Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, Περί νέας δραστηριότητας της Σαηεντολογίας στην Ελλάδα

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Περί νέας δραστηριότητας της Σαηεντολογίας στην Ελλάδα

(4/9/2023)

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με αίσθημα ευθύνης πληροφορεί το Χριστεπώνυμο πλήρωμα ότι η «Εκκλησία της Σαηεντολογίας» που λειτουργούσε στην Ελλάδα με την μορφή σωματείου υπό την ονομασία «Κέντρο Εφαρμοσμένης Φιλοσοφίας Ελλάδος» (Κ.Ε.Φ.Ε.) με δυο αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης (7380/1996 Πρωτοδικείου Αθηνών και 10.493/1997 Εφετείου Αθηνών) χαρακτηρίστηκε ως «οργάνωση με πρακτικές ιατρικά, κοινωνικά και ηθικά επικίνδυνες και επιβλαβείς». Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται υπό άλλες ονομασίες και με προμετωπίδα φαινομενικά ανύποπτες δράσεις, όπως σεμινάρια αυτοβελτίωσης ή σεμινάρια πωλήσεων για επιχειρήσεις. Σήμερα επιχειρεί, σε συνέχεια ανάλογου εγχειρήματος στο παρελθόν, γνωστού ως «Narconon» παρέμβαση στο δημόσιο χώρο, επιδιώκοντας συνεργασίες με δημόσιους, κοινωνικούς φορείς, αλλά και σχολεία, με πρόφαση ένα νέο πρόγραμμα αντιμετώπισης του μεγάλου κοινωνικού προβλήματος των Ναρκωτικών υπό την ονομασία: «Η αλήθεια για τα Ναρκωτικά».

Φορέας της δράσης αυτής εμφανίζεται το «Ίδρυμα» Σαηεντολογιας με τίτλο «Ενας Κόσμος χωρίς Ναρκωτικά» (έδρα 6331 Hollywood Blvd., Suite 710, Los Angeles, CA 90028 United States) και με εγχώριο όργανο υλοποίησης, προερχόμενο από τον ίδιο χώρο αυτής της οργάνωσης, το: «Πρωτοβουλια Πολιτών για μια Ελλάδα χωρίς Ναρκωτικά (Drug – Free World GR) (βλ. ιστοσελίδες www.notodrugs.gr, facebook.com/drugfreeworld.gr/, instagram.com/drugfreeworld.gr).

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος στέκεται με πολύ σεβασμό, ευθύνη και προσευχή και αναγνωρίζει τις φιλότιμες και γενναίες προσπάθειες των συνάνθρωπων μας που πασχίζουν να απεμπλακούν από τον τραγικό κόσμο των ποικίλων εξαρτήσεων. Αναγνωρίζει και επαινεί την πολύτιμη βοήθεια και τις φιλότιμες ενέργειες των διαφόρων επιστημονικών φορέων και κοινοτήτων που συνδράμουν στην απεξάρτηση των συνανθρώπων μας.

Ταυτοχρόνως ενημερώνει τους δημόσιους, κοινωνικούς και ιδιωτικούς φορείς, που δραστηριοποιούνται στον ευαίσθητο χώρο της απεξάρτησης από την μάστιγα των ναρκωτικών, να μη καταστούν άθελά τους χορηγοί ή όργανα διαφήμισης μιας παραθρησκευτικής οργάνωσης με κοινωνικά επικίνδυνη δραστηριότητα. Είναι, άλλωστε, γνωστή η πολεμική και η απέχθειά της προς τον ιατρικό κλάδο της ψυχιατρικής επιστήμης.

Είναι αυτονόητο ότι καμία μεθόδευση και κανένα προσωπείο κοινωνικής προσφοράς δεν μπορεί να αλλοιώσει την πραγματικότητα, όπως αποτυπώθηκε με την κρίση της Ελληνικής Δικαιοσύνης, που δεν είναι η μοναδική, ότι η Σαηεντολογία είναι: «οργάνωση με πρακτικές ιατρικά, κοινωνικά και ηθικά επικίνδυνες και επιβλαβείς».

Εκ της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος

https://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=3468&what_sub=d_typou

Αποκρυφιστικές πρακτικές για την αντιμετώπιση του Coronavirus (Covid- 19)

πηγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ / αναδημοσίευση: ΑΚΤΙΝΕΣ

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γεωργόπουλος, 

Αναπληρωτής Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

H συστηματική, ενεργός και ποικιλόμορφη παρουσία του αποκρυφιστικού χώρου για την αντιμετώπιση του πόνου και της ασθένειας έχει μεγάλη και ποικιλόμορφη παρουσία[1].Στο πλαίσιο του αντιχριστιανικού φαινομένου της «Νέας Εποχής», κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, οι αντιεπιστημονικές, ανορθολογικές αλλά και επικίνδυνες «θεραπευτικές»[2] δοξασίες και πρακτικές του αποκρυφιστικού χώρου βρήκαν ένα μεγάλο πεδίο εύκολης διάδοσης και πρόσληψη τους[3].

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στις ημέρες μας που η ανθρωπότητα δοκιμάζεται από την πανδημία του Covid–19. Ενώ η επιστημονική ιατρική κοινότητα παγκοσμίως καταβάλλει συντονισμένες προσπάθειες για την επαρκή και επιτυχή θεραπευτική αντιμετώπιση της σύγχρονης πανδημίας, εκπρόσωποι του αποκρυφιστικού χώρου, διαφημίζουν και προτείνουν μαγικές φόρμες, σύμβολα και αριθμούς, ως ασφαλή μέσα προφύλαξης και προστασίας από τον Coronavirus (Covid- 19).

Tο εσωτεριστικό – νεοεποχίτικο περιοδικό «Οmnia» προωθεί και διαφημίζει ως μέσο προστασίας ένα μαγικό αριθμό, τον αριθμό 8787, σε συνδυασμό με την χρήση του σ’ ένα ποτήρι νερό το οποίο προηγουμένως θα έχει καταλλήλως, μέσω των πρακτικών του χώρου, ενεργοποιηθεί.

Από την στιγμή που θα ενεργοποιηθεί η «εσωτερική δύναμη» αυτής της μαγικής φόρμας-αριθμού, που θα παραχθεί, θα λειτουργήσει προστατευτικά για τον χρήστη του νερού από τον Covid– 19. Ποια είναι η πηγή αυτών των πληροφοριών σχετικά με τον μαγικό αριθμό 8787 και τη διαδικασία ενεργοποίησης του; Ο χώρος που τον διαφημίζει απαντά. Πρόκειται για Medium,την Τσέχα– PavlinaKlemm, που σήμερα ζει στη Γερμανία και προβάλλεται ως κανάλι μετάδοσης πληροφοριών από τον αόρατο κόσμο[4].

Στην ίδια γραμμή κινείται και ένα άλλο Medium-κανάλι, ο Natara (JörgLoskant), ιδρυτής του «Kamasa – Therapie– Ausbildungsinstituts»,που προβάλλεται ως θεραπευτής και πνευματικός οδηγός που λαμβάνει καθοδήγηση και πληροφορίες από τον αόρατο κόσμο, κυρίως, πάντα κατά τους ισχυρισμούς του, από τον αρχάγγελο Μιχαήλ. Το Ινστιτούτο που έχει ιδρύσει παρουσιάζεται να έχει τα πνευματικά δικαιώματα χρήσης της μαγικής φόρμας, του αριθμού 537354, που τον προβάλλει ως μέσο προστασίας και θεραπευτικής ισχύος έναντι του Covid– 19, αλλά και του κωδικού ενεργοποίησής του[5].

Κατά τους ισχυρισμούς του χώρου, αυτή η μαγική φόρμα αποκαλύφθηκε στο Medium-κανάλι Natara από τον αόρατο κόσμο, την 18-1-2020, κατά τη διάρκεια πραγματοποίησης μιας άλλης, αποκρυφιστικού χαρακτήρα «θεραπευτικής» πρακτικής, γνωστής ως «ψυχικού χειρουργείου» [PsychicSurgery] [6].

Φυσικά οι «θεραπευτικές» προσφορές κατά του Covid–19 των κινήσεων του αποκρυφιστικού χώρου δεν προσφέρονται δωρεάν. Το δικό μας , σύντομο, τελικό σχόλιο θα είναι η υπενθύμιση του απ. Παύλου προς τους χριστιανούς κάθε εποχής να προσέχουν ώστε «να μην τους εξαπατήσει κάποιος με κανέναν τρόπο»(Β΄Θεσ.2, 3), πολύ δε περισσότερο να μην προσέχουν χώρους, που, ενίοτε, πάρα το ελκυστικό λεξιλόγιο – βιτρίνα πού χρησιμοποιούν, κυριαρχούν «πνεύμασι πλάνοις και διδασκαλίαις δαιμονίων»(Α΄ Τιμ. 4, 1).

Σημειώσεις

[1] R.Biewald, KleinesLexikon des Okkultismus, 2005, σ.78.Πρβλ. L.Gassman- M.Kotsch (Hrsg), KleinesEsoterikHandbuch, 2007, σσ.94 – 106.EZW-TEXTE (215).QuellentextezurneuenReligiosität, 2011, σσ.214 – 215.

[2] K.Bannach- K.Rommel(Hrsg), ReligiöseStrömungenunsererZeit.EineEinführung und Orientierung,1992, σσ.82 – 84.R. Hempelmannu.a(Hrsg), Panorama der neuenReligiosität, 2001, σσ.245 – 247.

[3]A. Ernst, “New Age- einneuerWegzukörperlicher und seelischerGesundheit ? “, Μaterialdienst1 (1991), 15 – 25. Μ.Υork, Historical Dictionary of New Age Movements, 2004, σσ.89 – 90.Πρβλ. Α.Αβραμίδη, Ἀνορθόδοξεςθεραπευτικέςμέθοδοιτῆς « ΝέαςἘποχῆς», 1998.

[4]Μaterialdienst 5(2020),σ.374 – 375 [ Μ.Pöhlmann]

[5]Μaterialdienst 5(2020),σ.373 – 374 [ Μ.Pöhlmann]

[6]N.Drury, The Dictionary of the Esoteric, 2002, σ.259.R.Biewald, KleinesLexikon, σ.77.

Μανώλης Γ. Βαρδής, Καταστροφολογία, η νέα εσχατολογία

[Aurélien Barrau, αστροφυσικός που καλεί σε μία εσχατολογική απο- πολιτικοποίηση της πλανητικής καταστροφής που επέρχεται]

Η νέα "μόδα" της εποχής είναι η εσχατολογική καταστροφολογία, χωρίς αναγκαστικά κάποιον Θεό. Αναβιώνοντας μία τολστοϊκή πνευματολογία και ηθική, πολλοί στη Δύση- μπροστά στα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής- αναπτύσσουν ιδέες σχετικές με την αναπόφευκτη καταστροφή και καλούν σε μοντέλα επιβίωσης «μικρών κοινοτήτων επιβίωσης», στο μοντέλο της τάσης της «επιβίωσης» στις ΗΠΑ. Πρόκειται για μία κοσμικού τύπου, δηλαδή άθεη, εσχατολογία, που αντί να κάνει μία πνευματική και αξιακή αμφισβήτηση των λαθών ενός τεχνολογικού πολιτισμού, τα ρίχνει στα μοντέλα ανάπτυξης, άντε το πολύ να φθάνουν μέχρι σε μία ριζική κριτική του καπιταλισμού.

Πλήθος εκδόσεων δείχνουν τις φοβίες και την άθεη αγωνία των δυτικών πληθυσμών: οι καταστροφολογίες δεν είναι παρά το flip side της τεχνολογικής αδιαφορίας, βλέπε: 

1. Pablo Servigne, Raphaël Stevens: COMMENT TOUT PEUT S’EFFONDRER. Petit manuel de collapsologie à l’usage des générations présentes
2. Pourquoi tout va s’effondrer PDF/EPub Book by Julien Wosnitza,
3. Les cinq stades de l’effondrement, par Dmitry Orlov

Μανώλης Γ. Βαρδής

[πηγή]

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος, Συναγωγή: Εκκλησία όλων των εθνών. Μία Αφρικανική – Πεντηκοστιανή Κίνησις εις την Ελλάδα

πηγή: Ὀρθόδοξος Τύπος,  20/05/2011
& http://aktines.blogspot.gr/2011/05/blog-post_2173.html

Τοῦ Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Ἡ Συναγωγή: Ἐκκλησία ὅλων τῶν Ἐθνῶν (Synagogue. Church of all Nations) εἶναι μία Πεντηκοστιανή – Χαρισματική κίνηση θεραπείας, πού ἱδρύθηκε τή δεκαετία τοῦ 1990 στό Λάγος τῆς Νιγηρίας ἀπό τόν αὐτοαποκαλούμενο προφήτη Temitope Balugon Joshua. Σύμφωνα μέ τόν Πεντηκοστιανό καθηγητή A. Anderson πρόκειται γιά μιά ἀπό τίς πιό ἀμφιλεγόμενες ἀλλά και ταχύτατα ἀναπτυσσόμενες νέες “Ἐκκλησίες” στή Νιγηρία, ἡ ὁποία μάλιστα ἔχει προσελκύσει τήν μεγάλη προσοχή τόσο τοῦ τοπικοῦ ὅσο καί τοῦ διεθνοῦς τύπου, ἰδιαιτέρως δέ τό πρόσωπο τοῦ ἱδρυτῆ της. Κατά τούς ἰσχυρισμούς τῆς κίνησης ἡ ἵδρυσή της ἦταν θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖο ὑλοποιήθηκε μέσω τοῦ Τ. Β. Joshua.

Στό διαδικτυακό τόπο τῆς κίνησης ὁ Τ. Β. Joshua παρουσιάζεται ὡς ἕνα ἐκλεκτό ὄργανο τοῦ Θεοῦ, ἕνας ἀγωγός, μέσω τοῦ ὁποίου διαχέεται ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Στήν ἴδια ἱστοσελίδα ἀναφέρεται ὅτι τά “θαύματα”, πού πραγματοποιεῖ ὁ Χριστός μέσω τοῦ Τ. Β. Joshua εἶναι ἀμέτρητα.

Τά “θαύματά” του μάλιστα διακρίνονται σ΄ ἐπιμέρους κατηγορίες ὅπως: α) θεραπεῖες AIDS, β) θεραπεῖες καρκίνου, γ) ἀποκατάσταση τῆς ὅρασης, δ) θεραπεία παραλύτων, ε) θεραπεία ἀπό δαιμόνια κ.ἄ.

Ἀπό τούς ὀπαδούς του μάλιστα αὐτοῦ τοῦ εἴδους τά “θαύματα– θεραπεῖες” προβάλλονται ὡς ἀπόδειξη τῆς θεϊκῆς ἀποστολῆς τοῦ Τ. Β. Joshua. Πρόκειται βεβαίως για συνήθεις ἰσχυρισμούς στόν Πεντηκοστιανικό χῶρο καί σχετίζεται μέ τή γνωστή «βιομηχανία» “θαυμάτων–θεραπειῶν”, πού συναντᾶ με σέ ἀναρίθμητες Πεντηκοστιανές–Χαρισματικές κινήσεις ἀνά τήν ὑφήλιο.

1. Ἡ παρουσία τῆς κίνησης στήν Ἑλλάδα

Ἡ κίνηση ἐμφανίστηκε δημόσια γιά πρώτη φορά τόν Ἰούνιο τοῦ 2002. Ἡ πρώτη ἐμφάνισή της εἶχε ἀρχικά πραγματοποιηθεῖ στό χωριό Ματαράγκα τοῦ νομοῦ Καρδίτσας καί μάλιστα μέ τρόπο ἀρκετά θορυβώδη, γεγονός πού τότε εἶχε ἀπασχολήσει τήν τοπική κοινωνία ἀλλά καί κάποια Μ.Μ.Ε. Στό χωριό Ματαράγκα εἶχε δωρηθεῖ οἴκημα γιά τή δημιουργία εὐκτήριου οἴκου τῆς κίνησης γιά τά ἐγκαίνια τοῦ ὁποίου εἶχαν συγκεντρωθεῖ πολλοί Πεντηκοστιανοί ἀπό διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδας. Εἶχαν τυπωθεῖ και προσκλήσεις μέ τήν ὀνομασία τῆς κίνησης, ἐνῶ ἀναμένονταν καί ἡ ἄφιξη τοῦ ἰδίου τοῦ Τ. Β. Joshua, κάτι πού τελικά δέν πραγματοποιήθηκε.

Τό 2006 ἐπισήμως ἡ κίνηση ὑπέβαλε αἴτηση ἀναγνώρισης –χορήγησης ἀδείας εὐκτηρίου οἴκου στο Ὑπουργεῖο Παιδείας. Τά μέλη τῆς κίνησης στήν Ἑλλάδα εἶναι Ἕλληνες Πεντηκοστιανοί, πού προσχώρησαν ἀπό ἄλλες Πεντηκοστιανές ὁμάδες καί ἀφρικανοί μετανάστες, πού ζοῦν στήν Ἑλλάδα. Ἡ Συναγωγή: Ἐκκλησία ὅλων τῶν Ἐθνῶν ἀνήκει στίς Πεντηκοστιανές – Χαρισματικές κινήσεις, πού χρησιμοποιοῦν μουσικά ὄργανα καί τραγούδια στίς λατρευτικές τους συν άξεις.

2.Ἡ Προτεσταντική και Πεντηκοστιανή κριτική κατά τῆς κίνησης στήν Ἑλλάδα

Πρέπει ἐν προκειμένῳ νά ἐπισημάνουμε ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Πεντηκοστιανή κίνηση ἔτυχε ἐξ ἀρχῆς κριτικῆς, τόσο ἀπό τόν ἑλληνικό προτεσταντικό κόσμο, ὅσο καί ἀπό ἕνα τμῆμα τῶν Πεντηκοστιανῶν τῆς Ἑλλάδας. Στόν ἑλληνικό προτεσταντικό χῶρο ὁ Τ. Β. Joshua χαρακτηρίζεται ὡς «ψευδοπροφήτης» καί μάλιστα γίνεται ἀναφορά σέ ἀνακοίνωση ἄλλων Πεντηκοστιανῶν κινήσεων τῆς Νιγηρίας, στήν ὁποία ὑποστηρίζεται ὅτι ὁ Τ. Β. Joshua «χρησιμοποιεῖ σαμανικές/μαγικές μεθόδους κάτω ἀπό χριστιανικό μανδύα». Τήν κριτική αὐτή τῶν ἄλλων Πεντηκοστιανῶν κινήσεων τῆς Νιγηρίας ὁ Allan Anderson τήν χαρακτηρίζει ὡς “φαρμακερή” καί “ἀναπόφευκτη”.

Ἐδῶ πρέπει νά ἐπισημάνουμε ὅτι στίς αὐτόχθονες Ἀφρικανικές Πεντηκοστιανές κινήσεις ἡ χρήση και ἡ μίξη προγενέστερων μαγικῶν πρακτικῶν μέ χριστιανικά στοιχεῖα δέν εἶναι κάτι τό ἀσυνήθιστο. Ἡ Ἀδελφότητα τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Πεντηκοστῆς Ἑλλάδος, για εὐνόητους λόγους, τόν Ἰούνιο τοῦ 2002 ἐξέδωσε ἀνακοίνωση, πού δήλωνε ὅτι ἡ κίνηση «Συναγωγή: Ἐκκλησία ὅλων τῶν Ἐθνῶν» καί ὁ ἱδρυτής της Τ. Β. Joshua δέν ἀνήκουν στόν Πεντηκοστιανικό χῶρο.

Ὁ ἰσχυρισμός ὅμως αὐτός δέν ἐπιβεβαιώνεται ἀπό τήν πραγματικότητα, γιατί: α) Ἡ ὁμολογία πίστεως τῆς ἐν λόγῳ κίνησης ἔχει τυπικό Πεντηκοστιανικό χαρακτήρα, β) ὁ πεντηκοστιανός καθηγητής A. Anderson τήν χαρακτηρίζει ὡς Πεντηκοστιανή – Χαρισματική, γ) τό λατρευτικό τελετουργικό της εἶναι οὐσιαστικῶς Πεντηκοστιανικό, και δ) γιατί δέν συμφωνοῦν μέ τήν ἐν λόγῳ ἀνακοίνωση τό σύνολο τῶν Πεντηκοστιανῶν τῆς Ἑλλάδος.

Ὡς τελικό σχόλιο θά θέλαμε να ἐπισημάνουμε ὅτι ἐξ ἐπόψεως Ὀρθοδόξου ὁ αἱρετικός χαρακτήρας τῆς ἐν λόγῳ κίνησης, ὡς τμήματος τοῦ λεγόμενου Πεντηκοστιανικοῦ – Χαρισματικοῦ χώρου, εἶναι ἀναμφισβήτητος. Ὡς πρός τό πρόσωπο δέ τοῦ ἱδρυτῆ της βρισκόμαστε για μιά ἀκόμα φορά μπροστά σέ μια κλασσική περίπτωση ἀνθρώπων, πού στήν Ἁγία Γραφή χαρακτηρίζονται ὡς «πονηροί καί γόητες… πλανῶντες καί πλανώμενοι» (Β΄Τιμ. 3, 13).

Σημειώσεις

1. Βλ. Allan Anderson, Synagogue. Church of all Nations, στό Peter B. Clarke (Ed), Encyclopedia of new religious movements, 2006, σ. 553.
2. Πρβλ. Σωτηρίου Λιόση, Γνωστές θρησκεῖες, αἱρέσεις καί παραθρησκευτικές ὁμάδες στήν Ἑλλάδα. Εὐκτήριοι Οἶκοι, 2004, σ.167.
3. Βλ. Περιοδικό "Τυχικός", Μάϊος-Ἰούνιος 2002, σσ. 28-29.

4. Βλ. Allan Anderson, Synagogue.

Θ. Ι. Ρηγινιώτης, Προφήτες, που δεν τους κάλεσε ο Θεός…

Βρισκόμαστε σε μια εποχή μεγάλης πνευματικής σύγχυσης. Το θρησκευτικό μπέρδεμα είναι τέτοιο, που θυμίζει τα ρωμαϊκά χρόνια, όταν πρωτοεμφανίστηκε ο χριστιανισμός – τότε, το ανακάτεμα των θρησκειών και η μαγεία διαφόρων ειδών κυριαρχούσαν. Κάτι παρόμοιο παρατηρούμε και σήμερα: ο δυτικός κόσμος έχει γεμίσει από πρόσωπα και ομάδες που δίνουν πνευματικές υποσχέσεις, ανακατεύοντας ιδέες και πρακτικές από διάφορες θρησκείες και βεβαιώνοντας ή πιστεύοντας και οι ίδιοι ότι διαθέτουν κάποιο ξεχωριστό «χάρισμα» και την υψηλή «αποστολή» να διδάξουν και να καθοδηγήσουν την ανθρωπότητα…

Πέρα από τους γκουρού, τα μέντιουμ κ.ά., που προέρχονται από τις θρησκείες της Άπω Ανατολής ή την αρχαία ειδωλολατρία, και στο χώρο του χριστιανισμού έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις, σε όλο τον πλανήτη, η εμφάνιση ανθρώπων με «ιδιαίτερα χαρίσματα», «κλήσεις» και «αποστολές».

Τα πρόσωπα αυτά συχνά συσπειρώνονται στις ομάδες που ονομάζονται «Εκκλησία της Πεντηκοστής» («πεντηκοστιανοί») ή στις ομάδες των «αναγεννημένων» ή «χαρισματικών χριστιανών», που κατά τις λατρευτικές συγκεντρώσεις τους πέφτοντας σε κάποια μορφή έκστασης θεωρούν ότι τους επισκέπτεται το Άγιο Πνεύμα και τους οδηγεί σε διάφορες προφητικές ή θαυματουργικές καταστάσεις. Άλλοι ιδρύουν δικές τους ομάδες, για να διδάξουν τον κόσμο, είτε στην ιδιαίτερη πατρίδα τους είτε ταξιδεύοντας σε όλη τη Γη, όπως η περίφημη Βασούλα Ρύντεν.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι που θεωρούν τον εαυτό τους ορθόδοξο χριστιανό, πηγαίνουν στην εκκλησία, προσεύχονται, γονατίζουν, μεταλαβαίνουν, ίσως μάλιστα και να εξομολογούνται, και συγχρόνως ζουν μια μεγάλη σειρά υπερφυσικών εμπειριών, οραμάτων και αποκαλύψεων, που πιστεύουν πως τους έρχονται από το Χριστό, την Παναγία, τους αγγέλους ή κάποιον άγιο.

Ορισμένοι από τους «χαρισματούχους» αυτούς συνανθρώπους μας, όλων των παραπάνω περιπτώσεων, εμφανίζουν στ’ αλήθεια προφητικά ή θαυματουργικά χαρίσματα και γίνονται ευεργέτες ταλαίπωρων και δυστυχισμένων ανθρώπων, με αποτέλεσμα να εδραιώνεται μέσα τους (αλλά και στους άλλους) η βεβαιότητα πως είναι άγιοι, εκλεγμένοι από το Θεό για μια ξεχωριστή αποστολή.

Θ. Ι. Ρηγινιώτης, 5 άρθρα για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

Πατήστε στους τίτλους:

1. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ως Προτεστάντες
2. Το «όνομα του Θεού» στην Αγία Γραφή και η χρήση του από τους χριστιανούς
3. Όλοι οι Xριστιανοί είναι καλεσμένοι για συμβασιλείς του Χριστού και όχι μόνον οι 144.000 άγιοι
4. Η αναγκαιότητα της Θείας Ευχαριστίας και οι ΜτΙ
5. Η Αγία Γραφή για τη μετά θάνατον ζωή των ψυχών

πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Αντβεντιστές της έβδομης ημέρας: Μια ιστορική ανακρίβεια

πηγή: ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Ο Αντβεντισμός είναι αιρετική διδασκαλία εσχατολογικού χαρακτήρα και χιλιαστικής κατεύθυνσης, η οποία εμφανίστηκε και αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ τον 19ο αιώνα, με αφορμή την έντονη προσδοκία που υπήρχε μέσα στον Αμερικανικό προτεσταντικό χώρο το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, για την επιστροφή και Β’ Παρουσία του Κυρίου.

Από την πρώτη ιστορική αφετηρία της η κίνηση κράτησε μία απορριπτική στάση απέναντι σ’ όλες τις Προτεσταντικές παραδοσιακές Ομολογίες, όπως φυσικά και μία εξόχως επιθετική στάση έναντι του Ρωμαιοκαθολικισμού. Όλοι αυτοί, κατά την E. White[1], εκφράζουν και αποτελούν την αποστατημένη Εκκλησία, που ταυτίζεται με την πόρνη γυναίκα της Αποκαλύψεως (Κεφ. 14, 17)[2]. Πού οφείλεται αυτό το γεγονός; Στη θεμελιώδη διδασκαλία της αίρεσης σχετικά με το Σάββατο[3].
Για την κίνηση, όλος ο υπόλοιπος χριστιανικός κόσμος, ιδίως από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, έχει αποστατήσει από το θέλημα του Θεού. Ο σατανάς είναι παρών στις άλλες εκκλησίες. Όλες οι άλλες εκκλησίες είναι, κατά την κίνηση, «συναγωγές του σατανά». Γιατί ο υπόλοιπος χριστιανικός κόσμος βρίσκεται στην αποστασία και είναι έρμαιος των δαιμονικών δυνάμεων; Γιατί αρνήθηκε, λέει η κίνηση, τον αγιασμό και τη λατρεία του Σαββάτου και την αντικατέστησε με την Κυριακή. Περιφρονώντας το Σάββατο και αντικαθιστώντας το με την Κυριακή άρχισε η αποστασία, καθώς η Κυριακή, κατά την άποψή τους πάντα, βασίζεται σε ειδωλολατρικά θεμέλια[4].

Όπως και άλλες χριστιανικές αιρέσεις, δεν παραλείπουν να διατυπώνουν στα έντυπά τους ανακριβείς ισχυρισμούς. Ένας τέτοιος ανακριβής ισχυρισμός υπάρχει σε έντυπό τους, που έχει εκδοθεί σε δώδεκα ευρωπαϊκές γλώσσες μεταξύ των οποίων και τα Ελληνικά.

Ισχυρίζονται, λοιπόν, ότι: «Αποδεχόμαστε όπως όλες οι χριστιανικές Εκκλησίες, το Σύμβολο της Πίστεως, όπως καταγράφτηκε στην Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 325 μ.Χ.». Ισχύει όμως πραγματικά κάτι τέτοιο; Επιβεβαιώνεται αυτή η θέση; Φυσικά όχι. Και τούτο γιατί επισήμως κατά την αίρεση η αρχαία Εκκλησία, λόγω της Κυριακής και της αντικατάστασης του Σαββάτου, βρίσκεται ήδη στην κατάσταση της αποστασίας[5].

Αντιλαμβανόμαστε ότι είναι ένας ισχυρισμός ουσιαστικά παραπλανητικός και χωρίς πραγματικό αντίκρισμα. Τούτο γίνεται άμεσα αντιληπτό, αρκεί να υπενθυμίσουμε μόνο, ότι βασικές διδασκαλίες τους είναι ριζικώς αντίθετες με το φρόνημα και τη διδασκαλία της Εκκλησίας, την οποία εκφράζει το Σύμβολο της Πίστεως.

Δεν είναι επίσης τυχαίο το γεγονός ότι ο καλβινιστής δογματικός A. Hoekema πολλάκις επισημαίνει την εκ μέρους των Αντβεντιστών απόρριψη διδασκαλιών όχι μόνο του ιστορικού χριστιανισμού αλλά και αυτών των παραδοσιακών προτεσταντικών κλάδων[6].

Σημειώσεις:
1. Βλ. E. White, Der grosse Kampf, σσ. 385-393.
2. Την ίδια θέση, με διαφορετική αφετηρία για τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο εκπροσωπούν και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά.
3. Ο K. Hutten επισημαίνει πολύ χαρακτηριστικά σχετικά με το Σάββατο ότι: «Das Lehrstück vom Sabbat bildete die Krone im adventistischen Lehrgebäude». Βλ. Kurt Hutten, Seher-Grübler-Enthusiasten, όπ.π., σ.37.
4. Βλ. Ar. Lickey, Μηνύματα εις τον σύγχρονον άνθρωπον, σσ. 372-373. 27 Βασικά Πιστεύω, σ. 306.
5. Εξόχως αποκαλυπτικές είναι για το ζήτημα αυτό οι, δυστυχώς, ανιστόρητες θέσεις της E. White: «Durch halbbekehrte Heiden, ehrgeizige kirchliche Würdenträger und welt-liebende Geistliche erreichte er seine Absicht. Von Zeit zu Zeit wurde grosse Kirchen versammlungen abgehalten, zu denen die geistlichen Würdenträger aus allen Weltgegenden zusammenkamen. Auf fast jedem Konzil wurde der von Gott eingesetzte Sabbt mehr und mehr erniedrigt und der Sonntag ent-sprechend erhöht. So wurde der heidnische Festtag schließlich al seine göttliche Einrichtung verehrt, während man den biblischen Sabbat als Überbleibsel des Judentums verschrie und alle, die ihn feierten, verfluchte». Βλ. E. White, Der grosse Kampf, σ.53.
6. Βλ. Anthony Hoekema, The Four Major Cults, σσ. 142-143.

Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 2009, 7 Φεβρουαρίου 2014

Πρωτoπρεσβυτέρου Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Απεστάτησεν η Εκκλησία; Κριτική εις μίαν κακόδοξον και βλάσφημον θέσιν

 πηγή: ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Του Πρωτοπρ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, 

Λέκτορος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Μία από τις πλέον διαδεδομένες και κοινές θέσεις, που υποστηρίζουν οι διάφορες αιρετικές κινήσεις (Αντβεντιστές Ζ’ Ημέρας, Μάρτυρες του Ιεχωβά, Πεντηκοστιανοί, Παγκόσμια Εκκλησία του Θεού κ.ά.) είναι και ο ισχυρισμός τους, ότι από τα χρόνια ιδίως του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Εκκλησία αποστάτησε, πλανήθηκε, νόθευσε την αρχική καθαρότητα του Ευαγγελίου και υιοθέτησε αντιευαγγελικές διδασκαλίες και πρακτικές.

Το επιχείρημα, αν και είναι κακόδοξο και βλάσφημο τόσο ως προς την σύλληψή του όσο και ως προς το περιεχόμενό του είναι κοινό στις διάφορες αιρετικές κινήσεις και πολύ χρήσιμο για τους σκοπούς τους.

Είναι ένα είδος ψευδεπίγραφου ανιστόρητου άλλοθι, που εξυπηρετεί κάθε αιρετική κίνηση, που το χρησιμοποιεί, να δικαιολογεί την ύπαρξή της ή διάφορες κακοδοξίες της. Αυτοδιαφημίζονται, ότι αποτελούν αυθεντικές εκφράσεις του αρχέγονου χριστιανισμού και ότι διατηρούν αναλλοίωτο το Ευαγγέλιο από τις υποτιθέμενες μεταγενέστερες προσθήκες που εισήγαγαν αποστάτες ιερωμένοι.

Άλλες χρησιμοποιούν τον κακόδοξο και βλάσφημο ισχυρισμό περί αποστασίας της Εκκλησίας, για να δικαιολογήσουν την παρουσία του προσδιορισμού «αποστολική» στην ονομασία τους μαζί με διάφορες άλλες δοκησίσοφες δικαιολογίες. Έτσι αντιλαμβανόμαστε γιατί όλες οι νεώτερες αιρετικές κινήσεις ισχυρίζονται, ότι αποτελεί κάθε μία την μοναδική αυθεντική Εκκλησία επί της γης.

Ο αιρετικός και παράλογος αυτός ισχυρισμός αναδεικνύει ταυτοχρόνως και ένα άλλο θεμελιώδες γνώρισμα αυτών των κινήσεων για το πόσο προβληματικός είναι ο τρόπος, που κατανοούν και ερμηνεύουν τον όρο Εκκλησία. Απουσιάζει ολότελα από τις διάφορες αιρέσεις η κατανόηση, η αίσθηση του πλούτου και του βάθους του μυστηρίου της Εκκλησίας ως Σώματος Χριστού.

Σ’ αυτές έχει, κατά τρόπο παραμορφωτικό, αντικατασταθεί η θεώρηση του μυστηρίου της Εκκλησίας με την κατανόησή του απλώς ως μιας κοινότητας πιστών, ένα είδος, δηλαδή, σωματείου ευσεβών. Η διαφορά όμως μεταξύ Σώματος Χριστού και κάποιου σωματείου πιστευόντων (πώς άραγε;) στον Χριστό είναι τεράστια.

Ας αξιολογήσουμε όμως από ορθοδόξου πλευράς τον ισχυρισμό των αιρέσεων περί αποστασίας της Εκκλησίας. Σύμφωνα με την ορθόδοξη πίστη μας η Εκκλησία ως Σώμα Χριστού, και όχι ως κάποιο θρησκευτικό σωματείο, δεν μπορεί ποτέ να πλανηθεί και να αποστατήσει. Γιατί; Μας απαντά η ίδια η Αγία Γραφή.

Η Εκκλησία δεν μπορεί ποτέ να αποστατήσει και να πλανηθεί γιατί είναι στο διηνεκές οντολογικά και αδιάρρηκτα συνδεδεμένη με το πρόσωπο του Χριστού (Ματθ. 16, 18) καθώς αυτός αποτελεί κεφαλή του Σώματός της (Εφεσ. 5, 23. Κολ. 1, 18. 1, 24).

Η Εκκλησία δεν μπορεί ποτέ να αποστατήσει και να πλανηθεί γιατί ως Σώμα Χριστού είναι: α) «αγία και άμωμος», «μη έχουσαν σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων» (Εφεσ. 5, 27), β) «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α’. Τιμ. 3, 15), γ) είναι μονίμως παρόν στη ζωή της και καθοδηγείται από το Πανάγιο Πνεύμα, που είναι «το Πνεύμα της αληθείας» και την οδηγεί, κατά τους αψευδείς λόγους του Κυρίου, «εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν. 16, 13).
Την πραγματικότητα αυτή την προσδιορίζει κατά τρόπο μοναδικό ο άγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγοντας ότι η Εκκλησία: «μένει χάριτι Χριστού διηνεκώς ασφαλής και ακράδαντος, εστηριγμένη παγίως οις επεστήρικται η αλήθεια. Και γαρ οι της του Χριστού εκκλησίας της αληθείας εισί· και οι μη της αληθείας όντες ουδέ της του Χριστού εκκλησίας εισί» (Αναίρεσις Γράμματος Ιγνατίου Αντιοχείας, 3).

Αφού είδαμε γιατί είναι κακόδοξος και αντιγραφικός ο ισχυρισμός των διαφορών αιρετικών κινήσεων ότι από μία ιστορική εποχή και μετά η Εκκλησία δήθεν αποστάτησε και πλανήθηκε, να δούμε γιατί αυτός ο ισχυρισμός είναι και βλάσφημος. Είναι βλάσφημος γιατί παρουσιάζει τον Χριστό να ψεύδεται(!). Αν η Εκκλησία πλανήθηκε και αποστάτησε τότε σημαίνει: i) ότι υπερίσχυσε της Εκκλησίας ο Διάβολος και δεν αληθεύουν οι λόγοι Του, ότι «πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. 16, 18), ii) δεν αληθεύουν οι λόγοι Του, «ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμι πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ. 28, 20) αφού την εγκατέλειψε και έπεσε σε αποστασία και iii) δεν αληθεύουν οι λόγοι Του, ότι θα την οδηγεί το Άγιο Πνεύμα «εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν. 16, 13).

Η βλασφημία όμως ότι ο Χριστός ψεύδεται, φυσική συνέπεια ισχυρισμού διαφόρων αιρετικών κινήσεων, μόνο ως καρπός και γνώρισμα δαιμονικής εμπνεύσεως μπορεί να θεωρηθεί. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται, εν προκειμένω, επίκαιρος ο άγιος Αμφιλόχιος Ικονίου, ο οποίος εκφράζοντας όλη την πατερική εκκλησιαστική παράδοση υπογραμμίζει ότι: «Ο καθηγητής πασών των αιρέσεων εστιν ο διάβολος» (Κατά Αποτακτικών, 2).

[Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 1986, 2 Αυγούστου 2013,σελ.3].

http://www.impantokratoros.gr/4B93EB38.el.aspx

Αρχιμ. Σωφρόνιος Γκουτζίνης: «Eλληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Η περιοχή μας δέχθηκε τις τελευταίες ημέρες την επίσκεψη της «Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης», μιας νέας προτεσταντικής ομάδας που δραστηριοποιείται στη χώρα μας με έδρα την Αθήνα. Το έντυπο υλικό που διένειμε η ομάδα αυτή μέσα σε ειδική συσκευασία, διανεμήθηκε από πολυκατοικία σε πολυκατοικία, από σπίτι σε σπίτι, τόσο στην πόλη της Ξάνθης, όσο και στα χωριά της Μητροπόλεώς μας. Ξεφυλλίζοντας το υλικό αυτό διαπιστώνουμε πως πρόκειται για την Καινή Διαθήκη της Βιβλικής Εταιρείας, για ένα DVD με ηχογραφημένο όλο το κείμενο της Καινής Διαθήκης το οποίο διαβάζει ο γνωστός στο πανελλήνιο Απόστολος Βαβύλης, ο οποίος κατά περίπτωση συστήνεται και ως μοναχός Ραφαήλ, καθώς και με έντυπο υλικό που προπαγανδίζει τους σκοπούς της ΕΙΕ και στο οποίο πλασάρονται έντεχνα οι έντυπες και ψηφιακές εκδόσεις τους με τη διδασκαλία τους (CD με ύμνους, μαθήματα Αγίας Γραφής, η γνωστή προτεσταντική ταινία «Ιησούς», η οποία παλαιότερα διανέμονταν από την προτεσταντική ομάδα «Χριστιανική Οργάνωση Αγάπης», καθώς επίσης και φυλλάδιο με τίτλο «Ελευθερώθηκα από τα πλοκάμια του τζόγου», όπου αναφέρεται σχετικό περιστατικό, με την υποσημείωση μάλιστα ότι ο πρωταγωνιστής του είναι ανεψιός αποθανόντος Μητροπολίτη Μητροπόλεως της Θράκης).

            Η εκστρατεία της ΕΙΕ στην περιοχή της Θράκης μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση για τρείς λόγους:

α. Ήταν ιδιαίτερα μαχητική αφού η ομάδα απευθύνθηκε τόσο σε χριστιανούς όσο και σε μουσουλμάνους, διανέμοντας το υλικό και σε περιοχές που κατοικούνται από μουσουλμάνους. Μάλιστα η μαχητικότητά τους, ή μάλλον το θράσος τους, φαίνεται και από το γεγονός ότι το υλικό διανεμήθηκε ακόμη και σε εισόδους ναών καθώς και σε άλλα εκκλησιαστικά οικήματα!!!

β. Κάνει ακόμη εντύπωση η εκστρατεία αυτή για το λόγο ότι γίνεται στην Ελλάδα, και μάλιστα στη Θράκη, η οποία είναι χριστιανική ήδη από τους αποστολικούς χρόνους, τον 1^ο αι. μ.Χ. και απορεί κανείς που υπάρχουν προτεσταντικές ομάδες που θεωρούν το χώρο της Ελλάδας ως χώρο ιεραποστολής, σαν να είμαστε κάποια απομονωμένη φυλή στα βάθη της ζούγκλας.

γ. Ο τρίτος και  κυριώτερος λόγος που εντυπωσιάζει η συγκεκριμένη εκστρατεία είναι ο ψευδεπίγραφος χαρακτήρας της. Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ, ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΤΙΚΗ. Ιεραποστολή σημαίνει ότι απευθύνομαι σε ένα μη χριστιανικό πληθυσμό δηλώνοντας σαφώς την θρησκευτική μου ταυτότητα. Η Μητρόπολή μας λ.χ. πραγματοποιεί ιεραποστολή στην Αφρική και μάλιστα στο Κογκό, ενισχύοντας τον εκεί επίσκοπο στην διάδοση του ευαγγελίου μεταξύ των ιθαγενών. Απευθύνεται σε μη χριστιανούς και δηλώνει σαφώς την θρησκευτική της ταυτότητα: είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού και ειδικότερα η Μητρόπολη της Ξάνθης. Στην περίπτωση όμως της ΕΙΕ δεν ισχύει αυτή η διπλή δέσμευση: δηλαδή μη χριστιανικός πληθυσμός και ΣΑΦΗΣ ΔΗΛΩΣΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ. Απεναντίας μάλιστα έχουμε προσπάθεια διείσδυσης εντός χριστιανικού πληθυσμού και μάλιστα με απόκρυψη της πραγματικής ταυτότητας της ΕΙΕ που είναι σαφώς προτεσταντική. Η απόκρυψη γίνεται με φαιδρά τεχνάσματα όπως

·         ότι ο ήρωας που απεξαρτήθηκε από τον τζόγο είναι ανεψιός κεκοιμημένου μητροπολίτου (και τι μ’ αυτό;;;)

·         ότι η ομάδα δεν έχει σχέση με αιρέσεις όπως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ή οι Μορμόνοι (λες και αυτές είναι οι μοναδικές αιρετικές ομάδες και δεν υπάρχουν άλλες)

·         Διανέμοντας την Καινή Διαθήκη σε έντυπη και ηλεκτρονική ηχογραφημένη μορφή CD ,  μία έκδοση που παλαιότερα είχε την έγκριση της Εκκλησίας, σήμερα όμως τα εκδοτικά της δικαιώματα δεν ανήκουν στην Εκκλησία της Ελλάδος, και με ηχογράφηση που έγινε με πρωτοβουλία ενός προσώπου που είχε εμπλακεί σε σωρεία σκανδάλων στο παρελθόν και σήμερα φέρει το σχήμα του μοναχού κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Είναι προφανές ότι και τα τρία παραπάνω επιχειρήματα προσπαθούν να δημιουργήσουν στους αδαείς την εντύπωση ή και την πεποίθηση ότι η ΕΙΕ είναι ένα ορθόδοξο σωματείο. Αυτή ακριβώς η προσπάθεια ΑΠΟΚΡΥΨΗΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΙΕ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΡΑ ΟΠΑΔΩΝ, ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΥ.

 Συνοψίζοντας τα παραπάνω  επισημαίνουμε τα εξής:

1. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΑΛΛΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΙΑ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΝΕΟΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΘΕΩΡΕΙ ΤΟΣΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ ΩΣ ΠΕΔΙΟ ΠΡΟΣΥΛΗΤΙΣΜΟΥ, ΑΜΦΙΣΒΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΜΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ.

2. Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΔΕΝ ΕΡΜΗΝΕΥΕΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ, ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ, ΕΞ ΑΛΛΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΗ Η ΟΠΟΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΥΝΕΓΡΑΨΕ ΤΗΝ Κ.Δ.

3. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΈΩΣ ΚΑΙ ΜΑΪΟ ΣΤΙΣ ΕΝΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ ΑΠΟ ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Αρχιμ. Σωφρόνιος Γκουτζίνης

                                                      

Η ΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΕΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΝΕΙΛΟ ΤΟΝ ΜΥΡΟΒΛΗΤΗ; (ΕΚ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΓΚΟΛΠΙΟΥ)

ΠΗΓΗ:ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ, 25-8-2011 

Στην «πτώση και το τέλος του Αγίου Όρους» –σύμφωνα με προφητεία του οσίου Νείλου του Μυροβλήτου- αναφέρεται το ομώνυμο βιβλίο του αποτειχισμένου πλέον μοναχού Μάξιμου Βαρβαρή¹ το οποίο διαφημίζεται στο διαδίκτυο². Στο βιβλίο του μ.Μαξίμου διαβάζουμε:

Το έτος 1815 ο Άγιος Νείλος παρουσιάζεται, ως απεσταλμένος του Θεού, για πρώτη φορά σ’ ένα Αγιορείτη Μοναχό ονόματι  Θεοφάνη (μετέπειτα ονομασθέντα Αιχμάλωτος) και τον θεραπεύει από το δαιμόνιο που έπασχε. Στην συνέχεια άρχισε να του εμφανίζεται πολύ συχνά και να του λέγει διάφορες νουθεσίες, προτροπές και αποκαλύψεις δια το Άγιον Όρος και τον υπόλοιπον κόσμον, προστάζοντάς τον ταυτόχρονα όλα αυτά να τα διαδώσει, στους Αγιορείτας και όλους τους άλλους, μήπως και μετανοήσουν και σωθούν.

Επειδή δε ο Θεοφάνης είναι αγράμματος, λαμβάνει την εντολήν από τον Άγιο να τα  υπαγορεύσει καταλεπτώς εις τον παπά Γεράσιμον, δια να τα καταγράψει σε χαρτί, όπως και έγινε, προφητεύοντας ταυτόχρονα το κυνηγητό και τις διώξεις του Θεοφάνη και του παπά Γερασίμου, καθώς και την απόρριψη του χειρογράφου από τους Αγιορείτες.

Και για την προφητεία περί του τέλους του Αγίου Όρους:

Πρόκειται για ένα Ανέκδοτο Χειρόγραφο του Οσίου Νείλου του Αγιορείτου και Μυροβλύτου, που περιέχει συγκλονιστικές Αποκαλύψεις και Προφητείες για τους Αγιορείτες Μοναχούς, αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Εκεί μέσα θα δείτε, δυστυχώς, ότι όλα όσα συμβαίνουν στις ημέρες μας στο Άγιον Όρος, ήταν προφητευμένα από το 1815.

     Ποια όμως είναι η αλήθεια για τις «προφητείες» του Οσίου Νείλου; Στον Βίο του Οσίου [έκδοση Ι.Μ.Παρακλήτου (Ωρωπός Αττικής) 2002 /Ιερόν κελλίον Αγίου Νείλου, Άγιον Όρος³ ], διαβάζουμε :

Στις αρχές του 19ου αι. ο άγιος Νείλος εμφανίστηκε σε κάποιον Καυσοκαλυβίτη μοναχό Θεοφάνη, που καταγόταν από την Καισάρεια της Καππαδοκίας, και τον θεράπευσε θαυματουργικά από βαρειά και ανίατη ασθένεια.

Δυστυχώς, μετά το θαύμα, ο μοναχός Θεοφάνης πλανήθηκε και δέχτηκε δαιμονικά οράματα ως δήθεν προφητικές αποκαλύψεις του αγίου Νείλου. Οι «αποκαλύψεις» αυτές, που καταγράφηκαν από κάποιον ιερομόναχο Γεράσιμο γιατί ο Θεοφάνης ήταν αγράμματος, κυκλοφορήθηκαν σε λίγα χειρόγραφα στα μέσα του 19ου αι. Από αρκετούς έγιναν δεκτές ως γνήσιες προφητείες του αγίου Νείλου, χρησιμοποιήθηκαν μάλιστα αποσπασματικά και από ορισμένους νεότερους συγγραφείς. Σαν καρπός όμως δαιμονοληψίας και πλάνης, έχουν καταδικαστεί από την αγιορείτικη συνείδηση ως νόθες. Γι’ αυτό η Ιερά Κοινότης αρνήθηκε να εγκρίνει τη μετάφραση και έκδοσή τους στη ρωσική γλώσσα, που έγινε το 1912.

    Η απόφαση της Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους να μην εγκρίνει την μετάφραση των «προφητειών» και η προσθήκη τους στη νόθα και πλανεμένη διδασκαλία, είναι η απάντηση σε όσους τις προωθούν και τις υπερτονίζουν προκειμένου να προωθήσουν τις ιδέες τους.

 Κ.Ν

Σημειώσεις

1. http://www.agioskosmas.gr/ekdosis.asp?isue=33&artid=3823
2. Στο διαδίκτυο οι «προφητείες» του οσίου προβάλλονται και από παλαιοημερολογίτικες παρατάξεις.
3. http://www.egolpion.com/osios_neilos.el.aspx

Η μέθοδος Σίλβα : μια αντιχριστιανική, ψευδοεπιστημονική μέθοδος

Κλίκ εδώ:

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ / Η μέθοδος Σίλβα : μια αντιχριστιανική, ψευδοεπιστημονική μέθοδος

Δείτε και:

Μέθοδος Σίλβα – Silva Mind Control (π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Ι.Μ.ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ «ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ» ΤΩΝ ΧΙΛΙΑΣΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ

Ἐν Βούλᾳ τῇ 14ῃ Ἀπριλίου 2011

Ἀριθμ. Πρωτ. 496

Πρός

τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Μέ φυλλάδιο πού διανεμήθηκε τίς τελευταῖες ἡμέρες σέ πολλές ἐνορίες τῆς Μητροπόλεώς μας, οἱ Χιλιαστές, πού αὐτοαποκαλοῦνται «Χριστιανοί Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» καλοῦν σέ ἐκδήλωση, γιά τήν «ἐπέτειο τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ», τήν Κυριακή τῶν Βαΐων, μετά τή δύση τοῦ ἡλίου, σέ ἰδιόκτητο κτίριο ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἰουστινιανοῦ στή Γλυφάδα.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Γλυφάδας, φροντίζοντας γιά τήν ὑπεύθυνη ἐνημέρωση τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, καί στοχεύοντας στήν σωτηρία τῆς ψυχῆς κάθε χριστιανοῦ, ἐπισημαίνει, πώς οἱ Χιλιαστές, ἐπιδιώκουν, γιά μιά ἀκόμη φορά, μέ δόλιο τρόπο, νά παραπλανήσουν τούς ἀνθρώπους, καί νά ἀποκρύψουν, ὅτι ὁ Χριστός μας προσέφερε ἑκούσια τή ζωή Του καί καρφώθηκε πάνω στό Σταυρό, γιά νά νικήσει τόν θάνατο καί νά μᾶς προσφέρει τήν αἰώνια ζωή, μέ τήν Ἀνάστασή Του.

Γιά τό λόγο αὐτό, ὡς Ἐπίσκοπός Σας, παρακαλῶ κάθε χριστιανό πού ἔχει λάβει τό φυλλάδιο, νά τό ἀγνοήσει καί νά προσέλθει στήν Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου, γιά νά προϋπαντήσουμε στούς Ἱερούς Ναούς μας, τόν ἐρχόμενον «ἐπί τό Πάθος τό ἐκούσιον» Θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστό.

Μέ πατρικές εὐχές γιά κατανυκτική Μεγάλη Ἑβδομάδα καί Εὐφρόσυνη Ἀνάσταση.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΠΑΥΛΟΣ

πηγή: Ι.Μ.Γλυφάδας 

& ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ: Ἀνακοινωθέν περί τῆς Βασιλικῆς Παρασκευῆς Πεντάκη - Ρύντεν(Βασούλας) (16.03.2011).

 Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἀκολουθοῦσα ἀπαρεγκλίτως τό λαμπρόν ὑπόδειγμα καί τήν διδαχήν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τήν διδασκαλίαν τῶν ἐχόντων τήν ἐξ αὐτῶν Διαδοχήν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί τάς θεοπνεύστους Ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, διαφυλάττει ὡς πολύτιμον μαργαρίτην τήν πίστιν τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, τήν ὁποίαν βιώνει τό χριστεπώνυμον πλήρωμα αὐτῆς διά μέσου τῆς συμμετοχῆς εἰς τήν μυστηριακήν καί τήν καθόλου πνευματικήν ζωήν τοῦ θεοϊδρύτου ἐκκλησιαστικοῦ σώματος. Οὕτως, ἡ οἱαδήποτε τάσις αὐτοσχεδιασμοῦ καί κίνησις, προσωπική ἤ συλλογική, περιφρονήσεως ἤ ἀθετήσεως τῶν δογμάτων τῆς πίστεως τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς ἐντός τῆς Ἐκκλησίας ὡς μόνης ὁδοῦ διά τήν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν, πολλῷ δέ μᾶλλον τῆς αὐτοανακηρύξεως προσώπων ὡς «δῆθεν χαρισματικῶν», ἀπεδοκιμάσθη πάντοτε ὡς ἀπαράδεκτος καινοτομία.

Ὑπό τό πνεῦμα τοῦτο, καί διά τήν ὀφειλετικήν προστασίαν τοῦ μέν εὐσεβοῦς ὀρθοδόξου πληρώματος ἐξ ἐπικινδύνων πνευματικῶν συγχύσεων, τῶν δέ μή γνωριζόντων καλῶς τά πράγματα ἐκ τοῦ ἐλλοχεύοντος κινδύνου τῆς πλάνης, ἀποδοκιμάζονται ὑπό τῆς Μητρός Ἐκκλησίας αἱ ὑπό τῆς Βασιλικῆς Παρασκευῆς Πεντάκη - Ρύντεν, εὐρύτερον γνωστῆς ὡς «Βασούλας», καί τῆς ὑπ᾿ αὐτῆς ἱδρυθείσης ὀργανώσεως ὑπό τόν τίτλον «Ἀληθινή ἐν Θεῷ ζωή» ἀκρίτως καί ἐπιπολαίως εἰσαγόμεναι διδασκαλίαι περί τῶν δῆθεν «ἀπ᾿ εὐθείας διαλόγων της μετά τοῦ Ἱδρυτοῦ τῆς Ἐκκλησίας Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» καί τῆς κατακτήσεως ὑπ᾿ αὐτῆς τε καί τῶν ὀπαδῶν της τῆς «ἀληθινῆς ἐν Θεῷ ζωῆς», αἱ ὁποῖαι παρεκκλίνουν αὐθαιρέτως τῆς θεοσδότου διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί σκανδαλίζουν τό ὀρθόδοξον φρόνημα τῶν εὐλαβῶν πιστῶν.

Ὅθεν, καλοῦμεν τούς εἰσηγητάς τῶν ἀπαραδέκτων αὐτῶν καινοτομιῶν καί τούς ἐμμένοντας εἰς αὐτάς ὑποστηρικτάς των, οἱ ὁποῖοι τούτου ἕνεκα δέν γίνονται δεκτοί εἰς ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν, ὄχι μόνον νά μή παρεμβαίνουν εἰς τό ποιμαντικόν ἔργον τῶν κατά τόπους Ἱερῶν Μητροπόλεων, ἀλλά καί νά ἀποκηρύξουν τάς καινοφανεῖς διδασκαλίας των, ὥστε νά προληφθοῦν αἱ ὑπό τῶν Ἱερῶν Κανόνων προβλεπόμεναι κυρώσεις.
Ἐκφράζομεν, τέλος, τήν βαθεῖαν λύπην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐκ τῆς ἐνεργείας ἐνίων -ἐλαχίστων, εὐτυχῶς- κληρικῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας νά παρευρίσκωνται εἰς ὁμιλίας τῆς εἰρημένης «Βασούλας» καί νά παρέχουν εἰς αὐτήν «πιστοποιητικά Ὀρθοδοξίας».

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 16ῃ Μαρτίου 2011
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

 

Ἀπό τήν ἐπίσημη ἰστοσελίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου

Διαβάστε ἐπίσης:

Ποιά είναι η κυρία Βασούλα Ρύντεν; (πρωτοπρ. Κ. Τσουρού)

WICCA: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΓΙΣΣΩΝ

Του Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου-Καθηγητού

        Είναι πια ολοφάνερο πως ο κόσμος ολόκληρος εισέρχεται με όλο και πιο γορ­γούς ρυθμούς στο αποκρυφιστικό πνεύμα της διαβόητης «Νέας Εποχής». Μια νέα, πρωτόγνωρη πνευματική κατάσταση δι­αμορφώνεται, η οποία τείνει να περιθω­ριοποιήσει πνευματικές και θρησκευτικές αξίες αιώνων. Εμείς, όσοι ασχολούμαστε με θέματα συγχρόνων αιρέσεων και παραθρησκείας, δυσκολευόμαστε να παρακο­λουθήσουμε την ροή των δραματικών εξε­λίξεων και την τραγική φάση στην όποια εισέρχεται η ανθρωπότητα.

Η χώρα μας δε θα μπορούσε να αποτε­λέσει εξαίρεση. Παρ' όλο ότι ο ελληνικός λαός διαθέτει υγιείς πνευματικές καταβο­λές, οι οποίες στηρίζονται στην Ορθόδοξη παράδοση μας, ο αποκρυφισμός όχι μόνο είναι παρών στη βιωτή των νεοελλήνων, αλλά τείνει να αποτελέσει κανόνα ζωής σε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού. Δεν εί­ναι υπερβολικό να υποστηρίξουμε πως η κάθε γειτονιά διαθέτει πια το μάγο ή τη μάγισσά της , διότι ο αριθμός των θερα­πόντων του αποκρυφισμού και της μαγεί­ας μετριέται σε πολλές χιλιάδες στη χώρα μας! Η μαγεία τείνει να γίνει «φυσική» ενασχόληση και τρόπος ζωής για πολύ κόσμο. Άλλωστε η συνεχής και συστη­ματική προβολή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το διαδίκτυο και τα αναγνώ­σματα τύπου Χάρι Πότερ, έχουν επιφέ­ρει τεράστια επίδραση στις συνειδήσεις χιλιάδων ανθρώπων και έχουν αμβλύνει επικίνδυνα τις επιφυλάξεις της ορθόδο­ξης παράδοσης μας για το πρόβλημα του αποκρυφισμού.

Αλλά υπάρχει και μια άλλη σοβαρότατη παράμετρος στο πρόβλημα της μαγείας. Ως τώρα γνωρίζαμε πως η μαγεία είναι μια απόκρυφη και σκοτεινή τέχνη  ερ­γαλείο στο χέρια κάποιων επιτηδείων. Ως τις αρχές του εικοστού αιώνα οι μάγοι και οι μάγισσες σε διάφορα μέρη του κόσμου αποτελούσαν απλά κάποιες ενώσεις, ή δρούσαν μεμονωμένα. Όμως τώρα συνει­δητοποιούμε πως η μαγεία έχει πάρει τη μορφή συγκεκριμένης και οργανωμένης θρησκείας. Πρόκειται για τη διαβόητη Wicca, η οποία έχει παγκόσμιο χαρακτήρα και η οποία λέγεται ότι βρίσκεται στην 5η θέση των μεγάλων θρησκειών από άποψη οπαδών!

Για την ιστορία αναφέρουμε πως εμ­πνευστής, πρωτεργάτης και δημιουργός της Wicca υπήρξε ο διαβόητος Άγγλος μά­γος αποκρυφιστής και παγανιστής Gerald Gardner (1884-1964). Αυτόν τον μύησε στον σατανισμό και τη μαγεία το 1940 μία μά­γισσα, η «γηραιά» Dorothy Chutterburch και το 1946 είχε συνδεθεί με τον άρχισατανιστή Alister Crowley ο οποίος τον έχρισε τιμητικό μέλος της μυστικιστικής σατανιστικής αδελφότητας «Ordo Templi Orientis» (O.T.O.). Ο Gardner υπό την επίδραση του μαύρου σατανιστή, έγραψε το 1949 το βιβλίο «Hign Magic's Aid» (Βοήθημα ανώτερης μαγείας), που περιείχε μαγικές τελετουργίες στον κερασφόρο θεό Πάνα. Το 1951 ίδρυσε δική του αδελφότητα, όπου εφάρμοζε τις αποκρυφιστικές πρακτικές του Crowley. Το 1953 μύησε στην αδελφό­τητα του τη διαβόητη αποκρυφίστρια Doreen Valiente, με την οποία διαμόρφωσαν και συστηματοποίησαν τη λεγόμενη γκαρντεριανή παράδοση, δηλαδή την αναβίωση του αρχαίου δρυιδικού παγανισμού και της μαγικο-παγανιστική ς Wicca. Το 1954 εξέδω­σε άλλο βιβλίο για την εξέλιξη της μαγεί­ας, με τίτλο: «Witchcraft Today» (Η μαγεία σήμερα), το οποίο είναι η συστηματοποίη­ση στην ουσία του δρυιδικού και γουικανικού νεοπαγανισμού. Αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην ανάπτυξη της Wicca και την διάδοση της μαγείας σε όλο τον κόσμο.

Μετά το θάνατο του Gardner το 1964, το έργο του συνέχισε ο Raymond Buckland (Ρεϊμόν Μπάκλαντ), διαβόητος και αυτός μάγος και αποκρυφιστής. Τη δεκαετία του 1960 εισήγαγε τη μαγεία της Wicca στην Αμερική, όπου έγινε δεκτή από τους εκεί αποκρυφιστικούς κύκλους και ιδιαίτερα τους σατανιστές του Anton LaVey, ο οποίος υπήρξε ο ιδρυτής της φρικιαστικής οργά­νωσης, της «Εκκλησίας του Σατανά». Στα 1979 η μάγισσα  σατανίστρια, από την Καλιφόρνια, Starhawk έγραψε το μπέστ σέλερ «Ο Σπειροειδής Χορός: Μια Ανα­γέννηση της Αρχαίας Θρησκείας της Μεγάλης Θεάς», μια συστηματική παρου­σίαση των γουϊκανικών παγανιστικών τε­λετουργιών, το οποίο έκαμε πολύ μεγάλη εντύπωση στους αναγνώστες του δυτικού κόσμου και συνέδεσε τον σατανισμό με τον Κέλτικο νεοπαγανισμό.

 Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της Wicca έπαιξε και ο δι­αβόητος μάγος και σατανιστής Alexander Sanders, ο οποίος διαμόρφωσε, παράλληλα με την γκαρντεριανή νεοπαγανιστική πα­ράδοση, τη λεγόμενη αλεξανδρινή. Έχου­με αποδείξει εδώ και χρόνια πως το μέγα εύρος του αποκρυφισμού, με τις πολυάριθ­μες πτυχές και οργανώσεις του, λειτουργεί ς δίκτυο συγκοινωνούντων δοχείων. Η σημερινή «ιέρεια» της «Εκκλησίας του Σατανά» στην πόλη Σαν Ζοζέ της Καλιφόρνιας, Μάργκαρετ Γουέντλ δηλώνει γουϊκανή νεοπαγανίστρια!

Η Wicca εμπεριέχει στο λατρευτικό της σύστημα κράμα πολλών αρχαίων παγανι­στικών δοξασιών και τελετουργιών. Κυρί­ως είναι αναβίωση των δοξασιών και των τελετουργιών των δρυιδών Κελτών και των αρχαίων παγανιστών Σκανδιναβών. Η ονομασία Wicca δηλώνει τη γυναίκα μάγισσα. Ως κύρια θεότητα λατρεύεται η «Μητέρα θεά Γαία» των Κελτών, την οποία οι σύγχρονοι δημιουργοί της Wic­ca την ταύτισαν με την Άρτεμη  Εκάτη του αρχαιοελληνικού πανθέου. Άλλη κο­ρυφαία θεότητα της Wicca είναι ο κερασφόρος και τραγόμορφος θεός, ο οποίος και αυτός ταυτίστηκε με τον επίσης αρ­χαιοελληνικό θεό Πάνα, «Υιός, αδελφός, εραστής και σύντροφος της Μεγάλης Μητέρας»[^1]. Δεν είναι τυχαία η επιλογή. Η Άρτεμις  Εκάτη θεωρούνταν στην αρχαι­ότητα προστάτης της μαγείας, αλλά και της γονιμότητας στην Ιωνία. Το ίδιο και ο Πάνας θεωρούνταν προσωποποίηση της άγριας ερωτικής λαγνείας. Τα δύο αυτά «θεία» πρόσωπα, σύμφωνα με τις δοξασί­ες της Wicca, βρίσκονται σε αέναη ερωτική συνεύρεση. «Οι δύο θεοί θεωρούνται η συμπλήρωση ο ένας του άλλου και μαζί ολοκληρώνονται και δημιουργούν την Υπέρτατη Δύναμη»[^2]. Η προσέγγιση από μέρους των οπαδών γίνεται με τη μαγεία και τις ελεύθερες ερωτικές σχέσεις, «ως ύψιστη λατρεία», όπως ισχυρίζονται, που όμως στην ουσία είναι συγκερασμός της μαγείας και του αχαλίνωτου ερωτισμού.

Αρχικά ο Gerald Gardner, αργότερα ο Ra­ymond Buckland και κυρίως η Στάρχοουκ έδωσαν μια ώθηση φεμινιστική στη Wicca, με τη λατρεία της θηλυκής «Μεγάλης Θε­άς», που δεν ήταν άλλη από τις διάφορες παραλλαγές της θηλυκής θεότητας της μαγείας στα διάφορα αρχαία παγανιστικά θρησκεύματα. Χιλιάδες φεμινίστριες σε όλο τον κόσμο αποδέχτηκαν τη νέα θρησκεία, την οποία θεωρούσαν ως μια από τις κύριες εκφράσεις της γυναικείας απελευθέρωσης. Παράλληλα με τη λατρεία της θεάς Γαίας, προσεταιρίστηκαν το οικολογικό παγκό­σμιο κίνημα και κατόρθωσαν να θεωρη­θούν ως θρησκευτικό οικολογικό κίνημα!

Τελευταία πληροφορούμαστε πως η δι­εθνής Wicca ίδρυσε παράρτημα και στη χώρα μας και ειδικότερα της λεγομένης Κορελλιανής παράδοσης. «Καθιερώθηκε» «ναός» με την ονομασία: «Ναός της Ιερής Φλόγας» και συστάθηκε ιερατείο μυημένο στην Αμερική και στην Αγγλία. Δημοσίευ­μα του περασμένου Μαΐου αναφέρει ότι έλαβαν χώρα την πρωτομαγιά «δυναμι­κές» μαγικές τελετουργίες από τα μέλη της εν Ελλάδι θρησκευτικής κοινότητας της Wicca. Ας σημειωθεί πως τη νύχτα της 30^ης Απριλίου προς 1^η Μαΐου, η οποία ονομάζε­ται Μπιάλτα (Beltaine) η Βαλμπούργειος Νύχτα, εορτάζεται από τους σατανιστές το φρικτό γεγονός της συστάσεως της «Εκ­κλησίας του Σατανά» από τον LaVey. Η «εορτή» αυτή τιμάται και από όλους τους αποκρυφιστές του κόσμου. Επίσης μετα­φράστηκαν στα ελληνικά πάμπολλα βι­βλία, όπως του αποκρυφιστή συγγραφέα Κ. Scot «Wicca: Ο Απόλυτος Πρακτικός Οδηγός», από τις εκδόσεις «Αρχέτυπο».

Παρ' όλες τις μεγαλοστομίες των εκπρο­σώπων της Wicca, ότι δήθεν αποτελεί μια τυπική φυσιοκρατική θρησκεία, θεωρού­με, βάσει στοιχείων, ότι εντάσσεται στις ακραίες αποκρυφιστικές ομάδες, διότι δεν αρκείται απλά σε κάποιες παγανιστικού τύπου τελετουργίες, αλλά ασκεί την πρα­κτική μαγεία, ως κατ' εξοχήν λατρευτικό τυπικό. Παρ' όλο ότι ισχυρίζονται ότι δεν έχουν καμιά σχέση με τον σατανισμό και ότι θεωρούν τον σατανά ως «ανύπαρκτο ον», αποδεικνύουμε με στοιχεία ότι οι ιδρυ­τές της Wicca, (Gardner, Starhawk, κ.λπ.), που προαναφέραμε, άνηκαν ή είχαν κοινωνία με σατανιστικές οργανώσεις.

Τα σύμβολα και τα τελετουργικά τους έχουν κοινά σημεία με αυτές και τα «πνευματι­κά όντα» που επικαλούνται στις μαγικές τελετουργίες τους είναι σαφώς ακάθαρτα πνεύματα. Έστω για παράδειγμα το πα­γανιστικό μουσικό συγκρότημα της Wicca «Inkubus Sukkubus», οι συμβολισμοί και η θεματολογία του οποίου είναι ταυτόσημοι με τον σατανισμό, όπου εξυμνείται απρο­κάλυπτα ο Devil (Διάβολος) και ο Lucifer (Εωσφόρος)^[3]. Έχουμε επίσης τη βεβαιό­τητα ότι η μαγικοπαγανιστική θρησκεία Wicca αποτελεί κύρια ομάδα του αποκρυφιστικού πλέγματος της «Νέας Εποχής», διότι απηχεί πλήρως τις αρχές της και ταυ­τίζεται με τις επιδιώξεις της.

Φρονούμε ότι η σύγχρονη πνευματική κατάσταση του κόσμου δεν είναι καθόλου καλή. Είναι ανάγκη να εγερθούμε από τον πνευματικό μας λήθαργο και να προτά­ξουμε δυνάμεις αντιστάσεως ενάντια στη συνεχή και ραγδαία κατάπτωση της αν­θρωπότητας. Είναι επιτακτική ανάγκη να αφυπνιστούμε από την πνευματική απο­χαύνωση που μας οδήγησε η αποκρυφιστική προπαγάνδα εδώ και κάποιες δεκαετίες, να διώξουμε τη νοητή σκοταδιστική αχλή από τα μάτια μας και να ατενίσουμε το ανέσπερο φως του Χριστού, το οποίο, μό­νο αυτό, διαλύει τα νοητά σκοτάδια του ψεύδους και της απάτης. Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε πως η ψευδαίσθηση διεξόδων από τα οποία προβλήματα της ζωής που δημιουργεί ο αποκρυφισμός είναι μια καλοστημένη παγίδα και ένα απατηλό δόλωμα που στήνει ο πονηρός με τα όρ­γανά του, προκειμένου να αποσπάσει τον σύγχρονο άνθρωπο από την πρόνοια του Θεού και να τον οδηγήσει στα σκοτεινά ερέβη της σατανοκρατίας, όπου όχι μόνο δεν υπάρχουν διέξοδοι, αλλά επικρατεί η φρίκη και ο δρόμος χωρίς επιστροφή.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1]. http://www.beatricediscourse.blogspot.com/

[2]. www.esoterica.gr

[3]. www.inkubussukkubus.com/

Περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ (ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ  ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009, ΤΕΥΧΟΣ 58)

πηγή: ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

Δείτε και:

Τι είναι το WICCA;

(ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ): «Παιδιά indigo» και «Παιδιά του '83»

του κ. Ιωάννου Μηλιώνη 

 πηγή: ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

Οι απανταχού λάτρεις της συνωμοσιολογίας, του εξωπραγματικού και τού παρά­δοξου θα τρίβουν σίγουρα τα χέρια τους με τη στροφή της θεματολογίας του «συμπα­θούς» τηλεπαρουσιαστή κ. Κώστα Χαρδαβέλλα, που πριν λίγα χρόνια ξεκίνησε με τις «Πύλες του ανεξήγητου» και σήμερα συνεχίζει με τον «Αθέατο κόσμο». Βέβαια, εκείνοι που χαίρονται ιδιαιτέρως είναι οι απανταχού αποκρυφιστές και νεοεποχίτες, που μέσα από την «τηλεθέαση Χαρδαβέλλα» και χωρίς να προσπαθούν ιδιαίτερα, μπορούν να περνούν άνετα τα καταστρο­φικά μηνύματά τους, διαβρώνοντας τον άτυχο τηλεθεατή όλο και περισσότερο.

Το θέμα των «παιδιών indigo» κι η ελληνική εκδοχή του, των «παιδιών του ’83» δεν είναι σημερινό. Έχουν και τα δύο απασχολήσει ερευνητές σοβαρούς και μη καθώς και τους περίεργους του είδους από πολύ παλαιότερα. Ο κ. Χαρδαβέλλας όμως τους έκανε τη χάρη να τα βγάλει άπ’ την αφάνεια, αφού αυτό το φαγητό ακόμη και ξαναζεσταμένο, τρώγεται εύκολα από πολλούς…

Ολόκληρο εδώ

Η "πίτα του Γέροντος Παϊσίου"

Πηγή: Ι.Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

 

 

Αγαπητοί αδελφοί,

 Η εποχή μας έχει ορθώς χαρακτηρισθεί ως εποχή ψεύδους και συγχύσεως. Ο άρχοντας του σκότους και πατέρας του ψεύδους έχει εξαπολύσει παντού τα όργανά του για να τραβήξει μαζί του στην κόλαση όσους περισσότερους ανθρώπους μπορέσει. Το χειρότερο απ' όλα, αλλά και το πιο επιτυχές κόλπο του, είναι ότι δεν προσπαθεί να απομακρύνει τους ανθρώπους από τον Χριστό και την Εκκλησία αλλά να μολύνει αυτήν την σχέση συγχέοντας την ευλάβεια των πιστών με πράγματα αντίθετα προς την διδασκαλία της Εκκλησίας και άρα δαιμονικά. Επί παραδείγματι κάποιος φοράει τον Τίμιο Σταυρό στον λαιμό του και μαζί ένα "ματόχανδρο". Η χάρη του Σταυρού δεν ενεργεί αφού είναι βλασφημία να τίθεται δίπλα Του το σύμβολο της δεισιδαιμονίας. Όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Γέρων Παΐσιος: "εάν πέσουν στα αυγά που τηγανίζουμε ακαθαρσίες τότε είναι για πέταμα τα αυγά μαζί με το τηγάνι".

 Αυτή η σύγχυση συμβαίνει σε πάρα πολλές εκφάνσεις της ζωής μας. Όμως το παρόν έχει ως σκοπό να ενημερώσει για κάτι που έχει υποπέσει στην αντίληψή μας και το θεωρήσαμε άκρως επικίνδυνο για την πνευματική και κατά συνέπεια και για την σωματική μας υγεία. Τους τελευταίους μήνες αρκετοί μας ρωτούν για κάποιο προζύμι που περιφέρεται από χέρι σε χέρι- κυρίως γυναικών- και το οποίο όσοι το λάβουν προτρέπονται να το ζυμώσουν προσευχόμενοι (αναρωτιόμαστε σε ποιόν "θεό") για ό,τι επιθυμούν. Το ζυμάρι αυτό παρουσιάζεται με διάφορα ονόματα προέλευσης (π.χ. από τα Ιεροσόλυμα) ή φέρει το όνομα κάποιου συγχρόνου Οσίου (π.χ. του Γέροντος Παϊσίου). Φυσικά όποιος διακατέχεται από γνήσια ορθόδοξη πνευματικότητα μπορεί αμέσως να διακρίνει την πλάνη σε μια τέτοια περίπτωση. Από κανένα έμπιστο ή ειλικρινές πρόσωπο, που κατέχει υπεύθυνη θέση στην Εκκλησία ή έστω που έχει ορθή σχέση μ' Αυτήν, δεν πιστοποιείται κάποια τέτοια πρακτική. Οι Ορθόδοξες πρακτικές είναι γνωστές και συγκεκριμένες και γνωστές (αρτοκλασία, κόλλυβα κλπ.). Ακόμη και τα ιδιαίτερα έθιμα, όπως η πίτα του Αγίου Φανουρίου, καταλήγουν στην Εκκλησία για να ευλογηθούν και δεν παρασκευάζονται από κάτι "ειδικό" και "μυστήριο". Επίσης, είναι κραυγαλέα αντιευαγγελική η χρήση ψυχολογικής βίας ώστε να φοβηθεί όποιος σκεφθεί να μην παρασκευάσει την πίτα. Τις περισσότερες φορές η συνταγή που συνοδεύει ως συνήθως το ζυμάρι προειδοποιεί πως όποιος δεν εφαρμόσει την διαδικασία μπορεί να προκαλέσει στον εαυτό του διάφορα αρνητικά πράγματα. Και διερωτόμεθα: Τι σχέση έχουν οι εκφοβισμοί και οι εξαναγκασμοί με την ελευθερία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού; Ο Χριστός μας καλεί τον καθένα να Τον ακολουθήσει εν ελευθερία: "όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν".

 Δυστυχώς έχουμε σαφείς πληροφορίες και στοιχεία πως η διαδικασία αυτή προέρχεται από χώρους αποκρυφιστών της Νέας Εποχής. Χρησιμοποιούν ανατολικές θρησκευτικές μεθόδους και διδασκαλίες αναμιγνύοντας σ' αυτές ονόματα και άλλα στοιχεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στην αρχή του γράμματος περιγράψαμε πόσο φρικτό είναι αυτό.

 Αγαπητοί αδελφοί, είναι ανθρώπινη η άγνοια ή η σύγχυση, όμως εάν ακολουθούμε την ασφαλή οδό της υπακοής θα είμαστε προστατευμένοι από κάθε κακό. Είναι θεμιτό να ρωτούμε τον Πνευματικό μας Πατέρα για κάθε θέμα που σχετίζεται με την πίστη. Εάν αφορούσε το θέμα την σωματική μας υγεία θα σπεύδαμε  να πάρουμε την συμβουλή του γιατρού μας. Γιατί αδιαφορούμε τόσο και ενεργούμε απερίσκεπτα για την πνευματική μας υγεία; Γιατί δεν προστρέχουμε στους πνευματικούς μας ιατρούς που έχει ορίσει η Εκκλησία του Χριστού;

 Κλείνοντας προτρέπουμε πατρικά όποιον έπεσε σ' αυτήν την δαιμονική παγίδα να απομακρύνει ο,τιδήποτε έχει σχέση μ' αυτήν την υπόθεση και να προστρέξει εν μετανοία στο μυστήριο της Ι. Εξομολογήσεως. Προτείνουμε επίσης και την τέλεση Αγιασμού στα σπίτια που εισήλθαν τέτοιου αντικείμενα.

 

Μετ' ευχών και αγάπης εν Χριστώ, Αρχιμ. Κύριλλος  
Καθηγούμενος Ι. Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Ιστορίες πλάνης

Πηγή: Περιοδικό «Τρίτο Μάτι», τεύχος 173, Αύγουστος  2009

Του Θεόδωρου Ι. Ρηγινιώτη

Οι χριστιανοί όλων των εποχών ξέρουν εκ πείρας ότι, εκτός από το Θεό και τους αγγέλους Του, υπάρχουν και άλλα όντα, σκοτεινοί άγγελοι, που μισούν το Θεό και εκείνους που Τον αγαπούν. Οι σκοτεινοί αυτοί άγγελοι, που είναι ψεύτες και πονηροί, μπορούν να εμφανιστούν στους ανθρώπους ως άγγελοι του Φωτός, ή ακόμη και ως ο Θεός ο Ίδιος, για να τους παραπλανήσουν, ώστε να τους αποδώσουν λατρεία.

Ήδη μέσα στην Καινή Διαθήκη, ο μέγας απόστολος Παύλος, μαθητής του Ιησού, προειδοποιεί τους χριστιανούς ότι ο διάβολος «μετασχηματίζεται σε άγγελο φωτός» (Β΄ επιστολή προς Κορινθίους, 11, 14), ενώ ο επίσης μέγας απόστολος Ιωάννης παραγγέλλει στους χριστιανούς να μην πιστεύουν κάθε πνεύμα που τους εμφανίζεται, αλλά να υποβάλλουν τα πνεύματα σε προσεχτική δοκιμασία, για να μην εξαπατηθούν (Α΄ επιστολή Ιωάννου, 4, 1). Ο ίδιος μάλιστα δίνει ένα κριτήριο, για να το χρησιμοποιήσουν οι χριστιανοί σ’ αυτή τη δοκιμασία: «πᾶν πνεῦμα ὅ ὁμολογεῖ Ιησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστί. καὶ πᾶν πνεῦμα ὅ μὴ ὁμολογεῖ Ιησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐστίν» («κάθε πνεύμα, που παραδέχεται ότι ο Ιησούς Χριστός ήρθε με σάρκα, προέρχεται από το Θεό, και κάθε πνεύμα, που δεν παραδέχεται ότι ο Ιησούς Χριστός ήρθε με σάρκα, δεν προέρχεται από το Θεό», στο ίδιο, 4, 2-3). Η συγκεκριμένη «δοκιμασία» του πνεύματος οφείλεται στο ότι αυτήν ακριβώς τη χριστιανική διδασκαλία (την αληθινή ανθρώπινη φύση του Χριστού) απέρριπταν οι γνωστικοί διδάσκαλοι, θεωρώντας το ανθρώπινο σώμα και την ύλη γενικά ως δημιουργία κατώτερης θεότητας και έδρα του κακού.

Η δοκιμασία που πρότεινε ο άγιος Ιωάννης εφαρμόστηκε σε όλες τις εποχές του χριστιανισμού και ονομάζεται «διάκρισις των πνευμάτων». Μέσα στους αιώνες καταγράφονται πάρα πολλές περιπτώσεις απατηλών εμφανίσεων σκοτεινών πνευμάτων, μεταμφιεσμένων σε φωτεινά, που έδιναν δήθεν στους ανθρώπους οράματα, αλλά ακόμη και το χάρισμα της προφητείας ή των θαυμάτων, ενώ στην πραγματικότητα τους εξαπατούσαν, για να τους παρασύρουν κοντά τους. Οι άγιοι διδάσκαλοι του χριστιανισμού ανέπτυξαν πολύ λεπτά πνευματικά αισθητήρια, για να μπορούν να διακρίνουν τα αληθινά οράματα του Θεού και των αγγέλων από τα ψευδή οράματα των αντίθετων προς το Θεό δυνάμεων. Και συνέστησαν επίμονα (και συνιστούν ακόμη, γιατί πάντα υπάρχουν άγιοι χριστιανοί διδάσκαλοι) στους χριστιανούς να μην πιστεύουν κάθε υπερφυσικό σημείο που εμφανίζεται στη ζωή τους, αλλά να το απορρίπτουν, να προσεύχονται στο Θεό να τους απαλλάξει απ’ αυτό και να εξομολογούνται με ταπείνωση σε έναν έμπειρο πνευματικό (πνευματικό πατέρα, «γέροντα»), για να αξιολογούν τις καταστάσεις όπως πρέπει και όχι επιπόλαια.

Ένα πρώτο κριτήριο, που μπορεί να βρει κάποιος στα κείμενα των ορθόδοξων ασκητών (π.χ. σε πολλά έργα αγίων που περιλαμβάνονται στη μεγάλη συλλογή Φιλοκαλία, καθώς και στη διδασκαλία του σύγχρονου αγίου Σιλουανού του Αθωνίτη), είναι ότι το γνήσιο θεϊκό βίωμα προκαλεί στον άνθρωπο γαλήνη και αγάπη προς τους εχθρούς, ενώ το ψευδοβίωμα προκαλεί αποστροφή ή ταραχή, έστω κι αν συνοδεύεται με κάποιο αίσθημα ενθουσιασμού ή «χαράς». Αυτό το κριτήριο όμως δεν είναι απόλυτα ασφαλές, γιατί ένας αρχάριος μπορεί να νομίζει ότι αισθάνεται γαλήνη ακόμη και σε κατάσταση πλάνης, γι’ αυτό όλοι οι δάσκαλοι της ορθόδοξης πνευματικότητας συνιστούν επίμονα να μην επιθυμούμε ούτε να επιδιώκουμε, αλλά αντιθέτως να αποφεύγουμε τις «υπερφυσικές» εμπειρίες (και να τις αγνοούμε νηφάλια, αν εμφανιστούν), δίνοντας έμφαση μόνο στην προσπάθειά μας για την κάθαρση της καρδιάς από τα πάθη και την εγκατάσταση σ’ αυτήν της παγκόσμιας εν Χριστώ αγάπης.

Αν σε μένα (ό μη γένοιτο), που είμαι ένας εγωιστής άνθρωπος, αρχίσει να εμφανίζεται ο Θεός, η Παναγία ή ένα άλλο άγιο πρόσωπο, κινδυνεύω να πέσω θύμα του εγωισμού μου, ο οποίος θα κολακευτεί και θα διογκωθεί, και να αποδώσω λατρεία στον εχθρό αντί για το Θεό.

Προέλευση αγιογραφίας : users.pel.sch.gr/palladios/panagia_mple.JPG

Θα σταχυολογήσουμε εδώ μερικές ιστορίες πλάνης, επιχειρώντας να καταδείξουμε στους αναγνώστες μας τη λεπτότητα και πολυμορφία των παγίδων, τις συνέπειες από την πτώση σε αυτές, καθώς και αξιοπρόσεκτες περιπτώσεις αποφυγής τους. Οι ιστορίες πλάνης γίνονται εξαιρετικά επίκαιρες, για δύο κυρίως λόγους:

α) Γιατί φανερώνουν ότι τα πνευματικά βιώματα των χριστιανών (τουλάχιστον στον αρχαίο χριστιανισμό και στον ορθόδοξο) δεν γίνονται αποδεκτά χωρίς κρίση και αξιολόγηση, πράγμα που οφείλει να προβληματίσει κάθε «ορθολογιστή», που τα απορρίπτει ασυζητητί για ιδεολογικούς λόγους, και να τον παρακινήσει σε περαιτέρω έρευνα.

β) Γιατί τις τελευταίες δεκαετίες, στο δυτικό κόσμο, που αποστατεί μαζικά από το χριστιανισμό, έχει ανακάμψει ο μυστικισμός και ο πνευματισμός κάθε είδους και γνωρίζει έξαρση η αναζήτηση «εμπειριών» με διάφορες «μεθόδους», που τα αποτελέσματά τους δυστυχώς δεν αξιολογούνται με προσοχή. Οι άγιοι διδάσκαλοι του χριστιανισμού διδάσκουν από την εμπειρία τους ότι ένα πνευματικό βίωμα μπορεί να είναι αληθινό, όμως δεν είναι οπωσδήποτε αυτό που φαίνεται – επομένως δεν είναι συνετό να του «παραδοθούμε» με εμπιστοσύνη άνευ όρων.