Γκροτέσκο εθνικισμός

Πρέπει να ήταν πριν το 2000. Πήγα να πάρω σουβλάκια από ένα μαγαζί που διατηρούσε κάποιος αλλοδαπός στα Μεσόγεια. Μου είχαν πει πως κάνει τα καλύτερα στην περιοχή. Πηγαίνοντας λοιπόν να πληρώσω βλέπω δίπλα στο ταμείο μια στοίβα με τεύχη του "Ιχώρ".

-"Γνωρίζεις το περιεχόμενο;", τον ρωτάω γεμάτος έκπληξη.

-"Φυσικά", μου λέει. "Εξαιρετικό περιοδικό! Έχω όλα τα τεύχη!".

Μένω κόκαλο για λίγο, τον πληρώνω και φεύγω.

Έξω από το μαγαζί σκέφτομαι τη σούρεαλ σκηνή που μόλις είδα.

"Πιο γκροτέσκο εθνικισμός, πεθαίνεις", λέω από μέσα μου και μπαίνω γρήγορα στο αμάξι.

Θ.Ι.Ρηγινιώτης, Αξιόλογα κόμικς & graphic novels με «δικά μας» ιστορικά θέματα

πηγή: Rethemnos.gr

Είναι γνωστό ότι βρισκόμαστε πλέον όχι μόνο στην «εποχή των εικόνων», αλλά στη δεύτερη φάση της, την εποχή των ψηφιακών εικόνων. Μεγάλο μέρος του αναγνωστικού κοινού διεθνώς – και στη χώρα μας – για τους δικούς του ποικίλους λόγους προτιμά να διαβάσει μια εικονογραφημένη ιστορία σε μορφή κόμικ ή αυτοτελούς «εικονογραφημένου μυθιστορήματος» (graphic novel), παρά ένα βιβλίο με συνεχές κείμενο.

Το κόμικ, που χαρακτηρίζεται «9η τέχνη», αριθμεί πλέον μια ηλικία περίπου εκατό ετών και έχει διαμορφώσει τον δικό του πολύπλευρο και πολυσύνθετο πολιτισμό, με εκδόσεις κάθε καλλιτεχνικού επιπέδου και θεματολογίας, απευθυνόμενες σε αναγνώστες όλων των ηλικιών. Στη χώρα μας το είδος έχει εισχωρήσει από νωρίς, κυρίως με μεταφράσεις ξένων εκδόσεων (αμερικανικών, όπως τα κόμικς με χαρακτήρες του Ντίσνεϋ και τα κόμικς υπερηρώων, αλλά και πολλών ευρωπαϊκών, όπως αγγλικών, π.χ. Δικαστής Ντρεντ κ.ά., ιταλικών, π.χ. Μπλεκ κ.ά., ισπανικών, καθώς και γαλλικών, όπως οι κλασικές πλέον σειρές που είχε ξεκινήσει με τους συνεργάτες του ο θρυλικός Ρενέ Γκοσινί – Αστερίξ, Λούκυ Λουκ, Ιζνογκούντ, Ούμπα Πα). Όμως υπήρξαν και αξιοσημείωτες ελληνικές δημιουργίες, κυρίως στα πλαίσια της σειράς Κλασικά Εικονογραφημένα από τις εκδόσεις «Ατλαντίς» των αδελφών Πεχλιβανίδη, που αποτελούσαν μετάφραση αμερικανικών διασκευών αριστουργημάτων της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αλλά οι Έλληνες εκδότες είχαν παρεμβάλει και σειρές σημαντικών Ελλήνων συνεργατών τους με ιστορικά θέματα από την αρχαία Ελλάδα, το Βυζάντιο και την Επανάσταση του 1821.

Η γιορτή του αγίου Ροδοπιανού στα Ροδωπού Κισάμου

Του Θεόδωρου Ι. Ρηγινιώτη

Τα Ροδωπού Κισάμου τιμούν τον άγιο Ροδοπιανό!

Στο άρθρο του εφημέριου του χωριού π. Αντωνίου Πατεράκη, ιερέα και συντ/χου δασκάλου, «Ενορία Αγίου Γεωργίου Ροδωπού Κισάμου», μεταξύ άλλων διαβάζουμε:

«Βορειότερα και μέσα στη γειτονιά των Καλλεργιανών συναντούμε τη μικρή Παλαιά Εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, όπου τιμάται και ο Άγιος Ροδωπιανός ο διάκονος (3 Μαΐου), ανακαινισμένη πρόσφατα. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο, το οποίο συντήρησε η 28η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων μαζί με τις εικόνες του, φέρει χρονολογία 1844» (περιοδικό «Χριστός και Κόσμος», της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου, τ. 9, Μάιος – Ιούνιος 2007, σελ. 80).

Ιστορικά ο άγιος Ροδοπιανός δεν φαίνεται να είχε σχέση με την Κρήτη. Μαρτύρησε στην Καρία της Μικράς Ασίας μαζί με τον άγιο Διόδωρο. Στο συναξάρι του διαβάζουμε:

«Οι Άγιοι αυτοί έζησαν στα χρόνια του βασιλιά Διοκλητιανού (302 μ.Χ.) και για την πίστη τους στον Χριστό υπέμειναν πολλές βρισιές και μαστιγώσεις από τους στρατιώτες της πόλης Αφροδισίας της Καριάς (χώρα της Μικράς Ασίας, που καταλάμβανε την νοτιοδυτική γωνία της, απέναντι του χώρου μεταξύ των νησιών Σάμου και Ρόδου). Τελικά λιθοβολήθηκαν από τους ίδιους και έτσι παρέδωσαν την ψυχή τους στον στεφανοδότη Θεό» (http://www.saint.gr/879/saint.aspx).

Όμως ο άγιος έγινε αγαπητός στα Ροδωπού λόγω του ονόματός του, που είναι ομόηχο με τον χαρακτηρισμό των κατοίκων του χωριού (Ροδωπιανών). Γι’ αυτό, δεν είναι τυχαίο και ότι ο π. Αντώνιος, στο άρθρο του, γράφει το όνομα του αγίου με -δω, αντί -δο.

Στην ακολουθία του, δηλ. το υμνογραφικό έργο προς τιμήν του, ο άγιος Ροδοπιανός συγκρίνεται με τον άγιο πρωτομάρτυρα Στέφανο (27 Δεκεμβρίου), τον πρώτο άγιο που μαρτύρησε για την πίστη του, την εποχή των πρώτων χριστιανών. Όπως και εκείνος, ήταν διάκονος (γι' αυτό και εικονίζεται να φοράει στολή διακόνου - δηλ. διάκου - κατά τη θεία λειτουργία), ο οποίος θανατώθηκε με λιθοβολισμό λόγω της πίστης του και της ομολογίας του υπέρ του Ιησού Χριστού. Κάποια τροπάρια της ακολουθίας του αναφέρονται στη σύνδεσή του με τη Μεγαλόνησο:

«Ροδοπιανόν τον γενναίον, ένδοξον μάρτυρα, εν Ροδωπού χωρίω και εν πάση τη Κρήτη, και πάσης οικουμένης χριστιανοί, δεύτε πάντες τιμήσωμεν, και ταις εκείνου πρεσβείαις προς τον Θεόν προστασίαν αιτησόμεθα»

«Ελθόντες ουρανόθεν ως δίδυμοι αετοί, εκ Καρίας εις Κρήτην, και Κίσσαμον λαμπρύναντες, Ροδοπιανέ άριστε, Διόδωρε άξιε, ευλογίαν πάσι δεδώρησθαι».

Αναφέρεται επίσης ότι, πεθαίνοντας, συγχώρησε τους εκτελεστές του, πράγμα που δεν αναφέρεται ρητά στο συναξάρι του, αλλά προϋποτίθεται για κάθε αληθινό άνθρωπο του Θεού και αναφέρεται ότι συνέβη στην περίπτωση του αγίου Στεφάνου (Πράξεις των αποστόλων, κεφ. 7, στίχ. 60, μέσα στην Καινή Διαθήκη). Εδώ ο άγιος Ροδοπιανός θεωρείται μιμητής του Χριστού, ο οποίος συγχώρησε τους σταυρωτές Του πάνω από το σταυρό (κατά Λουκάν, 23, 34). Το τροπάριο λέει:

«Των αγγέλων γέγονας συμπολίτης, δόξα του Χριστού, ως Αυτόν μιμούμενος σεμνότατα, και τους φονείς συγχωρήσει επευλόγησας»

Έτσι, τα Ροδωπού (τόπος με σπουδαία παράδοση και πνευματική, αλλά και ηρωική, όπως κάθε γωνιά της πατρίδας μας) βρήκαν έναν άγιο που τους ταιριάζει και τους εμπνέει, ενώ ο άγιος Ροδοπιανός βρήκε μια κοινότητα χριστιανών που πανηγυρίζουν τη μνήμη του, όπως αξίζει σε όλους τους αγίους, όχι μόνο για την προστασία που ζητούμε εκ μέρους τους οι χριστιανοί, αλλά και για τα διαχρονικά μηνύματα θάρρους, αυταπάρνησης, πίστης και αγάπης που εκφράζει η ζωή τους

Γκάφα ολκής! Έβαλαν πρόστιμο στο Μ-Λ ΚΚΕ για αφίσα του ΚΚΕ (μ-λ)!

πηγή-φωτό: news247

Το αιώνιο μπέρδεμα μεταξύ Μ-Λ ΚΚΕ και ΚΚΕ (μ-λ) μπέρδεψε το Δήμο Καλαμάτας ο οποίος υπέπεσε σε ξεκαρδιστική γκάφα.

Φαντάζει απίστευτο, όμως είναι αληθινό. Ο Δήμος Καλαμάτας θέλησε να επιβάλλει πρόστιμο στο ΚΚΕ (μ-λ), όμως μπερδεύτηκε από τον τίτλο και τελικά έστειλε τη... λυπητερή στο Μ-Λ ΚΚΕ.

Μάλιστα, το δεύτερο εξέδωσε και ανακοίνωση με την οποία εκφράζει την αγανάκτησή του όχι τόσο επειδή μπερδεύτηκε το όνομά του μ' αυτό του άλλου κόμματος αλλά για καθαρά πολιτικούς λόγους.

Η σχετική ανακοίνωση η οποία αποκαλύπτει και την γκάφα του Δήμου Καλαμάτας: 

Με απόφαση τού Δημάρχου Καλαμάτας, επιβάλλεται στο Μ-Λ ΚΚΕ, πρόστιμο 500€, σύμφωνα με τις διατάξεις …5 νόμων. Οι διατάξεις αφορούν την αφισοκόλληση και εφαρμόζονται για την προεκλογική περίοδο του Ιούνη του 2019, στην Καλαμάτα. Η απόφαση κοινοποιήθηκε τρεις μήνες μετά τις εκλογές. Με αυτήν και παρόμοιες αποφάσεις, επιχειρείται η φίμωση των απόψεων των κομμάτων της πραγματικής αριστεράς.

Η απόφαση αποτελεί πλήγμα για τα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών στη χώρα μας. Το γεγονός, ότι η απόφαση δεν είναι μεμονωμένη, αποδεικνύει πως αυτή η δίωξη είναι γενική γραμμή των δυνάμεων της ΝΔ στην τοπική αυτοδιοίκηση. Η απόφαση αποτελεί δίωξη των κομμουνιστικών ιδεών και προσπάθεια φίμωσής τους, μέσα από την οικονομική εξόντωση των φορέων τους. Με το γελοίο, αντιδραστικό, χιλιοειπωμένο, επιχείρημα ότι η πολιτική αφίσα είναι «Ρύπανση», αποκρύβονται δυο τρανταχτές αλήθειες.

Η πρώτη αλήθεια είναι πως τα αστικά κόμματα δεν έχουν ανάγκη την πολιτική αφίσα, αφού έχουν στο πλάι τους, αρωγούς και διαφημιστές, όλα τα συστημικά ΜΜΕ, να διαδίδουν, να κάνουν πλύση εγκεφάλου και να τρομοκρατούν τους ψηφοφόρους, με τη θεωρία του «μικρότερου κακού». Αν και αεροπανό των αστικών κομμάτων, ή αφίσες μεμονωμένων υποψηφίων τους, υπάρχουν σε όλες τις προεκλογικές περιόδους, χωρίς αυτά να αποτελούν …ρύπανση.

Η δεύτερη αλήθεια είναι πως, τα αποκαλούμενα «μικρά», κομμουνιστικά κόμματα κάθε τέσσερα χρόνια καλούνται να παρουσιάσουν τις ιδέες τους σε μεταμεσονύκτιες, ελάχιστης ακροαματικότητας, εκπομπές των ΜΜΕ, προς δόξαν της …ισότητας των ευκαιριών. Γι' αυτό και η αφίσα γι’ αυτά είναι ένα ελάχιστο μέσο, για τη διάδοση των ιδεών τους.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε για πραγματική Ρύπανση, όχι μόνο οπτική, αλλά και πολιτισμική, ας στρέψουμε το βλέμμα στις διαφημιστικές αφίσες και πανό κάθε είδους σκυλάδικου, σερβιέτας, ή καθαριστικού κουζίνας που «κοσμούν» τις πόλεις και τους δρόμους. Δεν ξέρουμε αν στην αναγραφή της αιτιολογίας για το πρόστιμο, συνέβαλε κάποιος που είχε αναπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ, ή η αθάνατη δεξιά κομμουνιστοφαγία έκανε πάλι το θαύμα της.

Στην απόφαση Δημάρχου, που επισυνάπτουμε παρακάτω, το πρόστιμο επιβάλλεται στο Μ-Λ ΚΚΕ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ, (πλήρης και λεπτομερειακή η γραφή!!!) , «καθώς έχει προβεί σε ρύπανση με επικόλληση αφισών….. με θέμα «ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ, ΨΗΦΙΣΤΕ – ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΚΚΕ (μ-λ)». Ταραχή εν κρανίω.

Το Μ-Λ ΚΚΕ καλεί κάθε δημοκράτη, κάθε προοδευτικό, κάθε αριστερό άνθρωπο να καταδικάσει τη σκοταδιστική απαγόρευση διάδοσης των ιδεών. Να υπερασπιστεί τα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.

Περισσότερα εδώ.

Η Γερμανίδα που βαπτίστηκε Ορθόδοξη και ψέλνει σε εκκλησίες

Η Deutsche Welle ξεκίνησε μια σειρά βίντεο με Γερμανούς που μιλούν για τη δική τους Ελλάδα στα ελληνικά. H Ν. Κατσαρά ζει 23 χρόνια στη Νάξο, έχει βαπτιστεί Ορθόδοξη Χριστιανή, διατηρεί μια μικρή πανσιόν και είχε ορκιστεί να μην ζήσει στην Ελλάδα.

πηγή-φωτό: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, 17-6-2019

Το επιβλητικό κάστρο με τα στενά δρομάκια είναι το σύμβολο της Νάξου. Απέναντι από αυτό λειτουργεί από το 1994 μια μικρή πανσιόν με το όνομα Kastell. Απλή, χωρίς περιττές πολυτέλειες και με μόλις δέκα δωμάτια αποτελεί τόπο διακοπών και συνάντησης κυρίως γερμανόφωνων τουριστών. Όχι τυχαία αφού ιδιοκτήτρια είναι η Νίκη Κατσαρά με καταγωγή από τον Μενχενγκλάντμπαχ με τον σύζυγό της Νίκο.

Πρωτοήρθε στην Ελλάδα το σχολικό έτος 1988/89 σαν μαθήτρια με ένα πρόγραμμα ανταλλαγών που λειτουργούσε τότε και έμεινε για εννιά μήνες στο Μέτσοβο. Η εμπειρία της από το εκπαιδευτικό σύστημα την έκανε να ορκιστεί ότι δεν θα ήθελε ποτέ να ζήσει μόνιμα στην Ελλάδα και να μεγαλώσει παιδιά.

Η ζωή όμως τα έφερε διαφορετικά. Όχι μόνο έζησε στην Ελλάδα αλλά μεγάλωσε και δυο παιδιά. Οι γονείς της αγόρασαν σπίτι στη Νάξο κι έτσι οι καλοκαιρινές διακοπές μετατράπηκαν σε μόνιμη διαμονή από το 1996 όταν εγκαταστάθηκε μόνιμα, στο νησί αφού εκεί γνώρισε τον άντρα της. Προηγουμένως είχε ολοκληρώσει τις σπουδές ψυχολογίας στο Βούπερταλ και μπροστά της πλέον ανοιγόταν μια νέα προοπτική ζωής.

Αποφάσισε να ασχοληθεί με την επιχείρηση του άνδρα της και εντάχθηκε εύκολα στην τοπική κοινωνία παρά τις ζήλιες που μπορεί από κάποιους να υπήρχαν ότι «μια ξένη πήρε ένα δικό τους παιδί» ή κάποια πικρόχολα σχόλια με αφορμή το ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας. Αυτά ήταν όμως μόνο η εξαίρεση.

«Σε κάναμε Χριστιανή»…

Η Νίκη, όπως όλοι τη γνωρίζουν στο νησί, εντάχθηκε πλήρως στην καθημερινότητα, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου. Με αφορμή τον γάμο της με τον Νίκο βαφτίστηκε Ορθόδοξη. «Σε κάναμε τώρα Χριστιανή» της λέγανε με περηφάνια οι συγγενείς, που μάλλον αγνοούσαν ότι και οι Χριστιανοί άλλων δογμάτων δεν χάνουν αυτή την ιδιότητα. Όταν ο γιος της έγινε «παπαδάκι» όπως λέει ήρθε πιο κοντά με την Εκκλησία. Ασχολήθηκε με την βυζαντινή μουσική και γοητεύτηκε. Τώρα ψάλλει σε διάφορες εκκλησίες γιατί, όπως λέει, οι άντρες ψάλτες δεν φτάνουν και γενικότερα υπάρχει έλλειψη.

Όταν η καθημερινότητα της το επιτρέπει κοιτάζει τη φύση και συνεχίζει να νιώθει πως ζει σε ένα μικρό παράδεισο. Οι Έλληνες βέβαια έχουν και τα στραβά τους. Το κυριότερο κατά τη γνώμη της είναι ότι ρίχνουν την ευθύνη στους άλλους και δεν βλέπουν τι θα μπορούσαν να κάνουν και οι ίδιοι προσφέροντας στο κοινωνικό σύνολο. Για παράδειγμα το νησί αντιμετωπίζει συχνά λειψυδρία. Θα μπορούσαν λοιπόν να σπαταλούν λιγότερο νερό. Όταν το λέει στο γείτονα, της απαντά ότι ο δήμος είναι υπεύθυνος.

Όσο για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, βρήκε το πρόβλημα και πάλι μπροστά της. Η κόρη της Ιωάννα δεν άντεχε την «παπαγαλία» και τα φροντιστήρια και εγκατέλειψε το ελληνικό σχολείο στη δευτέρα Λυκείου για να φοιτήσει σε ένα από 14 United World College που λειτουργούν στον κόσμο. Πήγε καταρχάς στο Μόσταρ της Βοσνίας και τώρα συνεχίζει πανεπιστημιακές σπουδές στις ΗΠΑ. Όσο για τον γιο της Βαγγέλη σπουδάζει ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στην Αθήνα.

Οι γερμανόφωνοι πελάτες της είναι ο σύνδεσμος ακόμα με την γλώσσα και την πατρίδα της. Δεν μετανιώνει όμως για την επιλογή της να μείνει στην Ελλάδα κι ας είχε ορκιστεί να μην ζήσει ποτέ εκεί.

https://www.orthodoxianewsagency.gr/orthodoxes-provoles/i-germanida-pou-vaptistike-orthodoksi-kai-emeine-stin-nakso/

***

πηγή βίντεο: DW

& naxos times

φωτογραφήματα 251: Νάξος

φωτό: ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

“ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ” ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΜΠΡΟΥΝΕΙ

Για δεύτερο έτος στο Σουλτανάτο του Μπρουνέι στη νήσο Βόρνεο της Μαλαισίας τα Χριστούγεννα είναι απαγορευμένα. Με απόφαση του Σουλτάνου και του Συμβουλίου των Ιμάμηδων, όσοι δεν είναι χριστιανοί δεν επιτρέπεται να μετάσχουν στους εορτασμούς, να στολίσουν δέντρα ή να χρησιμοποιήσουν αγιοβασιλιάτικα ρούχα ή καπέλλα. Στους χριστιανούς επιτρέπεται ο εορτασμός εντός των κοινοτήτων τους και κατόπιν ενημερώσεως των αρχών. Η εορταστική ατμόσφαιρα ενόχλησε τους ιμάμηδες στο ισλαμικό αυτό κράτος, διότι εξεφράσθη φόβος για “τραυματισμό της πίστεως των μουσουλμάνων από τον μιμητισμό”.

Από τη στήλη “ΠΕΝΝΙΕΣ, ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ, ΠΕΡΙΕΡΓΑ” της εφημερίδας “ΕΣΤΙΑ”, αρ. φυλ. 40337/23-12-2015, σελ.1 (διατηρείται η ορθογραφία που ακολουθεί η εφημερίδα)

Björk- Jesus Prayer

Μια ευχάριστη έκπληξη από την Björk.
Το είδαμε εδώ:
http://o-nekros.blogspot.gr/2015/06/retttrunaarkirkjan-orthodox-church-in.html

π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Η εκκλησία του Μαραντόνα: Ένα φαινόμενον θρησκευτικής παρακμής

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 2053, 16 Ιανουαρίου 2015 

& αναδ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ

Βασικό γνώρισμα του αρχαίου παγανιστικού κόσμου υπήρξε η λατρεία ζώντων ή νεκρών ανθρώπων, ως θεών. Αναμφιβόλως, η πρακτική αυτή ήταν ένα φαινόμενο ακραίας θρησκευτικής παρακμής του μεταπτωτικού ανθρώπου, που δεν είχε γνωρίσει το φως του Χριστού.

Το θλιβερό και παρακμιακό αυτό φαινόμενο δυστυχώς επανεμφανίστηκε και στα τέλη του εικοστού αιώνα με τη λατρεία και τη δημιουργία «Εκκλησίας» ως λατρευτικής κοινότητας για τη λατρεία ενός μεγάλου Αργεντινού ποδοσφαιριστή, του Ντιέγκο Μαραντόνα.

Φανατικοί θαυμαστές του δημιούργησαν το 1998 τη λεγόμενη «Εκκλησία του Μαραντόνα» (Iglesia Maradoniana) κτίζοντάς του και ναό στην πόλη Ροσάριο της Αργεντινής, αφιερωμένο σ’ αυτόν.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία υπολογίζεται ότι η παρακμιακού θρησκευτικού χαρακτήρα λεγόμενη «Εκκλησία του Μαραντόνα» αριθμεί περίπου 100.000 μέλη με παρουσία και στις ευρωπαϊκές χώρες Ιταλία και Ισπανία. Οι οπαδοί του εν λόγω μορφώματος έχουν αντικαταστήσει το χριστιανικό ημερολόγιο, με δικό τους σύστημα χρονολογήσεως, γνωστό ως π. Ντ. – μ. Ντ. δηλαδή προ και μετά Ντιέγκο.

Έχουν συγκροτήσει δικό τους δεκάλογο, μία εκ των εντολών του οποίου είναι το να δίνουν στα άρρενα παιδιά τους, το όνομα Ντιέγκο. Έχουν επίσης δημιουργήσει δικό τους «Τετραγράμματο» για το όνομα του «θεού», το οποίο συνδυάζει το λατινικό αρχικό όνομα της λέξεως θεός και τον αριθμό της φανέλλας του Μαραντόνα και είναι γνωστό ως «D10 S». Είναι σαφές ότι πρόκειται για κακόγουστη ανάμειξη διαφορετικών στοιχείων θρησκευτικών και μη.

Αντικατέστησαν την χριστιανική εορτή του Πάσχα με τον εορτασμό της 22ας Ιουνίου, ημερομηνία κατά την οποία ο Μαραντόνα το 1986 είχε πετύχει νίκη στο Μουντιάλ εναντίον της εθνικής ομάδας της Αγγλίας. Στις εορτές του εν λόγω μορφώματος περιλαμβάνονται τα γενέθλια του Μαραντόνα, όπως και η ημερομηνία αναλήψεως καθηκόντων του ως προπονητή της εθνικής ομάδας της Αργεντινής.

Το δικό μας τελικό σχόλιο γι’ αυτή τη σύγχρονη μορφή θρησκευτικής παρακμής: «καί ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης» (Ματθ. 27, 64).

Θ.Ρηγινιώτης, Μήπως περιμένουμε το τέλος του κόσμου το Δεκέμβριο του 2012;

Καθώς πλησιάζουμε στο Δεκέμβρη του 2012, σίγουρα αυξάνει η ανησυχία των ανθρώπων που, επηρεασμένοι από κείμενα, ρεπορτάζ και ταινίες, θεωρούν πιθανό να συμβεί τότε μια παγκόσμια καταστροφή.

Όμως για το τέλος του κόσμου δε μιλούν μόνον οι προφητείες των Μάγιας ή άλλων αρχαίων πολιτισμών. Εμείς, οι χριστιανοί, έχουμε επίσης μια προφητεία που δίνει αξιόπιστα και σημαντικά στοιχεία γι’ αυτό το θέμα. Η αξιοπιστία της έχει τεκμηριωθεί από τους χιλιάδες αγίους όλων των αιώνων, που ενώθηκαν με το Θεό, είδαν με τα μάτια τους τα μυστήρια του ουρανού και απόχτησαν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, όχι μόνο οι ψυχές τους μετά το θάνατο, αλλά ακόμη και πριν πεθάνουν.

Τέτοιοι άγιοι υπήρξαν και στο τέλος του 20ού αιώνα, όπως οι μεγάλοι Γέροντες Παΐσιος ο Αγιορείτης, Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης, Ιάκωβος Τσαλίκης, Κλεόπας Ελίε της Ρουμανίας, Σωφρόνιος του Έσσεξ κ.π.ά. Όλοι αυτοί έχουν άποψη για τη ζωή και το θάνατο, την αιωνιότητα, το Θεό και την Αλήθεια, την τελειότητα του ανθρώπου και το τέλος του κόσμου – και η άποψή τους δεν είναι λιγότερο αξιόπιστη και υπολογίσιμη από την άποψη των Μάγιας ή οποιουδήποτε άλλου. Θα λέγαμε, μάλιστα, ότι είναι πολύ περισσότερο αξιόπιστη και υπολογίσιμη, γιατί είναι άνθρωποι της εποχής μας, ενώ οι Μάγιας και οι άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί δε βλέπουμε να έχουν αντίστοιχους θεοφόρους αγίους στις μέρες μας, και, αν έχουν, μοιάζουν περισσότερο με μάγους παρά με αγίους.

Οι πνευματικές εμπειρίες των προφητών και διδασκάλων των διαφόρων θρησκειών είναι γνωστές και μελετημένες από τους αγίους διδασκάλους του χριστιανισμού, που τις έχουν αξιολογήσει προσεχτικά και ξεπεράσει με τη δική τους υπέρτατη εμπειρία της θέωσης, δηλαδή της ένωσης με τον Τριαδικό Θεό εν Χριστώ. Τις έχουν αξιολογήσει επίσης με την πνευματική επιστήμη της διάκρισης των πνευμάτων – και της αξιολόγησής τους, αν είναι αγαθά ή σκοτεινά – επιστήμης που λείπει από όλες τις άλλες παραδόσεις εκτός της Ορθοδοξίας.

Με τον ίδιο τρόπο οι ορθόδοξοι άγιοι έχουν αξιολογήσει με αγάπη αλλά και μεγάλη προσοχή τις απόψεις, καθώς και τις πνευματικές εμπειρίες των χριστιανών που είναι μέλη διαφόρων αιρέσεων, οι οποίες εμφανίστηκαν στην πορεία του χρόνου και διαφοροποιήθηκαν από τις αρχαίες χριστιανικές ρίζες, τις οποίες ακολουθεί η Ορθοδοξία. Τέτοιες αιρέσεις είναι ο καθολικισμός (παπισμός), ο προτεσταντισμός, ο πεντηκοστιανισμός και οι «αναγεννημένοι» χριστιανοί, οι «προ-χαλκηδόνιες» Εκκλησίες [«Ανατολικές (Oriental) Ορθόδοξες Εκκλησίες»] κ.ά.

Η προφητεία που έχουμε για το τέλος του κόσμου περιέχεται στην Αγία Γραφή. Είναι γνωστές οι αναφορές της Αποκάλυψης του αγίου Ιωάννη, αλλά ανάλογες αναφορές κάνει και ο Ιησούς Χριστός στο Ευαγγέλιο (π.χ. κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, κεφ. 24 και 25), ο απόστολος Παύλος (π.χ. Α΄ προς Θεσσαλονικείς, κεφ. 4 και 5), ο απόστολος Πέτρος (Β΄ επιστολή Πέτρου, κεφ. 3) κ.λ.π.

Από τα στοιχεία που δίνουν οι παραπάνω, συμπεραίνουμε τα εξής:

1) Είναι αδύνατο να υπολογίσουν οι άνθρωποι πότε ακριβώς θα γίνει το τέλος του κόσμου. Ο Ιησούς Χριστός, όταν Τον ρώτησαν οι μαθητές Του, απάντησε ότι το τέλος θα έρθει απρόσμενα, όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα, και μόνο ο Θεός Πατέρας γνωρίζει την ημέρα και την ώρα που θα συμβεί (π.χ. Ματθ. κεφ. 24, στίχ. 36 και 42-44). Το ίδιο επαναλαμβάνει και ο απόστολος Παύλος (Α΄ Θεσσ. 5, 2-4). Άρα δεν πρέπει να περιμένουμε μια συγκεκριμένη ημέρα ή χρονιά «το τέλος», αλλά να είμαστε έτοιμοι όλη μας τη ζωή.

2) Το τέλος του κόσμου δεν θα είναι καθόλου τέλος, αλλά η «Ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής» (Πράξεις των αποστόλων, 2, 20), με γεγονότα που λαχταρούν από τα βάθη της καρδιάς τους οι χριστιανοί από την αρχή του χριστιανισμού! Θα επιστρέψει ο Χριστός γεμάτος φως και συνοδευόμενος από τους αγίους αγγέλους (Ματθ. κεφ. 25, 31). Θα γίνει η ανάσταση όλων των νεκρών! (κατά Ιωάννην, κεφ. 5, στίχ. 25. Α΄ Θεσσ. 4, 16. Αποκάλυψις 20, 11-13, κ.λ.π.). Θα νικηθεί τελείως το κακό, θα πάψει ο θάνατος και θα ανατείλει η αιώνια ημέρα του παραδείσου (Αποκάλυψις, κεφ. 21-22).

Δεν πρέπει λοιπόν να περιμένουμε το τέλος με φόβο, αλλά με χαρά, όπως οι πρώτοι χριστιανοί (η ίδια η Αποκάλυψη τελειώνει με την προσευχή «Ναι, έλα, Κύριε Ιησού»).

Πριν το τέλος θα συμβούν συμφορές (Ματθ. κεφ. 24, Πράξεις 2, 19-21), θα αλλάξει η μορφή του κόσμου (Β΄ Πέτρ. 3, 7-13), αλλά «όποιος επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί» (Πράξεις, ό.π.), καινούργιοι ουρανοί και καινούργια γη θα έρθουν, όπου θα κατοικεί η δικαιοσύνη (Β΄ Πέτρου, ό.π.) και στην αιώνια αυτή βασιλεία του Φωτός, όπου «ήλιος και φεγγάρι της θα είναι ο ίδιος ο Θεός», δε θα υπάρχει πόνος και δάκρυ, ούτε θα μπορεί να μπει κανένα κακό (Αποκάλυψις, κεφ. 21-22).

3) Πριν το τέλος θα υπάρξουν «σημεία», που θα προσανατολίσουν τους χριστιανούς όχι στο πότε ακριβώς θα γίνει, αλλά ότι πλησιάζει. Το κυριότερο από αυτά τα σημεία θα λέγαμε ότι είναι ο Αντίχριστος, το Θηρίο, ο «άνθρωπος της αμαρτίας» (Αποκάλυψις, κεφ. 13, Β΄ προς Θεσσαλονικείς, κεφ. 2), που θα πείσει σχεδόν όλους τους ανθρώπους να τον λατρέψουν και θα καταδιώξει ανελέητα όσους αρνηθούν (επειδή θα λατρεύουν τον αληθινό Θεό), οι οποίοι θα γίνουν μάρτυρες και άγιοι (Αποκάλ. 20, στίχ. 4).

Ο Αντίχριστος δε φαίνεται να έχει έρθει ακόμη – τα επτά έτη της βασιλείας του, που προφητεύονται, οι δύο προφήτες που θα τον αντιμετωπίσουν, ο μεγάλος πόλεμος που θα τον ρίξει από την εξουσία, δεν έχουν ακόμη συμβεί. Πώς λοιπόν «ήρθε το τέλος»;

Ίσως το τέλος είναι κοντά. Ίσως το ανακάτεμα των θρησκειών που προκαλεί με πονηριά το λεγόμενο «κίνημα της new age πνευματικότητας», με τη μόδα της γιόγκα, της αστρολογίας, των παραψυχολογικών δυνάμεων και τόσων άλλων δοξασιών από τις ειδωλολατρικές θρησκείες όλων των λαών (από το βουδισμό, το ζεν, τον ινδουισμό, μέχρι τους Ινδιάνους, τους αρχαίους Αιγυπτίους ή τους αρχαίους Έλληνες, τους δρυΐδες, τις μάγισσες κ.λ.π.), όλα αυτά ίσως είναι ένα τέχνασμα από σκοτεινούς κύκλους για να καλλιεργήσουν το έδαφος για τη λατρεία του Αντίχριστού. Ίσως ακόμη και όλα όσα λέγονται για «το τέλος» που «θα γίνει το 2012» να είναι ένα κόλπο για να παραπλανήσουν πολλούς, από εκείνους που δεν πιστεύουν πια στο Χριστό, αλλά μπερδεμένοι ψάχνουν την αλήθεια σε ειδωλολάτρες «προφήτες», παράξενες μεθόδους «πνευματικής εμπειρίας» ή «τελειότητας» και εξωτικές θρησκείες. Ίσως ο Αντίχριστος είναι κοντά (ίσως και όχι, γιατί μπορεί να έρθει άλλη εποχή, πιο ταιριαστή στην Αποκάλυψη), αλλά δεν τον είδαμε ακόμη. Μην ανησυχείς, λοιπόν: δεν περιμένουμε το τέλος του κόσμου φέτος ή του χρόνου.

4) Ο Χριστός όμως, και οι άγιοι μαθητές Του, προφήτεψαν και την εμφάνιση απατεώνων, ψευτοπροφητών και ψευτο-Χριστών που θα ξεγελάσουν τον κόσμο εμφανίζοντας συχνά και υπερφυσικές δυνάμεις, μιλώντας για το τέλος, για «αλήθεια και σωτηρία», αλλά θα λένε ψέματα και θα στρέψουν τους δυστυχείς ανθρώπους σε άλλες κατευθύνσεις, απομακρύνοντάς τους από το Χριστό, κάνοντάς τους να χάσουν την αλήθεια και τη σωτηρία! (π.χ. Ματθ. 24, 23-26)

Μήπως αυτοί που σου μιλάνε για «το τέλος», δίνοντας συγκεκριμένη ημερομηνία και βάζοντας στην καρδιά σου πανικό και απελπισία (αλλά δε μιλάνε καν για τον ερχομό του Χριστού, την ανάσταση των νεκρών και τον παράδεισο, που θα συνοδεύσουν το «τέλος»), είναι τέτοιοι ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες και σου στήνουν παγίδα;

Αν θέλεις τη γνώμη μας, μην τους πιστεύεις. Σου έχουμε ήδη δώσει αρκετές παραπομπές στην Αγία Γραφή, που μπορείς να ερευνήσεις και να βγάλεις ο ίδιος τα συμπεράσματά σου.

Εμείς, στην Ορθόδοξη Εκκλησία – την αρχαία πίστη των χριστιανών, την πίστη των αγίων – δεν περιμένουμε το τέλος του κόσμου το 2012! Αλλά περιμένουμε κάθε στιγμή της ζωής μας το Χριστό, τον Οποίο θα συναντήσουμε έτσι κι αλλιώς τη στιγμή του θανάτου μας, που μπορεί να είναι σήμερα ή αύριο. Το «τέλος» θα έρθει όταν Εκείνος θέλει και το περιμένουμε με χαρά, γιατί θα αναστηθούμε μαζί με όλους τους νεκρούς, όλων των λαών, όλων των εποχών. Αλλά πριν το τέλος, θα έρθει η μέρα της δικής μας συνάντησης με τον Ιησού. Θα είμαστε έτοιμοι να Τον αντικρίσουμε; Είμαστε έτοιμοι για σήμερα, αν είναι να φύγουμε σήμερα; Είσαι έτοιμος για σήμερα, αν είναι να «φύγεις» σήμερα, αδελφέ μας; Τους δικούς σου, τα παιδιά σου, τους φίλους σου, τους ετοίμασες; Δεν ξέρουμε πότε είναι η μέρα ή η στιγμή. Είναι εύκολο ν’ αρρωστήσω. Είναι εύκολο να πάθω ένα θανατηφόρο ατύχημα. Ο θάνατος τι θα είναι για μένα; Χαρά ή αιώνια καταδίκη;

Το λέμε αυτό, γιατί το Φως του Θεού δεν θα το αντικρίσουν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Όσοι το δουν μέσα από την παραμόρφωση του εγωισμού, της κακίας, του μίσους ή ακόμη και της απιστίας, θα το νιώσουν ως πυρ – αυτό είναι το σκότος το εξώτερον και το πυρ της κόλασης, για το οποίο μιλάει και ο Χριστός (π.χ. Ματθ. κεφ. 25) και η Αποκάλυψη (κεφ. 14, στίχ. 10-11. κεφ. 20, στίχ. 10) και οι άγιοι διδάσκαλοι του χριστιανισμού γενικώς.

Αν φοβάσαι το «τέλος», έλα στην Ορθοδοξία. Εδώ δεν περιμένουμε κανένα «τέλος». Περιμένουμε το Χριστό. Εδώ επίσης δεν υπάρχει κανένας σαδιστής Θεός που απειλεί τους φουκαράδες ανθρώπους με την τιμωρία της κόλασης, αλλά ένας δρόμος πολλοί τον έχουν βαδίσει και έχουν ενωθεί με το Θεό. Υπάρχει η βοήθεια του Θεού, για να Τον δούμε ως Φως και όχι ως πυρ, η βοήθεια που Εκείνος προσφέρει σε όποιον θέλει ν’ αγωνιστεί για να καθαρίσει την καρδιά του και να είναι έτοιμος να Τον αντικρίσει.

Δε μιλάμε με ωραία λόγια (όπως ακούμε άλλους), δεν κάνουμε κόλπα. Μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας και, από εκεί και πέρα, ας αποφασίσει καθένας μόνος του.

Εμείς δεν είμαστε «ήδη σωσμένοι», αλλά καλούμαστε ν’ αγωνιζόμαστε κάθε στιγμή ενάντια στις πτώσεις μας, στα λάθη, τις αδυναμίες και τα πάθη μας. Ο Χριστός είναι ο οδηγός μας και οι άγιοι είναι τα πρότυπά μας. Εκείνοι μας διδάσκουν με αγάπη και τον τρόπο να γινόμαστε ένα μαζί Του και με όλους τους ανθρώπους, ακόμα και με όλα τα όντα – όπως έχουν γίνει ένα εκείνοι, και σ’ αυτή τη ζωή και στην αιωνιότητα.

Εδώ υπάρχει η ελπίδα, εδώ υπάρχει η αλήθεια, εδώ είναι ο προθάλαμος για την αιωνιότητα κι όχι για κάποιο «τέλος του κόσμου», σήμερα ή αύριο.

Ψάξε το, αν θέλεις. Ερεύνησε την Καινή Διαθήκη, μάθε για τους αγίους, μάθε για το νόημα και την ουσία της Ορθοδοξίας. Και κάνε ό,τι θέλεις, αδελφέ μας. Είσαι ελεύθερος. Ή μάλλον, για να το πούμε σωστότερα, με τη χάρη του Θεού, γίνε ελεύθερος.

Εσύ παιδί μου έχεις έναν καλό γείτονα...

Σ' αυτούς τους ζοφερούς καιρούς δεν έχει λείψει η σοφία στους παλιούς, αυθεντικούς, απλούς ανθρώπους.

 Άκουσα σήμερα μια γιαγιά να λέει : "Εσύ παιδί μου έχεις έναν καλό γείτονα: Την Παναγία".

Η "πίτα του Γέροντος Παϊσίου"

Πηγή: Ι.Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

 

 

Αγαπητοί αδελφοί,

 Η εποχή μας έχει ορθώς χαρακτηρισθεί ως εποχή ψεύδους και συγχύσεως. Ο άρχοντας του σκότους και πατέρας του ψεύδους έχει εξαπολύσει παντού τα όργανά του για να τραβήξει μαζί του στην κόλαση όσους περισσότερους ανθρώπους μπορέσει. Το χειρότερο απ' όλα, αλλά και το πιο επιτυχές κόλπο του, είναι ότι δεν προσπαθεί να απομακρύνει τους ανθρώπους από τον Χριστό και την Εκκλησία αλλά να μολύνει αυτήν την σχέση συγχέοντας την ευλάβεια των πιστών με πράγματα αντίθετα προς την διδασκαλία της Εκκλησίας και άρα δαιμονικά. Επί παραδείγματι κάποιος φοράει τον Τίμιο Σταυρό στον λαιμό του και μαζί ένα "ματόχανδρο". Η χάρη του Σταυρού δεν ενεργεί αφού είναι βλασφημία να τίθεται δίπλα Του το σύμβολο της δεισιδαιμονίας. Όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Γέρων Παΐσιος: "εάν πέσουν στα αυγά που τηγανίζουμε ακαθαρσίες τότε είναι για πέταμα τα αυγά μαζί με το τηγάνι".

 Αυτή η σύγχυση συμβαίνει σε πάρα πολλές εκφάνσεις της ζωής μας. Όμως το παρόν έχει ως σκοπό να ενημερώσει για κάτι που έχει υποπέσει στην αντίληψή μας και το θεωρήσαμε άκρως επικίνδυνο για την πνευματική και κατά συνέπεια και για την σωματική μας υγεία. Τους τελευταίους μήνες αρκετοί μας ρωτούν για κάποιο προζύμι που περιφέρεται από χέρι σε χέρι- κυρίως γυναικών- και το οποίο όσοι το λάβουν προτρέπονται να το ζυμώσουν προσευχόμενοι (αναρωτιόμαστε σε ποιόν "θεό") για ό,τι επιθυμούν. Το ζυμάρι αυτό παρουσιάζεται με διάφορα ονόματα προέλευσης (π.χ. από τα Ιεροσόλυμα) ή φέρει το όνομα κάποιου συγχρόνου Οσίου (π.χ. του Γέροντος Παϊσίου). Φυσικά όποιος διακατέχεται από γνήσια ορθόδοξη πνευματικότητα μπορεί αμέσως να διακρίνει την πλάνη σε μια τέτοια περίπτωση. Από κανένα έμπιστο ή ειλικρινές πρόσωπο, που κατέχει υπεύθυνη θέση στην Εκκλησία ή έστω που έχει ορθή σχέση μ' Αυτήν, δεν πιστοποιείται κάποια τέτοια πρακτική. Οι Ορθόδοξες πρακτικές είναι γνωστές και συγκεκριμένες και γνωστές (αρτοκλασία, κόλλυβα κλπ.). Ακόμη και τα ιδιαίτερα έθιμα, όπως η πίτα του Αγίου Φανουρίου, καταλήγουν στην Εκκλησία για να ευλογηθούν και δεν παρασκευάζονται από κάτι "ειδικό" και "μυστήριο". Επίσης, είναι κραυγαλέα αντιευαγγελική η χρήση ψυχολογικής βίας ώστε να φοβηθεί όποιος σκεφθεί να μην παρασκευάσει την πίτα. Τις περισσότερες φορές η συνταγή που συνοδεύει ως συνήθως το ζυμάρι προειδοποιεί πως όποιος δεν εφαρμόσει την διαδικασία μπορεί να προκαλέσει στον εαυτό του διάφορα αρνητικά πράγματα. Και διερωτόμεθα: Τι σχέση έχουν οι εκφοβισμοί και οι εξαναγκασμοί με την ελευθερία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού; Ο Χριστός μας καλεί τον καθένα να Τον ακολουθήσει εν ελευθερία: "όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν".

 Δυστυχώς έχουμε σαφείς πληροφορίες και στοιχεία πως η διαδικασία αυτή προέρχεται από χώρους αποκρυφιστών της Νέας Εποχής. Χρησιμοποιούν ανατολικές θρησκευτικές μεθόδους και διδασκαλίες αναμιγνύοντας σ' αυτές ονόματα και άλλα στοιχεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στην αρχή του γράμματος περιγράψαμε πόσο φρικτό είναι αυτό.

 Αγαπητοί αδελφοί, είναι ανθρώπινη η άγνοια ή η σύγχυση, όμως εάν ακολουθούμε την ασφαλή οδό της υπακοής θα είμαστε προστατευμένοι από κάθε κακό. Είναι θεμιτό να ρωτούμε τον Πνευματικό μας Πατέρα για κάθε θέμα που σχετίζεται με την πίστη. Εάν αφορούσε το θέμα την σωματική μας υγεία θα σπεύδαμε  να πάρουμε την συμβουλή του γιατρού μας. Γιατί αδιαφορούμε τόσο και ενεργούμε απερίσκεπτα για την πνευματική μας υγεία; Γιατί δεν προστρέχουμε στους πνευματικούς μας ιατρούς που έχει ορίσει η Εκκλησία του Χριστού;

 Κλείνοντας προτρέπουμε πατρικά όποιον έπεσε σ' αυτήν την δαιμονική παγίδα να απομακρύνει ο,τιδήποτε έχει σχέση μ' αυτήν την υπόθεση και να προστρέξει εν μετανοία στο μυστήριο της Ι. Εξομολογήσεως. Προτείνουμε επίσης και την τέλεση Αγιασμού στα σπίτια που εισήλθαν τέτοιου αντικείμενα.

 

Μετ' ευχών και αγάπης εν Χριστώ, Αρχιμ. Κύριλλος  
Καθηγούμενος Ι. Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Η γοητεία της σύμπτωσης

Σύμπτωση; Ναι, αλλά σε τέτοιο σημείο; Οι φωτό τραβήχτηκαν στο γυμναστήριο που πηγαίνω. Βλέπουμε έναν πάγκο, που η φθορά του χρόνου σχημάτισε το "114"!

 

ΦΩΤΟ: ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

ΝΙΚΟΛΑ ΚΑΠΟΝΕ: Ο πρίγκιπας που ζητούσε τη μισή Ελλάδα!

 http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=288116&dt=13/09/2009