Ανθολόγιον 82: Simone Weil

Μονάχα επιθυμώντας την αλήθεια εν κενώ και χωρίς επιδίωξη να την μαντέψουμε εκ των προτέρων, έρχεται το φως.

Simone  Weil,   Για την κατάργηση των κομμάτων, μετάφραση Σωτήρης Γουνελάς, εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2011, σελ. 35.

Αντίφωνο: Για την προσωποκεντρική αναζήτηση (γενικές παρατηρήσεις)

 ΚΛΙΚ:

Αντίφωνο: Για την προσωποκεντρική αναζήτηση (γενικές παρατηρήσεις)

Ενδιαφέρουσα απεικόνιση της κόλασης (και όχι μόνο)...

Στο νεκροταφειακό ναό των Αγίων Πάντων του χωριού Πέραμα Ρεθύμνης (έδρα του δήμου Μυλοποτάμου) βλέπουμε δυο ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες, ζωγραφισμένες από τον εντόπιο αγιογράφο Εμμανουήλ Σηφάκη.

 Η πρώτη απεικονίζει το όραμα του αγίου Μακάριου του Αιγύπτιου, που είναι γραμμένο στο Γεροντικό (ένα αρχαίο βιβλίο που παραθέτει τις ιστορίες των αγίων ασκητών της ερήμου) και μας δίνει, τρόπον τινά, ένα αποκαλυπτικό στιγμιότυπο από την κόλαση! Ο άγιος Μακάριος, βαδίζοντας στην έρημο, ξέθαψε κατά λάθος με το ραβδί του ένα κρανίο. Έσκυψε λοιπόν, το έθαψε με σεβασμό και προσευχήθηκε για τον άνθρωπο, στον οποίο ανήκε. Τότε του εμφανίστηκε η ψυχή και τον πληροφόρησε ότι, όταν ζούσε, ήταν λάτρης των δαιμόνων (ιερέας της Ίσιδος) και τώρα βρισκόταν στην κόλαση. «Και πώς είναι εκεί;» ρώτησε ο άγιος. «Τα πάντα βρίσκονται μέσα στη φωτιά» απάντησε η ψυχή. «Κι εμείς είμαστε δεμένοι πλάτη με πλάτη. Όμως, όταν εσύ προσεύχεσαι για μας, βλέπουμε λίγο ο ένας τον άλλο, όση ώρα διαρκεί η προσευχή».

Ξέρουμε από τους αγίους χριστιανούς διδασκάλους ότι η φωτιά, που ανέφερε η ψυχή, είναι το Φως του Θεού, στο οποίο λούζονται τα πάντα στον άλλο κόσμο. Η αίσθηση που βιώνουν από Αυτό το Φως εκείνοι που το βλέπουν μέσα από την παραμόρφωση του εγωισμού είναι αυτό που περιγράφεται ως «πυρ της κολάσεως».
Ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος ήταν τόσο καλός, ώστε, όταν μια νέα γυναίκα που είχε μείνει έγκυος από κάποιον κρυφό εραστή, τον συκοφάντησε ότι το παιδί ήταν δικό του, εκείνος το δέχτηκε, υπέμεινε κάθε είδους προσβολές από τον πληθυσμό εκείνου του τόπου και άρχισε να δουλεύει διπλάσια, για να συντηρήσει και τη γυναίκα με το παιδί της. Και, όταν αργότερα αποκαλύφθηκε η συκοφαντία, έφυγε κρυφά και δε ζήτησε ποτέ το δίκιο του.

Η δεύτερη τοιχογραφία προέρχεται από παλαιό πρότυπο (το πρότυπό της βρίσκεται στον ιστορικό ναό της Αγίας Τριάδας στο ομώνυμο χωριό κοντά στη μονή Αρκαδίου Ρεθύμνης, ναό γεμάτο υπέροχες τοιχογραφίες, νομίζω εποχής της Ενετοκρατίας) και βρίσκεται μέσα στο Ιερό, ακριβώς δίπλα στην αγία πρόθεση, ώστε μπαίνοντας ο ιερέας τη βλέπει απέναντί του, ενώ δεν είναι ορατή έξω από το Ιερό. Απευθύνεται λοιπόν στον Ιερέα και στοχεύει στη διαρκή ηθική του επαγρύπνιση.

Εικονίζει έναν ιερέα πεσμένο στο έδαφος, με την επιγραφή "Ο Ανάξιος Ιερεύς", και πάνω του βρίσκεται ένας άγγελος, που έχει φορέσει τα ιερά άμφια και λειτουργεί αντί για τον ιερέα.

Η εικόνα βασίζεται, υποθέτω, σε μια παλιά ιστορία, που λέει πως κάποιος ιερέας μέθυσε ένα σαββατόβραδο και την άλλη μέρα πήγε να λειτουργήσει. Όμως η παπαδιά, πηγαίνοντας στην εκκλησία, τον είδε έξω, δεμένο σ' ένα δέντρο. Όταν μπήκε μέσα, τον είδε πάλι, να λειτουργεί! Ξαφνιάστηκε. Μετά τη λειτουργία ο σύζυγός της τής αποκάλυψε πως ένας άγγελος τον εμπόδισε να λειτουργήσει και λειτούργησε εκείνος με τη μορφή του.

Το νόημα της ιστορίας είναι πως η αναξιότητα του ιερέα δεν εμποδίζει την εγκυρότητα των μυστηρίων, αφού η χάρη του Θεού τα τελεί και όχι ο παπάς. Αλλά και ότι οι ιερείς πρέπει να είναι άξιοι του λειτουργήματός τους, αλλιώς θα έχουν συνέπειες και τώρα και στην αιωνιότητα...

Φυσικά, καθένας μπορεί να έχει την άποψή του για την τοιχογραφία αυτή, όπως και για όλα τα θέματα. Όμως τη θεωρώ άκρως ενδιαφέρουσα, γι' αυτό θέλησα να τη μοιραστώ μαζί σας.

Θεόδ. Ι. Ρηγινιώτης

Άγιος Πέτρος ο Εσκιμώος

Ο άγιος Πέτρος ο Αλεούτιος είναι ο πρώτος άγιος αμερικανικής καταγωγής, του ορθοδόξου εορτολογίου.

Δεν έχουμε πληροφορίες για την ακριβή καταγωγή του, ούτε άλλα στοιχεία για την προ του μαρτυρίου ζωή του στην Αλάσκα. Ξέρουμε μόνο ότι ήταν ένας από τους Ορθόδοξους ιθαγενείς των Αλεουτίων νήσων που είχαν επανδρώσει την αποικία που ίδρυσε η Ρωσσο-Αμερικανική Εταιρεία το 1812, στο Fort- Ross στην Καλιφόρνια. Η αιτία της δημιουργίας αυτού του αγροτικού σταθμού στο Fort- Ross ήταν ο ανεφοδιασμός των Ρώσων αποίκων και μελών της Εταιρείας στην Αλάσκα. Οι άποικοι, έμεναν πολλούς μήνες του χειμώνα, απομονωμένοι, υποκείμενοι στα απρόοπτα του πολικού κλίματος και της άγριας θάλασσας. Η επικοινωνία και ο εφοδιασμός με τρόφιμα και άλλα απαραίτητα αγαθά από την Μητροπολιτική Ρωσία, ήταν πολύ δύσκολος βέβαια και ο σύνδεσμος διά θαλάσσης με την ισπανική τότε κτήση της Καλιφόρνιας, ήταν επιτακτική, με αποτέλεσμα την ίδρυση αυτού του αγροτικού αποικιακού σταθμού, στον οποίο εργάζονταν Ρώσοι και Αλεούτιοι από την Αλάσκα.

Οι Ισπανοί όμως, όλο και υποψιάζονταν ότι οι Ρώσοι είχαν κάποιες βλέψεις για το San- Fransisco (Άγιο Φραγκίσκο) και προσπάθησαν με κάθε μέσο να αποθαρρύνουν τους ξένους, δημιουργώντας διάφορα επεισόδια και γεγονότα. Έτσι το 1815, συνέλαβαν στο Fort- Ross μια εικοσάδα Αλεουτίων ορθοδόξων, τους μετέφεραν στο San- Fransisco και τους χρησιμοποίησαν σε καταναγκαστικά έργα, υποβάλλοντάς τους σε πολλή κακή μεταχείριση. Εν τέλει 14 από αυτούς φυλακίστηκαν ενώ οι μισσιονάριοι της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας εξανάγκαζαν μερικούς με βασανιστήρια να ασπασθούν το παπικό δόγμα και να εγκαταλείψουν την Ορθόδοξη Πίστη τους. Οι Αλεούτιοι αντιστέκονταν με καρτερία και θάρρος στα βασανιστήρια και έδειχναν το σταυρό που κρεμόταν στο λαιμό τους λέγοντας: Είμαστε Χριστιανοί, έχουμε βαπτισθεί!

Ένα απόβραδο, πήραν έναν από τους φυλακισμένους, τον Πέτρο, και άρχισαν να τον βασανίζουν μπροστά στους άλλους συμπατριώτες του, για να τους εκφοβίσουν να αλλαξοπιστήσουν και αυτοί. Στην αρχή του έσπασαν ένα-ένα τα δάχτυλα των ποδιών αλλά ο γενναίος αθλητής του Χριστού, άξιος του ονόματος του πρωτοκορυφαίου Αποστόλου, το οποίον έφερε, συνέχιζε να απαντά: «Είμαι Χριστιανός, δεν αλλάζω την πίστη μου!» Οι βασανιστές τότε του έκοψαν τα δάκτυλα και στην συνέχεια του έκοψαν τα χέρια και τα πόδια από τη ρίζα τους. Το αίμα ξεπήδαγε κατά κύματα. Ο μάρτυρας ξεψυχούσε και μαζί με την ψυχή του έβγαιναν ψιθυριστά μέχρι και την τελευταία του πνοή τα ίδια πάντα λόγια: «Δεν αλλάζω την Πίστη μου!»

Την επομένη ημέρα, οι λατίνοι μισσιονάριοι ετοιμάστηκαν να επαναλάβουν την ίδια διαδικασία και με τους υπολοίπους κρατουμένους. Όμως έφθασε διαταγή να τούς μεταφέρουν στο Μοnterey. Λίγο αργότερα ένας αυτόπτης μάρτυρας του γεγονότος διηγείτο τα καθέκαστα στον μοναχό —πρώην διευθυντή της Ρωσσο-Αμερικανικής Εταιρείας— υποτακτικό του αγίου Γερμανού στο Νέο Βαλαάμ, Ιανόφσκη. Ο Ιανόφσκη, με τη σειρά του, μετέφερε τη διήγηση στον άγιο Γερμανό, ο οποίος σταυροκοπήθηκε με ευλάβεια, μπροστά στις εικόνες, αναγγέλλοντας το χαρμόσυνο γεγονός: «Άγιε Νεομάρτυς Πέτρε Αλεούτιε. πρέσβευε υπέρ ημών!» Ο πρώτος Αμερικανός άγιος υπέστη το μαρτύριο, όχι όπως θα περίμενε κάνεις από ειδωλολάτρες σαμάνους αλλά από χέρια χριστιανικά, όχι βέβαια ορθόδοξα. Γράφτηκε με ματωμένα γράμματα στα δίπτυχα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και ο παγωμένος Βορράς της Δύσης είχε τον Πρεσβευτή του μπροστά στο θρόνο του Θεού. Ας έχουμε τις πρεσβείες του. Αμήν.

(Γεώργιος Εμμανουήλ Πιπεράκις, «Άγιοι της Αλάσκας», εκδ. Μυριόβιβλος, σ. 28-30)

πηγή:  ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ

Δείτε και: 

Άγιοι της Αλάσκας  

Ορθόδοξοι άγιοι και δίκαιοι της Αμερικανικής Γης (Α΄)   

The Stories of the Saints of North America  

Peter the Aleut 

St. Peter the Aleut Orthodox Church (Canada)

Νέα πρόκληση από τους Σκοπιανούς:Συνελήφθη και πάλι στα Σκόπια ο πολύπαθος Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος π. Ιωάννης

Προκαλούν και πάλι οι Σκοπιανοί. Συνέλαβαν ξανά και φυλάκισαν τον πολύπαθο Αρχιεπίσκοπο Αχρίδος π. Ιωάννη. Στη Ρομφαία διαβάζουμε ότι: 

Σήμερα, 12 Δεκεμβρίου 2011, στην προσπάθειά του να εισέλθει στην ΠΓΔΜ, από τον μεθοριακό σταθμό Νίκη, στα σύνορα με την Ελλάδα, συνελήφθη ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων κ. Ιωάννης, από τις Αρχές της FYROM και οδηγήθηκε στις φυλακές Ιντρίζοβο, στα προάστια των Σκοπίων.

Περισσότερα εδώ.

Για να δούμε...Θα ευαισθητοποιηθούν άραγε όσοι, τόσο καιρό, "υπερασπίζονται" τα ανθρώπινα δικαιώματα; Θα στείλουν διαμαρτυρία στους Σκοπιανούς; 

Ρητορικά τα ερωτήματα φυσικά...