνιότητα στις 8 Φεβρουαρίου 1980, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πραγματικό πένθος στον ελληνικό λαό και συνοδευόμενος στην τελευταία του κατοικία από ολόκληρο πλήθος ανθρώπων που τον αγαπούσαν και τον θαύμαζαν, με λύρες και κρητικά τραγούδια!

«Καβάλα πάει ο Χάροντας το Διγενή στον Άδη» είχε γράψει, πολλά χρόνια πριν, ο μεγάλος μας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Δεν είχε στο νου του τον Ξυλούρη (άλλωστε ο Νίκος – ο Ψαρονίκος των Κρητικών – ήταν μωρό όταν «ο Παλαμάς πέθανε» μέσα στην Κατοχή, στις 27 Φεβρουαρίου 1943, προκαλώντας κι εκείνος πάνδημη συγκέντρωση με μηνύματα λευτεριάς στην κηδεία του), όμως αυτός ο στίχος ταιριάζει στο παλικάρι από την Κρήτη, το παλικάρι από τ’ Ανώγεια, που με τα τραγούδια του είχε υψώσει την Κρήτη πάνω από ολόκληρη την Ελλάδα και τον κόσμο σαν σημαία, που όλοι την έβλεπαν κι έπαιρναν θάρρος και δύναμη!

«Είναι σαν Αρχάγγελος» είπε πει κάποτε η Τζένη Καρέζη, για την παρουσία του Ψαρονίκου στη μνημειώδη θεατρική παράσταση του Ιάκωβου Καμπανέλη «Το Μεγάλο μας Τσίρκο», που παρουσιάζει με συγκλονιστικό, γλυκόπικρο τρόπο την ελληνική ιστορία και που εν τέλει απαγορεύθηκε από τη δικτατορία. Εκεί είχε τραγουδήσει επί σκηνής τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου με σαφές πολιτικό νόημα (για την πατρίδα και την ελευθερία) που ακόμη και σήμερα προκαλούν συγκίνηση.

Ο Ψαρονίκος όμως είχε τραγουδήσει και τραγούδια για το Χάροντα, το θάνατο και τον Άδη:

«Έβαλ’ ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά

κι ο πατέρας του στον Άδη άκουσε μια τουφεκιά...».

«Κάλεσε το Χάροντα σε κρυφόν αγώνα,

πες και στη Χαρόντισσα να σε λυπηθεί».

«Του Θάνατου παράγγειλα, του Χάρου παραγγέλνω

“Ανάθεμά σε, Χάροντα!” και μια κατάρα στέλνω».

«Μάνα, κι αν έρθουν οι φίλοι μας, κι αν έρθουν οι δικοί μας,

μην τωνε πεις κι απόθανα, να τσι βαροκαρδίσεις…»

«Ο Διγενής ψυχομαχεί κι η γης τονε τρομάσσει,

κι η πλάκα τον ανατριχιά, πώς θα τονε σκεπάσει…»

«Στον ουρανό χορεύγουνε, στον Άδη κάνουν γάμο

κι εβγήκαν κι εκαλούσανε όλους τσι πικραμένους!

Χριστέ, να με καλούσανε…»

Ταιριάζει λοιπόν να πούμε πως τούτη τη μέρα, όχι μόνον ο Διγενής, μα ένας Αρχάγγελος της Ελλάδας πολέμησε με το Χάροντα. Και ναι μεν ο Χάροντας (δηλ. ο προσωποποιημένος θάνατος) φαίνεται ανίκητος, όμως ο Αρχάγγελος αυτός – ο Διγενής – τονε νίκησε, κερδίζοντας την αθανασία μέσα στις καρδιές των Ελλήνων και όλου του κόσμου. Δεν είναι τυχαίο που οι σημερινοί μαθητές μας, γεννημένοι δεκαετίες μετά την κοίμηση του Νίκου Ξυλούρη και αγνοώντας δυστυχώς πολλά βασικά στοιχεία της ιστορίας και του πολιτισμού μας, ξέρουν ποιος είναι και πολλές φορές αναγνωρίζουν και τη φωνή του.

Ο Νίκος Ξυλούρης έπαψε να είναι απλά ένας άνθρωπος και έγινε σύμβολο, που συμβολίζει το ηρωικό ιδανικό της Ρωμιοσύνης σε καιρούς όχι εμπόλεμους, μα «ειρηνικούς»: το συνδυασμό λεβεντιάς, ευγένειας, καλοσύνης, κοινωνικής ευαισθησίας, θάρρους να τα βάλει με το κατεστημένο (τραγουδώντας πάρα πολλά πολιτικά τραγούδια και μπαίνοντας και στο Πολυτεχνείο για να τραγουδήσει) και σκεπασμένα όλα αυτά με μια επική φωνή, που θύμιζε και θυμίζει σε όλους πως οι ρίζες μας έρχονται από τον καιρό του Ομήρου, περνούν από τη ρωμαίικη αυτοκρατορία μας (το «Βυζάντιο», όπως την ονόμασαν οι δυτικοί), ανάβουν κερί στην Αγιά Σοφιά, διασχίζουν την Τουρκοκρατία και καταλήγουν στους σημερινούς αγώνες για την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια! Εξάλλου γεννήθηκε στην Κρήτη, το «Νησί των Γενναίων», σ’ ένα χωριό γεμάτο πολεμιστές και τραγουδιστές, που, ενώ ο ίδιος ήταν ακόμη μωρό, οι Γερμανοί κατακτητές το πυρπόλησαν – όπως κι άλλα χωριά βέβαια – για τους αγώνες των κατοίκων του εναντίον τους!

Θα κλείσω με τούτο μόνον: ας θυμόμαστε πως ο Ψαρονίκος, αδέρφια, είναι καλό πρότυπο για τα παιδιά μας – που τόση ανάγκη έχουν για πρότυπα στη μπερδεμένη και τραγικά νοσηρή εποχή μας. Είναι πρότυπο που συμβολίζει:

· Το απλό παιδί από το χωριό, που, με μεγάλη όρεξη για εργασία, αξιοποίησε το χάρισμα που του έδωσε ο Θεός και αναδείχθηκε – με την αξία του – σε έναν από τους κορυφαίους Έλληνες τραγουδιστές όλων των εποχών.

· Ένωσε την παράδοση με τον λόγιο πολιτισμό, τραγουδώντας από κρητικά τραγούδια μέχρι μελοποιημένη ποίηση από σπουδαίους μουσικοσυνθέτες, και σήκωσε, με τα πολιτικά του τραγούδια, στους ώμους του τους καημούς και τα όνειρα ολόκληρου του λαού.

· Και παράλληλα στεφανώθηκε στην εκκλησία την εκλεκτή της καρδιάς του (κόντρα στα κοινωνικά στερεότυπα της εποχής περί πλούσιων και φτωχών), απέκτησε παιδιά, που τα αγάπησε και τον αγάπησαν, και παρέμεινε ταπεινός και απλός όλη του τη ζωή.

Κι αν έφυγε νέος, 44 ετών, προκαλώντας συγκίνηση σε όλο τον κόσμο, παραμένει διαρκώς παρών, όπως παρών είναι και ο πολιτισμός μας, παρόντες οι ήρωές μας, οι αγαπημένοι μας, οι δικοί μας. Διότι ο Νίκος Ξυλούρης είναι δικός μας, ένας από τους δικούς μας, τους ανθρώπους της μεγάλης μας οικογένειας, της Ρωμιοσύνης μας! Εκείνους που μας θυμίζουν διαρκώς πόσο όμορφο είναι να είσαι Έλληνας, να είσαι Ρωμιός, να είσαι Άνθρωπος!

ΥΓ. Μην ξεχάσουμε πως με μία μέρα διαφορά, στις 9 του Φλεβάρη του 1934, έφυγε σε ηλικία 22 ετών άλλο ένα ρεθεμνιώτικο παλικάρι της κρητικής μουσικής, ο λυράρης Ανδρέας Ροδινός, που κατά το θρύλο «έμαθε τη λύρα από τις νεράιδες».

Ευλαβικά

Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης

https://www.youtube.com/watch?v=ycvAIlOgz8I

https://www.youtube.com/watch?v=Rukd1h2KD_s

https://www.youtube.com/watch?v=nxKZNppM4zA&t=142s

Γιατί ο Marx είχε δίκιο

https://www.youtube.com/watch?v=l_8L86kiQ2Q

Richard Marx - Endless Summer Nights (1988)

[Ο τίτλος της ανάρτησης είναι, φυσικώ τω λόγω, φιλοπαίγμων και αναπαράγει το ομώνυμο βιβλίο του Terry Eagleton]

Μουσικόραμα 101: Felt

https://www.youtube.com/watch?v=K7pGLmLx6fc

Felt - The Stagnant Pool

Μουσικόραμα 96: Sabrina Carpenter

Sabrina Carpenter - Espresso

https://www.youtube.com/watch?v=DtEUOGLnn48

Μουσικόραμα 95: Simple Minds

Simple Minds - 7 Deadly Sins

https://www.youtube.com/watch?v=wI35-2OCnsQ

Του Θανάση Κ. 

Τι σκέφτεστε;

Σκέφτομαι ότι κάποτε, πιτσιρικάδες, ακούγαμε Stereo Nova, Ξύλινα Σπαθιά, Διάφανα Κρίνα, Τρύπες. Τραγούδια με υπέροχες μελωδίες και στίχους που μας σημάδεψαν ανεξίτηλα...

Απογοητεύομαι μόνο με τη σκέψη ότι ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας ακούει σήμερα αυτή την άθλια μουσική που αποκαλείται τραπ.

https://www.youtube.com/watch?v=fjgpRK26x8o

Στέρεο Νόβα - Ηλίθια αστεία

Κάποτε μπορεί κάπου μια μέρα
Να δεις το δίκιο μέσα από ένα στόχο στον αέρα
Θα είναι ήδη όμως αργά γιατί θα 'χουν χαθεί τόσοι
Από τη μόλυνση απ' τη μόδα από μια ισχυρή δόση
Από τον πάτο ως την κορφή αυτή η ζωή βρωμάει
Και ξέρω πώς να επιβιώνω γιατί έχω γίνει τομάρι
Κατάλαβέ το μάνα δε γυρίζω πίσω
Δε θα τα τινάξω μα ούτε κι έτσι θα τ' αφήσω
Η οργή είναι ένα διάστημα κλεισμένο στ' αυτιά
Αυτές τις μέρες πρέπει να φωνάζεις δυνατά
Με ταΐζουν βλακείες και περιμένουν να χωνέψω
Κοιτάζω τον κόσμο δεν ξέρω τι να πιστέψω
Μα ο θεός είναι δυνατός μου ανοίγει τα μάτια
Να σ' αγαπώ πιο πολύ να σε φυλάω από την κακία
Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω
Τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο
Κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία
Μη γυρνάς την πλάτη μη ζεις στο ψέμα
Πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία
Σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία
Κάποτε μπορεί κάπου μια μέρα
Από τη θέση που είσαι να πας λίγο πιο πέρα
Θα είναι ήδη όμως αργά γιατί θα 'χεις διώξει άλλους
Από μια θέση στη ζωή απ' τον πλανήτη Γη
Μια αγελάδα σε μια αφίσα στέκει μολυσμένη
Αντανακλάται στα γυαλιά σου και μετά από λίγο φεύγεις
Ο χρόνος σου τελειώνει λες "η μέρα αυτή πάει"
Μα ο χρόνος επιστρέφει κι εσύ λες τα ίδια πάλι
Λες "τώρα μπορώ ν' αλλάξω μα είναι ήδη αργά"
Και αφήνεις τη ζωή σου να πνιγεί στα ρηχά
Οι πιο πολλοί αποφεύγουν να σε κοιτάξουν στα μάτια
Στο πίσω κάθισμα γλιστρούν και πνίγουν τα δάκρυα
Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω
Τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο
Κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία
Μη γυρνάς την πλάτη μη ζεις στο ψέμα
Πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία
Σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία
Δε θ' αφήσω αυτές τις μέρες να με πάρουν από κάτω
Τους φόβους που με τρέφουν θα τους κάνω κάτι άλλο
Θα αλλάξω τη ζωή μου σε κάτι θετικό
Και κάθε άσχημη ενέργεια θα τη στείλω στο καλό
Θα δώσω σημασία σ' αυτά που εσύ πετάς
Μιας και στο τίποτα μπορείς να βρεις αυτό που ζητάς
Στα σκουπίδια βρίσκουν τα σκυλιά φαγητό
Τις περιοχές αυτές τις προστατεύει ο θεός
Όπως τους άνεργους τους άστεγους κι όσους ζουν στο μέλλον
Σε αυτούς που αγαπούν και πιστεύουν φιλιά στέλνω
Τώρα που τα σύννεφα προς το βορρά φεύγουν
Και χιλιάδες παιδιά σ' αυτόν τον κόσμο μεγαλώνουν
Ρίχνοντας το βλέμμα τους σε πλαστικά καλώδια
Σε κτίρια σε φώτα ή σε γυμνασμένα πόδια
Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω
Τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο
Κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία
Μη γυρνάς την πλάτη μη ζεις στο ψέμα
Πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία
Σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία

Πηγή: LyricFind

Μουσικόραμα 94: Purple Disco Machine & Sophie and the Giants

 https://www.youtube.com/watch?v=EFnG6CVkFeQ

Purple Disco Machine & Sophie and the Giants - In The Dark

 

Παύλος Παυλίδης - Γκωγκέν

 https://www.youtube.com/watch?v=-pBDwaZBxTs

Παύλος Παυλίδης - Γκωγκέν (Fine! Records, 2024)

Μουσικόραμα 93: The Cardigans

https://www.youtube.com/watch?v=6WOYnv59Bi8

The Cardigans - Erase / Rewind

Adieu Βασίλη

Πέθανε ο Βασίλης Καρράς

https://www.youtube.com/watch?v=m8QD_qDLlIs

Adieu Τόλη!

Πέθανε ο τραγουδιστής Τόλης Τσιμογιάννης

https://www.youtube.com/watch?v=sSE1CaLcUVc

Μουσικόραμα 90: Tears For Fears

 https://www.youtube.com/watch?v=QCocz5p4kvk

Tears For Fears- Woman In Chains

Ανθολόγιον 279: George Steiner

 

(...) Το θαύμα της μουσικής έγκειται στο ότι μπορούμε να τη μοιραζόμαστε πολλοί άνθρωποι ταυτόχρονα. Μπορούμε να ακούμε μουσική συλλογικά, μπορούμε να ακούμε μουσική μαζί με τους ανθρώπους που αγαπάμε, μπορούμε να ακούμε μουσική μαζί με τους φίλους μας. Η γλώσσα της κοινής εμπειρίας είναι η μουσική, όχι η ανάγνωση. (...)

Τζωρτζ Στάινερ - Λωρ Αντλέρ, Ένα μακρύ Σάββατο: συζητήσεις, μετάφραση: Θάνος Σαμαρτζής, εκδόσεις Δώμα, Αθήνα 2022, σελ. 88-89 (απόσπασμα).

Πέθανε ο Βαγγέλης Παπαθανασίου

Βαγγέλης Παπαθανασίου (1943-2022)

https://www.tanea.gr/2022/05/19/lifearts/pethane-o-vaggelis-papathanasiou/

***

Vangelis - Alpha

https://www.youtube.com/watch?v=3kK_HGNOo9A