Αποκρυφιστικές πρακτικές για την αντιμετώπιση του Coronavirus (Covid- 19)

πηγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ / αναδημοσίευση: ΑΚΤΙΝΕΣ

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γεωργόπουλος, 

Αναπληρωτής Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

H συστηματική, ενεργός και ποικιλόμορφη παρουσία του αποκρυφιστικού χώρου για την αντιμετώπιση του πόνου και της ασθένειας έχει μεγάλη και ποικιλόμορφη παρουσία[1].Στο πλαίσιο του αντιχριστιανικού φαινομένου της «Νέας Εποχής», κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, οι αντιεπιστημονικές, ανορθολογικές αλλά και επικίνδυνες «θεραπευτικές»[2] δοξασίες και πρακτικές του αποκρυφιστικού χώρου βρήκαν ένα μεγάλο πεδίο εύκολης διάδοσης και πρόσληψη τους[3].

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στις ημέρες μας που η ανθρωπότητα δοκιμάζεται από την πανδημία του Covid–19. Ενώ η επιστημονική ιατρική κοινότητα παγκοσμίως καταβάλλει συντονισμένες προσπάθειες για την επαρκή και επιτυχή θεραπευτική αντιμετώπιση της σύγχρονης πανδημίας, εκπρόσωποι του αποκρυφιστικού χώρου, διαφημίζουν και προτείνουν μαγικές φόρμες, σύμβολα και αριθμούς, ως ασφαλή μέσα προφύλαξης και προστασίας από τον Coronavirus (Covid- 19).

Tο εσωτεριστικό – νεοεποχίτικο περιοδικό «Οmnia» προωθεί και διαφημίζει ως μέσο προστασίας ένα μαγικό αριθμό, τον αριθμό 8787, σε συνδυασμό με την χρήση του σ’ ένα ποτήρι νερό το οποίο προηγουμένως θα έχει καταλλήλως, μέσω των πρακτικών του χώρου, ενεργοποιηθεί.

Από την στιγμή που θα ενεργοποιηθεί η «εσωτερική δύναμη» αυτής της μαγικής φόρμας-αριθμού, που θα παραχθεί, θα λειτουργήσει προστατευτικά για τον χρήστη του νερού από τον Covid– 19. Ποια είναι η πηγή αυτών των πληροφοριών σχετικά με τον μαγικό αριθμό 8787 και τη διαδικασία ενεργοποίησης του; Ο χώρος που τον διαφημίζει απαντά. Πρόκειται για Medium,την Τσέχα– PavlinaKlemm, που σήμερα ζει στη Γερμανία και προβάλλεται ως κανάλι μετάδοσης πληροφοριών από τον αόρατο κόσμο[4].

Στην ίδια γραμμή κινείται και ένα άλλο Medium-κανάλι, ο Natara (JörgLoskant), ιδρυτής του «Kamasa – Therapie– Ausbildungsinstituts»,που προβάλλεται ως θεραπευτής και πνευματικός οδηγός που λαμβάνει καθοδήγηση και πληροφορίες από τον αόρατο κόσμο, κυρίως, πάντα κατά τους ισχυρισμούς του, από τον αρχάγγελο Μιχαήλ. Το Ινστιτούτο που έχει ιδρύσει παρουσιάζεται να έχει τα πνευματικά δικαιώματα χρήσης της μαγικής φόρμας, του αριθμού 537354, που τον προβάλλει ως μέσο προστασίας και θεραπευτικής ισχύος έναντι του Covid– 19, αλλά και του κωδικού ενεργοποίησής του[5].

Κατά τους ισχυρισμούς του χώρου, αυτή η μαγική φόρμα αποκαλύφθηκε στο Medium-κανάλι Natara από τον αόρατο κόσμο, την 18-1-2020, κατά τη διάρκεια πραγματοποίησης μιας άλλης, αποκρυφιστικού χαρακτήρα «θεραπευτικής» πρακτικής, γνωστής ως «ψυχικού χειρουργείου» [PsychicSurgery] [6].

Φυσικά οι «θεραπευτικές» προσφορές κατά του Covid–19 των κινήσεων του αποκρυφιστικού χώρου δεν προσφέρονται δωρεάν. Το δικό μας , σύντομο, τελικό σχόλιο θα είναι η υπενθύμιση του απ. Παύλου προς τους χριστιανούς κάθε εποχής να προσέχουν ώστε «να μην τους εξαπατήσει κάποιος με κανέναν τρόπο»(Β΄Θεσ.2, 3), πολύ δε περισσότερο να μην προσέχουν χώρους, που, ενίοτε, πάρα το ελκυστικό λεξιλόγιο – βιτρίνα πού χρησιμοποιούν, κυριαρχούν «πνεύμασι πλάνοις και διδασκαλίαις δαιμονίων»(Α΄ Τιμ. 4, 1).

Σημειώσεις

[1] R.Biewald, KleinesLexikon des Okkultismus, 2005, σ.78.Πρβλ. L.Gassman- M.Kotsch (Hrsg), KleinesEsoterikHandbuch, 2007, σσ.94 – 106.EZW-TEXTE (215).QuellentextezurneuenReligiosität, 2011, σσ.214 – 215.

[2] K.Bannach- K.Rommel(Hrsg), ReligiöseStrömungenunsererZeit.EineEinführung und Orientierung,1992, σσ.82 – 84.R. Hempelmannu.a(Hrsg), Panorama der neuenReligiosität, 2001, σσ.245 – 247.

[3]A. Ernst, “New Age- einneuerWegzukörperlicher und seelischerGesundheit ? “, Μaterialdienst1 (1991), 15 – 25. Μ.Υork, Historical Dictionary of New Age Movements, 2004, σσ.89 – 90.Πρβλ. Α.Αβραμίδη, Ἀνορθόδοξεςθεραπευτικέςμέθοδοιτῆς « ΝέαςἘποχῆς», 1998.

[4]Μaterialdienst 5(2020),σ.374 – 375 [ Μ.Pöhlmann]

[5]Μaterialdienst 5(2020),σ.373 – 374 [ Μ.Pöhlmann]

[6]N.Drury, The Dictionary of the Esoteric, 2002, σ.259.R.Biewald, KleinesLexikon, σ.77.

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος, Συναγωγή: Εκκλησία όλων των εθνών. Μία Αφρικανική – Πεντηκοστιανή Κίνησις εις την Ελλάδα

πηγή: Ὀρθόδοξος Τύπος,  20/05/2011
& http://aktines.blogspot.gr/2011/05/blog-post_2173.html

Τοῦ Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Ἡ Συναγωγή: Ἐκκλησία ὅλων τῶν Ἐθνῶν (Synagogue. Church of all Nations) εἶναι μία Πεντηκοστιανή – Χαρισματική κίνηση θεραπείας, πού ἱδρύθηκε τή δεκαετία τοῦ 1990 στό Λάγος τῆς Νιγηρίας ἀπό τόν αὐτοαποκαλούμενο προφήτη Temitope Balugon Joshua. Σύμφωνα μέ τόν Πεντηκοστιανό καθηγητή A. Anderson πρόκειται γιά μιά ἀπό τίς πιό ἀμφιλεγόμενες ἀλλά και ταχύτατα ἀναπτυσσόμενες νέες “Ἐκκλησίες” στή Νιγηρία, ἡ ὁποία μάλιστα ἔχει προσελκύσει τήν μεγάλη προσοχή τόσο τοῦ τοπικοῦ ὅσο καί τοῦ διεθνοῦς τύπου, ἰδιαιτέρως δέ τό πρόσωπο τοῦ ἱδρυτῆ της. Κατά τούς ἰσχυρισμούς τῆς κίνησης ἡ ἵδρυσή της ἦταν θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖο ὑλοποιήθηκε μέσω τοῦ Τ. Β. Joshua.

Στό διαδικτυακό τόπο τῆς κίνησης ὁ Τ. Β. Joshua παρουσιάζεται ὡς ἕνα ἐκλεκτό ὄργανο τοῦ Θεοῦ, ἕνας ἀγωγός, μέσω τοῦ ὁποίου διαχέεται ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Στήν ἴδια ἱστοσελίδα ἀναφέρεται ὅτι τά “θαύματα”, πού πραγματοποιεῖ ὁ Χριστός μέσω τοῦ Τ. Β. Joshua εἶναι ἀμέτρητα.

Τά “θαύματά” του μάλιστα διακρίνονται σ΄ ἐπιμέρους κατηγορίες ὅπως: α) θεραπεῖες AIDS, β) θεραπεῖες καρκίνου, γ) ἀποκατάσταση τῆς ὅρασης, δ) θεραπεία παραλύτων, ε) θεραπεία ἀπό δαιμόνια κ.ἄ.

Ἀπό τούς ὀπαδούς του μάλιστα αὐτοῦ τοῦ εἴδους τά “θαύματα– θεραπεῖες” προβάλλονται ὡς ἀπόδειξη τῆς θεϊκῆς ἀποστολῆς τοῦ Τ. Β. Joshua. Πρόκειται βεβαίως για συνήθεις ἰσχυρισμούς στόν Πεντηκοστιανικό χῶρο καί σχετίζεται μέ τή γνωστή «βιομηχανία» “θαυμάτων–θεραπειῶν”, πού συναντᾶ με σέ ἀναρίθμητες Πεντηκοστιανές–Χαρισματικές κινήσεις ἀνά τήν ὑφήλιο.

1. Ἡ παρουσία τῆς κίνησης στήν Ἑλλάδα

Ἡ κίνηση ἐμφανίστηκε δημόσια γιά πρώτη φορά τόν Ἰούνιο τοῦ 2002. Ἡ πρώτη ἐμφάνισή της εἶχε ἀρχικά πραγματοποιηθεῖ στό χωριό Ματαράγκα τοῦ νομοῦ Καρδίτσας καί μάλιστα μέ τρόπο ἀρκετά θορυβώδη, γεγονός πού τότε εἶχε ἀπασχολήσει τήν τοπική κοινωνία ἀλλά καί κάποια Μ.Μ.Ε. Στό χωριό Ματαράγκα εἶχε δωρηθεῖ οἴκημα γιά τή δημιουργία εὐκτήριου οἴκου τῆς κίνησης γιά τά ἐγκαίνια τοῦ ὁποίου εἶχαν συγκεντρωθεῖ πολλοί Πεντηκοστιανοί ἀπό διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδας. Εἶχαν τυπωθεῖ και προσκλήσεις μέ τήν ὀνομασία τῆς κίνησης, ἐνῶ ἀναμένονταν καί ἡ ἄφιξη τοῦ ἰδίου τοῦ Τ. Β. Joshua, κάτι πού τελικά δέν πραγματοποιήθηκε.

Τό 2006 ἐπισήμως ἡ κίνηση ὑπέβαλε αἴτηση ἀναγνώρισης –χορήγησης ἀδείας εὐκτηρίου οἴκου στο Ὑπουργεῖο Παιδείας. Τά μέλη τῆς κίνησης στήν Ἑλλάδα εἶναι Ἕλληνες Πεντηκοστιανοί, πού προσχώρησαν ἀπό ἄλλες Πεντηκοστιανές ὁμάδες καί ἀφρικανοί μετανάστες, πού ζοῦν στήν Ἑλλάδα. Ἡ Συναγωγή: Ἐκκλησία ὅλων τῶν Ἐθνῶν ἀνήκει στίς Πεντηκοστιανές – Χαρισματικές κινήσεις, πού χρησιμοποιοῦν μουσικά ὄργανα καί τραγούδια στίς λατρευτικές τους συν άξεις.

2.Ἡ Προτεσταντική και Πεντηκοστιανή κριτική κατά τῆς κίνησης στήν Ἑλλάδα

Πρέπει ἐν προκειμένῳ νά ἐπισημάνουμε ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Πεντηκοστιανή κίνηση ἔτυχε ἐξ ἀρχῆς κριτικῆς, τόσο ἀπό τόν ἑλληνικό προτεσταντικό κόσμο, ὅσο καί ἀπό ἕνα τμῆμα τῶν Πεντηκοστιανῶν τῆς Ἑλλάδας. Στόν ἑλληνικό προτεσταντικό χῶρο ὁ Τ. Β. Joshua χαρακτηρίζεται ὡς «ψευδοπροφήτης» καί μάλιστα γίνεται ἀναφορά σέ ἀνακοίνωση ἄλλων Πεντηκοστιανῶν κινήσεων τῆς Νιγηρίας, στήν ὁποία ὑποστηρίζεται ὅτι ὁ Τ. Β. Joshua «χρησιμοποιεῖ σαμανικές/μαγικές μεθόδους κάτω ἀπό χριστιανικό μανδύα». Τήν κριτική αὐτή τῶν ἄλλων Πεντηκοστιανῶν κινήσεων τῆς Νιγηρίας ὁ Allan Anderson τήν χαρακτηρίζει ὡς “φαρμακερή” καί “ἀναπόφευκτη”.

Ἐδῶ πρέπει νά ἐπισημάνουμε ὅτι στίς αὐτόχθονες Ἀφρικανικές Πεντηκοστιανές κινήσεις ἡ χρήση και ἡ μίξη προγενέστερων μαγικῶν πρακτικῶν μέ χριστιανικά στοιχεῖα δέν εἶναι κάτι τό ἀσυνήθιστο. Ἡ Ἀδελφότητα τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Πεντηκοστῆς Ἑλλάδος, για εὐνόητους λόγους, τόν Ἰούνιο τοῦ 2002 ἐξέδωσε ἀνακοίνωση, πού δήλωνε ὅτι ἡ κίνηση «Συναγωγή: Ἐκκλησία ὅλων τῶν Ἐθνῶν» καί ὁ ἱδρυτής της Τ. Β. Joshua δέν ἀνήκουν στόν Πεντηκοστιανικό χῶρο.

Ὁ ἰσχυρισμός ὅμως αὐτός δέν ἐπιβεβαιώνεται ἀπό τήν πραγματικότητα, γιατί: α) Ἡ ὁμολογία πίστεως τῆς ἐν λόγῳ κίνησης ἔχει τυπικό Πεντηκοστιανικό χαρακτήρα, β) ὁ πεντηκοστιανός καθηγητής A. Anderson τήν χαρακτηρίζει ὡς Πεντηκοστιανή – Χαρισματική, γ) τό λατρευτικό τελετουργικό της εἶναι οὐσιαστικῶς Πεντηκοστιανικό, και δ) γιατί δέν συμφωνοῦν μέ τήν ἐν λόγῳ ἀνακοίνωση τό σύνολο τῶν Πεντηκοστιανῶν τῆς Ἑλλάδος.

Ὡς τελικό σχόλιο θά θέλαμε να ἐπισημάνουμε ὅτι ἐξ ἐπόψεως Ὀρθοδόξου ὁ αἱρετικός χαρακτήρας τῆς ἐν λόγῳ κίνησης, ὡς τμήματος τοῦ λεγόμενου Πεντηκοστιανικοῦ – Χαρισματικοῦ χώρου, εἶναι ἀναμφισβήτητος. Ὡς πρός τό πρόσωπο δέ τοῦ ἱδρυτῆ της βρισκόμαστε για μιά ἀκόμα φορά μπροστά σέ μια κλασσική περίπτωση ἀνθρώπων, πού στήν Ἁγία Γραφή χαρακτηρίζονται ὡς «πονηροί καί γόητες… πλανῶντες καί πλανώμενοι» (Β΄Τιμ. 3, 13).

Σημειώσεις

1. Βλ. Allan Anderson, Synagogue. Church of all Nations, στό Peter B. Clarke (Ed), Encyclopedia of new religious movements, 2006, σ. 553.
2. Πρβλ. Σωτηρίου Λιόση, Γνωστές θρησκεῖες, αἱρέσεις καί παραθρησκευτικές ὁμάδες στήν Ἑλλάδα. Εὐκτήριοι Οἶκοι, 2004, σ.167.
3. Βλ. Περιοδικό "Τυχικός", Μάϊος-Ἰούνιος 2002, σσ. 28-29.

4. Βλ. Allan Anderson, Synagogue.

π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Η εκκλησία του Μαραντόνα: Ένα φαινόμενον θρησκευτικής παρακμής

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 2053, 16 Ιανουαρίου 2015 

& αναδ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ

Βασικό γνώρισμα του αρχαίου παγανιστικού κόσμου υπήρξε η λατρεία ζώντων ή νεκρών ανθρώπων, ως θεών. Αναμφιβόλως, η πρακτική αυτή ήταν ένα φαινόμενο ακραίας θρησκευτικής παρακμής του μεταπτωτικού ανθρώπου, που δεν είχε γνωρίσει το φως του Χριστού.

Το θλιβερό και παρακμιακό αυτό φαινόμενο δυστυχώς επανεμφανίστηκε και στα τέλη του εικοστού αιώνα με τη λατρεία και τη δημιουργία «Εκκλησίας» ως λατρευτικής κοινότητας για τη λατρεία ενός μεγάλου Αργεντινού ποδοσφαιριστή, του Ντιέγκο Μαραντόνα.

Φανατικοί θαυμαστές του δημιούργησαν το 1998 τη λεγόμενη «Εκκλησία του Μαραντόνα» (Iglesia Maradoniana) κτίζοντάς του και ναό στην πόλη Ροσάριο της Αργεντινής, αφιερωμένο σ’ αυτόν.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία υπολογίζεται ότι η παρακμιακού θρησκευτικού χαρακτήρα λεγόμενη «Εκκλησία του Μαραντόνα» αριθμεί περίπου 100.000 μέλη με παρουσία και στις ευρωπαϊκές χώρες Ιταλία και Ισπανία. Οι οπαδοί του εν λόγω μορφώματος έχουν αντικαταστήσει το χριστιανικό ημερολόγιο, με δικό τους σύστημα χρονολογήσεως, γνωστό ως π. Ντ. – μ. Ντ. δηλαδή προ και μετά Ντιέγκο.

Έχουν συγκροτήσει δικό τους δεκάλογο, μία εκ των εντολών του οποίου είναι το να δίνουν στα άρρενα παιδιά τους, το όνομα Ντιέγκο. Έχουν επίσης δημιουργήσει δικό τους «Τετραγράμματο» για το όνομα του «θεού», το οποίο συνδυάζει το λατινικό αρχικό όνομα της λέξεως θεός και τον αριθμό της φανέλλας του Μαραντόνα και είναι γνωστό ως «D10 S». Είναι σαφές ότι πρόκειται για κακόγουστη ανάμειξη διαφορετικών στοιχείων θρησκευτικών και μη.

Αντικατέστησαν την χριστιανική εορτή του Πάσχα με τον εορτασμό της 22ας Ιουνίου, ημερομηνία κατά την οποία ο Μαραντόνα το 1986 είχε πετύχει νίκη στο Μουντιάλ εναντίον της εθνικής ομάδας της Αγγλίας. Στις εορτές του εν λόγω μορφώματος περιλαμβάνονται τα γενέθλια του Μαραντόνα, όπως και η ημερομηνία αναλήψεως καθηκόντων του ως προπονητή της εθνικής ομάδας της Αργεντινής.

Το δικό μας τελικό σχόλιο γι’ αυτή τη σύγχρονη μορφή θρησκευτικής παρακμής: «καί ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης» (Ματθ. 27, 64).

πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Αντβεντιστές της έβδομης ημέρας: Μια ιστορική ανακρίβεια

πηγή: ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Ο Αντβεντισμός είναι αιρετική διδασκαλία εσχατολογικού χαρακτήρα και χιλιαστικής κατεύθυνσης, η οποία εμφανίστηκε και αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ τον 19ο αιώνα, με αφορμή την έντονη προσδοκία που υπήρχε μέσα στον Αμερικανικό προτεσταντικό χώρο το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, για την επιστροφή και Β’ Παρουσία του Κυρίου.

Από την πρώτη ιστορική αφετηρία της η κίνηση κράτησε μία απορριπτική στάση απέναντι σ’ όλες τις Προτεσταντικές παραδοσιακές Ομολογίες, όπως φυσικά και μία εξόχως επιθετική στάση έναντι του Ρωμαιοκαθολικισμού. Όλοι αυτοί, κατά την E. White[1], εκφράζουν και αποτελούν την αποστατημένη Εκκλησία, που ταυτίζεται με την πόρνη γυναίκα της Αποκαλύψεως (Κεφ. 14, 17)[2]. Πού οφείλεται αυτό το γεγονός; Στη θεμελιώδη διδασκαλία της αίρεσης σχετικά με το Σάββατο[3].
Για την κίνηση, όλος ο υπόλοιπος χριστιανικός κόσμος, ιδίως από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, έχει αποστατήσει από το θέλημα του Θεού. Ο σατανάς είναι παρών στις άλλες εκκλησίες. Όλες οι άλλες εκκλησίες είναι, κατά την κίνηση, «συναγωγές του σατανά». Γιατί ο υπόλοιπος χριστιανικός κόσμος βρίσκεται στην αποστασία και είναι έρμαιος των δαιμονικών δυνάμεων; Γιατί αρνήθηκε, λέει η κίνηση, τον αγιασμό και τη λατρεία του Σαββάτου και την αντικατέστησε με την Κυριακή. Περιφρονώντας το Σάββατο και αντικαθιστώντας το με την Κυριακή άρχισε η αποστασία, καθώς η Κυριακή, κατά την άποψή τους πάντα, βασίζεται σε ειδωλολατρικά θεμέλια[4].

Όπως και άλλες χριστιανικές αιρέσεις, δεν παραλείπουν να διατυπώνουν στα έντυπά τους ανακριβείς ισχυρισμούς. Ένας τέτοιος ανακριβής ισχυρισμός υπάρχει σε έντυπό τους, που έχει εκδοθεί σε δώδεκα ευρωπαϊκές γλώσσες μεταξύ των οποίων και τα Ελληνικά.

Ισχυρίζονται, λοιπόν, ότι: «Αποδεχόμαστε όπως όλες οι χριστιανικές Εκκλησίες, το Σύμβολο της Πίστεως, όπως καταγράφτηκε στην Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 325 μ.Χ.». Ισχύει όμως πραγματικά κάτι τέτοιο; Επιβεβαιώνεται αυτή η θέση; Φυσικά όχι. Και τούτο γιατί επισήμως κατά την αίρεση η αρχαία Εκκλησία, λόγω της Κυριακής και της αντικατάστασης του Σαββάτου, βρίσκεται ήδη στην κατάσταση της αποστασίας[5].

Αντιλαμβανόμαστε ότι είναι ένας ισχυρισμός ουσιαστικά παραπλανητικός και χωρίς πραγματικό αντίκρισμα. Τούτο γίνεται άμεσα αντιληπτό, αρκεί να υπενθυμίσουμε μόνο, ότι βασικές διδασκαλίες τους είναι ριζικώς αντίθετες με το φρόνημα και τη διδασκαλία της Εκκλησίας, την οποία εκφράζει το Σύμβολο της Πίστεως.

Δεν είναι επίσης τυχαίο το γεγονός ότι ο καλβινιστής δογματικός A. Hoekema πολλάκις επισημαίνει την εκ μέρους των Αντβεντιστών απόρριψη διδασκαλιών όχι μόνο του ιστορικού χριστιανισμού αλλά και αυτών των παραδοσιακών προτεσταντικών κλάδων[6].

Σημειώσεις:
1. Βλ. E. White, Der grosse Kampf, σσ. 385-393.
2. Την ίδια θέση, με διαφορετική αφετηρία για τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο εκπροσωπούν και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά.
3. Ο K. Hutten επισημαίνει πολύ χαρακτηριστικά σχετικά με το Σάββατο ότι: «Das Lehrstück vom Sabbat bildete die Krone im adventistischen Lehrgebäude». Βλ. Kurt Hutten, Seher-Grübler-Enthusiasten, όπ.π., σ.37.
4. Βλ. Ar. Lickey, Μηνύματα εις τον σύγχρονον άνθρωπον, σσ. 372-373. 27 Βασικά Πιστεύω, σ. 306.
5. Εξόχως αποκαλυπτικές είναι για το ζήτημα αυτό οι, δυστυχώς, ανιστόρητες θέσεις της E. White: «Durch halbbekehrte Heiden, ehrgeizige kirchliche Würdenträger und welt-liebende Geistliche erreichte er seine Absicht. Von Zeit zu Zeit wurde grosse Kirchen versammlungen abgehalten, zu denen die geistlichen Würdenträger aus allen Weltgegenden zusammenkamen. Auf fast jedem Konzil wurde der von Gott eingesetzte Sabbt mehr und mehr erniedrigt und der Sonntag ent-sprechend erhöht. So wurde der heidnische Festtag schließlich al seine göttliche Einrichtung verehrt, während man den biblischen Sabbat als Überbleibsel des Judentums verschrie und alle, die ihn feierten, verfluchte». Βλ. E. White, Der grosse Kampf, σ.53.
6. Βλ. Anthony Hoekema, The Four Major Cults, σσ. 142-143.

Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 2009, 7 Φεβρουαρίου 2014

Πρωτoπρεσβυτέρου Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Απεστάτησεν η Εκκλησία; Κριτική εις μίαν κακόδοξον και βλάσφημον θέσιν

 πηγή: ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Του Πρωτοπρ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, 

Λέκτορος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Μία από τις πλέον διαδεδομένες και κοινές θέσεις, που υποστηρίζουν οι διάφορες αιρετικές κινήσεις (Αντβεντιστές Ζ’ Ημέρας, Μάρτυρες του Ιεχωβά, Πεντηκοστιανοί, Παγκόσμια Εκκλησία του Θεού κ.ά.) είναι και ο ισχυρισμός τους, ότι από τα χρόνια ιδίως του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Εκκλησία αποστάτησε, πλανήθηκε, νόθευσε την αρχική καθαρότητα του Ευαγγελίου και υιοθέτησε αντιευαγγελικές διδασκαλίες και πρακτικές.

Το επιχείρημα, αν και είναι κακόδοξο και βλάσφημο τόσο ως προς την σύλληψή του όσο και ως προς το περιεχόμενό του είναι κοινό στις διάφορες αιρετικές κινήσεις και πολύ χρήσιμο για τους σκοπούς τους.

Είναι ένα είδος ψευδεπίγραφου ανιστόρητου άλλοθι, που εξυπηρετεί κάθε αιρετική κίνηση, που το χρησιμοποιεί, να δικαιολογεί την ύπαρξή της ή διάφορες κακοδοξίες της. Αυτοδιαφημίζονται, ότι αποτελούν αυθεντικές εκφράσεις του αρχέγονου χριστιανισμού και ότι διατηρούν αναλλοίωτο το Ευαγγέλιο από τις υποτιθέμενες μεταγενέστερες προσθήκες που εισήγαγαν αποστάτες ιερωμένοι.

Άλλες χρησιμοποιούν τον κακόδοξο και βλάσφημο ισχυρισμό περί αποστασίας της Εκκλησίας, για να δικαιολογήσουν την παρουσία του προσδιορισμού «αποστολική» στην ονομασία τους μαζί με διάφορες άλλες δοκησίσοφες δικαιολογίες. Έτσι αντιλαμβανόμαστε γιατί όλες οι νεώτερες αιρετικές κινήσεις ισχυρίζονται, ότι αποτελεί κάθε μία την μοναδική αυθεντική Εκκλησία επί της γης.

Ο αιρετικός και παράλογος αυτός ισχυρισμός αναδεικνύει ταυτοχρόνως και ένα άλλο θεμελιώδες γνώρισμα αυτών των κινήσεων για το πόσο προβληματικός είναι ο τρόπος, που κατανοούν και ερμηνεύουν τον όρο Εκκλησία. Απουσιάζει ολότελα από τις διάφορες αιρέσεις η κατανόηση, η αίσθηση του πλούτου και του βάθους του μυστηρίου της Εκκλησίας ως Σώματος Χριστού.

Σ’ αυτές έχει, κατά τρόπο παραμορφωτικό, αντικατασταθεί η θεώρηση του μυστηρίου της Εκκλησίας με την κατανόησή του απλώς ως μιας κοινότητας πιστών, ένα είδος, δηλαδή, σωματείου ευσεβών. Η διαφορά όμως μεταξύ Σώματος Χριστού και κάποιου σωματείου πιστευόντων (πώς άραγε;) στον Χριστό είναι τεράστια.

Ας αξιολογήσουμε όμως από ορθοδόξου πλευράς τον ισχυρισμό των αιρέσεων περί αποστασίας της Εκκλησίας. Σύμφωνα με την ορθόδοξη πίστη μας η Εκκλησία ως Σώμα Χριστού, και όχι ως κάποιο θρησκευτικό σωματείο, δεν μπορεί ποτέ να πλανηθεί και να αποστατήσει. Γιατί; Μας απαντά η ίδια η Αγία Γραφή.

Η Εκκλησία δεν μπορεί ποτέ να αποστατήσει και να πλανηθεί γιατί είναι στο διηνεκές οντολογικά και αδιάρρηκτα συνδεδεμένη με το πρόσωπο του Χριστού (Ματθ. 16, 18) καθώς αυτός αποτελεί κεφαλή του Σώματός της (Εφεσ. 5, 23. Κολ. 1, 18. 1, 24).

Η Εκκλησία δεν μπορεί ποτέ να αποστατήσει και να πλανηθεί γιατί ως Σώμα Χριστού είναι: α) «αγία και άμωμος», «μη έχουσαν σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων» (Εφεσ. 5, 27), β) «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α’. Τιμ. 3, 15), γ) είναι μονίμως παρόν στη ζωή της και καθοδηγείται από το Πανάγιο Πνεύμα, που είναι «το Πνεύμα της αληθείας» και την οδηγεί, κατά τους αψευδείς λόγους του Κυρίου, «εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν. 16, 13).
Την πραγματικότητα αυτή την προσδιορίζει κατά τρόπο μοναδικό ο άγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγοντας ότι η Εκκλησία: «μένει χάριτι Χριστού διηνεκώς ασφαλής και ακράδαντος, εστηριγμένη παγίως οις επεστήρικται η αλήθεια. Και γαρ οι της του Χριστού εκκλησίας της αληθείας εισί· και οι μη της αληθείας όντες ουδέ της του Χριστού εκκλησίας εισί» (Αναίρεσις Γράμματος Ιγνατίου Αντιοχείας, 3).

Αφού είδαμε γιατί είναι κακόδοξος και αντιγραφικός ο ισχυρισμός των διαφορών αιρετικών κινήσεων ότι από μία ιστορική εποχή και μετά η Εκκλησία δήθεν αποστάτησε και πλανήθηκε, να δούμε γιατί αυτός ο ισχυρισμός είναι και βλάσφημος. Είναι βλάσφημος γιατί παρουσιάζει τον Χριστό να ψεύδεται(!). Αν η Εκκλησία πλανήθηκε και αποστάτησε τότε σημαίνει: i) ότι υπερίσχυσε της Εκκλησίας ο Διάβολος και δεν αληθεύουν οι λόγοι Του, ότι «πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. 16, 18), ii) δεν αληθεύουν οι λόγοι Του, «ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμι πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ. 28, 20) αφού την εγκατέλειψε και έπεσε σε αποστασία και iii) δεν αληθεύουν οι λόγοι Του, ότι θα την οδηγεί το Άγιο Πνεύμα «εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν. 16, 13).

Η βλασφημία όμως ότι ο Χριστός ψεύδεται, φυσική συνέπεια ισχυρισμού διαφόρων αιρετικών κινήσεων, μόνο ως καρπός και γνώρισμα δαιμονικής εμπνεύσεως μπορεί να θεωρηθεί. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται, εν προκειμένω, επίκαιρος ο άγιος Αμφιλόχιος Ικονίου, ο οποίος εκφράζοντας όλη την πατερική εκκλησιαστική παράδοση υπογραμμίζει ότι: «Ο καθηγητής πασών των αιρέσεων εστιν ο διάβολος» (Κατά Αποτακτικών, 2).

[Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 1986, 2 Αυγούστου 2013,σελ.3].

http://www.impantokratoros.gr/4B93EB38.el.aspx

ΝΕΟΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

Του Πρωτοπρεσβύτερου Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτορα Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, αρ.φυλ. 1978, 7 Ιουνίου 2013, σελ.3 

&  Ι.Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Είναι γνωστό για κάθε χριστιανό και για κάθε λογικό άνθρωπο, ότι η ναζιστική ιδεολογία υπήρξε μία από τις πλέον εγκληματικές και ειδεχθείς ιδεολογίες, που γνώρισε η παγκόσμια ιστορία. Τον ίδιο όμως εγκληματικό και απαίσιο χαρακτήρα έχει και ο νεοσατανισμός, που αποτελεί την πλέον φρικτή, αποκρουστική και επικίνδυνη έκφραση καταστροφικής λατρείας (destructive cults).

Είναι γνωστή στην έρευνα η σχέση του Χίτλερ και άλλων στελεχών του Ναζιστικού καθεστώτος με διάφορους αποκρυφιστικούς χώρους και πρακτικές. Δυστυχώς η ίδια σχέση μεταλλαγμένη συνεχίζεται και μετά το τέλος του εγκληματικού και αιμοσταγούς ναζιστικού μορφώματος μέχρι τις ημέρες μας, καθώς πολλά στοιχεία της ναζιστικής υποκουλτούρας έχουν υιοθετηθεί από διάφορες νεοσατανιστικές οργανώσεις.

Στο άρθρο μας αυτό θα επισημάνουμε, αναφέροντας ορισμένα αντιπροσωπευτικά παραδείγματα, την σχέση που υπάρχει σήμερα ανάμεσα στη ναζιστική ιδεολογία και υποκουλτούρα με νεοσατανιστικές οργανώσεις. Πώς δηλαδή ορισμένες οργανωμένες εκφράσεις του νεοσατανισμού σχετίζονται με την εγκληματική ναζιστική κοσμοθεωρία και ιδεολογία.

Στην ιστορική αφετηρία τους οι διάφορες νεοναζιστικές οργανώσεις δανείστηκαν υλικό από αποκρυφιστικούς χώρους και παρήγαγαν φανταστικά έργα και λαϊκά διηγήματα συνδεδεμένα με την ναζιστική υποκουλτούρα. Στη συνέχεια όμως διάφορες νεοσατανιστικές οργανώσεις, που όπως και άλλες ακραίες αποκρυφιστικές κινήσεις αρέσκονται να αποκαλούνται ως «Τάγματα ή Ναοί», άντλησαν υλικό και εμπνεύστηκαν από τη ναζιστική ιδεολογία.

Ο Anton Szandor Lavey (1930-1997), ο ιδρυτής της λεγόμενης «Εκκλησίας του Σατανά» (Church of Satan), υπήρξε ο πρώτος που κατά τρόπο απροκάλυπτο εμπνεύσηκε από τη ναζιστική υποκουλτουρα και υιοθέτησε τελετουργικό για την οργάνωσή του, προερχόμενο από ναζιστικές πηγές. Η πρακτική του δανεισμού ναζιστικών συμβόλων, ιδεών και τελετουργικού θα εισαχθεί γρήγορα και σε άλλες σατανιστικές οργανώσεις.

Τη δεκαετία του ’70 θα ακολουθήσει την ίδια πρακτική ο Michael Aquino, ο ιδρυτής της σατανιστικής οργάνωσης «Temple of Set», ενώ την ίδια περίοδο θα χρησιμοποιήσει υλικό από τη ναζιστική υποκουλτούρα για το δικό της τελετουργικό η σατανιστική οργάνωση «Order of the Trapezoid».

Την ίδια πρακτική, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, θα εφαρμόσει και στην Αγγλία η νεοσατανιστική κίνηση «Order of Nine Angels», που έχει στενή σχέση με το βρεττανικό νεοναζιστικό χώρο.

Στις δύο τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα πάνω από 12 αποκρυφιστικές οργανώσεις θα χρησιμοποιούν ναζιστικό συμβολισμό και μεθόδους προπαγάνδας. Ένας μεγάλος αριθμός τέτοιων κινήσεων θα συνεργάζεται και θα συστεγάζεται κάτω από τη διεθνή νεοναζιστική ομπρέλλα «White Order of Thule», που ιδρύθηκε το 1994 από τον Kery Bolton.
Πρόκειται ουσιαστικά για ένα διεθνές δίκτυο νεοναζί σατανιστών, που δραστηριοποιείται στις χώρες: Μεγάλη Βρεττανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Σουηδία, Φινλανδία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και Η.Π.Α.

Ναζιστικά στοιχεία συναντά κάποιος σήμερα σε περιοδικά, διαδικτυακούς τόπους, μικρούς εκδοτικούς οίκους, περιθωριακά συγκροτήματα μουσικής του σατανιστικού χώρου, που αποτελούν την πλέον φανερή απόδειξη για το πώς η εγκληματική ναζιστική ιδεολογία είναι παρούσα και έχει μπολιάσει την πλέον ακραία και σκοτεινή, σύγχρονη καταστροφική λατρεία, που είναι ο νεοσατανισμός.

http://www.impantokratoros.gr/4FBB4F67.el.aspx