Εν κινήσει

Απείρανθος Νάξου / φωτογραφία: Γ.Μ.Β.

[Δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ στις 31/7/2025]

[…] Μια ηθοποιός εκπάγλου καλλονής.

Ένας κλόουν που λέγεται Μέτερνιχ.

Ένας κλόουν που λέγεται Ναπολέων.

Ένας βιομήχανος μεταμφιεσμένος σε αλήτη,

δολοφόνος από φιλανθρωπία,

πρωταθλητής της αμεροληψίας. […]

Αλέξανδρος Σχινάς, Αναφορά περιπτώσεων

– Δεν τα έχουμε εμείς αυτά! Θα τα βρεις στην Ολυμπία στα Δερμιτζίδικα.

– Σας ευχαριστώ πολύ, είπα στον υπάλληλο και προχώρησα προς το μέρος που μου υπέδειξε για να βγάλω τα αντικλείδια που χρειαζόμουν. Καθώς προχωρούσα μου ήρθε φευγαλέα στη σκέψη μια διαφήμιση που έβλεπα μικρό παιδί στην τηλεόραση. Εν αντιθέσει με τους συνομηλίκους μου, δεν τα πήγαινα καθόλου καλά με τις διαφημίσεις. Τις θεωρούσα χάσιμο χρόνου και ανούσιες. Η διαφήμιση αφορούσε γνωστή ασφαλιστική εταιρεία και κατέληγε με τη ρεκλάμα «οι φίλοι μάς λένε ΠΠ». Ακόμα θυμάμαι την φιλοπαίγμονα αντίδραση μου που ίσως να υπέκρυπτε μια υπόκωφη ειρωνεία: «Και οι εχθροί;».

Ηράκλειο Κρήτης, 8 Ιουλίου 2025

Γ. Μ. Βαρδαβάς

"Πάλι χτυπάνε καμπάνες για μας"

Ήμουνα νιος και γέρασα αλλά συνεχίζω να ακούω την ίδια γκρίνια. Όλα πάνε άψογα σε αυτή τη χώρα και για όλα τα κακά της μοίρας μας φταίνε οι παπάδες, η Εκκλησία και οι... καμπάνες! Τι να κάνουμε; Κυριακή είναι θα σημάνουν και οι καμπάνες! Αυτή η γκρίνια (κυρίως των babyboomers αλλά όχι μόνο) είναι ενίοτε ανυπόφορη. Φυσικά δεν χρειάζονται υπερβολές εκατέρωθεν. Οφείλουν και οι ναοί να σέβονται τις ώρες κοινής ησυχίας και ανάπαυσης.

Αγαπητοί μου γκρινιάρηδες, ας υπάρξει κι από μέρους σας κάποια ανοχή ως δείγμα καλής θέλησης. Σας πειράζουν οι καμπάνες που χτυπάνε στις 8 (ούτε καν στις 7 το πρωί) την Κυριακή αλλά δεν σας πειράζουν τα μειράκια που μπεκροπίνουν ως τις 6 το πρωί και χαλάνε τον κόσμο μέχρι να πάνε για ύπνο. Αυτοί είστε, που λέει και ο Κουτσούμπας!

20/7/2025

Γ.Μ.Β.

Ανθολόγιον 347: Νικόλας Σεβαστάκης

 

[...] όσοι σνομπάρουν - φιλοσοφικά και πολιτικά - την ανάγκη των ανθρώπων για ο ν τ ο λ ο γ ι κ ή ασφάλεια και μια ορισμένη ηθική συνοχή στις αναστατωμένες ζωές τους, αδυνατούν να διαχωρίσουν τον αφηρημένο μετά-ανθρωπιστικό νομαδισμό τους από την τρέχουσα μηδενιστική αποσυμβολοποίηση και τις αλλοτριωτικές της συνέπειες. [...]

Νικόλας Σεβαστάκης, Αυτό το πνεύμα που παραδίδει το πνεύμα, εκδόσεις Ίνδικτος, Αθήνα 2008, σελ. 89.

Ανθολόγιον 346: π. Ν. Λουδοβίκος

[Διυποκειμενικότητα και ναρκισσισμός]

 

[...] Ο ναρκισσισμός, άλλωστε, δεν είναι απουσία σχέσης, είναι σχέση στην οποία απόλυτο κέντρο είμαι εγώ. Σχετίζομαι με τους άλλους, αλλά πάντα με ένα τρόπο τον οποίο εγώ αποφασίζω και θεωρώ ότι είναι ο πραγματικός τρόπος. Δηλαδή λείπει ο πραγματικός άλλος [...]

[...] Η διυποκειμενικότητα [...] από ένα σημείο και πέρα, στη Δύση, συμβαίνει ως τ ρ α ύ μ α, διότι είναι αδύνατον να θεωρήσω ότι ο άλλος έχει πραγματικές αξιώσεις πάνω μου. Έτσι και ο άνθρωπος στο Θεό του Ακινάτη δεν έχει πραγματικές αξιώσεις, ο Θεός αποφασίζει εκ των προτέρων. [...]

[...] (Τ)ο κλονιζόμενο εγώ όσο το στηρίζεις, τόσο πιο πολύ εγκλωβίζεται μέσα στην εγωτικότητα του, στην ατομικότητα του αυτή και αφήνει τους πραγματικούς άλλους απέξω.

[...] (Σ)ήμερα αντί να ομιλούμε για θέλημα Θεού, ομιλούμε για το θέλημα του ανθρώπου και προσλαμβάνεται και η θεολογία απ' τους θεολόγους και ο Θεός ο ίδιος à la carte, δηλαδή σύμφωνα μ' αυτά τα όποια εγώ χρειάζομαι. Και η ίδια η παράδοση προσλαμβάνεται έτσι, δηλαδή με κριτήρια που δεν είναι δικά της [....]

π. Νικόλαος Λουδοβίκος, Ο τεχνοπίθηκος και η αλήθεια, εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2024, σελ. 407-409 (αποσπάσματα)

Οντολογίας κρίση

 

Η θεολογία είναι ατελεύτητη εξ ου και αενάως (θ)ελκτική.

Απείρανθος, 27 Ιουλίου 2025

Γ. Μ. Β.