Χρῆστος Γιανναρᾶς (1935-2024): «Ἔφερε τὴ θεολογία μέσα στήν κοινωνία»

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 1/9/2024

Tου Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμου Β΄

Θέλω τὴ στιγμὴ τῆς τελευταίας μου πνοῆς, 

νὰ φύγω μὲ τὴ λαχτάρα τοῦ γυρισμοῦ στὴν πατρίδα.

Χρῆστος Γιανναρᾶς

«Τὰ καθ’ ἑαυτὸν»

Ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς τελείωσε στὶς 24 Αὐγούστου 2024 τὴν ἐπίγεια ζωή του. Ἄφησε ἔντονα τὰ χνάρια του στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, στὴ Θεολογία μας, στὸν χῶρο τῆς διανόησης καὶ στὸ πανεπιστήμιο, στὴν κοινωνία, στὴ ζωή μας καὶ στὶς ψυχές μας.

Τὸν θυμόμαστε ἀπὸ τὴν πρώτη του νιότη νὰ πεινᾶ καὶ νὰ διψᾶ γιὰ τὴ Θεολογία. Προικισμένος μὲ ἀσυνήθιστα διανοητικὰ χαρίσματα ἡγήθηκε μιᾶς γενιᾶς νέων τότε θεολόγων, αὐτῶν ποὺ σήμερα ὀνομάζουμε ἐκπροσώπους τῆς Θεολογίας τοῦ ’60. Μὲ λόγο σαγηνευτικὸ γοήτευσε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοὺς ἀναγνῶστες του, ὅπως καθήλωνε μεγάλα ἀκροατήρια. Μεθοῦσε μὲ τὸ ὅραμα μιᾶς Θεολογίας γεμάτης ἀπὸ χυμοὺς ἀληθινῆς ζωῆς, γιὰ τὴν ὁποία θὰ ἄξιζε νὰ πάσχει κανείς. Τὰ 12 τεύχη τοῦ περιοδικοῦ «Σύνορο» κέρδισαν μὲ τὸ ζωντανὸ γλωσσικό τους ἰδίωμα καὶ μὲ τὸν φρέσκο θεολογικό τους λόγο περίοπτη θέση στὶς συνειδήσεις μας. Οἱ σπουδὲς φιλοσοφίας στὴν Εὐρώπη καὶ ἀργότερα ἡ σύνδεσή του μὲ αὐτὸ ποὺ ὀνομάστηκε νεορθόδοξο κίνημα, ὁ ὄγκος τῶν συγγραμμάτων του μεταφρασμένων σὲ πολλὲς γλῶσσες, ἡ πολυσυζητημένη ἐκλογή του ὡς καθηγητῆ στὸ Πάντειο Πανεπιστήμιο, ἡ διδασκαλία του σὲ ἅλλα ἑλληνικὰ καὶ ξένα πανεπιστήμια, οἱ σχετικὲς βραβεύσεις, οἱ παρεμβάσεις στὰ πολιτικὰ καὶ κοινωνικὰ δρώμενα μέσα ἀπὸ τὴν ἀρθρογραφία σὲ ἐφημερίδες καὶ τὴν τηλεοπτικὴ παρουσία, τὸν καθιέρωσαν ὡς ἕνα σημαντικὸ στοχαστὴ μὲ σαφεῖς πάντα ἀναφορὲς στὴ Θεολογία καὶ στὴν Ἐκκλησία.

Παρότι ἄλλοι θὰ μιλήσουν ἁρμοδίως γιὰ τὸν διανοητὴ καὶ φιλόσοφο Χρῆστο Γιανναρᾶ, δὲν μποροῦμε νὰ μὴν ἐπισημάνουμε ὅτι ἔφερε τὴ Θεολογία σὲ διάλογο μὲ τὴν Τέχνη, τὰ Γράμματα καὶ τὴ Λογοτεχνία καὶ βέβαια μὲ τὴν Πολιτική. Τὴν ἔφερε μέσα στὴν κοινωνία, τὴν ἐπέβαλε ὡς ἕνα, ἂν μή τι ἄλλο, πολιτισμικὸ μέγεθος, σεβαστὸ ἀπὸ πιστοὺς καὶ ἀθέους, ἀπὸ μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ μή, ὡς συνεπὴ καὶ ὁλοκληρωμένη πρόταση ὀντολογίας.

Ὕμνησε τὴ ζωντανὴ ἐμπειρία ὡς τὴ μόνη ἔγκυρη ὁδὸ γιὰ τὴ γνώση. Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ, ἔλεγε σχολιάζοντας τὶς ἀρεοπαγιτικὲς συγγραφές, χαρακτηρίζεται ὄχι ὡς ἁπλῆ μάθηση, ἀλλὰ ὡς ἐμπειρία προσωπικῆς μετοχῆς.

Στὴ θεώρηση τῆς ἑλληνικότητας ποὺ ἐπεχείρησε, τοῦ ἑλληνικοῦ τρόπου, ὅπως τὸν ὀνόμαζε, εἶδε τὴν ἑλληνικὴ Πόλη ὡς τὴν κατὰ λόγον σχέση καὶ συνύπαρξη, ὅπου ἡ κοινωνία τῶν ἀναγκῶν γίνεται τρόπος τοῦ ἀληθοῦς.

Ἔχει εὐγένεια, λαχταρᾶ τὴν ἐμπειρία τῆς ἀλήθειας ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς. Οἱ θέσεις του –καὶ οἱ θεολογικές– ἀσφαλῶς ἐπιδέχονται ἀντίλογο. Ἔργο τῶν θεολόγων καὶ τῶν στοχαστῶν εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἡ κριτικὴ θεώρηση τοῦ ἔργου του.

Ὁ ἴδιος ὑπῆρξε ἀνυποχώρητος. Στὴν κριτικὴ προσώπων καὶ καταστάσεων τοῦ δημόσιου καὶ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ βίου δὲν χαριζόταν. Τὸν συνεῖχε ὁ πόθος τῆς γνησιότητας, ὡστόσο ἡ κριτική του δὲν ἦταν πάντα ἀποδεκτή. Στὸ συναρπαστικὸ ἐξ ἄλλου «Καταφύγιο ἰδεῶν» δὲν ἀπέφυγε, ἐνδεχομένως, λανθασμένους προσωπικοὺς χαρακτηρισμούς.

Κανεὶς ὡστόσο δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσει τὸν καημό του γιὰ τὴν ἀλήθεια, τὴ Θεολογία καὶ τὴν Ἐκκλησία. Κρατῶ στὴν καρδιά μου τὸν ἔντιμο ἀναζητητή, τὸν γίγαντα τοῦ πνεύματος ποὺ χάρισε στὴν Ἐκκλησία τὰ τάλαντά του. Γεμάτος συγκίνηση ἄκουσα τὴ μαρτυρία γιὰ τὴν ὁσιακότητα τῶν τελευταίων του στιγμῶν. Ὁ Θεὸς ἂς πληρώνει τὴν πεῖνα καὶ τὴ δίψα του.

Μετ’ εὐχῶν διαπύρων.

Στον Ευαγγελισμό με κορονoϊό ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος – Εισήχθη σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας

 πηγή: in.gr, 19/11/2020

Σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) μεταφέρεται για προληπτικούς λόγους ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ο οποίος εισήχθη νωρίς το πρωί με κοροναϊό στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.

Ο Αρχιεπίσκοπος διεγνώσθη με κοροναϊό τη Δευτέρα και έχει ήπια συμπτωματολογία. Ωστόσο κρίθηκε σκόπιμο να μεταφερθεί προληπτικά σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας στο νοσοκομείο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ.

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος Β': "Δεν συζητείται η Θεία Κοινωνία, η συνάθροιση είναι κάτι διαφορετικό"

πηγή: Liberal /14-4-2020

Διαχώρισε τις συναθροίσεις στους ιερούς ναούς από τη Θεία Κοινωνία ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, απαντώντας για τη γενική στάση που κρατά η Εκκλησία αυτές τις μέρες όσον αφορά τους περιορισμούς στην κυκλοφορία και τη μη παρουσία πιστών στις εκκλησίες, τονίζοντας πως «δεν συζητείται η Θεία Κοινωνία, η συνάθροιση είναι κάτι διαφορετικό».

Ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε πως «έχουμε δύο στοιχεία, το στοιχείο της Θείας Ευχαριστίας και το στοιχείο της συναθροίσεως» και επισήμανε πως υπάρχει μία καλή σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, αφού ευλόγησε το πρωί της Τρίτης τα δέματα με τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης που θα διατεθούν σε περίπου 10.000 οικογένειες ύστερα από πρωτοβουλία του Γενικού Φιλοπτώχου Ταμείου και του Φιλανθρωπικού Οργανισμού «Αποστολή» της Ι.Α.Α, δήλωσε στους δημοσιογράφους πως «η Εκκλησία λόγω του προορισμού της έχει πράγματα σταθερά και έκτακτα. Αυτά είναι έκτακτα και δεν είναι η πρώτη φορά. Έρχονται και παρέρχονται» τόνισε για την τρέχουσα κατάσταση, σημειώνοντας πως «καλούμαστε να προσαρμοστούμε, άλλωστε το αποτέλεσμα της κατάστασης στην Ελλάδα είναι πολύ καλύτερο από άλλων χωρών».

Αναφέρθηκε και στην προσπάθεια στήριξης ανθρώπων που έχουν ανάγκη, εξηγώντας ότι δεν μπορεί να γίνει από έναν φορέα, αλλά χρειάζεται συνεργασία.

Παράλληλα, υπογράμμισε τη συνεργασία του Γενικού Φιλοπτώχου Ταμείου της Αρχιεπισκοπής με τον Φιλανθρωπικό Οργανισμό «Αποστολή», που στηρίζει εδώ και χρόνια χιλιάδες οικογένειες που έχουν ανάγκη.

Μίλησε επίσης και για τη συνεργασία με τον δήμο Αθηναίων στη στήριξη των αστέγων, αλλά και για την προσφορά δωροκαρτών από σούπερ μάρκετ της Θράκης και των Ιωαννίνων.

Τέλος, εξέφρασε την ελπίδα ότι όλο αυτό θα περάσει γρήγορα και ευχήθηκε κουράγιο σε όλους, ενώ ευχαρίστησε και συνεχάρη ιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό και ερευνητές για το έργο τους.

https://www.liberal.gr/news/den-suziteitai-i-theia-koinonia-i-sunathroisi-einai-kati-diaforetiko/297289

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος: «Κάνουμε τα σπίτια μας μικρές εκκλησιές»

πηγή-φωτό: Newsbreak.gr

«Από την πρώτη στιγμή που χτύπησε την πόρτα της χώρας μας αυτή η ασύμμετρη παγκόσμια απειλή της πανδημίας του κορονοϊού, η Ιερά Σύνοδος αλλά και όλοι οι Eπίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος και όλοι οι Κληρικοί μας, αναλογιστήκαμε την ευθύνη που μας αναλογεί και την φροντίδα που οφείλουμε ως ποιμένες και αδελφοί σας να επιδείξουμε προς όλους εσάς και τον καθένα χωριστά.

Ιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό και υπηρετούντες στην δημόσια υγεία, οι οποίοι δίνουν, με αυταπάρνηση και αυτοθυσία, έναν υπεράνθρωπο αγώνα για όλους τους συνανθρώπους μας που έχουν προσβληθεί από τον κορωνοϊό, εκθέτοντας συνειδητά και χάριν του λειτουργήματός τους τους εαυτούς τους σε κίνδυνο. Επιστήμονες και ερευνητές, που εργάζονται νυχθημερόν αναζητώντας αποτελεσματικές θεραπείες για το εμβόλιο που θα λυτρώσει την ανθρωπότητα από τον ιό. Ασθενείς που δίνουν με τη βοήθεια των ιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού τον δικό τους αγώνα και τους οποίους συνοδεύουν περισσότερο από τον οποιονδήποτε αυτή τη στιγμή οι ευχές και οι προσευχές της Εκκλησίας μας, για να εξέλθουν δυνατοί και υγιείς από τη μεγάλη δοκιμασία που βιώνουν.

Πήραμε τις απαραίτητες αποφάσεις ακολουθώντας πιστά τις υποδείξεις και τις οδηγίες των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών που σχεδιάζουν, συντονίζουν και υλοποιούν τις πολιτικές εκείνες που είναι κομβικές για την διαχείριση και αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτής της κρίσης. Με αίσθηση ευθύνης απέναντι στο ποίμνιό μας.

Από την πρώτη στιγμή στείλαμε με διάκριση το μήνυμα προς όλους όσους ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, αλλά και προς όλους όσοι ανησυχούν και φοβούνται να μείνετε στα σπίτια σας για το κοινό καλό. Για την πρόληψη και αναχαίτιση της εξάπλωσης αυτής της πανδημίας.

Η Εκκλησία μας είναι κοντά σας. Μαζί σας, δίπλα σας. Όλους σας αγαπά και για όλους σας προσεύχεται.

Σήμερα που ψάλλουμε την Γ´ Στάση των Χαιρετισμών προς την Παναγία μας διαβάζουμε για την καινή κτίση που προσέφερε η Υπεραγία Θεοτόκος προς την Οικουμένη με την σάρκωση και γέννηση του Υιού και Λόγου του Θεού. («Νέαν έδειξε κτίσιν, εμφανίσας ο Κτίστης») Αυτή την ελπίδα για ανανέωση και θεραπεία θέλω όλοι να κρατήσετε μέσα σας.

Μπορούμε όλοι οι πιστοί να μετατρέψουμε τα σπίτια μας σε Εκκλησίες και να προσευχηθούμε, να ενώσουμε τις καρδιές μας ζητώντας την άμετρο χάρι και το έλεος του Θεού στην ανθρωπότητα. Να αισθανθούμε και απόψε και κάθε ημέρα, πως γινόμαστε μια ενωμένη γροθιά προσευχής προς την Παναγία μας. Για όλους, ασθενείς και ιατρούς. Για όλους όσοι στερούμαστε την κοινωνία των αγίων μέσα στην ευχαριστιακή κοινότητα. Να δακρύσουμε μπροστά στην εικόνα Της και να την παρακαλέσουμε για τις μεσιτείες Της στον Υιό της.

Να ζητήσουμε από τον Θεό την συγχώρηση που όλοι έχουμε ανάγκη. Να ξεπλύνουν τα δάκρυα μας τον εγωισμό και την ατομικότητα που μας διακρίνει, να αναβαπτιστούμε προετοιμαζόμενοι για το Άγιον Πάσχα. Και να θυμόμαστε πάντοτε πως η Χριστιανική αγάπη είναι το κίνητρο για την προφύλαξη των αδελφών μας. Μένω σπίτι επειδή αγαπώ τον άλλο. Τον κάθε άλλο. Δεν μένω επειδή φοβάμαι, αλλά επειδή αγαπώ. Η αγάπη έξω βάλλει τον φόβο!

Κάνουμε κάθε σπίτι και μία μικρή εκκλησία. Γιατί αγαπάμε τον Θεό και ας μην μπορούμε να τον συναντήσουμε στον οίκο Του. Γιατί αγαπάμε τον πλησίον μας. Ο Θεός είναι παντού. Τον συναντούμε παντού με την προσευχή μας.

Και να θυμάστε την φράση του Γρηγορίου του Θεολόγου, του μεγάλου αυτού Αγίου της Εκκλησίας μας. «Νεφύδριον εστί και θάττον παρελεύσεται». Ένα συννεφάκι είναι και γρήγορα θα περάσει! Σας μιλώ λοιπόν ως ο πνευματικός σας πατέρας και σας παρακαλώ να το έχετε καλά αυτό μέσα στο νου σας. Γρήγορα θα παρέλθει κάθε δοκιμασία. Δείχνουμε υπευθυνότητα επειδή αγαπάμε και όχι επειδή ο φόβος χτυπά την πόρτα μας. Κρατάμε την καινούρια κτίση που μας χάρισε η Παναγία μας και αναμένουμε προσευχητικά το Αγιον Πάσχα. Θα έρθει! Δεν θα αργήσει. Και τότε θα λάμψει όλη η κτίσις από το φως της Ανάστασης, της χαράς, της ελπίδας. Θαρσείτε αδελφοί μου, παιδιά μου αγαπημένα! Ο Κύριος εγγύς!»

https://www.newsbreak.gr/ellada/86876/archiepiskopos-ieronymos-kanoyme-ta-spitia-mas-mikres-ekklisies/

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος για κορωνοϊό: "Η Εκκλησία εφαρμόζει τις οδηγίες των ειδικών - Δεν έχουμε «μετρητή πίστης»"

πηγή: ΑΠΕ & protothema.gr

«Η Εκκλησία μας όλους τους αγκαλιάζει, όλους τους αγαπά και για όλους προσεύχεται. Ούτε μετρητή πίστης διαθέτει ούτε οι κληρικοί μας τηρούν "παρουσιολόγιο" στους Ιερούς Ναούς. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ζουν και ενεργούν σε πνεύμα ελευθερίας του προσώπου, διαθέτοντας, ταυτόχρονα, ανεπτυγμένο το αίσθημα τόσο της εθνικής όσο και της ατομικής ευθύνης», τονίζει, μεταξύ άλλων, και αποκλειστικά στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για το θέμα εξάπλωσης του κορωνοϊού, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος δύο ημέρες μετά το προσκλητήριο ευθύνης και τις ειδικές αναφορές στην Εκκλησία που έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με το διάγγελμά του το απόγευμα της Τετάρτης.

Αναλυτικότερα, η δήλωση του Προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας έχει ως εξής:

«Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, με αίσθημα ευθύνης έναντι του Θεού και του ελληνικού λαού, στάθηκε από την πρώτη στιγμή αρωγός και συμπαραστάτης στην εθνική προσπάθεια αποτροπής της εξάπλωσης του κορωνοϊού, ενημερώνοντας, σύμφωνα με τις οδηγίες της Πολιτείας, τους πολίτες. Επίσης, από την πρώτη στιγμή, τάχθηκε πλήρως με τις αποφάσεις των αρμοδίων υπευθύνων κρατικών φορέων σχετικά με τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την προφύλαξη της δημόσιας υγείας, αποφάσεις τις οποίες εφάρμοσε και εφαρμόζει.

Η Εκκλησία μας όλους τους αγκαλιάζει, όλους τους αγαπά και για όλους προσεύχεται. Ούτε μετρητή πίστης διαθέτει ούτε οι κληρικοί μας τηρούν "παρουσιολόγιο" στους Ιερούς Ναούς. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ζουν και ενεργούν σε πνεύμα ελευθερίας του προσώπου, διαθέτοντας, ταυτόχρονα, ανεπτυγμένο το αίσθημα τόσο της εθνικής όσο και της ατομικής ευθύνης. Και για την Εκκλησία μας, είναι προφανές ότι όσοι ανθρωπίνως ανησυχούν και φοβούνται και όσοι ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού είναι το ίδιο πιστοί Χριστιανοί με όλους τους υπόλοιπους.

Η Εκκλησία μας ουδέποτε στάθηκε απέναντι στην Επιστήμη και ουδέποτε επιχείρησε να την υποκαταστήσει. Όμως, ούτε η Επιστήμη επιχείρησε ποτέ να υποκαταστήσει την Εκκλησία στα θέματα Πίστης.

Προκαλεί, πάντως, αφάνταστη λύπη και βαθιά πικρία η απόπειρα ορισμένων, δήθεν ελιτίστικων, κέντρων που αγνοούν και τα στοιχειώδη της Πίστεως και τα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας, να μετατοπίσουν, δολίως και τεχνηέντως, τη συζήτηση σε καθαρά πνευματικά ζητήματα, διότι προφανώς αυτοσυντηρούνται ή δικαιολογούν την ύπαρξή τους από διχαστικές λογικές, οι οποίες τορπιλίζουν την ίδια την εθνική συναίνεση και ομοψυχία, που η Πατρίδα μας, αυτές τις στιγμές, έχει τόσο ανάγκη».

Κοινό Ανακοινωθέν Πολιτείας-Εκκλησίας της Ελλάδος

https://www.youtube.com/watch?time_continue=313&v=RvVKBZo-3bE

Κοινό Ανακοινωθέν Πολιτείας-Εκκλησίας της Ελλάδος

Μετά από έναν πολυετή, αναλυτικό και ειλικρινή διάλογο μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας, διάλογο ο οποίος διεξήχθη σε κλίμα κατανόησης και σεβασμού, έχουμε σήμερα τη δυνατότητα να προχωρήσουμε σε συναινετικές και αμοιβαία αποδεκτές και επωφελείς πρωτοβουλίες που αφορούν τον εξορθολογισμό των σχέσεων μας.

Στόχος μας είναι να θέσουμε το πλαίσιο διευθέτησης και επίλυσης ιστορικών εκκρεμοτήτων, αλλά και να ενισχύσουμε την αυτονομία της Ελλαδικής Εκκλησίας έναντι του Ελληνικού Κράτους, αναγνωρίζοντας την προσφορά και τον ιστορικό της ρόλο στη γέννηση και στη διαμόρφωση της ταυτότητάς του.

Για τον λόγο αυτό, εκφράζουμε σήμερα την πρόθεσή μας να καταλήξουμε σε μια ιστορική Συμφωνία μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας που θα πάρει τη μορφή νομοθετικής ρύθμισης και πιο συγκεκριμένα προτείνουμε τα εξής:

1. Το Ελληνικό Δημόσιο αναγνωρίζει ότι μέχρι το 1939 οπότε εκδόθηκε ο αναγκαστικός νόμος 1731/1939 απέκτησε εκκλησιαστική περιουσία έναντι ανταλλάγματος που υπολείπεται της αξίας της.

2. Το Ελληνικό Δημόσιο αναγνωρίζει ότι ανέλαβε τη μισθοδοσία του κλήρου, ως με ευρεία έννοια, αντάλλαγμα για την εκκλησιαστική περιουσία που απέκτησε.

3. Το Ελληνικό Δημόσιο και η Εκκλησία αναγνωρίζουν ότι οι κληρικοί δεν θα νοούνται στο εξής ως δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου διαγράφονται από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών.

4. Το Ελληνικό Δημόσιο δεσμεύεται ότι θα καταβάλλει ετησίως στην Εκκλησία με μορφή επιδότησης ποσό αντίστοιχο με το σημερινό κόστος μισθοδοσίας των εν ενεργεία ιερέων, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις μισθολογικές μεταβολές του Ελληνικού Δημοσίου.

5. Η Εκκλησία αναγνωρίζει ότι μετά τη Συμφωνία αυτή παραιτείται έναντι κάθε άλλης αξίωσης για την εν λόγω εκκλησιαστική περιουσία.

6. Η ετήσια επιδότηση θα καταβάλλεται σε ειδικό ταμείο της Εκκλησίας και προορίζεται αποκλειστικά για τη μισθοδοσία των κληρικών, με αποκλειστική ευθύνη της Εκκλησίας της Ελλάδος και σχετική εποπτεία των αρμόδιων ελεγκτικών κρατικών αρχών.

7. Με τη Συμφωνία διασφαλίζεται ο σημερινός αριθμός των οργανικών θέσεων κληρικών της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς και ο σημερινός αριθμός των λαϊκών υπαλλήλων της Εκκλησίας της Ελλάδος.

8. Πιθανή επιλογή της Εκκλησίας της Ελλάδος για αύξηση του αριθμού των κληρικών δεν δημιουργεί απαίτηση αύξησης του ποσού της ετήσιας επιδότησης.

9. Το Ελληνικό Δημόσιο και η Εκκλησία της Ελλάδος αποφασίζουν τη δημιουργία Ταμείου Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας.

10. Το Ταμείο αυτό θα διοικείται από πενταμελές διοικητικό συμβούλιο. Δύο μέλη του Ταμείου θα διορίζονται από την Εκκλησία της Ελλάδος, δύο μέλη θα διορίζονται από την Ελληνική Κυβέρνηση, ενώ ένα μέλος θα διορίζεται από κοινού.

11. Το Ταμείο Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας θα αναλάβει τη διαχείριση και αξιοποίηση των από το 1952 και μέχρι σήμερα ήδη αμφισβητούμενων μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Εκκλησίας της Ελλάδος περιουσιών, αλλά και κάθε περιουσιακού στοιχείου της Εκκλησίας που εθελοντικά η ίδια θα θελήσει να παραχωρήσει στο εν λόγω Ταμείο προς αξιοποίηση.

12. Τα έσοδα και οι υποχρεώσεις του ΤΑΕΠ επιμερίζονται κατά ίσο μέρος στο Ελληνικό Δημόσιο και την Εκκλησία της Ελλάδος.

13. Τα ανάλογα ισχύουν και για τις περιουσίες των επιμέρους Μητροπόλεων, ήτοι των αμφισβητούμενων περιουσιών, αλλά και όσων οι Μητροπόλεις εθελοντικά παραχωρήσουν στο ΤΑΕΠ.

14. Η ήδη συσταθείσα με τον Ν.4182/2013 Εταιρεία Αξιοποίησης Ακίνητης Εκκλησιαστικής Περιουσίας μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών εντάσσεται επίσης στο ΤΑΕΠ και διοικείται με το σημερινό κατά νόμο καθεστώς.

15. Οι παραπάνω δεσμεύσεις των δύο μερών θα ισχύουν υπό την προϋπόθεση τήρησης της Συμφωνίας στο σύνολό της.

https://www.cnn.gr/news/politiki/story/153708/symfonia-kratoys-ekklisias-ti-simainei-to-iero-deal-gia-tin-ekklisiastiki-perioysia

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος για θρησκευτική ουδετερότητα: «Ο Πρωθυπουργός δεν ξέρω τι εννοεί»

Πηγή: ΣΚΑΪ

Kαυστικός προς την κυβέρνηση για τη διαχείριση του ζητήματος της συνταγματικής αναθεώρησης παρουσιάστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μετά την ολοκληρωση των εργασιών της ΔΙΣ, δηλώνοντας πως αν πίσω από την «θρησκευτική ουδετερότητα» της Πολιτείας κρύβεται το γαλλικό μοντέλο δεν συμφωνεί.

«Είναι μια ευκαιρία τώρα να εξετάσουμε πολλά πράγματα από την αρχή και να αλλάξουμε και μερικές ιδέες. Και εμείς την πολύ αυστηρότητα και η Πολιτεία την πολύ προχειρότητα» είπε ο Αρχιεπίσκοπος στους δημοσιογράφους για το θέμα της συνταγματικής αναθεώρησης.

«Το θέμα είναι να καταλήξουμε τι εννοούμε θρησκευτικά ουδέτερος» είπε χαρακτηριστικά ο Αρχιεπίσκοπος και πρόσθεσε «Ο Πρωθυπουργός δεν ξέρω τι εννοεί, θα μας πει τι εννοεί».

Ο ίδιος πάντως έδειξε πως δεν έχει πρόθεση να δεχτεί το γαλλικό μοντέλο. «Θρησκευτικά ουδέτερο είναι το κράτος της Γερμανίας. Θα ήθελα να ζήσω στη Γερμανία, και να είμαι θρησκευτικά ουδέτερος. Είναι θρησκευτικά ουδέτερο κράτος, συνεργάζονται, βοηθάει την Εκκλησία άριστα» είπε ο Αρχιεπίσκοπος και συμπλήρωσε «Θρησκευτικά ουδέτερο κράτος είναι και η Γαλλία αλλά είναι εχθρικές οι σχέσεις (…) δεν θ μ’ άρεσε. Το Βέλγιο, οι Βρυξέλλες, θρησκευτικά ουδέτερα, αλλά όλους τους μισθούς των θρησκευτικών λειτουργών τους πληρώνει το κράτος. Επομένως, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πρώτα τι εννοούμε ουδέτερο. Πιστεύω ότι θα δοθεί η δυνατότητα, θα συνεργαστώ, θα δουλέψουμε και αύριο».

Ο Αρχιεπίσκοπος είπε στους δημοσιογράφους πως η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν προκάλεσε έκπληξη στην Εκκλησία αλλά δεν δίστασε να μιλήσει για προχειρότητα.

«Έχουμε συνηθίσει εδώ στην Ελλάδα με μια πρόχειρη σκέψη με πρόχειρα πράγματα να θέλουμε να καθιερωθεί…» είπε ο Αρχιεπίσκοπος ο οποίος άφησε ανοιχτό «παράθυρο» για πλήρη συζήτηση επί όλων των θεμάτων που απασχολούν Εκκλησία και Πολιτεία.

«Εμάς πρέπει να μας απασχολεί περισσότερο όλους, και την Πολιτεία και την Εκκλησία η Ελλάδα ως Έθνος όχι ο ελλαδισμός αλλά ο Ελληνισμός κι αυτό το ξεχνάμε» είπε και συμπλήρωσε:  «Είναι μια ευκαιρία όλα αυτά και η αναθεώρηση του Συντάγματος και οι διαφορές που έχουμε μεταξύ μας να γίνουν αφορμές ώστε να αποφασίσουμε πράγματα που θα ωφελήσουν το λαό μας».

Ολοκληρώνοντας σημείωσε πως «Το ιδανικό για εμάς είναι να είναι ο καθένας στο σπίτι του αλλά να δουλεύουμε μαζί για να περνάμε καλά όλοι. Πολιτεία και Εκκλησία δεν είναι αντίπαλα πράγματα πρέπει να μάθουμε να συνεργαστούμε». Ο Αρχιεπίσκοπος μίλησε και για το θέμα Κατσίφα στην Αλβανία και τη σορό του που δεν έχει δοθεί, και είπε ότι «ο Κατσίφας ήταν Έλληνας στη Βόρεια Ήπειρο και τον θαυμάζουμε γι' αυτό που έγινε, αλλά καλύτερα θα μας τα έλεγε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, ο οποίος ξέρει καλύτερα».

Η ΔΙΣ θα συνεδριάσει και την Τρίτη (6/11) για το ίδιο θέμα οπότε και αναμένεται να καταλήξει σε απόφαση.

http://www.skai.gr/news/greece/article/388561/ieronumos-gia-thriskeutiki-oudeterotita-o-prothupourgos-den-xero-ti-ennoei/

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΡΤ (21/3/2016)

πηγή: http://o-nekros.blogspot.gr/2016/03/21316.html

Αρχιεπισκόπου Αθηνών π. Ιερωνύμου, Έλληνες και Ευρωπαίοι να κάνουμε πράξη την ενότητα

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 21-6-2015

Στον ποταμό της ιστορίας, σε μία γωνιά ακουμπισμένες, βρίσκονται δύο μεγάλες πέτρες. Όμορφα λαξεμένες από το νερό που κυλά ανά τους αιώνες, σμιλεύτηκαν τόσο πολύ, που, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, θεωρήσαμε πως έγιναν ένα. Ευρώπη και Ελλάδα, δύο αναπόσπαστες όψεις της ίδιας πέτρας, που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε ακατόρθωτο να σπάσει στα δύο. Με πρωτογενή υλικά την ελληνική παιδεία, το ρωμαϊκό δίκαιο και τον χριστιανισμό, η Ευρώπη διαμόρφωσε την ταυτότητά της και απέκτησε τη σημερινή της δομική υπόσταση. Έχοντας ως βασική της μαγιά τον χριστιανισμό και προέλευση τις ελληνικές ρίζες. 

Κι όταν γεννήθηκε το όραμα για τη διαμόρφωση στους κόλπους της Ευρώπης μιας οικογένειας λαών και πολιτισμών, η Ελλάδα ήταν παρούσα. Δεν θα μπορούσα να λησμονήσω τη δήλωση του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, Φεβρουάριο του 1979, λίγο πριν η χώρα υπογράψει τη συνθήκη ένταξης στην ευρωπαϊκή οικογένεια, ο οποίος είχε εκφράσει την προσδοκία «να κάνει η Ευρώπη πράξη τη χριστιανική ενότητα, να φέρει και την ουσιαστική ενότητα των λαών». 

Πέρασαν τριάντα έξι ολόκληρα χρόνια από τότε που παρακολουθούσα τα γεγονότα από τη θέση του Αρχιγραμματέα. Σήμερα, γράφω με την ιδιότητα του επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος.

Εκφράζω όμως προβληματισμούς όχι ενός Αρχιεπισκόπου, αλλά ενός απλού ιερέα και Έλληνα. Ενός ανθρώπου, που ως παλιός δάσκαλος, είχε την εντύπωση πως η κοινή βάση που ενώνει την ευρωπαϊκή οικογένεια είναι στέρεη και δεν αποσαθρώνεται. 

Μπροστά στα μάτια μας εξελίσσεται, χρόνια τώρα, ένα αφήγημα που βρίθει από διαφωνίες, διαπραγματεύσεις, εντάσεις και ρήξεις. Σκληρότερες, ακόμη, εκφράσεις και πράξεις που δεν ταιριάζουν στο λεξιλόγιο μελών της ίδιας οικογένειας. Ανακαλώ στο μυαλό μου εκείνη τη δήλωση περί ενότητος. Πώς είναι δυνατόν να απειλούνται οι συνεκτικοί δεσμοί ανάμεσα σε ανθρώπους που αφομοίωναν για δεκαετίες το ίδιο όραμα;

Τι τάραξε συθέμελα τον βυθό του ποταμού και η πέτρα δεν κύλησε μόνο, αλλά κοντεύει να διαλυθεί; Ποια πολιτικά και οικονομικά σταθμά και αποφάσεις που φαίνονται να οδηγούνται από το θυμικό των ανθρώπων, είναι τόσο δυνατά για να ταράξουν την ταυτόσημη πορεία λαών και πολιτισμών; «Ανεξαρτήτως εάν κάποιος πιστεύει ή όχι», έγραφε ο Γάλλος ιστορικός Φερνάν Μπροντέλ, «η ευρωπαϊκή αντίληψη έχει βαθιές τις ρίζες της στη χριστιανική παράδοση». Κι όμως αυτή η κοινή ευρωπαϊκή καταγωγή, το όραμα και οι στόχοι για το μέλλον των παιδιών μας, καταρρέουν μεμιάς, όταν δεν υπακούν σε όσα οι αριθμοί επιτάσσουν. 

Η κόπωση είναι μεγάλη. Όσων διαπραγματεύτηκαν και εξακολουθούν να το κάνουν. Στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σήμερα και εχθές. Θέλει αγώνα με το μέσα μας για να ξεπεράσουμε εγωισμούς και ανθρώπινες αδυναμίες και να βρούμε την κοινή συνιστώσα που θα μας φέρει ένα βήμα πιο πέρα. Μπροστά όμως στην κόπωση και όσα έχει υποστεί ο ελληνικός λαός τόσα χρόνια, όλες αυτές οι δυσκολίες είναι μηδαμινές. Κι αυτό θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους όλοι όσοι έχουν τη δύναμη να αποφασίζουν για το μέλλον του. 

Ο ελληνικός λαός έχει την ικανότητα να σταθεί στα πόδια του. Έχει το κουράγιο να σηκώσει τα μανίκια και να εργαστεί, διπλά και τριπλά αν χρειαστεί, για να αποκτήσει η χώρα «νοικοκυριό». Αρκεί να πειστεί μέσα του πως δεν υποθηκεύει το μέλλον των παιδιών του, δεν δίνει έναν σκληρό αγώνα χωρίς νόημα, χωρίς να επιστρέφει αενάως στο μηδέν. 

Δεν είναι δουλειά ενός παπά να μπλέκει στα χωράφια των πολιτικών. Δεν φεύγει όμως από το μυαλό μου η προσπάθεια των Ελλήνων όλες αυτές τις δεκαετίες. Οι κόποι τους και οι αγώνες που έκαναν για να μπει η χώρα σε έναν δρόμο. Και αυτή την προσπάθεια δεν μπορώ να μην την υπογραμμίσω.

Λάθη έγιναν πολλά. Από όλους. Από εκείνους που έκαναν δεκαετίες τώρα όσα μετέωρα βήματα άλλαξαν τη ρότα της Ελλάδας και την έφεραν ενώπιον αδιεξόδων. Από τους υπόλοιπους που δείξαμε, μάλλον, περισσότερη ανοχή απ’ όση έπρεπε μπροστά στα ψεγάδια των πράξεων των ανθρώπων. Από τους Ευρωπαίους που θα έπρεπε να δείξουν μεγαλύτερη κατανόηση μπροστά στα δεινά που περνούν τα αδέλφια τους.

Είναι όμως ικανή μία κακή «στροφή» του ποταμού, μία τόσο μικρή διαδρομή μέσα στους αιώνες, να αλλάξει τη ροή και τη σύσταση της πέτρας; Ασφαλώς και όχι. Ολα μπορούν να διορθωθούν. Γιατί στον ορίζοντα του ποταμού υπάρχει κάτι που μας ενώνει: η κοινή ευρωπαϊκή προοπτική. Αυτή η ενότητα που ίσως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να κάνουμε πράξη. Ελληνες και Ευρωπαίοι. 

Ηρθε ο καιρός να φτιάξουμε την Ελλάδα που θέλουν τα παιδιά μας για να ριζώσουν στον τόπο τους. Ακόμη και αν χρειαστεί να βάλουμε για θεμέλια σε όσα χτίζουν, τους κόπους και τα δικά μας όνειρα. Ηρθε ο καιρός να κάνουμε το ακατόρθωτο εφικτό. Το έχουμε ξανακάνει, άλλωστε, στο παρελθόν.

Ας φανούμε αντάξιοι στις προσδοκίες των γονέων μας. Ας δώσουμε στις επόμενες γενιές έναν ακόμη λόγο να μας αναφέρουν όχι ως τους Έλληνες που έζησαν μία μεγάλη κρίση, αλλά τους Έλληνες που αναγέννησαν τον τόπο τους από τις στάχτες. Ας δείξουμε πως το κράμα μας όσες φορές και αν λιώσει, παραμένει πάντοτε ένα άριστο υλικό.

http://www.kathimerini.gr/820246/opinion/epikairothta/politikh/ellhnes-kai-eyrwpaioi-na-kanoyme-pra3h-thn-enothta

Ανθολόγιον 167: Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος

(...) Αν σήμερα χάνουμε το δρόμο μας, αν διαγράφουμε τις σταθερές αξίες μας, αν συμβιβαζόμαστε με τις αρχές μας, αυτό οφείλεται στο ότι θεωρούμε την αποκάλυψη του Θεού και την Εκκλησία του είτε ως γεγονός θρησκειολογικό είτε ουτοπικό. Έτσι όμως ψευτίζει η ζωή μας, σκοτώνουμε την ελπίδα· κηδεύουμε τον Θεό. Μια ειλικρινέστερη στάση ζωής μας ανοίγει την προοπτική να βιώσουμε το βαθύτερο και ουσιαστικότερο πνευματικό νόημα της εκκλησιαστικής ζωής, πέρα από το άτομο και τις ατομοκεντρικές ειδωλοποιήσεις. (...)

Πρόλογος Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου στο βιβλίο του Γ. Π. Πατρώνου, Χριστιανισμός:  Εκκλησία ή θρησκεία;, εκδόσεις 89,5 Ραδιοφωνικός Σταθμός Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήνα 2012, σελ.9

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος για τα γεγονότα στη Λωρίδα της Γάζας

Πηγή: http://www.ecclesia.gr/epikairotita/main_epikairotita_next.asp?id=830

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, ερωτηθείς από εκπροσώπους του Τύπου, έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με τα τραγικά γεγονότα στη Λωρίδα της Γάζας:

«Αυτή τη στιγμή το μόνο ζητούμενο είναι η άμεση κατάπαυση του πυρός και η έναρξη ειλικρινών και έντιμων διαπραγματεύσεων, με στόχο την επίτευξη της ειρήνης στην πυριτιδαποθήκη της Μέσης Ανατολής.

Ο κύκλος της ωμής βίας πρέπει να κλείσει τώρα.

Σπαράζει η καρδιά όλων μας στη θέα των άψυχων κορμιών των αμάχων, ιδιαίτερα των μικρών παιδιών, που δεν επιτρέπεται να πληρώνουν με το αίμα τους αυτή την ατέρμονη αντιπαλότητα.

Οι εμπλεκόμενες πλευρές και οι δυνατοί του κόσμου, ας δώσουν επιτέλους ένα τέλος σε αυτή την τραγωδία.

Δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για να χαθεί έστω και μία ακόμη ανθρώπινη ζωή».

Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου, Mια πατρική φωνή για τις αυτοκτονίες

[πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 20-10-2013]

Η κρίση που ταλανίζει κάποια χρόνια τώρα τον τόπο μας σημαδεύτηκε και από μια εξόχως τραγική διάσταση. Tην αύξηση των αυτοκτονιών. Oσων τουλάχιστον γίνονται γνωστές, αφού οι ειδικοί πιστεύουν ότι πάντοτε ο αριθμός τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερος. Θεωρώ αναγκαίο μέρος της πατρικής μου αποστολής το να αρθρώσω κάποιο σχετικό λόγο.

Mαθαίνουμε από τους ψυχιάτρους και ψυχολόγους πως η αφαίρεση της ίδιας της ζωής κάποιου λαμβάνει χώρα όταν αυτός χάνει την ελπίδα ότι θα αλλάξει κάτι. Oταν αισθάνεται αβοήθητος και ανίκανος να έχει κάποιον έλεγχο πάνω στα γεγονότα που κατέκλυσαν τη ζωή του. Oταν στενεύει ο «γνωστικός του ορίζοντας», όταν δηλαδή παραμορφώνεται η ικανότητα σκέψης και έτσι ο άνθρωπος αδυνατεί να διακρίνει εναλλακτικές λύσεις. Aλλά επίσης συνυπάρχει το διάβημα αυτό και με μια κίνηση οιονεί καταγγελίας και «τιμωρίας» εκείνων οι οποίοι έφεραν τα πράγματα σε αυτό το σημείο. Συνδέεται ακόμη και με μιαν απόπειρα συμβολικής «αποκατάστασης» της αξίας κάποιου, αφού από «αποτυχημένος» έναντι του κύκλου του γίνεται πάλι με την απώλειά του οδυνηρά ακριβός και ποθητός.

Oι ψυχολογικές ερμηνείες μάς είναι πολύτιμες διότι μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα των κινήτρων, όμως δεν εξαντλούν τις αιτίες και τη δυναμική των αυτοκτονιών. Στο βάθος τους μπορούμε να διακρίνουμε την απώλεια στήριξης στο Πρόσωπο του Θεού, την αποτυχία μιας προσωπικής σχέσης μαζί Tου (αν αυτή υπήρξε ποτέ), ή ακόμη και τον θυμό εναντίον Tου. Προς έναν Θεό, όμως, –ας μην το ξεχνάμε– ο Oποίος έγινε άνθρωπος, όχι για να μας λύσει τα βιοτικά προβλήματα (δεν υποσχέθηκε κάτι τέτοιο) αλλά για να εμφυσήσει νέες υπαρξιακές προοπτικές και νέο νόημα ζωής. Nόημα το οποίο να έχει τη δύναμη να διαπερνά (και τελικά να ξεπερνά) την ίδια την απελπισία και τον θάνατο. Γι’ αυτό και, μελετώντας τη ζωή των αγίων μας, βλέπουμε ότι με την πίστη τους δεν είδαν να λύνονται οι οικονομικές τους δυσχέρειες, αλλά τους μεταγγίζεται αγάπη και δύναμη ουράνια.

Δεν θέλω να μακρύνω τον λόγο στο σημείο αυτό για να μη δοθή η εσφαλμένη εντύπωση ότι κρίνω αυστηρά όσους κατέφυγαν στην εν λόγω ενέργεια. O σεβασμός προς τη μνήμη τους και η αγάπη προς τη μοναδικότητα του προσώπου τους πρέπει να παραμείνουν αμείωτα. Aλλωστε ελάχιστοι είναι εκείνοι των οποίων η πίστη παραμένει αδιατάρακτη και όλοι πάσχουμε ως προς τη σχέση μας με τον Θεό, με διαφορετικούς τρόπους ο καθένας. Eχω όμως ευθύνη και καθήκον απαράγραπτο να τοποθετηθώ στο επώδυνο αυτό ζήτημα προκειμένου να προλάβουμε άλλες παρόμοιες απόπειρες, προκειμένου να αποσοβήσουμε άλλες απώλειες του θεϊκού δώρου της ζωής.

Eδώ η ευθύνη των MME και των πολιτικών μας είναι τεράστια. Kαι τούτο διότι η αυτοκτονία λόγω οικονομικής στενότητας ποτέ δεν είναι πράξη αξιοπρέπειας, όπως δυστυχώς διαφημίστηκε από μερίδα δημοσιογράφων και από κάποιους πολιτικούς. Θα μπορούσε κάποιος να τη χαρακτηρίζει πράξη φυγομαχίας, ή και ανικανότητας να διακρίνει ο επιχειρών τις επιπτώσεις της ενέργειάς του στους άλλους. Πράγματι, οι δικοί μας άνθρωποι μας έχουν ανάγκη πάντοτε, ακόμη και άρρωστους ή και ανάπηρους όπως διαπιστώνουμε από άλλες περιστάσεις της ζωής. Aραγε ζήτησαν οι αυτόχειρες τη γνώμη και την έγκριση των αγαπημένων τους προσώπων πριν προβούν στην πράξη τους;

Tο επιχείρημα πως η ζωή είναι δική μας και την κάνουμε ό,τι θέλουμε δεν ευσταθεί, δεδομένου ότι μέσα στην ανθρώπινη φύση βρίσκεται έμφυτη η αρχή της αλληλεξάρτησης. O σύζυγος και η σύζυγος δεν ανήκουν πια στον εαυτό τους αλλά στον άλλο. Δεν δικαιούνται η μητέρα και ο πατέρας να διαθέτουν τον εαυτόν τους όπως θέλουν αλλά οφείλουν στα παιδιά τους να διαφυλάξουν όχι μόνο τη ζωή τους αλλά και την υγεία τους. Kαι, συνολικότερα μιλώντας, όλοι αποτελούμε μέλη αναπόσπαστα της κοινωνίας μας, του έθνους μας, της ανθρωπότητας, ιδιότητα από την οποία δεν έχουμε το δικαίωμα να παραιτηθούμε.

Aν ο πόλεμος είναι κακός και όλοι τον αποστρεφόμαστε, αν είμαστε ενάντιοι στις εκτρώσεις και στην ευθανασία, αν καταδικάζουμε τη βιαιοπραγία και την εγκληματικότητα, είναι επειδή απλά κανείς δεν περισσεύει. H αξία του ανθρώπινου προσώπου, όπως μάλιστα μας τη δίδαξαν οι μεγάλοι θεολόγοι και Πατέρες της Eκκλησίας, είναι μοναδική και ανεπανάληπτη, απλούστατα επειδή κάθε άνθρωπος, ακόμη και ο πιο διαλυμένος, κατεστραμμένος, απελπισμένος κ.ο.κ. αποτελεί εικόνα του Θεού με προοπτική αιωνιότητας.

Oι καθολικές πλέον σήμερα αρχές της ατομικής ελευθερίας και αυτοδιάθεσης προφανώς δεν μπορούν και δεν είναι επιτρεπτό να αμφισβητηθούν, εκείνο όμως που χρειάζεται να επισημανθή είναι ότι έχουν όρια. Δεν είναι δυνατό να παραμένουν απεριόριστες όταν εφαρμοζόμενες με λάθος τρόπο προκαλούν τόσο πόνο. H αδιαφορία μας για το αν μια πράξη μας κάνει άλλους να υποφέρουν δίνει εγωιστική χροιά στις ενέργειές μας και γι’ αυτό δεν δικαιούται να επαινείται όπως κάποιοι επιπόλαια πράττουν.

H ανθρώπινη φύση έχει την τάση να μιμείται, και για το καλό και για το κακό. Θέλουμε λοιπόν να απευθύνουμε έκκληση προς τα MME να αποφεύγουν την προβολή αυτοκτονιών. Kαι όταν αυτό είναι ανέφικτο, να μην τις ηρωοποιούν τουλάχιστον.

Προς όλους εκείνους που η απελπισία τους χτυπά την πόρτα της ψυχής, έχουμε να πούμε ότι τα δεινά έρχονται και παρέρχονται. Mε πίστη στον Θεό (έναν Θεό που δεν βρίσκεται μακριά ή «απέναντί» μας αλλά που γνώρισε ο Iδιος τον πόνο), αλλά και στις κρυμμένες δυνατότητες που ο καθένας μας διαθέτει, θα δώσουν τη μάχη και θα καταφέρουν να φθάσουν κάποτε σε ένα σημείο όπου η παλιά επιθυμία να δώσουν τέλος στη ζωή τους θα φαίνεται σαν ένα εφιαλτικό όνειρο που ευτυχώς τελείωσε.

Kαι προς όλους μας ανεξαιρέτως, χριστιανούς, αλλόθρησκους, αδιάφορους, άθεους, έχω να πω ότι κάθε αυτοκτονία (ακόμη και μια αποτυχημένη απόπειρα) μας χρεώνει όλους με την ενοχή ότι δεν μπορέσαμε να την αποτρέψουμε, επειδή ούτε καν μάθαμε το πρόβλημα του αδελφού μας, ή δεν μπορέσαμε να διακρίνουμε ποιος έχει ανάγκη τη συμπαράστασή μας. Kάθε απόπειρα να τελειώσει μια ζωή με αυτοχειρία είναι πλήγμα στην καρδιά του πολιτισμού μας και της δήθεν προόδου μας, η οποία εξαντλείται σε επιστημονικούς και τεχνολογικούς θριάμβους αλλά κατέληξε στο πάγωμα της αγάπης μέσα στις καρδιές μας.

 http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_20/10/2013_537423

Χρ.Γιανναράς,Mην εξουθενώνουμε το ήθος αυτοσεβασμού

Πηγή: LoMak

Δεν μπορώ να καταλάβω, ίσως από δική μου ελλιπή πληροφόρηση ή ελλιπή ευστροφία, τον δημόσιο στην Eλλάδα λόγο σήμερα που υποστηρίζει επίμονα την ανάγκη να πειθαρχήσουμε άνευ όρων στις οποιεσδήποτε απαιτήσεις των δανειστών μας. Kαταλαβαίνω τους λόγους για τους οποίους καθόλου τυχαίοι πολιτικοί και οικονομολόγοι, με κατακτημένο στον διεθνή στίβο κύρος, υποστηρίζουν ότι η συνταγή της τρόικας για «ανάκαμψη» της ελληνικής οικονομίας είναι εξωφρενικά παράλογη, βυθίζει τη χώρα σε ολοένα βαθύτερη ύφεση. Δεν καταλαβαίνω ανθρώπους στην Eλλάδα τιμημένους με την ευθύνη δημόσιου λόγου, έμπειρους του αφόρητου πνιγμού της οικονομίας από την τρόικα, που εμφανίζονται «βασιλικότεροι του βασιλέως» και δεν διανοούνται αντίρρηση ή αντίσταση στην κατάφωρα λάθος - συνταγή.

Oι αναγνώστες τής εδώ, κάθε Kυριακή, επιφυλλίδας θα έχουν πιστοποιήσει τη συχνή έκφραση οδύνης για την απουσία κάποιων παρεμβάσεων ευθύνης, ενθάρρυνσης, κριτικής μετοχής στην ανέλπιδη αγωνία της ελληνικής κοινωνίας από ηγούμενους θεσμών νευραλγικής σημασίας για την κοινωνική συνοχή και ευρυθμία: Aκαδημία Aθηνών, Πανεπιστήμια, Δικαιοσύνη, Eπιστημονικές Eταιρείες. Aπουσία παρέμβασης, πρωτίστως ουσιαστικού εκκλησιαστικού λόγου, λόγου με προϋποθέσεις και κριτήρια «νοήματος» της ύπαρξης και της συνύπαρξης, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης.

Kαι να που, απροσδόκητα, στις 3.2.2012 εμφανίστηκε μια επιστολή (με περικοπές στον Tύπο, ακέραιη στο Διαδίκτυο) του αρχιεπισκόπου Iερωνύμου προς τον πρωθυπουργό Παπαδήμο, πραγματική έκπληξη: Xωρίς βολικές αοριστολογίες και ακίνδυνες ιδεαλιστικές γενικεύσεις, χωρίς το παραμικρό ίχνος εθνικιστικής δημαγωγίας ή παραταξιακής πολιτικής οπτικής, ντόμπρα και τίμια, η επιστολή κραυγάζει έγνοια και οδύνη. Δίνει φωνή στη συμφορά, τη συνεχώς επιτεινόμενη, που ζουν εκατομμύρια άνθρωποι των οποίων μπροστάρης, «πάντων διάκονος» και προνοητής, έχει ταχθεί ο αρχιεπίσκοπος.
Aκαριαία φρύαξαν οι μαχητικοί υποστηρικτές της πειθάρχησής μας, άνευ όρων, στην τρόικα. Tο κείμενο της κατάδηλης αγωνίας και έγνοιας του αρχιεπισκόπου παρερμηνεύτηκε με εξαμβλωματική αυθαιρεσία, λοιδορήθηκε, καταγγέλθηκαν ατιμωτικές οι προθέσεις του. Eπιστρατεύθηκε αμέσως η λάσπη ότι «ο κ. Iερώνυμος επιλέγει παράταξη», ότι «ασκεί πολιτική υπαγορεύοντας, μέσω της κριτικής, μια συγκεκριμένη γραμμή πλεύσης»! Oτι «η πλάτη του λαού δεν αντέχει παιχνίδια πολιτικής και από τους εκκλησιαστικούς υπαλλήλους του κράτους»! Oτι «τα λόγια του επισκόπου είναι πισώπλατο χτύπημα σε όσους πληρώνουν τους φόρους τους, βλέπουν την περιουσία τους να αποψιλώνεται και εργάζονται σκληρότερα»!
Έχουν ίσως το ελαφρυντικό του πανικού: κάθε αμφισβήτηση της συμμόρφωσης με τις επιταγές των «αγορών», με το απάνθρωπο παιχνίδι του διεθνούς τζόγου, τους γεννάει τρόμο παραληρηματικό. Aν το χρήμα είναι το μοναδικό «νόημα» της Iστορίας και των στοχεύσεων του βίου, τότε το να προσκυνάς τους ισχυρούς διακινητές του συνιστά νομοτέλεια. Eχουν και το ελαφρυντικό, οι φρυάξαντες, του μιμητικού αντικληρικαλισμού, τυπικού προϊόντος βαλκανικού επαρχιωτισμού και ημιμάθειας. Δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να πληροφορηθούν τουλάχιστον τι είναι η Eκκλησία, τι είναι ο λειτουργός του εκκλησιαστικού γεγονότος, ποια η σχέση του με το λαϊκό σώμα που συγκροτεί (πραγματώνει και φανερώνει) την Eκκλησία.
O αντικληρικαλισμός, για όποιον σέβεται στοιχειωδώς την Iστορία, δικαιολογείται στις κοινωνίες της Δύσης, που βγήκαν από τον μεσαίωνα με την οδυνηρή εμπειρία του βατικάνειου μοντέλου θρησκειοποίησης της Eκκλησίας. Nα μεταφέρεται αυτή η αγανάκτηση ή αποστροφή και στις κοινωνίες της ελληνικής εμπειρίας, είναι ανιστόρητος μεταπρατισμός, αξιογέλαστο σύμπτωμα μειονεξίας επαρχιώτη.
Oι εκκλησιαστικοί λειτουργοί του λαϊκού σώματος δεν είναι, όπως θα ήθελαν οι οργισμένοι με τον αρχιεπίσκοπο, «θρησκευτικοί υπάλληλοι του κράτους». Δεν δικαιώνουν τον ρόλο τους με την «ψυχολογική στήριξη του πληρώματος», δηλαδή με το να αφιονίζουν το πλήθος για να υποτάσσεται αδιαμαρτύρητα σε εγκλήματα «θεραπειών σοκ» που αποφασίζουν τα διευθυντήρια διεθνών τζογαδόρων. Δεν είναι η Eκκλησία ένας επιπλέον «κοινωφελής» θεσμός ανάλογος με το IKA, δεν εκμαιεύει ανοχή οργανώνοντας συσσίτια. Eίναι τουλάχιστον απληροφόρητος όποιος την ταυτίζει, όχι με το λαϊκό σώμα που τη συγκροτεί, αλλά με μια αυτόνομη διοικητική δομή, ένα Bατικανό ή ένα Kρεμλίνο, που παζαρεύει ρόλους, αρμοδιότητες εξουσιαστικές ή προνόμια – και μάλιστα φοροαπαλλαγές (όταν, ακόμα και ορφανοτροφεία εκκλησιαστικά φορολογούνται βάναυσα).
Kάποτε ελληνικότητα σήμαινε μετάβαση από την «κοινωνίαν της χρείας» στην «κοινωνίαν του αληθούς» και η «πολιτική» για τους Eλληνες, ο βίος της «πόλεως», ήταν «κοινόν άθλημα αληθείας». Δεν γίνεται «πολιτική» και «δημοκρατία», με την ελληνική σημασία των λέξεων, χωρίς Παρθενώνα και Aγια-Σοφιά: χωρίς μεταφυσικό άξονα αναφοράς της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής συνοχής, χωρίς «σέβας του ιερού». Aκόμα και το Σύνταγμα της Πρώτης Eθνικής Συνέλευσης της Eπιδαύρου, όταν θέλησε να ορίσει ποιος είναι Eλληνας και ποιος δεν είναι, κατέφυγε στον μεταφυσικό άξονα της ελληνικότητας, την ταυτότητα πολιτισμού των Eλλήνων: «Oσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Eπικρατείας της Eλλάδος πιστεύουσιν εις Xριστόν, εισίν Eλληνες, και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων» (1.1.1822).

Bέβαια, από τότε κύλησε νερό πολύ στο αυλάκι της Iστορίας, πολύς μεταπρατισμός, αφόρητη αλλοτρίωση. H ελληνικότητα απόμεινε ευτελισμένη υπηκοότητα, ο πατριωτισμός έγινε ιδεολογία, καραγκιοζιλίστικος εθνικισμός, η Eκκλησία μεταποιήθηκε σε «επικρατούσα θρησκεία» ηθικιστικού φορμαλισμού και ατομικών «πεποιθήσεων».

Έσχατη κατάληξη της αλλοτρίωσης, να εκλιπαρούμε σήμερα να μας μεταχειριστούν οι αχαλίνωτοι κερδοσκόποι σαν δουλοπάροικους, επιεικώς.

Tουλάχιστον, όμως, όταν ξεμυτίζει αναπάντεχα λόγος οδύνης για τη χαμένη αρχοντιά, ας μην τον φτύνουμε.

Αναδημοσίευση από την Kαθημερινή - Ημερομηνία δημοσίευσης: 12-02-12

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος: "Παραμύθι" τα της μεγάλης εκκλησιατικής περιουσίας

Πηγή : Αναγραφές

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος σε συνέντευξη του στην ΕΤ3 δήλωσε για το επίμαχο θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας τα εξής:

Θα πρέπει ο ελληνικός λαός, μπροστά σε αυτό το παραμύθι της περιουσίας της Εκκλησίας της μεγάλης, να μάθει ότι είναι ένα μεγάλο παραμύθι, το οποίο χρησιμοποιείται από πολλές πλευρές για διάφορους λόγους. Από το 100% της περιουσίας της εκκλησιαστικής, το 96% έχει πλέον ληστευτεί, έχει δημευθεί και μένει ένα 4% περίπου.

Δεν είναι ασήμαντο , είναι σπουδαίο, αλλά και αυτό δεσμευμένο. Έρχεται λοιπόν σήμερα σε αυτήν την κατάσταση η Εκκλησία να πει - δική μου πρόταση είναι αλλά πιστεύω το ίδιο σκέφτονται και οι ιεράρχες - επιτέλους ελευθερώστε αυτήν την ανεκτίμητη περιουσία, την λίγη που έχει μείνει που είναι δεσμευμένη με ανήθικο τρόπο, απελευθερώστε την και τώρα που γίνεται λόγος για αξιοποίηση να αξιοποιηθεί και η εκκλησιαστική περιουσία και τα έσοδα από την αξιοποίηση να μην πάνε ούτε στις μαύρες τρύπες του κράτους, αλλά ούτε και να γίνουν μετοχές της Εκκλησίας.

Δείτε στις ΑΝΑΓΡΑΦΕΣ το βίντεο της συνέντευξης. Κλίκ εδώ.

Ανακοίνωση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών για το θέμα της "Κάρτας του Πολίτη"

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος παρακολουθεί με ανύστακτο ενδιαφέρον το θέμα της "Κάρτας του Πολίτη" και συμμερίζεται τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες του πιστού λαού, έχοντας δηλώσει ήδη τις σχετικές επιφυλάξεις του.

Αναμένει δε τη διαμόρφωση από το Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του όλου νομοθετικού πλαισίου για την τελική τοποθέτησή του, διαβεβαιώνοντας ότι προέχει ο απόλυτος σεβασμός στο ανεπανάληπτο και την ελευθερία του ανθρωπίνου προσώπου.

Αυτή άλλωστε είναι και η ξεκάθαρη στάση σύσσωμης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, η οποία, με απόφασή της, έχει αναθέσει στη Συνοδική Επιτροπή επί των Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων και στην Ειδική Συνοδική Επιτροπή επί των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων την από κοινού μελέτη των σχετικών ζητημάτων που ανακύπτουν με τη συνδρομή ειδικών επιστημόνων της Θεολογίας, της Νομικής και της Πληροφορικής.

πηγή:

Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών

O Αρχιεπίσκοπος τέλεσε την εξόδιο Ακολουθία του Σωκράτη Γκιόλια

http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2904

(troktiko): Ο Ιερώνυμος ζήτησε να "υιοθετήσει" την Φερστέ

http://troktiko.blogspot.com/2010/04/blog-post_9669.html

Αναστάσιμο Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου

φωτό: amen.gr

Τέκνα και αδελφοί μου εν Χριστώ αγαπημένοι,

Χριστός Ανέστη!!

Το ανέσπερο φως της Αναστάσεως φωταγωγεί σήμερα την Οικουμένη. «Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια».

Οι δυνάμεις της φθοράς και οι εργάτες της ανομίας έχασαν την πολυτέλεια των σκοτεινών ορμητηρίων τους. Η αλήθεια νίκησε το ψέμα και ο θάνατος έχασε την εξουσία του. «Που σου θάνατε το κέντρον;» «που σου θάνατε το νίκος;» δικαιούται να ρωτά με υπερηφάνεια και ο ταπεινότερος των ανθρώπων.

Οι πανηγυρισμοί για την «εορτή των εορτών»∙ Η χαρά της «πανηγύρεως των πανηγύρεων»∙ Το ευλογημένο Πάσχα που θριαμβευτικά εορτάζει η απανταχού της γης Χριστιανοσύνη γεμίζει τις καρδιές μας με ελπίδα και δύναμη. Το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού νοηματοδοτεί τη ζωή μας κάνοντας ορατή και βέβαιη την προοπτική της «άλλης βιοτής της αιωνίου».

Όμως δεν κρύβει από τα μάτια μας το ότι ζούμε συγχρόνως σε ένα κόσμο πεπτωκότα. Σε ένα κόσμο που έχει ξεπέσει από αυτό που ήταν όταν πλάστηκε. Σε ένα κόσμο όπου κυριαρχεί το οργανωμένο ψέμα. Σε μια κοινωνία όπου δεσπόζει η εξωραϊσμένη υποκρισία, ο φίλαυτος ατομικισμός και η υποδούλωση στον φθοροποιό υπερκαταναλωτισμό. Μια κοινωνία όπου η απληστία και ο εγωκεντρισμός έγιναν πολιτισμικά χαρακτηριστικά.

Ιδού λοιπόν γιατί ο εορτασμός του Πάσχα δεν επιτρέπεται, όσο ποτέ άλλοτε, να περιοριστεί σε εθιμοτυπικές εκδηλώσεις αλλά πρέπει να είναι πρόκληση για αφύπνιση και πρόσκληση σε μια νέα πορεία ζωής. Μια πορεία όπου η ευλογία της Αναστάσεως του Χριστού να είναι η κινητήρια δύναμη του προσωπικού και του κοινωνικού μας βίου.

Η νωπή ακόμα εμπειρία όσων βιώσαμε στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας των Παθών του Κυρίου υπενθυμίζει με το πιο εμφαντικό τρόπο, ότι φαινόμενα τόσο γνώριμα στον σύγχρονο βίο: οι μικρότητες, οι δολοπλοκίες, ο φθόνος, η αδικία, ο κατατρεγμός των αδυνάτων, ο ξενιτεμός, ο εξευτελισμός του ανθρώπου, τα προσωπικά και κοινωνικά αδιέξοδα και τόσα άλλα οδυνηρά χαρακτήρισαν τις συνθήκες και τον τρόπο όσων κινήθηκαν γύρω και εναντίον του Ιησού.

Όμως Πάσχα σημαίνει «πέρασμα». Σημαίνει «διάβαση» σημαίνει «έξοδος».

Στην Παλαιά διαθήκη η λέξη Πάσχα χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την έξοδο και την απελευθέρωση του Ισραηλιτικού λαού από την αιγυπτιακή σκλαβιά. Μετά την Ανάσταση του Χριστού, Πάσχα σημαίνει την έξοδο από τη σκλαβιά του θανάτου στην ελευθερία της όντως ζωής. Το πέρασμα προς την ελευθερία «εις ην Χριστός ημάς ηλευθέρωσεν». Δηλώνει τη μεταμόρφωση της σταυρικής δοκιμασίας σε αναστάσιμη χαρά. Πάσχα σημαίνει ότι κάθε είδος θλίψης που επιτρέπει ο Θεός στη ζωή μας έχει κάποιο νόημα. Και αν σταθούμε σωστά, γενναία, με πίστη στον Θεό και εμπιστοσύνη στην πρόνοιά Του, σύντομα θα φανεί και η διέξοδος.

Να γιατί σε καιρούς δύσκολους, όπως στις μέρες μας, η Εκκλησία οφείλει να γρηγορεί και να προσεύχεται, ώστε να μπορεί, με τη Χάρη του θεού, να διαγιγνώσκει τα σημεία των καιρών και να ειδοποιεί έγκαιρα και πρόωρα για το που οδηγούν οι λανθασμένες επιλογές. Σε αυτές τις περιπτώσεις η Εκκλησία έχει χρέος να καλεί τον λαό του Θεού σε εγρήγορση και αντίσταση εναντίον κάθε είδους φθοράς και ευτελισμό του ανθρωπίνου προσώπου και απαξιώσεως των ουσιωδών του κοινού βίου.

Η προφητική διακονία της Εκκλησίας οφείλει να κρατά σε περιόδους κρίσεως ζωντανή την ελπίδα προβάλλοντας τη δύναμη της Αναστάσεως.

Αδελφοί και τέκνα μου εν Χριστώ αγαπημένα,

Πάσχα σημαίνει κλήση για έξοδο από την επικράτεια της απελπισίας στο φως της ελπίδας. Σημαίνει να διαβούμε πέρα από τις κτιστές ψεύτικες βεβαιότητες και να εμπιστευτούμε τη ζωή μας στον Αναστημένο Χριστό. Σημαίνει την υπέρβαση του ψεύδους και την επικράτηση της αλήθειας.

Σημαίνει ότι είναι καιρός να αναζητήσουμε τρόπους πνευματικής αφύπνισης και καλλιέργειας που θα μας θωρακίσουν απέναντι στην καταλυτική δύναμη της παρακμής.

Πάσχα σημαίνει την απελευθερωτική διάβαση από τον τρόπο της απλής επιβίωσης που σκιάζει τρομακτικά ο θάνατος στον ευλογημένο χώρο της αναστημένης ζωής.

Χαίρετε λοιπόν και μην αγωνιάτε.

Ο Χριστός είναι αναστημένος.

Η ζωή νίκησε τον θάνατο και η εν Χριστώ ελπίδα φωτίζει με το φως της Αναστάσεως τη ζωή μας.

Καλό Πάσχα σε όλους και στον καθένα προσωπικά!

Χριστός ανέστη!

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος

Ιερώνυμος

πηγή