https://www.youtube.com/watch?v=Q97lMk0vq4A
Κάλαντρα Φωτώ ' (Αλέξανδρος Παπαδάκης)
Στίχοι-μουσική: παραδοσιακά
Ἐκ μέρους γὰρ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται. Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου. Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι' ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην. Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (Πρός Κορινθίους A' 13,9-13).
https://www.youtube.com/watch?v=Q97lMk0vq4A
https://www.youtube.com/watch?v=QDYoRYuYGps
![]() |
| εικόνα από εδώ. |
Τα βούγια ρόβι θέλουνε να φάνε στο παχνί τους,
να κάνουν τα οργώματα να χαίρετ’ η ψυχή τους.
Σήμερον τα Φώτα και ο φωτισμός
και χαρά μεγάλη στον Κύριο.
Σήμερον η Κυρά μας, η Παναγιά,
χαίρεται κι εκείνη μαζί με μας.
Κάλαντα των Φώτων
Αφρουκαστείτε να σας πω θαύμα του Ιωάννη
απού βαφτίζει το Χριστό μέσα στον Ιορδάνη.
Τώρα τα δωδεκαήμερα που ’ν’ του Χριστού τα γέννα
χαίρονται όλοι οι χριστιανοί, χαίρεται κι η Καθέδρα...
Παρακαλώ όσοι είστε εδώ καλά ν’ αφρουκαστείτε,
ν’ ακούσετε για το Χριστό κι όλοι σας να χαρείτε.
Χριστός τον κόσμο γύρισε με δώδεκα αποστόλους
στον Ιορδάνη τσ' ήφερε και βάφτισε τσοι όλους...
Ε! Ιωάννη Πρόδρομε, έλα να με βαφτίσεις,
με την αγία χέρα σου να με χειροτονήσεις.
Πώς να τολμήσω σήμερο και πώς ν’ αποφασίσω
και πώς να πιάσω το Χριστό για να τονέ βαφτίσω.
Τρίχα καμήλας φόρεσε και ζώνη δερματίνη
τον Κύριο παρακαλεί την κεφαλή να κλίνει.
Η θάλασσα είδε κι έφυγε, ο Ιορδάνης φρίσσει,
την κεφαλή του ήσκυψε για να τόνε βαφτίσει.
Κι άγγελοι από τον ουρανό ανεβοκατεβαίνουν,
Δόξα εν υψίστοις έλεγαν και στο Χριστό πηγαίναν.
Ιδού όπως σας είπαμε μ’ όλη την προθυμία
του Ιησού μας του Χριστού βάφτιση την Αγία,
του χρόνου πάλι να 'ρθουμε μ’ υγεία να σας βρούμε
στα σπίτια σας χαρούμενους κι όλοι να τραγουδούμε.
Ἡ ὀμορφιὰ τοῦ πραγματικοῦ, μονάχα σὲ ὅσους τὸ ὑπομένουν ἀποκαλύπτεται. Ὀμορφιὰ δὲν εἶναι ὁ ἔρωτας τοῦ προικισμένου προσώπου· εἶναι ἡ ἐγκαρτέρηση δίπλα, κοντὰ σ' αὐτὸ ποὺ δὲν εἶσαι.
Ν. Γ. Πεντζίκης, Μητέρα Θεσσαλονίκη, ζ' έκδοση, εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 2008, σελ. 131.
Τοῦτο σᾶς λέγω πάλιν καὶ σᾶς παραγγέλλω: κἂν ὁ οὐρανὸς νὰ κατέβη κάτω κἂν ἡ γῆ νὰ ἀνέβη ἀπάνω κἂν ὅλος ὁ κόσμος νὰ χαλάση καθὼς μέλλει νὰ χαλάση σήμερον αὔριον, νὰ μὴ σᾶς μέλη τί ἔχει νὰ κάμη ὁ Θεός. Τὸ κορμὶ ἂς σᾶς τὸ καύσουν, ἂς σᾶς τὸ τηγανίσουν, τὰ πράγματά σας ἂς σᾶς τὰ πάρουν, μὴ σᾶς μέλη, δῶστε τα, δὲν εἶναι ἐδικά σας. Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς χρειάζεται. Ἐτοῦτα τὰ δύο ὅλος ὁ κόσμος νὰ πέση, δὲν ἠμπορεῖ νὰ σᾶς τὰ πάρη, ἔξω ἂν τύχη καὶ τὰ δώσετε μὲ τὸ θέλημά σας. Αὐτὰ τὰ δύο νὰ τὰ φυλάγετε νὰ μὴν τύχη καὶ τὰ χάσετε.
Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, Διδαχὴ Γ' (ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἰωάννη Β. Μενούνου, Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Διδαχὲς καὶ Βιογραφία, ἐκδόσεις Ἀκρίτας, ζ' ἔκδοση, Ἀθήνα 2004, σελ.154)
Τοῦτο εἶναι τὸ δρᾶμα τῆς ἐποχῆς μας: ὅτι ἡ πρόοδος της δὲν βρίσκεται στὰ χέρια τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ τῶν εἰδικῶν, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι πνευματικοὶ ἄνθρωποι.