Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θρησκευτικός φανατισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θρησκευτικός φανατισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 23 Ιουνίου 2025

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2022

Πολιτισμικές ακρότητες

Μάχσα Αμίνι (φωτό από εδώ)

Δεν πρέπει να περάσει ασχολίαστη η εξέγερση που εξελίσσεται αυτές τις μέρες στο Ιράν, με αφορμή τον θάνατο μιας 22χρονης κοπέλας, της Μαχσά Αμίνι, που συνελήφθη και ξυλοκοπήθηκε από την ‘Αστυνομία Ηθών’ γιατί, λέει, ξέφευγαν μερικές τούφες από μαλλιά από το χιτζάμπ, την μαντίλα που φορούσε στο κεφάλι της. Οι διαμαρτυρίες στη χώρα γενικεύθηκαν, η αντίδραση του ισλαμικού κράτους είναι βίαιη, και ήδη έχουν καταγραφεί πάνω από 30 θάνατοι διαδηλωτών, από ένα καθεστώς που δεν υπολογίζει ιδιαίτερα την ανθρώπινη ζωή, όπως έχει δείξει σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν. Αν η ‘πολιτισμένη’ Δύση έχει πιάσει το άκρο της χωρίς όρια έκθεσης και εμπορευματοποίησης του γυναικείου σώματος εν ονόματι κάποιας κακέκτυπης ‘ελευθερίας’ και ισότητας, η φανατική ισλαμική Ανατολή είναι αντιδιαμετρικά ακραία, με την καταστολή και την πλήρη περιφρόνηση και καταπίεση του μισού πληθυσμού της και με τα τραγικά αποτελέσματα που κάθε τόσο βλέπουμε σε διάφορες χώρες. Η μέση οδός της αλληλοαναγνώρισης, του αμοιβαίου σεβασμού των δυο φύλων και της στοιχειώδους αξιοπρέπειας φαίνεται να είναι άγνωστο είδος σ’ έναν κόσμο που έχει χάσει – αν την είχε ποτέ – την αίσθηση του μέτρου και σ’ αυτό, όπως και σε τόσα άλλα θέματα.

Ευχής έργο θα είναι κάποια στιγμή να ξεφύγουμε από τα άκρα, και να μπορέσει να ζήσει όλος ο κόσμος, σε Ανατολή και Δύση, σε μια πιο ομαλή, πιο ισορροπημένη, πιο λογική πραγματικότητα. Στο μεταξύ ας βλέπουν το Ιράν και το Αφγανιστάν όσοι ανέχονται και υποστηρίζουν την ανεξέλεγκτη ισλαμοποίηση της Ευρώπης.



Τετάρτη 19 Ιουλίου 2017

Σαουδική Αραβία: Συνελήφθη η γυναίκα που κυκλοφορούσε με μίνι φούστα

πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


Μετά τον σάλο που προκλήθηκε στο Διαδίκτυο οι αρχές κατάφεραν και προχώρησαν στον εντοπισμό και τη σύλληψή της. Ο λόγος για μια γυναίκα από τη Σαουδική Αραβία που τόλμησε να αψηφήσει το «dress code» και να κυκλοφορήσει με μίνι φούστα.

Η γυναίκα, το όνομα της οποίας δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, κρατείται από την αστυνομία στην πρωτεύουσα Ριάντ, καθώς φορούσε ακατάλληλα ρούχα που έρχονταν σε αντίθεση με τους συντηρητικούς κανόνες ντυσίματος του Ισλάμ, όπως μετέδωσαν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.


Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2015

“ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ” ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΜΠΡΟΥΝΕΙ

Για δεύτερο έτος στο Σουλτανάτο του Μπρουνέι στη νήσο Βόρνεο της Μαλαισίας τα Χριστούγεννα είναι απαγορευμένα. Με απόφαση του Σουλτάνου και του Συμβουλίου των Ιμάμηδων, όσοι δεν είναι χριστιανοί δεν επιτρέπεται να μετάσχουν στους εορτασμούς, να στολίσουν δέντρα ή να χρησιμοποιήσουν αγιοβασιλιάτικα ρούχα ή καπέλλα. Στους χριστιανούς επιτρέπεται ο εορτασμός εντός των κοινοτήτων τους και κατόπιν ενημερώσεως των αρχών. Η εορταστική ατμόσφαιρα ενόχλησε τους ιμάμηδες στο ισλαμικό αυτό κράτος, διότι εξεφράσθη φόβος για “τραυματισμό της πίστεως των μουσουλμάνων από τον μιμητισμό”.


Από τη στήλη “ΠΕΝΝΙΕΣ, ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ, ΠΕΡΙΕΡΓΑ” της εφημερίδας “ΕΣΤΙΑ”, αρ. φυλ. 40337/23-12-2015, σελ.1 (διατηρείται η ορθογραφία που ακολουθεί η εφημερίδα)


Κυριακή 30 Αυγούστου 2015

Ν. Λυγερός, Η βάρβαρη καταστροφή της Εκκλησίας

φωτό: himara.gr

Στην Αλβανία, η βάρβαρη καταστροφή της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου δεν έγινε τυχαία και θυμίζει άλλες εποχές όπου αυτές οι πρακτικές ήταν συνηθισμένες. Δεν είναι ένα γεγονός που οφείλεται σε λανθασμένες, αλλά εσκεμμένες κινήσεις. Και το κόλπο του άλλου αγίου είναι καθαρά γελοίο. Η αλαζονεία κρύβει επίσης και μια παράδοση, αφού παλαιότερα με τις συστηματικές καταστροφές των εκκλησιών γινόταν ταυτόχρονα και ένα λαθρεμπόριο στο εξωτερικό με τις εικόνες. Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ακόμα και η οικογένεια του πρωθυπουργού της Αλβανίας έχει κατηγορηθεί μέσω του προσώπου του πατέρα του για τέτοιες καταδικαστέες πράξεις εναντίον του Χριστιανισμού. Έχουμε δει και σε άλλες περιοχές του κόσμου βαρβαρότητες τέτοιου τύπου και δεν πρόκειται να κλείσουμε το στόμα μας διότι ξέρουμε ότι αλλιώς θα συνεχιστεί η ίδια μεθοδολογία. Αντιθέτως λοιπόν και για την Αλβανία που είναι χώρα δημοκρατική και μάλιστα υποψήφια για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι άκρως απαράδεκτη αυτή η πράξη βαρβαρότητας. Δεν πρόκειται να σωπάσουμε για αυτό το θέμα όσο δεν έχει αποκατασταθεί η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου και δεν είναι λόγια χωρίς σκέψη που θα μας εμποδίσουν γι’ αυτόν τον αγώνα αφού ξέρουμε ποιο είναι το πρέπον. Αυτή η εκκλησία δεν είναι μία, αλλά ένα παράδειγμα αντίστασης που πρέπει να δείξει σε όλους τι πρέπει να γίνει για να μην υπάρξει επανάληψη αλλά για να γίνει και η απαραίτητη διόρθωση έτσι ώστε αυτό το γεγονός να μετατραπεί σε μια τοπική καταστροφή που δεν θα έχει άλλες επεκτάσεις αλλού κι άλλες επιπτώσεις σε άλλους τομείς των σχέσεών μας.



Τετάρτη 26 Αυγούστου 2015

Έντονη αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών για την κατεδάφιση ορθόδοξου ναού στην Αλβανία

φωτό: himara.gr



Την έντονη αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών προκάλεσε η κατεδάφιση του ιερού ναού Αγίου Αθανασίου στους Δρυμάδες Χειμάρρας, στην Αλβανία.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κούτρας, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις δημοσιογράφων, δήλωσε σε επικριτικό τόνο ότι «ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος» και πρόσθεσε ότι η καταστροφή ιερών τόπων και αντικειμένων λατρείας ελάμβανε χώρα, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής και της Β. Αφρικής από τους τζιχαντιστές, σήμερα, είδαμε αυτό να γίνεται πράξη και στην Αλβανία.


Περισσότερα εδώ:


Σάββατο 9 Αυγούστου 2014

Μνήμη των αγίων Μαρτύρων του Αυγούστου 2013 στη Συρία




Επιμέλεια: Θ. Ι. Ρηγινιώτης + Α.

Οι χριστιανοί της Συρίας είναι κυρίως οι λεγόμενοι «Ελληνορθόδοξοι» και «Συρορθόδοξοι», ενώ υπάρχουν επίσης και Ρωμαιοκαθολικοί και Προτεστάντες.

Στη Συρία, οι κανονικοί ορθόδοξοι χριστιανοί ονομάζονται «Ελληνορθόδοξοι», άσχετα αν είναι συριακής καταγωγής. Το πατριαρχείο Αντιοχείας, στο οποίο υπάγονται, λέγεται «Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο». Κανονικά λέγεται «Ρουμ Ορτοντόξ», δηλ. «Ρωμαιορθόδοξο», όπου «Ρωμαίοι» = Βυζαντινοί (Ρωμιοί). Οι Σύριοι ορθόδοξοι είναι «Ρουμ», δηλ. «Ρωμαίοι», Βυζαντινοί, όπως και εμείς και όλοι οι πρώην Βυζαντινοί λαοί.

Οι «Συρορθόδοξοι» δεν είναι κανονικά ορθόδοξοι χριστιανοί, αλλά μονοφυσίτες ή (όπως αλλιώς λέγονται) Συροϊακωβίτες ή Αντιχαλκηδόνιοι.

Ο μονοφυσιτισμός είναι μια αίρεση που εμφανίστηκε τον 5ο αιώνα μ.Χ. και διδάσκει ότι ο Χριστός δεν είναι άνθρωπος, αλλά μόνο Θεός. Η Εκκλησία απέρριψε αυτή τη διδασκαλία με την 4η, την 5η και την 6η Οικουμενική Σύνοδο.

Οι σημερινοί μονοφυσίτες (Αρμένιοι, Κόπτες, Συροϊακωβίτες, χριστιανοί της Αιθιοπίας, της Ερυθραίας, της Ινδίας κ.ά.) είναι πιο ήπιοι στη διδασκαλία τους από τους αρχαίους προγόνους τους και γίνεται εδώ και χρόνια διάλογος ανάμεσα σ’ αυτούς και την Ορθόδοξη Εκκλησία. Όμως έχουν καταφέρει να χαρακτηρίζονται διεθνώς «Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες» («Oriental Orthodox Church») κι αυτό προκαλεί μπερδέματα με τη δική μας, κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία, που θεωρείται κι αυτή «Ανατολική» (αλλά «Easter», όχι «Oriental»).

Από τους δύο επισκόπους που απήχθησαν από τους σκληρούς μουσουλμάνους (ισλαμιστές) της Συρίας τον Απρίλη του 2013 (και αγνοείται η τύχη τους), ο ένας (ο μητροπολίτης Χαλεπίου Παύλος) είναι «Ελληνορθόδοξος» (δηλ. ορθόδοξος – Σύριος στην καταγωγή) και ο άλλος (ο μητροπολίτης Ιωάννης-Αβραάμ) είναι «Συρορθόδοξος», δηλ. μονοφυσίτης.

Από το 2011, όπου μαίνεται ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία, οι φανατικοί ισλαμιστές αντάρτες κατασφάζουν τους χριστιανούς. Οι χριστιανοί, όπως είναι φυσικό, υποστηρίζουν το καθεστώς του Σύριου προέδρου Άσσαντ, που προσπαθούν να ανατρέψουν οι αντάρτες, αφού αυτό το καθεστώς είναι ήπιο και ανεκτικό προς τους χριστιανούς. Για το λόγο αυτό, θεωρούνται «φιλοκυβερνητικοί» και πέφτουν θύματα της ανεξέλεγκτης μανίας των ανταρτών, στις ομάδες των οποίων, όπως λέγεται, έχουν συγκεντρωθεί φανατικοί μουσουλμάνοι πολεμιστές (τζιχαντιστές = οπαδοί της θεωρίας της «τζιχάντ», δηλ. του «ιερού πολέμου») από διάφορες μουσουλμανικές χώρες, όπως το Λίβανο, την Τσετσενία, τη Σομαλία κ.ά.

Φυσικά, θύματα του πολέμου είναι και μουσουλμάνοι. Όμως οι χριστιανοί σκοτώνονται επειδή είναι χριστιανοί, χωρίς να υπάρχει άλλος λόγος. Σε πολλές περιπτώσεις πέφτουν θύματα μαζικών δολοφονιών, με βόμβες ή πυροβόλα όπλα, αλλά επίσης σε πάρα πολλές περιπτώσεις συλλαμβάνονται και βασανίζονται μέχρι θανάτου για να γίνουν μουσουλμάνοι. Έχουμε δηλαδή μάρτυρες αντίστοιχους με τους αρχαίους μάρτυρες, των ρωμαϊκών χρόνων, με τους νεομάρτυρες της Τουρκοκρατίας και με τους αμέτρητους μάρτυρες του 20ού αιώνα στα αθεϊστικά καθεστώτα της Ρωσίας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας κ.α.


Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2013

Νικόλας Σεβαστάκης, Tυνησία: Απέναντι στον ισλαμο-φασισμό


Μετά από κάμποσο καιρό, πάλι ένα κείμενο «εκτός ατζέντας» στα «Ενθέματα». Λίγες γραμμές για κάποιες εμπειρίες του διπλανού μας κόσμου, για τις πληγές της περιμέτρου μας, που νομίζω ότι πρέπει να μας καίνε. Γιατί αυτές οι εμπειρίες αγγίζουν τη Μεσόγειο που τη σημασία της μας τη δίδαξε ο Καμύ, ο κατεξοχήν στοχαστής των εντάσεων μεταξύ της πολιτικής και της ηθικής. Εννοείται ότι μιλώ και πάλι σε ένα διαφορετικό μήκος κύματος από κάποιες γεωπολιτικές αναλύσεις ή τις θεωρητικές περιηγήσεις στην «εξέγερση του πλήθους», κουβέντες στις οποίες έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια.
Στην Τυνησία λοιπόν, στις 6 Φεβρουαρίου, δολοφονήθηκε ο Τσόκρι Μπελαΐντ, ηγέτης του κόμματος της Αριστεράς Κίνημα Πατριωτών Δημοκρατών που είχε υψώσει τη φωνή του απέναντι στην κυβέρνηση του Χαμίντ Τζεμπαλί. Με αφορμή αυτή τη δολοφονία, ο Έρικ Γκολντστάιν, υπεύθυνος του τμήματος Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής του Human Rights Watch δήλωσε: «Έχουν διαπραχτεί πολλές επιθέσεις σε δημοσιογράφους, πολιτικά στελέχη, καλλιτέχνες και απλούς πολίτες. Οι περισσότερες από αυτές δεν έγιναν αντικείμενο έρευνας, ούτε φυσικά κάποιας δικαστικής διαδικασίας».
Ο πιο πιθανός λόγος γι’ αυτή τη δολοφονία είναι ότι ο Μπελαΐντ, φυσιογνωμία της τυνησιακής αντιπολίτευσης, έθετε επί μήνες ερωτήματα στην κυβέρνηση για το μείζον ζήτημα που συνταράσσει πια όλη τη Βόρειο Αφρική και την υποσαχάρια ζώνη του Σαχέλ: την απειλή εναντίον της κοινωνίας και της δημοκρατικής προοπτικής από την πλευρά του ριζοσπαστικού ισλαμισμού, και συγκεκριμένα των δυνάμεων του σαλαφισμού. Μια μέρα μάλιστα πριν τη δολοφονία, σε συνέντευξη Τύπου, ο Μπελαΐντ κατήγγειλε «το κλίμα βίας, μια βία η οποία έχει γίνει οργανωμένη και συστηματική». Πολλούς μήνες τώρα οι κοσμικές, φιλελεύθερες και αριστερές δυνάμεις, τα συνδικάτα και οι γυναικείες οργανώσεις, δίνουν μια μεγάλη μάχη για τον χαρακτήρα και την ουσία της επανάστασης: για την αποτροπή, δηλαδή, της επικράτησης των οπαδών της Σαρία, υπέρ των πολιτικών και ατομικών ελευθεριών και για την προάσπιση των κοσμικών αξιών.
Είναι πια σαφές ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνον οι περιπλοκές μιας «Αραβικής Άνοιξης» που πάνε να τη σφετεριστούν οι εχθροί της ελευθερίας. Η πρόκληση, η οποία απευθύνεται σε όλο τον κόσμο, η βία των τζιχαντιστών αλλά και η διάδοση του υπερσυντηρητικού ισλαμισμού, έχει αλλάξει αποφασιστικά τα δεδομένα σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη. Και νομίζω ότι αυτή την πρόκληση δεν μπορεί να τη φωτίσει — μόνο πια να την συσκοτίσει– η μανιέρα της καταγγελίας των οικονομικών συμφερόντων των Αμερικανών, των Γάλλων ή όποιων άλλων. Γιατί, απλά, αυτά τα συμφέροντα είναι μια πλευρά του παζλ, και όχι η καρδιά του σημερινού προβλήματος. Άλλωστε, όσο και αν πολλοί θα ήθελαν να το κρύψουν, ο λαός του Μαλί υποδέχτηκε τον Ολάντ ως ελευθερωτή, και όχι ως νεοαποικιοκράτη που πάει να αρπάξει το ουράνιο της περιοχής.
 Οι αριστερές δυνάμεις στη Βόρειο Αφρική αναγνωρίζουν πια τον βασικό αντίπαλο: εκείνους που επιχειρούν την επιβολή μιας νέας ολοκληρωτικής τυραννίας στη θέση των παλιών διεφθαρμένων δικτατόρων. Πριν λίγο καιρό έτυχε να δω μια εξαιρετική εκπομπή στο γαλλικό κανάλι TV5 για την κόλαση που έζησε η Τυνήσια σκηνοθέτιδα Νάντια Ελ Φάνι με αφορμή το δικό της ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Ούτε Αλλάχ ούτε Αφέντης». Η περίπτωσή της είναι μια από τις πολλές σε μια Τυνησία που κλονίζεται από ένα κύμα επιθέσεων σε κινηματογράφους, πολιτιστικά κέντρα και τηλεοπτικούς σταθμούς. Αυτή, η πιο κοσμική από τις χώρες της Βορείου Αφρικής, ζει στον ρυθμό αυτής της πολύ συγκεκριμένης και ακραίας απειλής. Ήδη ένας αριθμός διανοουμένων όρθωσε το ανάστημά του καταγγέλλοντας την υποκρισία του Ενχάντα, του κυριότερου κυβερνώντος κόμματος που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί το «μετριοπαθές Ισλάμ». Άλλο τμήμα της διανόησης έδωσε πίστη, με αφέλεια ή και ιδιοτέλεια, στις διακηρύξεις των κυβερνώντων ότι θα αποτρέψουν την προώθηση των σαλαφιστών. Το αποτέλεσμα είναι ωστόσο η αποθράσυνση των οπαδών του ολοκληρωτικού Ισλάμ. Αλλά και η ελπιδοφόρα διεύρυνση των αντιστάσεων από τις λαϊκές δυνάμεις που θέλουν να διασώσουν το νόημα της επανάστασης.
Αυτός ο κόσμος μας αφορά, ακόμα και αν ο αγώνας του δεν είναι στην ευρωπαϊκή ή ελληνική «ατζέντα». Και πρέπει να μας νοιάζει κατά τον ίδιο τρόπο που στη μακρινή δεκαετία της πρώτης μεγάλης κρίσης, στη δεκαετία του ’30, ξεχώρισε η διεθνής αλληλεγγύη στους αγωνιστές της Δημοκρατικής Ισπανίας εναντίον των φαλαγγιτών του στρατηγού Φράνκο. Τότε, η αλληλεγγύη στη δημοκρατική Ισπανία δεν θεωρήθηκε αποπροσανατολισμός από τα εσωτερικά προβλήματα των εργαζομένων πολιτών της Ευρώπης αλλά μια καμπή κι ένας σταθμός στην οικουμενική πάλη εναντίον της βαρβαρότητας. Κακά τα ψέματα: αυτό που φέρει μαζί του ο ριζοσπαστικός ισλαμισμός για ένα μεγάλο κομμάτι της σημερινής ανθρωπότητας είναι το ίδιο: μια βαρβαρότητα που συμπληρώνει τις εμπειρίες οικονομικής μιζέριας και καταπίεσης λαών και περιοχών.

 ------------------------
Ο Νικόλας Σεβαστάκης διδάσκει στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ.



Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

Μάριος Μπέγζος, Η κοινωνική παρενέργεια της θρησκείας σήμερα



Η πρωτόγνωρη λέξη «φονταμενταλισμός» είναι ελληνική μεταγραφή του αγγλικού όρου fundamentalism (από το λατινικό fundamentum: θεμέλιο). Αποδίδεται ως «θεμελιωτισμός» ή «θεμελιοκρατία» και σημαίνει την επιστροφή στα «θεμέλια» μιας παράδοσης του παρελθόντος, την εμμονή στα «θεμελιώδη» άρθρα πίστης και τη μαχητική προάσπιση των «θεμελιακών» στοιχείων κάποιας θρησκευτικής κληρονομιάς.
Φονταμενταλισμός είναι ο μαχητικός θρησκευτικός συντηρητισμός. Τρία χαρακτηριστικά στοιχεία του είναι η συντηρητικότητα, η θρησκευτικότητα και η μαχητικότητα.
Πρώτιστο ιδίωμα παραμένει ο συντηρητισμός, που διαφοροποιεί τον φονταμενταλισμό από τον εκσυγχρονισμό, τον αντιπαραθέτει με τον φιλελευθερισμό ή τον σοσιαλισμό και τον αντιδιαστέλλει με τον διαφωτισμό, με τον ορθολογισμό και τον ατομικισμό της νεωτερικότητας. Η συντήρηση της παράδοσης των «θεμελίων» χωρίς ανανέωση και δίχως προσαρμογή, η πιστή κατά γράμμα ερμηνεία και η τυφλή τυποποιημένη εφαρμογή των επιταγών της κληρονομιάς του παρελθόντος μαζί με την αντιπαράθεση σε καθετί νεωτερικό, σύγχρονο, μοντέρνο, δυτικό (ευρωπαϊκό ή αμερικανικό) συνιστούν τον πυρήνα του φονταμενταλιστικού κινήματος.
Η θρησκευτικότητα χρωματίζει τον φονταμενταλισμό αποφασιστικά και καθορίζει τον συντηρητισμό του. Χάρη στη βασική εμπειρία της ενότητας που διακρίνει κάθε θρησκεία τόσο στον χώρο όσο και μέσα στον χρόνο ιδρύοντας την κοινωνία (οριζόντια ενότητα των ομοδόξων μέσα στον χώρο) και γεννώντας την ιστορία (κατακόρυφη ενότητα των ομοφρόνων μέσα στον χρόνο), η συντήρηση των «θεμελίων» επικυρώνεται μεταφυσικά και επεκτείνεται από τον θολό πυθμένα κάποιου παρελθόντος «χρυσού αιώνα» στον απλησίαστο ορίζοντα ενός μελλοντικού «παραδείσου». Η θρησκεία λειτουργεί σαν το «τσιμέντο» της συντήρησης, ως το ανθεκτικότερο συνεκτικό υλικό των «θεμελίων» της παράδοσης που υποτάσσει το κοσμικό (κράτος, κοινωνία, οικονομία) στο θρησκευτικό και υποτάσσει το ιδιωτικό (προσωπική ζωή του ατόμου) στο δημόσιο (θρησκευτικός κώδικας ηθικών αξιών, «ιερός νόμος»).
Η μαχητικότητα είναι το τρίτο στη σειρά, αλλά πρώτο σε εντυπωσιασμό στοιχείο του φονταμενταλισμού. Η βία στη διακονία του ιερού εν ονόματι της συντήρησης είναι που συνοψίζει το φονταμενταλιστικό κίνημα άριστα. Προσφυγή στα όπλα, αιματοχυσίες και εκατόμβες, ακρωτηριασμοί τιμωρίας και παραδειγματικές εκτελέσεις, πογκρόμ και γκέτο, φυλετικές διακρίσεις και σεξιστικοί διαχωρισμοί, εθνοκάθαρση και τρομοκρατία βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη των φονταμενταλιστών όλου του κόσμου, κάθε εποχής.
Κάθε θρησκευτική κληρονομιά έχει να παρουσιάσει κρούσματα φονταμενταλισμού. Δυστυχώς δεν υπήρξε αναίμακτη θρησκεία ως σήμερα, όπως επίσης δεν εμφανίσθηκε ποτέ αναίμακτη επανάσταση, ειρηνική εξέγερση ή «βελούδινη» ανταρσία.
Η πολιτική σκοπιμότητα και η ειδησεογραφική προχειρότητα σε μερικές περιπτώσεις δημιούργησαν την εσφαλμένη εντύπωση πως δήθεν μόνον το Ισλάμ ταυτίζεται με τον φονταμενταλισμό, ενώ η αδιάψευστη ιστορική πραγματικότητα είναι ότι κάθε θρησκεία διαβρώνεται από τον φονταμενταλιστικό ιό, ακόμη και τα ινδικά θρησκεύματα που δεν υστερούν σε βίαιες αναμετρήσεις δολοφονώντας μέλη της οικογενείας Γκάντι «δι' ασήμαντον αφορμήν».
Η σχέση της θρησκείας με τον φονταμενταλισμό είναι σαν τη σχέση της ενέργειας με την παρενέργεια ή του προϊόντος και του υποπροϊόντος. Οπως κάθε φάρμακο έχει ενδείξεις και αντενδείξεις, έτσι και η θρησκεία ως φαινόμενο της Ιστορίας, της κοινωνίας και του πολιτισμού αντανακλά το περιβάλλον της και αναπαράγει τον περίγυρό της άλλοτε προς το καλύτερο και άλλοτε προς το χειρότερο.
Ο φονταμενταλισμός είναι η θρησκευτική αναπαραγωγή της κοινωνίας προς το χειρότερο, κατιτί σαν καρκίνωμα της Ιστορίας και παράσιτο του πολιτισμού.
Η ίδια η θρησκεία μπορεί να παράγει το αντίδοτο κατά του φονταμενταλισμού, εάν και όταν η φωτισμένη θεολογία και η υπεύθυνη ιεραρχία ερμηνεύσουν τις επιταγές της παράδοσης κατά το πνεύμα που ζωοποιεί και όχι κατά το γράμμα που σκοτώνει, εφαρμόζοντας με τρόπο φιλάνθρωπο και όχι απάνθρωπο ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο για τη συνοχή της κοινωνίας σε έναν χώρο παγκοσμιοποιημένο πλανητικά και σε έναν ιστορικό χρόνο με προοπτική μελλοντολογική κι όχι παρελθοντολογική.
Εάν επιβίωση σημαίνει συμβίωση και εφόσον ο λόγος είναι διάλογος, ποτέ μονόλογος ούτε αντίλογος, τότε η θρησκεία έχει κοινωνικό συμφέρον και ιστορικό ενδιαφέρον να φανεί τίμια με τον εαυτό της ως δύναμη που ενώνει αντί να χωρίζει. Πρώτιστο μέλημα κάθε θρησκευτικής παρουσίας σήμερα είναι η παραγωγή θεολογικών αντιδότων κατά του φονταμενταλισμού για το καλό όλων μας. Αλλιώτικα θα αποβληθούν τα προϊόντα μαζί με τα υποπροϊόντα και μάλιστα εξαιτίας αυτών των τελευταίων…


_______________  
Ο κ. Μάριος Μπέγζος είναι κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου των Αθηνών.


Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011

Νέα πρόκληση από τους Σκοπιανούς:Συνελήφθη και πάλι στα Σκόπια ο πολύπαθος Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος π. Ιωάννης

Προκαλούν και πάλι οι Σκοπιανοί. Συνέλαβαν ξανά και φυλάκισαν τον πολύπαθο Αρχιεπίσκοπο Αχρίδος π. Ιωάννη. Στη Ρομφαία διαβάζουμε ότι: 
Σήμερα, 12 Δεκεμβρίου 2011, στην προσπάθειά του να εισέλθει στην ΠΓΔΜ, από τον μεθοριακό σταθμό Νίκη, στα σύνορα με την Ελλάδα, συνελήφθη ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων κ. Ιωάννης, από τις Αρχές της FYROM και οδηγήθηκε στις φυλακές Ιντρίζοβο, στα προάστια των Σκοπίων.
Περισσότερα εδώ.

Για να δούμε...Θα ευαισθητοποιηθούν άραγε όσοι, τόσο καιρό, "υπερασπίζονται" τα ανθρώπινα δικαιώματα; Θα στείλουν διαμαρτυρία στους Σκοπιανούς; 

Ρητορικά τα ερωτήματα φυσικά...


Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

Χαμός στην Αίγυπτο: τουλάχιστον 26 νεκροί και 300 τραυματίες στις συγκρούσεις Κοπτών και αστυνομίας

Η  χριστιανοφοβία καλά κρατεί...Τουλάχιστον αυτό προκύπτει από τα τελευταία γεγονότα της Αιγύπτου...

Στο Megatv.com διαβάζουμε:

Εξαιρετικά τεταμένη είναι η κατάσταση στο Κάιρο μετά τις χθεσινές πολύνεκρες συγκρούσεις της στρατιωτικής αστυνομίας με Χριστιανούς Κόπτες. Τουλάχιστον 26 είναι οι νεκροί και 300 οι τραυματίες από τα αιματηρά επεισόδια.
Η διαδήλωση των χριστιανών Κοπτών ξεκίνησε ειρηνικά το βράδυ της Κυριακής έξω από το κτίριο της αιγυπτιακής κρατικής τηλεόρασης, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για την πρόσφατη καταστροφή εκκλησίας τους στη νότια επαρχία Ασουάν της Αιγύπτου και κατηγορούσαν το Στρατιωτικό Συμβούλιο της Αιγύπτου ότι δεν τιμωρεί τις επιθέσεις κατά χριστιανών. Η διαδήλωση κατεστάλη βίαια από το στρατό ενώ οι Κόπτες καταγγέλλουν πως δέχθηκαν επίθεση από ενόπλους με πολιτικά.
 Ολόκληρο το ρεπορτάζ εδώ.
.


Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

Cacofonix: Σώστε την Asia Bibi

Η Asia Bibi, μια χριστιανή γεωργός από την ύπαιθρο του Πουνταμπ, είναι η πρώτη γυναίκα που καταδικάστηκε σε απαγχονισμό σύμφωνα με τον αμφιλεγόμενο νόμο του Πακιστάν για τη βλασφημία "κατά του προφήτη".

Διαβάστε περισσότερα εδώ:


Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

Πέρσι στο νεκροταφείο του Βαλουκλή, φέτος στην Ίμβρο: η βαρβαρότητα συνεχίζεται!

Βανδαλισμοί στο νεκροταφείο της Ίμβρου (2010)


Βανδαλισμοί στο νεκροταφείο του Βαλουκλή (Σεπτέμβριος 2009)


...Εμείς θα μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς τους νεκρούς; 
(R. M. Rilke)


Κάποιοι βάρβαροι μπορούν...Τα σχόλια περιττεύουν...

Και για να μην ξεχνιόμαστε: Η Ίμβρος είναι η γενέτειρα της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου! Συνυπογράφουμε την τόλμη των λόγων του: "Ενοχλούν και τους νεκρούς μας!".


Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010

120 χτυπήματα με μαστίγιο λόγω...πολυγαμίας!

Δικαστήριο στη Σαουδική Αραβία καταδίκασε έναν άντρα σε 120 χτυπήματα με μαστίγιο επειδή είχε παντρευτεί 6 γυναίκες. Σύμφωνα με το νόμο μπορούσε να παντρευτεί μόνο μέχρι 4. Ο άντρας είπε στο δικαστήριο πως δε γνώριζε οτι με 6 καταπατά το νόμο. Εκτός απο τα μαστίγια ο άντρας αυτός θα πρέπει να διαβάσει το Κοράνι ενώ δε θα μπορεί να λαμβάνει μέρος σε θρησκευτικές τελετές.

Πηγή: troktiko


Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

Μαστίγωσαν 50 φορές 16χρονη επειδή φορούσε κοντή φούστα

Μια 16χρονη χριστιανή σουδανή συνελήφθη πριν μερικές μέρες απο την "αστυνομία ενδυμασίας" του Σουδάν και καταδικάστηκε σε 50 χτυπήματα με μαστίγιο σε δημόσια θέα. Η 16χρονη φορούσε μια φούστα που ήταν λίγο πάνω απο το γόνατο. Η ποινή της εκτελέστηκε και τώρα η μητέρα της δηλώνει πως θα κινηθεί νομικά κατά της αστυνομίας. Την ίδια στιγμή πολλές ειναι οι αντιδράσεις απο τις ανθρωπιστικές οργανώσεις

Πηγή: troktiko



Αρχείο

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΡΟΥΔΑΡΑΚΗ, ΟΙ ΨΑΛΜΟΙ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ

ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΡΟΥΔΑΡΑΚΗ, ΟΙ ΨΑΛΜΟΙ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ
ΕΜΜΕΤΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΜΕ ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

Ν. Γ. ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ, ΜΗΤΕΡΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ἡ ὀμορφιὰ τοῦ πραγματικοῦ, μονάχα σὲ ὅσους τὸ ὑπομένουν ἀποκαλύπτεται. Ὀμορφιὰ δὲν εἶναι ὁ ἔρωτας τοῦ προικισμένου προσώπου· εἶναι ἡ ἐγκαρτέρηση δίπλα, κοντὰ σ' αὐτὸ ποὺ δὲν εἶσαι.

Ν. Γ. Πεντζίκης, Μητέρα Θεσσαλονίκη, ζ' έκδοση, εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 2008, σελ. 131.



ΣΥΝ-ΙΣΤΟΛΟΓΕΙΝ

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Ένα ιστολόγιο αφιερωμένο στους 57 αη-Γιώργηδες της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς χρειάζεται...

Τοῦτο σᾶς λέγω πάλιν καὶ σᾶς παραγγέλλω: κἂν ὁ οὐρανὸς νὰ κατέβη κάτω κἂν ἡ γῆ νὰ ἀνέβη ἀπάνω κἂν ὅλος ὁ κόσμος νὰ χαλάση καθὼς μέλλει νὰ χαλάση σήμερον αὔριον, νὰ μὴ σᾶς μέλη τί ἔχει νὰ κάμη ὁ Θεός. Τὸ κορμὶ ἂς σᾶς τὸ καύσουν, ἂς σᾶς τὸ τηγανίσουν, τὰ πράγματά σας ἂς σᾶς τὰ πάρουν, μὴ σᾶς μέλη, δῶστε τα, δὲν εἶναι ἐδικά σας. Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς χρειάζεται. Ἐτοῦτα τὰ δύο ὅλος κόσμος νὰ πέση, δὲν ἠμπορεῖ νὰ σᾶς τὰ πάρη, ἔξω ἂν τύχη καὶ τὰ δώσετε μὲ τὸ θέλημά σας. Αὐτὰ τὰ δύο νὰ τὰ φυλάγετε νὰ μὴν τύχη καὶ τὰ χάσετε.

Ἅγιος Κοσμᾶς Αἰτωλός, Διδαχὴ Γ' (ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἰωάννη Β. Μενούνου, Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Διδαχὲς καὶ Βιογραφία, ἐκδόσεις Ἀκρίτας, ζ' ἔκδοση, Ἀθήνα 2004, σελ.154)

Επισκέπτες από 17/9/2009

Free counters!

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ, ΠΕΡΙ "ΕΙΔΙΚΩΝ"

Τοῦτο εἶναι τὸ δρᾶμα τῆς ἐποχῆς μας: ὅτι ἡ πρόοδος της δὲν βρίσκεται στὰ χέρια τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ τῶν εἰδικῶν, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι πνευματικοὶ ἄνθρωποι.

Κωνσταντίνος Τσάτσος, Ἀφορισμοὶ καὶ διαλογισμοί, τέταρτη σειρά, εκδ. Βιβλ. τῆς Ἑστίας, Ἀθήνα 1972, σελ. 92.

台灣基督東正教會 The Orthodox Church in Taiwan

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Αθωνική Ψηφιακή Κιβωτός

Μετεωρίτικη Βιβλιοθήκη

ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΚΡΗΤΗΣ

ΕΛΛΟΠΟΣ

Αξίζει να διαβάσετε

ORTHODOXIA INFO

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ 4Ε LIVE

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΘΕΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ

ΘΕΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ
ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Θ. Ι. ΡΗΓΙΝΙΩΤΗ «ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΑΘΕΟ»

9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΥ

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

Θεολογία και παροντισμός

ΠΕΡΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Περί θεολογίας

Περί ιδιωτικής θεολογίας

ΠΕΡΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΝΩΜΗΣ

"Καλά τι τις θέλουν τόσες πέτρες;"

Το αντίδοτο στο φόβο

Οδός Ιωάννη Ρωμανίδη