Ανακοίνωση σχετικά με την δήλωση ρωσσικών υπηρεσιών κατά του Οικουμενικού Πατριάρχου

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Η Μήτηρ Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως – Μήτηρ και αυτής της Εκκλησίας της Ρωσσίας – εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη της για τη νέα ρωσσική επίθεση κατά του προσώπου της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, την οποία εξαπέλυσαν, αυτή τη φορά, κρατικές υπηρεσίες της χώρας. Από το 2018, οπότε το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε την παραχώρηση Αυτοκεφάλου καθεστώτος στην Εκκλησία της Ουκρανίας, η Μήτηρ Εκκλησία απέφυγε να σχολιάσει τις αναρίθμητες παρόμοιες επιθέσεις που προήλθαν είτε από εκκλησιαστικά είτε από πολιτικά κέντρα και πρόσωπα της Ρωσσίας. Το ίδιο πράττει και σήμερα.

Τα ευφάνταστα σενάρια, οι ψευδείς ειδήσεις, οι ύβρεις και οι κατασκευασμένες πληροφορίες κάθε είδους προπαγανδιστών δεν αποθαρρύνουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο από τη συνέχιση της διακονίας και της οικουμενικής αποστολής του.

https://fosfanariou.gr/index.php/2026/01/13/anakoinosi-sxetika-me-dilosi-rwswn-kata-tou-ecum-patr/

Ερτογανοποίηση

Όταν απομακρύνονται φοιτητές από τα πανεπιστήμια της Ευρώπης χωρίς να υπάρχει αποχρών λόγος πάρα μόνον εξαιτίας της (ρωσικής) καταγωγής τους τότε τα ανθρώπινα δικαιώματα πάνε περίπατο! Μιλάμε για απροκάλυπτο μακαρθισμό και στυγνή ερτογανοποίηση.

Brandenburg- Somewhere

Brandenburg- Somewhere

https://www.youtube.com/watch?v=GImfK2Mx3kw

https://www.youtube.com/channel/UCjGJXpaSBqDbSFGUUMoE2Gw

https://www.youtube.com/channel/UChy9PYVS4f_PA95Oiq1oojw

Η πολιτική ορθότητα βλάπτει σοβαρά την υγεία

Η πολιτική ορθότητα βλάπτει σοβαρά την υγεία. Προ ολίγου διαβάσαμε τα παρακάτω στην επίσημη σελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού στο facebook:

Απαράδεκτη η κίνηση του Υπουργείου Πολιτισμού! Τι λογοκρισία είναι αυτή; Άντε να αποκλείσουμε και τον Σοστακόβιτς, τον Σαλάμοφ, τον Ντοστογιέφσκι, την Αχμάτοβα, τον Γκρόσσμαν, τον Ταρκόφσκι, τον Ραχμάνινωφ, τον Προκόφιεφ, τον Ρουμπλιώφ, τον Καντίνσκυ και όλους τους Ρώσους, ων ουκ έστι αριθμός, μόνο και μόνο επειδή είναι Ρώσοι. Αυτά τα πράγματα είναι αδιανόητα!

NO PASARAN!

Θαύματα στη ζωή των σύγχρονων μαρτύρων

Επιμέλεια: Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης

 

Ως σύγχρονους μάρτυρες προσδιορίζουμε σ’ αυτή τη μελέτη τους ορθόδοξους χριστιανούς μάρτυρες που μαρτύρησαν σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, καθώς και τον 21ο αιώνα, κατά τον οποίο, αν και ακόμη βρίσκεται στην αρχή του, έχουμε ήδη πάμπολλους μάρτυρες, ιδίως στις περιοχές του κόσμου που στέναξαν ή στενάζουν κάτω από τη σπάθη του τζιχαντισμού.

Από την πιο πρώιμη εποχή της ύπαρξης σύγχρονων μαρτύρων μας έρχεται η πιο εντυπωσιακή και δύσκολη στην αποδοχή της διήγηση, η ανάσταση ενός νεομάρτυρα (και μάλιστα αποκεφαλισθέντος!) στη Ρωσία του 1918.

Μητροπολίτης Μπουένος Άϊρες κ.Ιωσήφ: «Το σκάνδαλο της (θείας;) εκδίκησης» – Απάντηση στις προκλητικές δηλώσεις του Πατριάρχη Μόσχας

 πηγή: ΡΟΜΦΑΙΑ

Με έκπληξη διάβασα μεταγραφή μιας συνέντευξης της Α. Μ. του Πατριάρχη Μόσχας για το ρωσικό κανάλι Россия-1 με την ευκαιρία της πρόσφατης γιορτής των Χριστουγέννων σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο. Σε αυτή τη συνέντευξη ο Μακαριώτατος διαβεβαιώνει ότι «η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί τον περασμένο Ιούλιο είναι τιμωρία από τον Θεό στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο για την παραχώρηση του αυτοκεφαλικού τόμου στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας» [1]. 

Ξαναδιαβάζω την εν λόγω πρόταση, που συνοψίζει ολόκληρη τη συνέντευξη, και η έκπληξη μετατρέπεται σε απογοήτευση και δυσφορία.

Και αναρωτιέμαι: Πώς είναι δυνατόν ο προκαθήμενος μιας τοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να έχει εκφράσει με τόση ελαφρότητα μία τέτοια κρίση; Σε ποιο μαντείο βασίζεται η ερμηνεία της πραγματικότητας από το Ρώσο προκαθήμενο, αποδίδοντάς την στη θεϊκή ενέργεια; Και τέλος, ποιά είναι η θεολογική δικαιολογία - όχι θρησκευτική, φυσικά – που δικαιολογεί τη θεία τιμωρία και εκδίκηση κατά των ανθρώπινων πράξεων, σύμφωνα με το πλαίσιο στο οποίο γίνεται ο ισχυρισμός του Πατριάρχη; 

Δεν είναι δυνατόν σε αυτό το σημείο της Ιστορίας να ασχολούμαστε στην Ορθόδοξη Εκκλησία με θρησκευτικές αντιλήψεις κατά πάντα ξένες στην Παράδοση της Εκκλησίας μας. Και ακόμη περισσότερο: να διατυπώνονται τέτοιες θεολογικές εικασίες, να προσαρμόζονται και να ταυτίζονται με την πραγματικότητα την οποία ζούμε. 

Η ερμηνεία της πραγματικότητας που εκφράζεται στην εν λόγω συνέντευξη είναι ακραία ακόμη και για απλό χριστιανό.

Πώς είναι δυνατόν να συσχετιστεί-ταυτοποιηθεί η ανθρώπινη βούληση με τη θεϊκή Πρόνοια, με την κρίση, με το θυμό, με τη εκδίκηση του Θεού; Προφανώς, από την άποψη μιας εξαιρετικά θεσμοποιημένης, δομημένης και κρατικοποιημένης θρησκείας, είναι δυνατόν, καθώς σε αυτό το πλαίσιο δημιουργούνται όλοι οι μηχανισμοί χειραγώγησης-παραμόρφωσης της φωτοειδούς Αποκάλυψης του Θεού, που την καθιστούν πλέον λειτουργική ως προς τα συμφέροντα και την προπαγάνδα ενός καθαρά ενδοκοσμικού θεσμού. 

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία αυτό δεν απαντά πουθενά. 

Σκανδαλίστηκα. Και λυπάμαι πολύ, καθώς πέρα από την υπάρχουσα διοικητική-θεσμική διαφονία δυο τοπικών εκκλησιών, προτάσεις και αποφάνσεις που δηλώνονται ως «ex cathedra» -όπως οι σημερινές- μπερδεύουν και σκανδαλίζουν τους απλούς πιστούς - όπως ο γράφων - που προσπαθούν μέσω της Εκκλησίας να προβάλουν το μήνυμα αγάπης, καταλλαγής και του δοξασμού του αναπλάσαντος ημάς Χριστού, για να διευκολύνουμε με τον τρόπο αυτό τη ζωή όλων των ανθρώπων, ειδικά αυτήν την εποχή. 

Σήμερα η ανθρωπότητα ζει μια περίοδο πρωτοφανούς δοκιμασίας, ερήμωσης και αβεβαιότητας. Δεν είναι δυνατόν να διαβάζουν ή να ακούουν οι άνθρωποι, οι απλοί πιστοί τέτοιες εκρηκτικές κατηγορίες, που υποτιμούν την παράδοση της νήψεως και της προσευχής. 

Αυτό που οι θρησκευτικοί managers ερμηνεύουν ως οργή, εκδίκηση και τιμωρία του Θεού, οι Ορθόδοξοι το ταυτίζουμε με την Πρόνοιά Του, που είναι η συγκατάβασή του, η δικαιοσύνη του, ως κρίση μετανοίας και φωτοειδούς αναμονής και, φυσικά, η άπειρη και ανεκλάλητη αγάπη Του για όλο τον κόσμο, για όλους τους ανθρώπους, αμαρτωλούς και αδύναμους. 

------------
[1]. https://infovaticana.com/2021/01/07/patriarca-de-rusia-la-conversion-de-santa-sofia-un- castigo-divino-a-bartolome/

Χαιρετισμοί στο νεομάρτυρα ιεραπόστολο π. Δανιήλ Συσόεφ († 19 Νοεμβρίου 2009)

 

Κάντε κλικ εδώ.

Κοντάκιον. Ήχος γ΄. Η Παρθένος σήμερον.

Ορθοδόξων όμιλος, καν αμαρτίας ποιούντων,

Δανιήλ τιμήσωμεν, τον λειτουργόν του Κυρίου·

σχόντα γαρ των αποστόλων ένθεον ζήλον,

μάρτυρα, θυσιασθέντα καιροίς εσχάτοις,

υπέρ πάντων σωτηρίας,

ον επειγόντως δέον μιμήσθαι ημάς.

Φώτης Κόντογλου, Ο πολυαγαπημένος άγιος: Σεραφείμ του Σάρωφ

πηγή: Εκ του κάλλους

Kάποιος καλός φίλος μου μού χάρισε ένα μικρό εικονισματάκι σε σμάλτο ρούσικο, ένα εγκόλπιο, που παριστάνει τον άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ. Aπό το πίσω μέρος είναι καπλαντισμένο με βελούδο, και φαίνεται πως το φορούσε κατάσαρκα στο λαιμό του κανένας άγιος άνθρωπος της τσαρικής Pωσίας.

Mε πολλή συγκίνηση δέχθηκα αυτό το δώρο, γιατί αυτός ο άγιος είναι πολύ αγαπητός σε μένα, όπως είναι συμπαθέστατος και σε όσους τον ξέρουνε. Kρέμασα λοιπόν αυτό το εικονισματάκι στο εικονοστάσι μας, ανάμεσα στους άλλους αγίους, που τους παρακαλούμε στις περιστάσεις της ζωής μας, και που ανάμεσά τους ξεχωρίζουνε ο άγιος Nικόλαος κι' ο άγιος Γιάννης ο Πρόδρομος, κ' οι νέοι ή νεοφανείς άγιοι, όπως οι άγιοι μάρτυρες Pαφαήλ και Nικόλαος, ο άγιος Γεώργιος ο Xιοπολίτης, ο άγιος Γεώργιος Iωαννίνων, ο άγιος Δαυΐδ ο Γέρων, ο άγιος Nεκτάριος κ.ά.

19 Νοεμβρίου: μνήμη του νεομάρτυρα ιεραποστόλου π. Δανιήλ Συσόεφ († 2009)

• Ενότητα στο μπλόγκ μας αφιερωμένη στον π. Δανιήλ Σισόγιεφ
• http://o-nekros.blogspot.gr/2017/11/19-2009.html
• Μάρτυς Δανιήλ Σισόγιεβ στο μπλόγκ Προσκυνητής

Brandenburg - Holy Places

https://www.youtube.com/watch?v=R_Z3gcWtuow
https://www.youtube.com/channel/UChy9PYVS4f_PA95Oiq1oojw
https://brandenburg.bandcamp.com

Δημήτρης Μπαλτάς, Το πρόβλημα του Θεού στη Ρωσική θρησκευτική φιλοσοφία

πηγή: ΑΝΤΙΦΩΝΟ
&
https://www.youtube.com/watch?time_continue=189&v=LCGr767SB8o

Θ.Ι.Ρηγινιώτης: Άγιος Λουκάς ο Ιατρός (11 Ιουνίου), ένας σύγχρονος άγιος Ανάργυρος

πηγή: rethemnos.gr

Καθηγητής πανεπιστημίου, πρωτοπόρος ερευνητής και χειρούργος, αρχιεπίσκοπος, έγγαμος, φυλακισμένος, εξόριστος, τυφλός, Ανάργυρος…

Όταν πρωτοδιάβασα τη βιογραφία του, αναρωτήθηκα: «Υπήρξαν τέτοιοι άνθρωποι τον 20ό αιώνα;!». Τώρα ξέρω πως υπήρξαν κι άλλοι τέτοιοι άνθρωποι τον 20ό αιώνα και πως και τον 21ο ζουν μερικοί. Πιστεύω και πως τώρα γεννιούνται κάποιοι, που θα λάμψουν τα μέσα και τα τέλη του 21ου αιώνα ως μεγάλοι ορθόδοξοι άγιοι, γεμάτοι πανανθρώπινη αγάπη.

Ελάχιστα λόγια για τη σπουδαία ζωή του:

Γεννήθηκε το 1877 και κοιμήθηκε στις 11 Ιουνίου 1961. Το όνομά του, πριν γίνει μοναχός, ήταν Βαλεντίν Βοινο-Γιασενέτσι. Παρά την κλίση του στη Φιλολογία, προτίμησε να σπουδάσει Ιατρική, με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσει τους φτωχούς, αγράμματους και καταπιεσμένους χωρικούς στην αχανή ρωσική ύπαιθρο.

Ήταν κορυφαίος χειρούργος, πρωτοπόρος στη Ρωσία σε τομείς όπως η μεταμόσχευση νεφρού, η τοπική αναισθησία (την οποία πραγματοποίησε πρώτος στη Ρωσία, με δική του μέθοδο σε ηλικία 33 ετών) και η μετάγγιση αίματος, συγγραφέας σαράντα σπουδαίων επιστημονικών μελετών, που βραβεύτηκαν με το Βραβείο Στάλιν (τα χρήματα από το βραβείο τα μοίρασε στους φτωχούς) και διαπρεπής καθηγητής, από το 1920, στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Τασκένδης. Το βιβλίο του «Δοκίμια για τη χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων» (1934) στις τρεις πρώτες εκδόσεις κυκλοφόρησε σε 60.000 αντίτυπα.

Παρ’ όλα αυτά ήταν ανεπιθύμητος από το αθεϊστικό σοβιετικό καθεστώς και με κάθε ευκαιρία διώχθηκε, φυλακίστηκε και εξορίστηκε για πολλά χρόνια, εξαιτίας της ιερατικής του ιδιότητας και της διαρκούς ομολογίας της πίστης του στο Θεό. Επιθυμούσε να διδάσκει στο πανεπιστήμιο φορώντας το ράσο του, ενώ στο χειρουργείο είχε πάντα την εικόνα της Παναγίας. Πριν από κάθε εγχείριση, με ένα βαμβάκι ποτισμένο με ιώδιο έκανε το σημείο του σταυρού στο σημείο του σώματος, όπου θα γινόταν η τομή. Αυτά είχαν αποτέλεσμα τις πολλαπλές καταδίκες του.

Έγγαμος και πατέρας τεσσάρων παιδιών, μετά το θάνατο της γυναίκας του έγινε μοναχός και ιερέας και πήρε το όνομα Λουκάς, επειδή και ο ευαγγελιστής Λουκάς ήταν γιατρός.

Ανάμεσα σε αλλεπάλληλες φυλακίσεις και εξορίες, έγινε ο προστάτης των φτωχών και κατατρεγμένων, άσκησε την ιατρική κάτω από άθλιες συνθήκες σε πολλά μέρη της Ρωσίας (συνήθως εξόριστος) και το σπίτι του ήταν διαρκώς γεμάτο από πάμπτωχους ασθενείς, που όχι μόνο τους περιέθαλπε δωρεάν, αλλά και, όταν μπορούσε, τους τάιζε (όταν έγινε αρχιεπίσκοπος Κριμαίας, έστελνε ανθρώπους να ψάξουν να βρουν φτωχούς ασθενείς, για να τους περιθάλψει). Σώζεται επιστολή προς το γιο του, στην οποία γράφει: «Αγάπησα το μαρτύριο, που τόσο παράξενα καθαρίζει την ψυχή».

Στα κηρύγματά του, αλλά και στην επιστημονική διδασκαλία του, τόνιζε μεταξύ άλλων δυο πράγματα: «Προστατεύστε τον εαυτό σας από το αμάρτημα του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας. Μην ταπεινώνετε ποτέ κανέναν: στο πρόσωπο του πιστού ορθόδοξου χριστιανού κάθε αλλόθρησκος και αλλοεθνής πρέπει να βρίσκει φιλοξενία και βοήθεια» – «Ο γιατρός πρέπει να βλέπει τον ασθενή του όχι ως μια απρόσωπη “περίπτωση”, αλλά ως έναν άνθρωπο-εικόνα του Θεού, που η καρδιά του σπαρταράει από φόβο!».

Κοιμήθηκε τυφλός στη Συμφερούπολη της Κριμαίας στις 11 Ιουνίου 1961, ημέρα κατά την οποία εορτάζεται η μνήμη του. Ο λαός τον τίμησε αμέσως ως άγιο και χαρακτηρίζεται Θαυματουργός – είναι «ένα αφτί που ακούει τις προσευχές των ασθενών». Το Νοέμβριο του 1995 αναγνωρίστηκε ως άγιος με απόφαση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τροπάρια προς τιμήν του έχει γράψει και ο γνωστός παιδοψυχολόγος – παιδοψυχίατρος και ιερέας π. Βασίλειος Θερμός.

Το πιο εντυπωσιακό από τα αναρίθμητα θαύματά του (πολλά έχουν καταγραφεί και στην Ελλάδα) είναι η αποκατάσταση των δαχτύλων ενός μικρού πιανίστα, του Ναζάρ Στανιντσένκοφ, που ακρωτηριάστηκαν στις άκρες και στη συνέχεια μεγάλωσαν και αποκαταστάθηκαν στην κανονική τους διάπλαση.

Λείψανά του φυλάσσονται και στην ιερά μονή Σαγματά, έξω από τη Θήβα, που ο τότε ηγούμενός της και σήμερα μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος Αντωνόπουλος, έγραψε και τη βιογραφία του αγίου στα ελληνικά: Αρχιεπίσκοπος Λουκάς, εκδ. Ακρίτας 2003.

Αξίζει επίσης να αναζητήσετε στο Διαδίκτυο την εισήγηση του γιατρού Νικολάου Τζαφέστα, στην ημερίδα που διοργάνωσε η Θρησκευτική Υπηρεσία του Γ.Ν. Νοσοκομείου Κέρκυρας την 11η Ιουνίου 2012 προς τιμήν του αγίου Λουκά, «Πώς θα ήταν ο άγιος Λουκάς ως γιατρός του Ε.Σ.Υ.;».

https://rethemnos.gr/agios-loukas-o-iatros-11-iouniou-enas-sigchronos-agios-anargiros/

***

Άλλες αναρτήσεις για τον άγιο Λουκά στο ιστολόγιο μας:

Κάντε κλικ εδώ.

Δημήτρης Μπαλτάς, Ex Libris

Δημήτρης Μπαλτάς, Ex Libris, εκδόσεις s@mizdat, Αθήνα 2018, ISBN: 978-618-5220-16-7. 

Μελετήματα, ομιλίες και άρθρα του γνωστού συγγραφέα Δημήτρη Μπαλτά που διαπραγματεύονται σημαντικές προσωπικότητες της ρωσικής σκέψης του 19ου και 20ού αιώνα. 

Κείμενα για τον Νικολάι Γκόγκολ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Λέοντα Τολστόι, Νικολάι Τσερνισέφσκι, Μιχαήλ Μπακούνιν, Πιότρ Κροπότκιν, Σεργκέι Μπουλγκάκοφ, φωτίζουν διάφορες πλευρές της προσωπικότητας και του έργου των μεγάλων αυτών εκπροσώπων της ρωσικής σκέψης. 

Παράλληλα, ο συγγραφέας ασχολείται διάφορα άλλα λογοτεχνικά, κοινωνικά, θρησκευτικά, φιλοσοφικά και ιστορικά θέματα, τα οποία κυριάρχησαν στις αναζητήσεις και τους διαλόγους των Ρώσων διανοουμένων κατά τον 19ο και 20ό αιώνα και αναδεικνύει λιγότερο συζητημένες πλευρές τους. 

Τέλος, στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται δύο κείμενα του συγγραφέα που εστιάζουν το ενδιαφέρουν τους στη σχέση των Ρώσων απέναντι στην επανάσταση του 1821. 

Το βιβλίο του Δημήτρη Μπαλτά μπορεί να αποτελέσει αφορμή για μία ευρύτερη προσέγγιση του Έλληνα αναγνώστη των Ρώσων συγγραφέων, της σκέψης τους, αλλά και του τρόπου με τον οποίο συμμετείχαν και συνδιαμόρφωσαν την κοινή ευρωπαϊκή, πολιτισμική κληρονομιά.

"Από τα κριτικά": Το νέο βιβλίο του Δημήτρη Μπαλτά

Δημήτρης Μπαλτάς, Από τα κριτικά, εκδόσεις s@mizdat, Αθήνα 2019, ISBN : 978-618-5220-24-2.

Στον παρόντα τόμο παρουσιάζονται ξενόγλωσσα βιβλία πού ἀφοροῦν πρόσωπα (Χέρτσεν, Τολστόι, Σ. Μπουλγκάκωφ) ἀλλά καί γενικότερα τούς Ρώσους θρησκευτικούς φιλοσόφους (Ἀχμάτοβα, Μαντελστάμ, Χοντασέβιτς, Πιλνιάκ, Ζαμιάτιν, Μπάμπελ) καί ζητήματα τῆς ἱστορίας τῆς Ρωσίας (Ἱστορία τῆς δυναστείας τῶν Ρομάνωφ, ἡ πολιτιστική παρουσία τῆς Ἁγίας Πετρούπολης, ἡ Σιβηρία ὡς τόπος ἐξορίας, τά ἐπαναστατικά ρεύματα στήν Ρωσία τῶν τελευταίων ἑκατό ἐτῶν, οἱ «Λευκοί» τό 1917, ὁ «Μεγάλος Τρόμος»).

Στό Παράρτημα τοῦ τόμου παρουσιάζονται επίσης ξενόγλωσσα βιβλία πού ἑστιάζουν σέ διάφορα φιλοσοφικά ζητήματα λ.χ. την τέχνη στον σύγχρονο καπιταλισμό, την ἠθική τοῦ χριστιανισμοῦ καί την ἱστορία τοῦ ἀντισημιτισμοῦ.

Σε διακοπή κοινωνίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο προχωρά η Εκκλησία της Ρωσίας

φωτό: orthodoxia.info

Του Ανδρέα Λουδάρου

πηγή: orthodoxia. info

Σε διακοπή κοινωνίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο προχωρά η Εκκλησία της Ρωσίας. Με μια ιδιαίτερη σκληρή απόφαση την οποία αιτιολογεί ως απάντηση στην αντικανονική εισπήδηση της Κωνσταντινούπολης στην Ουκρανία η οποία κατά την άποψη της Μόσχας αποτελεί κανονικό της έδαφος, η Μόσχα προχωρά πλέον σε «πόλεμο» με το Φανάρι.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Πατριαρχείου Ρωσίας, διακόπτεται η αναφορά του ονόματος του Οικουμενικού Πατριάρχη στα Δίπτυχα, καθώς και η κοινωνία με τους Ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενώ αποσύρονται από όλες τις κοινές επιτροπές οι ιεράρχες της Εκκλησίας της Ρωσίας.

«Στην κρίσιμη κατάσταση, όταν η πλευρά της Κωνσταντινουπόλεως ουσιαστικά αρνήθηκε να επιλύσει το ζήτημα μέσω του διαλόγου, το Πατριαρχείο της Μόσχας είναι υποχρεωμένο να σταματήσει την μνημόνευση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου κατά την θεία λειτουργία και μετά βαθυτάτου θλίψεως να διακόψει τη συλλειτουργία με τους ιεράρχες του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, καθώς επίσης και να διακόψει την συμμετοχή της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στις επισκοπικές συνελεύσεις, στους θεολογικούς διαλόγους, τις πολυμερείς επιτροπές και σε όλες τις άλλες δομές στις οποίες προεδρεύουν οι εκπρόσωποι του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως» γράφει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Ανθολόγιον 154: π. Τύχων Σεβκούνωφ

ΠΕΡΙ ΕΝΟΣ ΓΑΤΟΥ

Περιττό να πούμε ότι στον λαό μας αρέσει να επικρίνει και να κριτικάρει τους ιερείς. Γι' αυτό και μου προξένησε μεγάλη έκπληξη, όταν κάποια φορά (...), με πλησίασε ένας ενορίτης με το όνομα Νικολάι και μου είπε:

"Τώρα κατάλαβα: οι καλύτεροι, οι σπουδαιότεροι, οι καρτερικότεροι και οι πιο υπέροχοι άνθρωποι στον κόσμο είναι οι ιερείς!".

Έμεινα έκπληκτος και ρώτησα τι του προκάλεσε ξαφνικά αυτές τις σκέψεις.

Ο Νικολάι απάντησε:

"Στο σπίτι μου έχω ένα γάτο- τον λέμε Κότι. Είναι πολύ καλός, έξυπνος και όμορφος. Έχει όμως μια παραξενιά: όταν φεύγουμε με τη γυναίκα μου για δουλειά, ανεβαίνει στο κρεβάτι μας και -συμπαθάτε με- κάνει την ανάγκη του. Και τι δεν κάναμε για να του ξεμάθουμε τη συνήθεια αυτή: τον πήραμε με το καλό, τον τιμωρήσαμε, μα αποτέλεσμα μηδέν. Στο τέλος, στήσαμε ολόκληρη περίφραξη. Αλλά, όταν γύρισα σπίτι, είδα ότι η περίφραξη ήταν χαλασμένη και ο Κότι είχε συρθεί πάνω στο κρεβάτι και είχε κάνει τη βρωμιά του. Ήμουν τόσο θυμωμένος, που τον άρπαξα και τον έκανα τόπι στο ξύλο! Ο Κότι στεναχωρήθηκε τόσο που χώθηκε κάτω από μια καρέκλα και άρχισε να κλαίει! (...) Εκείνη τη στιγμή έφτασε και η γυναίκα μου και όρμησε να με φάει: "Καλά δεν ντρέπεσαι; Είσαι και χριστιανός! Δεν πρόκειται να σου μιλήσω, μέχρι να εξομολογηθείς στον ιερέα αυτή τη βάναυση, κακή και αντιχριστιανική σου πράξη!". Δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο και το πρωί ήρθα στο μοναστήρι να εξομολογηθώ(...).

Ο π. Γκλέμπ είναι ένας καλός μεσήλικας ηγούμενος από τη Λαύρα του Αγίου Σεργίου, που λειτουργούσε προσωρινά στο μοναστήρι Ντονσκόι. (...) Ο Νικολάι του διηγήθηκε λεπτομερώς τη θλιβερή ιστορία με τη γάτα. Προσπάθησε να μην κρύψει τίποτα, γι' αυτό μιλούσε αρκετή ώρα. Και όταν τελείωσε ο π. Γκλέμπ παρέμεινε για λίγο σιωπηλός , πήρε μια ανάσα και είπε:

"Ναι, ναι...Ήταν βέβαια άσχημη εξέλιξη! Μόνο που δεν κατάλαβα: αυτός ο Κόπτης σπουδάζει στο πανεπιστήμιο, αλλά δεν μένει σε εστία;"

"Ποιος Κόπτης;",αντιρώτησε ο Νικολάι.

"Αυτός που μένει μαζί σας και για τον οποίο μου διηγήθηκες μόλις τώρα".

"Και τότε κατάλαβα", ολοκλήρωσε την ιστορία του ο Νικολάι, "ότι ο π. Γκλέμπ που ήταν ελαφρώς κουφός, παρακολούθησε ταπεινά επί δέκα λεπτά το παραλήρημά μου για έναν Κόπτη, ο οποίος για κάποιο λόγο ζει μαζί μας στο διαμέρισμα και τα κάνει πάνω στο κρεβάτι μας, και τον οποίο ξυλοφόρτωσα και γι' αυτο χώθηκε κάτω απ'την καρέκλα και άρχισε να κλαίει...Τότε συνειδητοποίησα ότι οι πιο καλοί και υπέροχοι, υπομονετικοί και σπουδαίοι άνθρωποι στον κόσμο είναι οι ιερείς μας".

π. Τύχων Σεβκούνωφ, Σχεδόν άγιοι: Πνευματικές αφηγήσεις από τη Ρωσία του χθες και του σήμερα, εκδ. Εν πλώ, β΄ έκδοση, Αθήνα 2012, σελ. 389-391.

ΜΝΗΜΗ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ (+23 ΜΑΪΟΥ 1996)

Πηγή: ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Ο Νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1977 κοντά στη Μόσχα-και συγκεκριμένα στο χωριό Κουρίλοβο, στην περιοχή της πόλεως Παντόλσκ. Ήταν το μοναδικό παιδί της οικογένειας και βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός κατά την παιδική του ηλικία. Η μητέρα του ονομάζεται Λιουμπόβ (=αγάπη) Βασίλιεβνα.

Το 1989 η γιαγιά του πήρε τον μικρό Ευγένιο και τον πήγε στην Εκκλησία, για να εξομολογηθεί για πρώτη φορά και να μεταλάβει των αχράντων μυστηρίων. Ο ιερέας πρόσεξε ότι το παιδί δε φορούσε Σταυρό και κατά τη διάρκεια της εξομολόγησης του φόρεσε ένα Σταυρό, τον οποίο ο μικρός Ευγένιος δεν τον έβγαλε ποτέ από πάνω του· μάλιστα, έφτιαξε ένα χονδρό κορδόνι και τον πέρασε εκεί. Η μητέρα του, όταν είδε ότι φορούσε Σταυρό, τον προέτρεψε να τον βγάλει, διότι, όπως είπε, θα τον περιγελάσουν οι συμμαθητές του. Ο Ευγένιος δεν απάντησε, αλλά και δεν την υπάκουσε.


Όταν τελείωσε τις σπουδές του το 1994, εργάστηκε ως επιπλοποιός, επάγγελμα που του απέφερε πολλά έσοδα.

Στις 25 Ιουνίου του 1995 παρουσιάστηκε στο Στρατό και μετά τη βασική του εκπαίδευση, στις 13 Ιανουαρίου του 1996, τοποθετήθηκε στα συνοριακά φυλάκια Τσετσενίας-Ηγκουερίνας. Ακριβώς ένα μήνα μετά, στις 13 Φεβρουαρίου του 1996, αιχμαλωτίστηκε. Η αιχμαλωσία έγινε ως εξής: η στρατιωτική υπηρεσία έστειλε τέσσερις στρατιώτες-μεταξύ των οποίων και τον Ευγένιο-να κάνουν ελέγχους στα αυτοκίνητα που διέρχονταν από ένα συγκεκριμένο δρόμο. Δυστυχώς, οι αρμόδιοι έστειλαν τους στρατιώτες χωρίς να υπάρχει καμιά προηγούμενη οργάνωση (δεν υπήρχε καν φωτισμός) και καμιά ασφάλεια. Από αυτόν το δρόμο περνούσαν πολύ συχνά Τσετσένοι μεταφέροντας όπλα, αιχμαλώτους και ναρκωτικά. Τη νύχτα εκείνη πέρασε από εκείνο το δρόμο ένα ασθενοφόρο. Όταν οι στρατιώτες το σταμάτησαν για έλεγχο, ξαφνικά μέσα από αυτό πετάχτηκαν πάνω από δέκα Τσετσένοι, πολύ καλά οπλισμένοι. Ακολούθησε συμπλοκή και οι Τσετσένοι συνέλαβαν και τους τέσσερις στρατιώτες. Αυτό έγινε στις 3 τη νύχτα. Στις 4  ήρθαν άλλοι στρατιώτες για αλλαγή φρουράς· φυσικά δεν τους βρήκαν και κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί. Μετά από λίγες μέρες η υπηρεσία του στρατού ενημέρωσε τους γονείς των στρατιωτών για την εξαφάνισή τους. Η μητέρα του Ευγένιου κατάλαβε ότι δεν πρόκειται για εξαφάνιση, αλλά για αιχμαλωσία, και πήγε με κίνδυνο της ζωής της στην Τσετσενία, για να βρει το παιδί της. Έφτασε στην πόλη Χαγκαλά και μετά από πολλές προσπάθειες ήρθε σε επαφή με τους αρχηγούς διαφόρων αντάρτικων ομάδων της Τσετσενίας προσπαθώντας να μάθει για την τύχη του Ευγένιου, διότι γνώριζε ότι οι Τσετσένοι δε σκοτώνουν αμέσως τους αιχμαλώτους, αλλά περιμένουν μήπως πάρουν λίτρα και τους ελευθερώσουν. Οι ίδιοι οι Τσετσένοι της είπαν ότι ο γιος της ζούσε, αλλά ήταν αιχμάλωτος και σιώπησαν με νόημα προσπαθώντας να υπολογίσουν πόσα χρήματα μπορούσαν να αποσπάσουν από αυτήν. Εκείνον τον καιρό ένας ζωντανός στρατιώτης αιχμάλωτος στοίχιζε 10.000 δολάρια, ενώ ένας αξιωματικός 50.000. Όταν κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται να κερδίσουν αρκετά χρήματα, αποφάσισαν να τον σκοτώσουν. Η μητέρα του πήγε παντού για να τον ψάξει, πέρασε από χωριά, από δρόμους με νάρκες, από μέτωπα συγκρούσεων, γνώρισε πολλούς αξιωματικούς Τσετσένους και, όπως η ίδια λέει, «πέρασα από όλους τους κύκλους του άδη».


Από την πρώτη μέρα της αιχμαλωσίας του Ευγένιου, που διήρκησε 100 ημέρες, οι αντάρτες, επειδή είδαν ότι φοράει Σταυρό, προσπάθησαν να τον κάμψουν ψυχικά, ώστε να καταφέρουν-αν ήταν δυνατό-να τον αναγκάσουν να αρνηθεί την πίστη του, να βγάλει το Σταυρό, να γίνει μουσουλμάνος και να τον κάνουν δήμιο και φονιά των άλλων Ρώσων αιχμαλώτων. Ο Ευγένιος, βέβαια, αρνήθηκε όλες τις προτάσεις και, παρά τους συνεχείς ξυλοδαρμούς, τα πάμπολλα βασανιστήρια και τις υποσχέσεις ότι θα ζήσει αν βγάλει το σταυρό του, δεν μπόρεσαν να τον κάμψουν.

Αργότερα, οι ίδιοι οι αρχηγοί των ανταρτών είπαν στη μητέρα του: «εάν ο γιος σου γινόταν σαν ένας από εμάς, δε θα τον αδικούσαμε».


Στις 23 Μαΐου του 1996, δηλαδή την ημέρα των γενεθλίων του, πήραν τους τέσσερις αιχμαλώτους στρατιώτες, μεταξύ των οποίων και τον Ευγένιο, για να τους σκοτώσουν. Πρώτα σκότωσαν τους τρεις συναιχμαλώτους του. Έπειτα, πρότειναν για τελευταία φορά στον Ευγένιο να βγάλει το Σταυρό λέγοντας ότι «ορκιζόμαστε στον αλλάχ ότι θα ζήσεις». Ο Ευγένιος και πάλι αρνήθηκε και τότε υπέστη το φρικτό του μαρτύριο. Τον έσφαξαν με μαχαίρι κόβοντας εντελώς το κεφάλι του, αλλά δεν τόλμησαν να βγάλουν το Σταυρό από το λαιμό του. Τον έθαψαν μεν με το σταυρό, αλλά χωρίς το κεφάλι.

Τελικά, η μητέρα του βρήκε τον Ευγένιο μετά από εννέα μήνες. Και πάλι ζήτησαν οι Τσετσένοι 4000 δολάρια για να της δώσουν το λείψανο. Της έδωσαν και βιντεοκασέτα με το μαρτύριο του γιου της και της διηγήθηκαν οι ίδιοι την πορεία της αιχμαλωσίας του και τα βασανιστήρια.

Η μητέρα του Ευγένιου πούλησε το διαμέρισμά της και ό,τι άλλο μπορούσε-μέχρι και ρούχα-για να μπορέσει, αφενός μεν να δώσει τα λίτρα, αφετέρου δε να ανταπεξέλθει στα έξοδα εκταφής, ειδικού φέρετρου, μεταφοράς κλπ., τα οποία δεν ήταν και λίγα.

Τελικά στις 20 Νοεμβρίου του 1996 μετέφερε το λείψανο στο χωριό τους και το έθαψε στο κοιμητήριο. Μετά από λίγες μέρες ο πατέρας του Ευγένιου πέθανε δίπλα στο μνήμα από τη λύπη του.

Αμέσως, σε διάφορες περιοχές της Ρωσίας ο άγιος μάρτυρας Ευγένιος άρχισε να εμφανίζεται και να κάνει θαύματα. Παρακάτω παραθέτουμε ορισμένες μαρτυρίες και θαυμαστές επεμβάσεις:

Ένα κοριτσάκι που έμενε σε Ορθόδοξο ορφανοτροφείο διηγήθηκε ότι της εμφανίστηκε κάποτε ένας ψηλός στρατιώτης με κόκκινο μανδύα, ο οποίος της είπε ότι είναι ο Ευγένιος, την έπιασε από το χέρι και τη οδήγησε στην Εκκλησία. Το κοριτσάκι λέει: «παραξενεύθηκα που φορούσε κόκκινο μανδύα, διότι οι στρατιώτες δε φορούν σήμερα τέτοιο μανδύα, και σκέφτηκα ότι αυτός πρέπει να είναι ο μανδύας του μάρτυρα».

Σε πολλές Εκκλησίες έχουν δει ένα στρατιώτη με πύρινο μανδύα, ο οποίος βοηθάει τους αιχμαλώτους στην Τσετσενία να δραπετεύσουν από την αιχμαλωσία τους και να διαφύγουν από κάθε κίνδυνο, όπως νάρκες κλπ.

Σε ένα νοσοκομείο τραυματιών πολέμου οι τραυματισμένοι στρατιώτες πιστοποιούν ότι ένας άγιος μάρτυρας Ευγένιος τους βοηθάει, ειδικά όταν πονάνε πολύ. Όταν κάποιοι από αυτούς πήγαν στο Ναό του Σωτήρος στη Μόσχα, είδαν την εικόνα του μάρτυρα και αναγνώρισαν αυτόν που τους βοήθησε.

Το στρατιώτη με τον κόκκινο μανδύα τον γνωρίζουν και οι φυλακισμένοι. Κυρίως βοηθάει τους πολύ καταβεβλημένους και συντετριμμένους ψυχικά λόγω της φυλακίσεως τους.

Το 1997 με ευλογία του Πατριάρχη Αλεξίου εκδόθηκε ένα βιβλίο με τίτλο «Νέος μάρτυς του Χριστού στρατιώτης Ευγένιος». Ένας ιερέας ονόματι Βαντίμ Σκλιαρένσκο από το Ντνεποπετρόφκ έστειλε στο Πατριαρχείο μία αναφορά όπου έγραφε ότι το εξώφυλλο του βιβλίου με τη φωτογραφία του αγίου μυροβλύζει.

Μετά από τρία χρόνια και τρεις μήνες ο αρχηγός και όλη η ομάδα του, οι σφαγείς του Ευγένιου, σκοτώθηκαν από τους ίδιους τους Τσετσένους μετά από εμφύλιες αντιπαραθέσεις.

Καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, αλλά περισσότερο την ημέρα του Μαρτυρίου του, στις 23 Μαΐου, έρχονται για προσκύνημα στο τάφο του πολλοί πιστοί και αναφέρονται πολλά θαύματα.

http://www.impantokratoros.gr/BDC5C441.el.aspx

***

 εικόνα από misha

Τροπάρια αγίου Νεομάρτυρος Ευγενίου Ροντιόνωφ

(10/23 Μαΐου 1996)

Υπό ανωνύμου ιδιώτου

[Απόσπασμα από παλαιότερη ανάρτηση μας  (3-2-2010):  

Τροπάρια σύγχρονων αγίων και οσιακών μορφών ]

Απολυτίκιον. Τον συνάναρχον Λόγον. Ήχος πλ. α΄.

Σταυρόν τίμιον φέρων επί του στήθους σου και δι’ αυτόν μαρτυρήσας εν τω αιώνι τω νυν, ανυψώθης προς Θεόν, μάρτυς Ευγένιε. Πόθος Χριστού γαρ του Θεού κατενίκησεν εν σοι τον πόνον υπέρ μητρός σου, και εν χώρα της Τσετσενίας θάλλεις ως θείος αιματόχρους ανθός.

***

Κοντάκιον. Τη Υπερμάχω.

Τον εκ Ρωσίας ευγενώς νυν ανατείλαντα και παιδιόθεν προς Θεόν ταχέως δράμοντα, ανυμνήσωμεν, ω φίλοι, μετά δακρύων. Ημερών γαρ εκατόν βασάνους έλαβεν, κεφαλήν δε τω Χριστώ θερμώς προσέφερε, ώ κραυγάσωμεν, Χαίροις, μάρτυς Ευγένιε.

 ***

Μεγαλυνάριον

Μάρτυρα νεώτατον του Χριστού, θείον στρατιώτην και μεγάλον εν θαυμαστοίς, αιχμαλώτων ρύστιν, στρατιωτών προστάτην, Ευγένιον Ροντιόνωφ πάντες τιμήσωμεν.

***

Δείτε και: 

• ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ (μεγάλο αφιέρωμα του ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ)

• Ποιό είναι το δίδαγμα από το μαρτύριο του Αγίου νεομάρτυρος Ευγενίου για εμάς και την εποχή μας;

• Νεομάρτυς Ευγένιος Ροντιόνωφ 
• http://www.saint.gr/319/texts.aspx