Στο οπισθόφυλλο του νέου βιβλίου του
Χριστόφορου Κάσδαγλη
Το γαμώτο
ενός Παναθηναϊκού (που ο ίδιος το ονομάζει “αθλητικό
αυτοβιογραφικό θρίλερ”) διαβάζουμε (οι επισημάνσεις δικές μας) τα εξής:
Είμαι ένας παναθηναϊκός που δεν του
φτάνει να είναι παναθηναϊκός – θέλει να είναι με πολιτικά ορθό τρόπο.
Είμαι ένας βάζελος που δεν του φτάνει να μισεί τον Ολυμπιακό – απαιτεί
από τον εαυτό του να τον μισεί για τους σωστούς ιδεολογικά λόγους.
Είμαι ένας τρελαμένος οπαδός που ελπίζει στη νίκη μέχρι να ακουστεί το
σφύριγμα της λήξης ή να ηχήσει η σειρήνα της γραμματείας. Είμαι ένας
παναθηναϊκός που δεν τον πειράζει η ομάδα να χάνει πού και πού, αρκεί
να παίζει ωραία μπάλα μέσα στο γήπεδο· που δεν τον νοιάζει να φάει και
δύο και τρία γκολάκια, αρκεί να βάλει και μερικά – κι αν αυτά που βάζει
είναι κατά κανόνα περισσότερα απ’ όσα δέχεται, ακόμα καλύτερα.
Εντάξει, έχω ψηλώσει καμιά δεκαριά πόντους επειδή πήραμε –έπειτα από
τόσα χρόνια– το Πρωτάθλημα, αλλά κατά βάθος δεν ψήνομαι από κάτι
τέτοια. Όχι, όσο η αιώνια αντίφαση ανάμεσα στον λαϊκό
χαρακτήρα της ομάδας και στην ολιγαρχική ιδιοκτησία της από εκπροσώπους
του μεγάλου κεφαλαίου εξακολουθεί να υφίσταται. Είμαι
ένας βάζελος που δεν τον πολυνοιάζει επειδή η ομάδα έκανε τόσα
χρόνια να το σηκώσει, αρκεί που είναι πράσινη, που πάει
καλά στην Ευρώπη (ε, που έχει και το μπάσκετ για να ρεφάρει).
Αν είχε και μια διοίκηση της προκοπής, αν η ενδεκάδα ξεκίναγε πάντα
από τον Σωτήρη Νίνη, αν η Ακαδημία Ποδοσφαίρου ξανάρχιζε να
βγάζει ταλέντα όπως παλιά, τότε η ζωή θα έτεινε προς την
τελειότητα.
Αφού επισημάνουμε ότι το βιβλίο είναι
ακατάλληλο για Ολυμπιακούς, προχωράμε σε μια μικρή παρουσίαση του.
Το βιβλίο δείχνει με ενάργεια πως μπορεί
να έχουν άμεση σχέση το ποδόσφαιρο, η πολιτική, ο κοινωνικός στίβος.
Μερικά από τα ερωτήματα που βρίσκουν, κατά την άποψη μας, απάντηση στο
βιβλίο του Χρ. Κάσδαγλη είναι τα ακόλουθα:
- Μπορεί κάποιος να είναι αριστερός και Παναθηναϊκός;
- Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο φίλαθλο και στον οπαδό;
- Ποιοί ήταν οι ριψάσπιδες στην ιστορική νίκη του ΠΑΟ επί της Ρόμα;
- Πως συμβιβάζεται ο λαϊκός χαρακτήρας της ομάδας με την ολιγαρχική
ιδιοκτησία;
- Είναι έρωτας αυτό που νιώθει κανείς για την αγαπημένη του ομάδα (για
τον ΠΑΟ εν προκειμένω);
- Ποιο είναι το “καλύτερο” τριφύλλι;
- Ποιά είναι η ιδανικότερη ενδεκάδα στην ιστορία του ΠΑΟ;
- Γιατί είναι “επικίνδυνα” στη Θύρα 13;
- Είναι το ποδόσφαιρο το σύγχρονο “όπιο του λαού”;
- Γιατί υπάρχει βία στα γήπεδα;
- Τι σημαίνει για έναν Παναθηναϊκό να είναι μέσα στο Χάιμπουρι στο
ιστορικό 1-1 με την πανίσχυρη Άρσεναλ;
- Γιατί στο “μάτς” πολιτικές-αθλητικές εφημερίδες το αποτέλεσμα είναι
πάντοτε “διπλό”;
- Γιατί ο ΠΑΟ, όπως και ο Συνασπισμός, αποδίδουν καλύτερα στην Ευρώπη;
- Είναι οπορτουνισμός η αλλαγή προπονητή στη μέση της σαιζόν;
- Γιατί εμείς έχουμε Νίνη κι εκείνοι Μήτρογλου;
- Μαραντόνα ή Πελέ;
- Γιατί ο Αντωνιάδης εκτελώντας πέναλτι έστειλε επιδεικτικά τη μπάλα
άουτ στο φιλικό με τη Χέρτα;
- Γιατί δεν ζηλεύω τους Ολυμπιακούς;
- Γιατί πήγε χαμένη η επέτειος των 100 χρόνων του ΠΑΟ;
- Γιατί ο Ομπράντοβιτς στέκει υπεράνω κριτικής;
Συνελόντι ειπείν, ο Κάσδαγλης δίνει την
καλύτερη απάντηση σε όσους “ελιτιστές” αποδομούν την αξία του
ποδοσφαίρου για το κοινωνικό γίγνεσθαι. Ένα βιβλίο, που κάθε
Παναθηναϊκός που σέβεται τον εαυτό του θα πρέπει να διαβάσει.
7 Ιουνίου 2010
Γ. Μ. Βαρδαβάς
***
Το βιβλίο θα παρουσιαστεί στις
10 Ιουνίου στο Metropolis Live Stage (Πανεπιστημίου 54 & Εμμ.
Μπενάκη – 3ος όροφος) στις 8:00 μ.μ.
Θα μιλήσουν οι:
* ΛIANA KANEΛΛH, βουλευτής K.K.E. A΄ Aθήνας – δημοσιογράφος
* ΛAYPENTHΣ MAXAIPITΣAΣ, μουσικός
* ΓΙΩΡΓΟΣ-ΙΚΑΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ, συγγραφέας
* ΦIΛIΠΠOΣ ΣYPIΓOΣ, δημοσιογράφος
* TOTHΣ ΦYΛAKOYPHΣ, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Π.A.O.
- Αποσπάσματα του βιβλίου υπάρχουν στο site του εκδότη. Κλίκ εδώ.
- Δείτε και το ιστολόγιο του συγγραφέα. Κλίκ εδώ.
Δείτε επίσης:
