Encyclical of Archbishop Demetrios for OXI Day (2018)

ARCHIEPISCOPAL ENCYCLICAL

Protocol Number 167/18

October 28, 2018

Feast of the Holy Protection of the Theotokos

OXI Day

To the Most Reverend Hierarchs, the Reverend Priests and Deacons, the Monks and Nuns, the Presidents and Members of the Parish Councils of the Greek Orthodox Communities, the Distinguished Archons of the Ecumenical Patriarchate, the Day, Afternoon, and Church Schools, the Philoptochos Sisterhoods, the Youth, the Hellenic Organizations, and the entire Greek Orthodox Family in America

Beloved Brothers and Sisters in Christ,

Our commemoration of OXI Day each year leads us to reflect on a very challenging time in our world and for the people of Greece. As war was spreading throughout Europe, the Axis forces demanded the surrender of Greece on October 28, 1940. Bravely and honorably, the Greek people replied, “NO.” Today, we honor the bravery and sacrifice of our fathers and mothers who stood valiantly against the armies of the fascist powers. They proclaimed a resolute “NO” to occupation. The people of Greece affirmed their love of liberty and their right of self-determination. They saw the evil and unchecked power of fascist regimes, and in their response they committed their lives to protecting their country. In faith they knew that no matter the outcome they were willing to stand courageously in the face of this threat knowing that ultimately nothing could separate them from the nobility of their heritage and the love of God.

Today, we are inspired by our forbearers as we celebrate their courage and honor their memory. They said “NO” to those who advanced power and control at any cost. They stood firm against an ideology and its forces that would only separate them from their freedom, their rights, and their way of life. We find courage in their example and hope and strength in the promise that neither death, nor life, nor angels, nor principalities, nor things present, nor things to come, nor powers, nor height, nor depth, nor anything else in all creation will be able to separate us from the love of God in Christ Jesus (Romans 8:38-39).

The experience of God’s love and the promise that His love is always with us helped the people of Greece in hope and faith to endure all things (I Corinthians 13:7). They knew that the power of God’s love was greater than the power of fascist regimes. They knew that the love of God was essential to their freedom, and to their love for their families and communities, and for their country.

With the assurance and truth of God’s love, we are able to stand firm against any evil use of power or false ideology. As the people of Greece in 1940 and as many witnesses of our faith have done, we can boldly proclaim “NO” in the face of those who seek to destroy life and liberty, those who use power to abuse and manipulate others, and those who try to separate us from our faith and the love of God.

As we commemorate the valiant people of Greece on OXI Day, and we laud their courage before the world, may we give thanks to God for the witness offered to us and to generations to come. May we also pray for the eternal memory and blessed repose of those who stood heroically for their faith and their nation. May we be inspired to stand firmly in the love of God, knowing that nothing can separate us from the great and saving love we have in Him through Christ Jesus.

With paternal love in Him,

† D E M E T R I O S

Archbishop of America

https://www.goarch.org/archbishop/encyclicals?p_p_id=101_INSTANCE_TS6kMZY0ZfXF&p_p_lifecycle=0&p_p_state=normal&p_p_mode=view&p_p_col_id=column-1&p_p_col_count=1&_101_INSTANCE_TS6kMZY0ZfXF_languageId=en_US

Εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου Αμερικής π. Δημητρίου για την 28η Οκτωβρίου (2018)

Πηγή-φωτό: Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής

Ἀριθμός Πρωτοκόλλου 167/18

28η Ὀκτωβρίου 2018

Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ

Ἑορτή τῆς ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Προσφιλεῖς Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,

Ἡ ἐπέτειος τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ κάθε χρόνο μᾶς ταξιδεύει νοερά σέ μιά χρονική συγκυρία γεμάτη δύσκολες προκλήσεις γιά τόν κόσμο μας ἀλλά καί εἰδικά γιά τούς Ἕλληνες. Ὅπως ἐξαπλωνόταν ὁ πόλεμος στήν Εὐρώπη, οἱ δυνάμεις τοῦ Ἄξονα ἀπαίτησαν τήν παράδοση τῆς Ἑλλάδος στίς 28 Ὀκτωβρίου 1940. Μέ γενναιότητα καί ἐντιμότητα οἱ Ἕλληνες ἀπήντησαν «ΟΧΙ». Σήμερα τιμοῦμε τήν γενναιότητα καί τήν θυσία τῶν πατέρων καί μητέρων μας πού ἀντιπαρατέθηκαν γενναῖα στούς στρατούς τῶν φασιστικῶν δυνάμεων. Ἀντέταξαν ἕνα ἠχηρό «ΟΧΙ» στήν ὑποδούλωση. Οἱ Ἕλληνες ἐπιβεβαίωσαν τήν ἀγάπη των γιά τήν ἐλευθερία καί τό δικαίωμα τῆς αὐτοδιαθέσεως. Εἶδαν τήν μοχθηρία καί τήν ἀνεξέλεγκτη δύναμη τῶν φασιστικῶν καθεστώτων καί μέ τήν απάντησή των ἀφιέρωσαν τίς ζωές των γιά τήν προστασία τῆς χώρας των. Μέ πίστη ἐγνώριζαν ὅτι ὅποιο καί ἄν ἦταν τό ἀποτέλεσμα, ἦταν ἕτοιμοι νά ἀντιπαρατεθοῦν θαρραλέα ἔναντι τῆς ἀπειλῆς ἔχοντας τή βεβαιότητα ὅτι τίποτε δέν θά μποροῦσε νά τούς ἀπομακρύνῃ ἀπό τήν ἀρχοντιά τῆς κληρονομιᾶς των καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Σήμερα, ἐμπνεόμεθα ἀπό τούς προγόνους μας καθώς τιμοῦμε τό θάρρος καί τήν μνήμη των. Ἀντέταξαν «ΟΧΙ» σ’ ἐκείνους πού διέθεταν μεγαλύτερη δύναμη καί ἰσχύ ἀσχέτως τῶν συνεπειῶν καί τοῦ κόστους. Στάθηκαν θαραλλέα ἐναντίον μιᾶς ἰδεολογίας καί τῶν δυνάμεων αὐτῆς οἱ ὁποῖες θά τούς στεροῦσαν τήν ἐλευθερία, τά δικαιώματα καί τόν τρόπο ζωῆς των. Ἀνακαλύπτουμε σθένος στό παράδειγμά των καί ἐλπίδα καί δύναμη στήν ὑπόσχεση ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν (Ρωμ. 8:38-39).

Τό βίωμα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί ἡ ὑπόσχεση ὅτι ἡ ἀγάπη Του εἶναι πάντοτε μαζί μας ἐβοήθησε τούς Ἕλληνες μέ ἐλπίδα καί πίστη νά ὑπομείνουν τά πάντα (Κορ. Α’, 13:7). Ἐγνώριζαν ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἦτο μεγαλύτερη τῆς ἰσχύος τῶν φασιστικῶν καθεστώτων. Ἐγνώριζαν ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἦτο οὐσιώδης γιά τήν ἐλευθερία των καί γιά τήν ἀγάπη γιά τίς οἰκογένειες, τίς κοινότητες καί τήν πατρίδα των. 

Μέ τή βεβαιότητα καί ἀλήθεια τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, εἴμεθα σέ θέση νά στεκόμεθα σταθερά ἔναντι οἱασδήποτε μοχθηροῦς χρήσεως δυνάμεως ἤ ψευδοῦς ἰδεολογίας.Ὅπως οἱ Ἕλληνες τό 1940 καί ὅπως πολλοί μάρτυρες τῆς πίστεώς μας ἕως τώρα, μποροῦμε καί ἐμεῖς νά ἀντιτάξουμε «ΟΧΙ» σ’ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιζητοῦν νά καταστρέψουν τή ζωή καί τήν ἐλευθερία, σ’ἐκείνους πού χρησιμοποιοῦν ἰσχύ γιά νά κακοποιήσουν καί νά ἐκμεταλλευτοῦν ἄλλους, καί σ’ἐκείνους πού μάχονται νά μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπό τήν πίστη μας καί τήν ἀγάπη μας γιά τόν Θεό.

Καθώς τιμοῦμε τούς γενναίους Ἕλληνες τῆς Ἡμέρας τοῦ «ΟΧΙ», καί ἐπικροτοῦμε τό θάρρος των ἐνώπιον τοῦ κόσμου, εἴθε νά εὐχαριστήσουμε τόν Θεό γιά τή μαρτυρία ἡ ὁποία προσφέρθηκε σέ μᾶς καί τίς ἐπερχόμενες γενεές. Εἴθε νά προσευχηθοῦμε, ἐπίσης, γιά τήν αἰωνία μνήμη καί ἀνάπαυση ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀντιτάχθηκαν ἡρωϊκά γιά τήν πίστη καί τό ἔθνος των. Εἴθε νά ἀντλοῦμε ἔμπνευση γιά νά στεκόμεθα σταθερά μέ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, γνωρίζοντας ὅτι τίποτε δέ μπορεῖ νά μᾶς ἀπομακρύνῃ ἀπό τή μεγάλη καί λυτρωτική ἀγάπη μας γιά Ἐκεῖνον.

Μετά πατρικῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης,

† ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος

https://www.goarch.org/-/encyclical-of-archbishop-demetrios-for-oxi-day-october-28-2018

Encyclical of Archbishop Demetrios for OXI Day 2015

Oct 23, 2015

Protocol Number 182/15

October 28, 2015

OXI Day

To the Most Reverend Hierarchs, the Reverend Priests and Deacons, the Monks and Nuns, the Presidents and Members of the Parish Councils of the Greek Orthodox Communities, the Distinguished Archons of the Ecumenical Patriarchate, the Day, Afternoon, and Church Schools, the Philoptochos Sisterhoods, the Youth, the Hellenic Organizations, and the entire Greek Orthodox Family in America

Beloved Brothers and Sisters in Christ,

Our annual commemoration of OXI Day this year marks the 75thanniversary of a heroic stand against the forces of Fascism and an affirmation of the values that are essential for human life and well-being. On October 28, 1940, faced with an ultimatum from Benito Mussolini to allow the Italian army to occupy Greece, the Prime Minister of Greece Ioannis Metaxas and the people of Greece responded with a resounding “NO.” Even before the time to respond to the ultimatum had expired, Italian forces began entering Greece over the border from Albania. However, in the spirit of the reply of “NO,” Greek forces resisted fiercely, keeping the Axis forces out of Greece for almost six months.

This stand was a critical event as it slowed the advance of the Axis powers and provided time for Allied forces to be better prepared for the conflicts to come in the Mediterranean. The resistance also necessitated the reinforcement of Italian forces by the German army, delaying the Nazi invasion into Russia into a brutal and fatal winter. The response of “NO” and the stand made by the people of Greece has been recognized as one of the decisive events that determined the course of World War II.

This year’s commemoration of OXI Day has special significance, as it is one of many anniversaries in the coming years for the events of World War II and a very challenging era for many people and nations. It stands near the beginning of these events as a testimony of the bravery that was shown and the sacrifices offered by millions around the world to defeat tyranny and preserve liberty. It is a celebration of the resolve of the leaders and people of Greece, who deliberately and courageously chose to resist the advance of Fascism. It is a witness of the priority of standing for our values in the face of adversity.

The heroism of this stand is legendary. Winston Churchill even remarked, “We knew that Greeks were fighting like heroes; from now on we shall say that the heroes fight like Greeks.” The legacy of OXI Day and the stand of the people of Greece also inspire us to affirm our values in the midst of a challenging and troubled world. Tyrannical forces that are motivated by evil with no respect for life or peace are destroying communities and causing hundreds of thousands to flee for safety. Some are rejecting the values of freedom and especially religious liberty for the sake of control and maintaining authority through fear. Ideologies of hatred and violence are threatening people of faith and their communities that are built upon a foundation of love and hope.

On this 75th anniversary of OXI Day, may we offer a beautiful and faithful witness of the courage of our forbearers. Through events in our parishes and throughout our Holy Archdiocese and Greek American community, may we share the story and honor the memory of those who stood bravely and said “NO” to tyranny, of those who offered their lives to defend Greece and liberty, and of those who suffered and struggled through the years of Nazi occupation that followed. May we also be inspired in our commemoration to protect and affirm our values in the face of adversity. We have been blessed in so many ways by Almighty God. We are benefactors of His grace and of a heritage of courage, faith, and hope. May we cherish and preserve all that is true, honest, just, pure, lovely, and worthy of praise (Philippians 4:8) and all that sustains and fulfills the abundant life we have in Christ.

With paternal love in Him,

†DEMETRIOS

Archbishop of America

http://www.goarch.org/news/encyclicaloxiday2015

Εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου Αμερικής π. Δημητρίου για την 28η Οκτωβρίου

28 Ὀκτωβρίου 2015

Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων τῶν Ἑλληνικῶν Ὀρθοδόξων Κοινοτήτων, τούς Ἐντιμοτάτους Ἄρχοντες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Προσφιλεῖς Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,

Ὁ ἐτήσιος ἑορτασμός μας τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ σηματοδοτεῖ τήν 75η ἐπέτειο μιᾶς ἡρωϊκῆς στάσεως ἔναντι τῶν δυνάμεων τοῦ Φασισμοῦ καί τήν ἐπιβεβαίωση τῶν ἀξιῶν οἱ ὁποῖες εἶναι καθοριστικές γιά τήν ἀνθρώπινη ζωή καί εὐημερία. Τήν 28η Ὀκτωβρίου 1940, ὁ Πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος Ἰωάννης Μεταξᾶς καί ὁ Ἑλληνικός λαός ἀπήντησαν μέ ἕνα ἠχηρό «ΟΧΙ» στό τελεσίγραφο τοῦ Μπενίτο Μουσσολίνι νά παραδοθῇ ἡ Ἑλλάδα στήν Ἰταλική κατοχή. Πρίν ἀκόμη ἐκπνεύσει ἡ διορία γιά τήν ἀπάντηση στό τελεσίγραφο, Ἰταλικές δυνάμεις εἰσέβαλαν στήν Ἑλλάδα ἀπό τά σύνορα τῆς Ἀλβανίας. Ὅμως, μέ τό πνεῦμα τοῦ «ΟΧΙ» νά διακατέχῃ τούς Ἕλληνες, οἱ Ἑλληνικές δυνάμεις ἀντιστάθηκαν σθεναρά καί κράτησαν τίς δυνάμεις τοῦ Ἄξονος ἐπί ἕξι σχεδόν μῆνες ἔξω ἀπό τήν Ἑλλάδα.

Ἡ στάση αὐτή ὑπῆρξε καίρια διότι καθυστέρησε τήν προέλαση τῶν δυνάμεων τοῦ Ἄξονος καί ἔδωσε χρόνο στίς Συμμαχικές δυνάμεις νά προετοιμασθοῦν καλύτερα γιά τίς μάχες πού θά ἐπακολουθοῦσαν στή Μεσόγειο. Ἡ ἀντίσταση, ὅμως, εἶχε σάν ἀποτέλεσμα ὁ Γερμανικός Ναζιστικός στρατός νά ἀναγκασθῇ νά ἐνισχύσῃ τίς Ἰταλικές δυνάμεις καί ἔτσι νά καθυστερήσῃ τήν εἰσβολή στήν Ρωσσία, ὅπου βρέθηκε ἀντιμέτωπος μέ βαρύτατο καί ὀλέθριο χειμώνα. Ἡ ἀπάντηση «ΟΧΙ» καί ἡ στάση τῶν Ἑλλήνων ἔχει ἀναγνωρισθῇ ὡς ἕνα ἐκ τῶν καθοριστικῶν γεγονότων τά ὁποῖα διεμόρφωσαν τήν ἐξέλιξη τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ὁ ἐφετινός ἑορτασμός τῆς ἐπετείου τοῦ «ΟΧΙ» ἔχει ἰδιαίτερη σημασία, καθώς ἀποτελεῖ μία ἐκ τῶν πολλῶν ἐπετείων οἱ ὁποῖες θά ἀκολουθήσουν τά ἑπόμενα χρόνια γιά τά γεγονότα τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου καί ταυτοχρόνως λαμβάνει χὠρα σέ μία ἐποχή γεμάτη προκλήσεις γιά πολλούς ἀνθρώπους καί ἔθνη. Εἶναι μία ἀπό τίς πρῶτες στό εἶδος των καί ἀποτελεῖ μαρτυρία τῆς γενναιότητος ἡ ὁποία διδάχθηκε σέ ὅλους καί τῶν θυσιῶν οἱ ὁποῖες προσφέρθηκαν ἀπό ἑκατομμύρια ἀνθρώπων στόν κόσμο γιά τήν πάταξη τῆς τυραννίας καί τήν διασφάλιση τῆς ἐλευθερίας. Εἶναι ἑορτασμός τῆς ἀποφασιστικότητος τῶν ἡγετῶν καί τοῦ λαοῦ τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι οἰκειοθελῶς καί θαρραλέως ἀπεφάσισαν νά ἀντισταθοῦν στό Φασισμό. Εἶναι μαρτυρία τῆς προτεραιότητος τῆς ὑπερασπίσεως τῶν ἀξιῶν μας ἐν ὄψει ἐχθρικῶν καταστάσεων.

Ὁ ἡρωϊσμός αὐτῆς τῆς στάσεως εἶναι πλέον θρυλικός. Ὁ Winston Churchill εἶχε δηλώσει: «Γνωρίζαμε ὅτι οἱ Ἕλληνες πολεμοῦσαν σάν ἥρωες∙ ἀπό ‘δῶ καί στό ἑξῆς θά λέμε ὅτι οἱ ἥρωες πολεμοῦν σάν Ἕλληνες.» Ἡ κληρονομιά τοῦ «ΟΧΙ» καί τῆς στάσεως τῶν Ἑλλήνων μᾶς ἐμπνέει σήμερα νά ἐπιβεβαιώσουμε τίς ἀξίες μας μέσα σ’ ἕναν κόσμο ἀνάστατο καί ταραγμένο. Τυραννικές δυνάμεις οἱ ὁποῖες ὑποκινοῦνται ἀπό τό κακό καί δέν σέβονται οὔτε τήν ζωή οὔτε τήν εἰρήνη, καταστρέφουν κοινότητες καί ἀναγκάζουν ἑκατοντάδες χιλιάδων ἀνθρώπων νά ἀπομακρύνονται ἀπό τίς ἑστίες των γιά νά γλυτώσουν. Ἄλλοι ἀπορρίπτουν τίς ἀξίες τῆς ἐλευθερίας καί ἰδιαιτέρως τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας γιά νά ἔχουν ἔλεγχο καί ἐξουσία μέσῳ τοῦ φόβου. Ἰδεολογίες μίσους καί βίας ἀπειλοῦν ἀνθρώπους τῆς πίστεως καί τίς κοινότητές των οἱ ὁποῖες εἶναι κτισμένες ἐπί τῶν βάσεων τῆς ἀγάπης καί τῆς ἐλπίδος.

Σέ αὐτή τήν 75η ἐπέτειο τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ ἄς προσφέρουμε μιά ὡραία καί γεμάτη πίστη μαρτυρία τοῦ θάρρους τῶν προγόνων μας. Μέσα ἀπό τίς ἐκδηλώσεις στίς ἐνορίες μας καί σέ ὁλόκληρη τήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή μας καί τήν Ἑλληνο-Ἀμερικανική κοινότητά μας, ἄς διδάξουμε τήν ἱστορία καί ἄς τιμήσουμε τή μνήμη ἐκείνων οἱ ὁποῖοι στάθηκαν γενναῖα καί εἶπαν «ΟΧΙ» στήν τυραννία, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι προσέφεραν τή ζωή των γιά νά ὑπερασπισθοῦν τήν Ἑλλάδα καί τήν ἐλευθερία, καί ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπέφεραν καί ἀγωνίσθηκαν στή διάρκεια τῆς Ναζιστικῆς κατοχῆς πού ἀκολούθησε. Ἄς ἀντλήσουμε, ἐπίσης, ἔμπνευση γιά νά ὑπερασπισθοῦμε καί νά ἐπιβεβαιώσουμε τίς ἀρχές μας ἐν μέσῳ δυσκολιῶν. Ὁ Παντοδύναμος Θεός μᾶς ἔχει εὐλογήσει μέ τόσο πολλούς τρόπους. Εἴμεθα ἀποδέκτες τῆς χάριτός Του καί μιᾶς κληρονομιᾶς θάρρους, πίστεως καί ἐλπίδος. Ἄς διατηρήσουμε καί ἐκτιμήσουμε ὅσα ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, καί ὅσα εὔφημα (Φιλιπ. 4:8) καί ὅλα ὅσα διασφαλίζουν καί ἐκπληρώνουν τήν περίσσεια ζωῆς τήν ὁποίαν ἔχουμε ἐν Χριστῷ.

Μέ πατρική ἐν Χριστῷ ἀγάπη,

† ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος

http://www.goarch.org/news/archiepiscopalencyclicaloxidayoctober2015?set_language=el

Ανθολόγιον 178: Στάθης Γκοτσίνας (Από χιόνι...Πολεμώντας στην Αλβανία-Ημερολόγιο καθημερινότητας του Ελληνοϊταλικού πολέμου)

16-12-1940

Συνεχίζεται το χιόνι. Τα πάντα κάτασπρα. Δεν διακρίνεις τίποτα. Σήμερα το πόδι βουλιάζει ώς το γόνατο. Η μικρή κοιλάδα, τα γύρω βουνά λευκά κατάλευκα, το λευκό δεσπόζει αδιάκοπα. Δεν έμεινε τίποτα ακάλυπτο. Οι χαμοκέλες, τα ρέματα, τα βαθουλώματα, οι κορυφές δεν διακρίνονται πια. Και το κρύο ξυρίζει, ξυρίζει πολύ. Παρατηρώ πως σήμερα το χιόνι είναι αλλοιώτικο. Πυκνό βέβαια, μα πολύ πολύ λεπτό που πολλές φορές αν καλοκυτάζης σου φαίνεται ότι γίνεται είδος ψεκάσματος, πυκνού ψεκάσματος από κάποια θεόρατη μηχανή που είναι στημένη ψηλά στον απροσδιόριστο ουρανό. Και πιάνοντας χάμου αυτή την ουσία νοιώθεις ένα σφιχτό σφιχτό πράμα που συμπιέζεται στα χέρια, είδος μαστιχιού και απομένει στα στερνά συνεχιστή μάζα. Αλλοιώτικο χιόνι σήμερα. Το τι γίνεται με το κρύο δεν λέγεται. Με το ξεμύτισμα δεν μένει αυτί, δεν μένει χέρι, πόδι. Στο κορμί είναι λιγώτερη η αίσθηση. Πρώτα γιατί η κυκλοφορία είναι κανονικώτερη και ύστερα γιατί το κορμί έχει καλυφθή κάπως βαρύτερα. Αχρηστεύονται ολότελα τα άκρα κι’ ένας πόνος τρυπητός αλλοιώτικος σε βασανίζει απελπιστικά. Ούτε γάντια, ούτε απανωτές κάλτσες ωφελούν, τίποτε. Στο δωμάτιο των αξ/κών γίνεται θρήνος. Εγώ παρατηρώ. Έχουν κουβαριαστή οι πάντες. Θέαμα φαιδρόν κάτι μουτσούνες αλλοιώτικες, αναμαλιασμένες μ’ έκφραση φόβου και μοιρολατρικής εγκαρτερήσεως. Τους χαζεύω ώρες καθώς δεν αποκοτούν να ξεχωθούν απ’ τις κουβέρτες και απ’ την στάχτη. Καμμιά φορά που το παίρνει ένα τσουχτερό απαίσιο βορειαδάκι και σου ρίχνει το χιόνι τιναχτό δυνατά πάνου στα μούτρα σου, στ’ αυτιά, στο κεφάλι, τότε είναι που το πράμμα γίνεται ολότελα ανυπόφορο. Στους δρόμους, που δεν φαίνονται παρά από τα πατήματα πεζών και υποζυγίων νάχες καιρό να βλέπεις και να παρατηρείς. Οι ουρές των ζώων έχουν γίνει σταλακτίτες. Όμοια και οι χαίτες. Τα παγωμένα νερά κρέμονται σαν κάτι μακρουλά μακρουλά γυαλιά που βλέπεις σε κάτι πολυελαίους εκκλησιών για διακόσμηση. Άσε οι στρατιώτες. Εκεί είναι το δράμα. Μ’ ό,τι βρίσκουν προσπαθούν να φυλάξουν τα ακάλυπτα συνήθως μέρη του σώματος. Αλλού κάλτσες για γάντια, αλλού πετσέτες άσπρες για καλύμματα των κεφαλιών, ό,τι βρεθή.– Χουχουλιασμένοι και σχεδόν άχρηστοι. Δεν είναι υπερβολή. Η αφή έχει καταργηθή ολότελα. Αν ξεφορτωθή ζώο, αδύνατο να φορτωθή. Τσιγάρο να βγάλης από τσέπη ούτε συζήτηση. Στον εφοδιασμό ένα κρητικάκι ανθ/γός, που γνωριστήκαμε, κλαίει την τύχη του. Με την προφορά του την κρητική μου λέει «Παν τα κοπέλια θα χαθούν. Ίντα καιρός που κάνει. Και που δεν είναι συνειθησμένα». Περίμενε κι’ αυτός την αγέλη σφαγίων. Η αγέλη σφαγίων, δηλαδή μπουλούκια πολλά πρόβατα, βόδια, βουβάλια που συνοδεύουν τη Μεραρχία όσο είναι δυνατόν για τις ανάγκες της. Είναι κι’ αυτός ιδιαίτερος σχηματισμός! Μας ακολουθούν απ’ τη Θεσσαλονίκη και προχωρώντας ενισχύεται από επιτάξεις επιτόπιες. Στην Αλβανία δεν υπάρχει είδος παρόμοιο. Σπάνια εδώ εκεί θα ιδής ζώο. Ιδίως άλογο ή γαϊδούρι εγώ δεν είδα ακόμη εδώ ψηλά προς τα βόρεια που προχωρούμε. Ίσως τα αφάνισαν και τα κρύβουν για ευνοήτους λόγους, ίσως έχουν κατέβει στα χειμαδιά.

Η διαταγή λέει στη 12 μ.μ. της 16ης τρέχοντος θα γίνη διανομή κρέατος. Είναι τρεις η ώρα και ούτε υποψία σφαγίων ακόμη. Καθυστέρησαν φαίνεται και φόβος μη δεν βγουν πέρα τα ζώα – 200 τόσα φορτωμένα μ’ αυτή την θεομηνία. Οι αξ/κοί εφοδιασμού αδημονούν, το κρητικάκι ολοφύρεται. Κάπου εκεί στο βουνό, στις γραμμές θα έχη κάνει καμμιά πρόχειρη παραγκούλα και θα υπάρχη φωτιά. Ενώ εδώ ύπαιθρο στ’ απλωμένο σάβανο του χιονιού και με το συνεχές πασπάλημα του νέου που πέφτει πιρπιριστά και αδιάκοπα. Άστα. Και σκεπάζει όλους κι’ όπου πέφτει και κολλάει παγώνει αμέσως και ξεμένει απάνω σου. Εκεί όμως! Πρέπει τα παιδιά να φαν κρέας.

Η α' έκδοση του βιβλίου

Στάθης Γκοτσίνας, Από χιόνι...Πολεμώντας στην Αλβανία, εκδ. ΑΣΚΙ/ΑΥΓΗ, Αθήνα 2014, σελ. 51-52 (απόσπασμα) [Η α' έκδοση του βιβλίου έγινε από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα]

[πηγή] 

Ανθολόγιον 177: Στάθης Γκοτσίνας (Πολεμώντας στην Αλβανία)

15-12-1940

Κυριακή σήμερα, 15/12 του Αγίου Ελευθερίου. Για φαντάσου, 10 ημέρες μας μένουν ώς τα Χριστούγεννα. Εδώ πάνου, κάπου πιο μπροστά θα βρισκόμαστε. Εσείς εκεί κάτω θάχετε την ζέστα σας και την συζητησούλα σας. Χιονίζει πάλι σήμερα. Χιονίζει απ’ τη νύχτα. Ούτε το νοιώθω. Μ’ αρέσει μπορώ να σας πω. Τουλάχιστον εγώ το βράδυ –γιά την ώρα– θάχω στέγη. Μ’ αυτοί οι άλλοι, ο κόσμος ο πολύς πάνου στα υψώματα με την μια κουβέρτα –την χιονισμένη τώρα κι’ αυτή και με τα σιδερικά τα κρύα στο χέρι, τι θα γίνουν ξέρω– θα μαργώσουν, θα κρυσταλλώσουν οι μύξες στα γένεια, θ’ ανάψουν τα μάτια, θα φουσκώσουν τα πόδια ώς τα γόνατα και θα υποφέρουν, θα υποφέρουν δυνατά και σιωπηλά. Μπορεί ν’ αρρωστήσουν κι’ όλας και να πέσουν. Πώς να το ειπούν όμως; Δεν ξέρετε ότι το «είμαι άρρωστος» είναι φράση άγνωστη εδώ. Μόνο την προτεραία του θανάτου σου «δικαιούσαι» να την εκστομίσης. Λοιπόν χιόνι και χιόνι. Κάτασπρα όλα γύρω, ο κάμπος, τα υψώματα. (...)

Στάθης Γκοτσίνας, Από χιόνι...Πολεμώντας στην Αλβανία, εκδ. ΑΣΚΙ/ΑΥΓΗ, Αθήνα 2014, σελ. 50 (απόσπασμα) [Η α' έκδοση του βιβλίου έγινε από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα]

Μνήμη της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βλαχερνώ και επέτειος του «ΟΧΙ»

πηγή:saint.gr Σκέπη σου, Ἁγνή, σκέπεις καὶ περιθάλπεις Τοὺς πίστει ἀφορῶντας πρὸς σέ, Παρθένε. Μητρὸς Θεοῖο Σκέπη Ἑλλάδα θειόφρονα καλύπτει.

Η Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βλαχερνώ εορτάζει την 1η Οκτωβρίου. Η Εκκλησία της Ελλάδος όμως, την έχει μεταθέσει στις 28 Οκτωβρίου, όπου η Ελλάδα γιορτάζει το μεγάλο γεγονός της διασώσεως και απελευθερώσεως της από τον Ιταλογερμανικό ζυγό. Την Ακολουθία που ψάλλεται αυτή την ημέρα την έγραψε ο Αγιορείτης Μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης και εγκρίθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 21 Οκτωβρίου 1952 μ.Χ. όπου και αποφασίστηκε ο συνεορτασμός της εορτής της Αγίας Σκέπης και της Εθνικής επετείου του «ΟΧΙ» (Συνοδικές Εγκύκλιοι, Τόμος Β', Αθήνα 1956, σελ. 649).

Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ’. Θεοτόκε Ἀειπάρθενε. Θεοτόκε Ἀειπάρθενε, τὴν ἁγίαν σοῦ Σκέπην, δι' ἧς περισκέπεις, τοὺς εἰς σὲ ἐλπίζοντας, κραταιὰν τῷ Ἔθνει σου καταφυγὴν ἐδωρήσω‧ ὅτι ὡς πάλαι καὶ νῦν θαυμαστῶς ἡμᾶς ἔσωσας, ὡς νοητὴ νεφέλη, τὸν σὸν λαὸν περιβαλοῦσα. Διὸ δυσωποῦμεν σε, εἰρήνην τῇ πολιτείᾳ σου δώρησαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης. Τῆς Σκέπης σου Παρθένε, ἀvuμνοῦμεν τάς χαρίτας, ἣν ὡς φωτοφόρον νεφέλην, ἐφαπλοῖς ὑπὲρ ἔννοιαν, καὶ σκέπεις τὸν λαόν σου νοερῶς, ἐκ πάσης τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς. Σὲ γὰρ σκέπην καὶ προστάτιν καὶ βοηθόν, κεκτήμεθα βοῶντές σοι· Δόξα τοῖς μεγαλείοις σου Ἁγνή, δόξα τῇ θείᾳ Σκέπῃ σου, δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς σου, προμηθείᾳ Ἄχραντε. Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ. Ὥσπερ νεφέλη ἀγλαῶς ἐπισκιάζουσα, τῆς Ἐκκλησίας τὰ πληρώματα Πανάχραντε, ἐν τῇ πόλει πάλαι ὤφθης τῇ Βασιλίδι. Ἀλλ' ὡς σκέπη τοῦ λαοῦ σου καὶ ὑπέρμαχος, περισκέπασον ἡμᾶς ἐκ πάσης θλίψεως, τοὺς κραυγάζοντας· Χαῖρε Σκέπη ὁλόφωτε. Ὁ Οἶκος Ἄνωθεν ἐφαπλοῦσα, τὴν ἁγίαν σοῦ Σκέπην, Παρθένε Θεοτόκε Μαρία, σκέπεις καὶ σῴζεις τὸν σὸν λαόν, καθ' ὥραν σε Ἁγνὴ ἐπιβοώμενον· νῦν δὲ σου τὰ θαυμάσια, εὐγνωμόνως ὑμνεῖ κραυγάζων· Χαῖρε τοῦ κόσμου ἡ Σωτηρία Χαῖρε Ἑλλάδος ἡ προστασία. Χαῖρε τῶν Ἀγγέλων παράδοξον θέαμα Χαῖρε τῶν ἀνθρώπων ἀκλόνητον ἔρεισμα. Χαῖρε Μήτηρ Ἀειπάρθενος τοῦ Παντάνακτος Χριστοῦ Χαῖρε σκέπη καὶ ἀντίληψις τοῦ λαοῦ σου τοῦ πιστοῦ. Χαῖρε ὅτι ἐφάνης σκέπουσα τὸ σὸν Ἔθνος Χαῖρε ὅτι παρέχεις νίκας τῷ στρατοπέδῳ. Χαῖρε πηγὴ πλουσίας χρηστότητος Χαῖρε λαμπὰς Θεοῦ ἀγαθότητος. Χαῖρε δι' ἧς τοὺς ἐχθροὺς ἐκνικῶμεν Χαῖρε πρὸς ἣν καθ' ἑκάστην βοῶμεν· Χαῖρε Σκέπη ὁλόφωτε.

Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος"Ὥς ἄνθρωποι πίστεως, οἱ ὁποῖοι δέν διακατεχόμεθα ἀπό πνεῦμα δειλίας ἀλλά δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφροσύνης (Β΄Τιμ.1:7), στήν ὑπηρεσία τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀνθρωπότητος, θά μπορέσουμε νά ἀντιτάξουμε ἕνα ἠχηρό ΟΧΙ σέ ὁποιοδήποτε ἄτομο ἤ δύναμη ποὐ θά ἐπιχειρήσουν νά καταστρέψουν τήν ζωή ἤ νά καταργήσουν τήν ἐλευθερία μέ σκοπό τήν κυριαρχία"

Πηγή-φωτό: Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής

 ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΟΧΙ - 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011

21 Οκτωβρίου 2011

Ἀριθ. Πρωτ. 194 / 11

28 Ὀκτωβρίου 2011

Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Ἀγαπητοί Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,

Ἡ ἱστορική μνήμη τῆς 28^ης Ὀκτωβρίου 1940, μέ τόν ἐτήσιο ἑορτασμό τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ, ἀποτελεῖ ἐξαιρετική εὐκαιρία γιά νά τιμήσουμε τό θάρρος αὐτῶν πού ὀρθώθηκαν ἀκλόνητοι ἐναντίον τῆς τυραννίας καί νά χαροῦμε τήν ἐλευθερία τήν ὁποία κληρονομήσαμε διά τῆς μεγάλης θυσίας των. Αὐτή εἶναι ἡμέρα μνήμης γιά τούς Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι δέν δέχθηκαν ὑποτασσόμενοι στίς ἀπειλές ἀπολυταρχικῶν καθεστώτων νά βεβηλώσουν τήν ἐλευθερία ἡ ὁποία κερδήθηκε ἀπό παλαιότερες γενεές. Ἡ ἀπάντηση ΟΧΙ στίς ἀπαιτήσεις τῶν τυράννων καί στά καταστροφικά σχέδιά των ὑπῆρξε ἀληθινή καί παραδειγματική πράξη θάρρους γιά ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα. Αὐτή εἶναι, ἐπίσης, ἡμέρα εὐγνωμοσύνης καί εὐχαριστίας. Καλῶς ἐνθυμούμεθα τίς μεγάλες θυσίες αὐτῆς τῆς ἐποχῆς, γεμίζει ἡ καρδιά μας εὐγνωμοσύνη γιά ὅλα ὅσα προσφέρθηκαν χάριν τῶν ἰδεῶν τῆς ἐλευθερίας, τῆς αὐτοδιαθέσεως καί τῆς ἀληθείας. Ἐξακολουθοῦμε κάθε χρόνο νά μνημονεύουμε καί νά δοξάζουμε τούς πατέρες καί τίς μητέρες μας καί νά εὐχαριστοῦμε γιά τίς εὐλογίες τῆς κληρονομιᾶς μας οἱ ὁποῖες γεμίζουν τίς ζωές μας μέ χαρά καί εἰρήνη.

Στό πνεῦμα αὐτό τῆς μνήμης καί εὐγνωμοσύνης, πρέπει ἐπίσης νά ἀναγνωρίσουμε ὅτι ἡ Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ ἀποτελεῖ μεγάλη πρόκληση. Πρόκειται βεβαίως περί προκλήσεως γιά μεγαλύτερη συμμετοχή σέ κοινωνικά θέματα καί γιά ἐπίγνωση, ἔτσι ὥστε νά εἴμεθα σέ θέση νά προσφέρουμε τό καλό καί τό δίκαιο στίς κοινότητες καί στό ἔθνος. Ἀποτελεῖ ἐπίσης πρόκληση γιά τήν διαφύλαξη καί καλλιέργεια μιᾶς ὑπεύθυνης καί ὥριμης κατανοήσεως τῆς ἐννοίας τῆς ἐλευθερίας ὄχι ὅμως εἰς ἀφορμήν τῇ σαρκί, ἀλλά ὡς δυνατότητα ἵνα διά τῆς ἀγάπης δουλεύουμεν ἀλλήλοις (Γαλ. 5:13).

Ἡ πρόκληση τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ μᾶς καλεῖ ὅλους νά στεκόμεθα ἀκλόνητοι ἔναντι τῆς τυραννίας, νά ἀναγνωρίζουμε τό κακό ἀκόμη καί ὅταν εἴμεθα ἀδύναμοι, νά δείχνουμε θάρρος ἐν μέσῳ καταπιέσεων, νά μαχόμεθα γιά τή δικαιοσύνη καί νά ἀντιμετωπίζουμε τή βία μέ καρδιά καί πνεῦμα εἰρήνης. Ἡ ἀπάντηση ΟΧΙ στίς 28 Ὀκτωβρίου 1940, φανέρωσε τήν ἄρνηση νά θυσιασθοῦν ἰδανικά στό βωμό τῆς εὐκολίας καί νά θυσιασθῇ ἡ κληρονομιά τῆς ἐλευθερίας καί τῆς δημοκρατίας στό βωμό τῆς ἀποφυγῆς δυσκολιῶν. Ἦταν μία σθεναρή καταγγελία τῶν πονηρῶν σχεδίων τά ὁποῖα τροφοδοτοῦσαν μηχανισμούς δυνάμεων διά τῆς καταστροφῆς τῆς  ἀνθρώπινης ζωῆς καί τῶν ἀνθρωπίνων κοινοτήτων. Οἱ Ἕλληνες τοῦ ΟΧΙ ἔδωσαν παράδειγμα θάρρους καί ἐλπίδος πού μᾶς ἐμπνέει νά γνωρίζουμε αὐτό τό ὁποῖο μᾶς ἀπελευθερώνει καί νά προσφέρουμε αὐτή τή διαβεβαίωση σ’ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα.

Τό πράττουμε αὐτό τιμῶντας τήν Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ καί ἀποδεχόμενοι τήν πρόκληση πού αὐτή μᾶς προσφέρει. Ὅταν στεκόμεθα ἀκλόνητοι μάρτυρες τῆς κληρονομιᾶς μας, ἑδραιωμένοι στήν ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας στόν Θεό, θά εἴμεθα σέ θέση νά ἀντιμετωπίσουμε τό κακό μέ θάρρος τό ὁποῖο ἀποκαλύπτει Ἐκεῖνον ὁ Ὁποῖος νίκησε τήν ἁμαρτία καί τόν θάνατο καί προσφέρει βεβαιότητα ζωῆς. Ὥς ἄνθρωποι πίστεως, οἱ ὁποῖοι δέν διακατεχόμεθα ἀπό πνεῦμα δειλίας ἀλλά δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφροσύνης (Β΄Τιμ.1:7), στήν ὑπηρεσία τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀνθρωπότητος, θά μπορέσουμε νά ἀντιτάξουμε ἕνα ἠχηρό ΟΧΙ σέ ὁποιοδήποτε ἄτομο ἤ δύναμη ποὐ θά ἐπιχειρήσουν νά καταστρέψουν τήν ζωή ἤ νά καταργήσουν τήν ἐλευθερία μέ σκοπό τήν κυριαρχία. Ἀποδεχόμενοι αὐτή τήν πρόκληση, θά συνεχίσουμε νά ὑποστηρίζουμε τήν κάλυψη τῶν ἀναγκῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι στεροῦνται τῆς ἐλευθερίας ἤ τῶν δικαιωμάτων νά ἀναπτύξουν ποιότητα καί ἀσφάλεια ζωῆς ἡ ὁποία ἁρμόζει σ’ ὅλα τά ἀνθρώπινα ὄντα.

Αὐτή τήν ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ, προσκαλῶ ὅλους τούς πιστούς ἀνά τήν Ἀμερική, ὅλους ἐμᾶς οἱ ὁποῖοι εἴμεθα δικαιοῦχοι αὐτῆς τῆς κληρονομιᾶς τῆς ἐλευθερίας καί τοῦ θάρρους καθώς καί τῆς βαθειᾶς πίστεως καί θυσίας, νά τιμήσουμε τίς θαρραλέες πράξεις τοῦ παρελθόντος μας καί ν’ ἀποδεχθοῦμε τήν πρόκληση αὐτῆς τῆς ἡμέρας γιά τό μέλλον μας. Μέ πίστη καί ἀλήθεια καί μέ τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ, ἄς σταθοῦμε ἀκλόνητοι ὡς μάρτυρες τῆς ἀγάπης ἡ ὁποία ὑπερνικᾶ τό κακό, τῆς δικαιοσύνης ἡ ὁποία ἐπικυρώνει τό καλό καί τῆς εἰρήνης ἡ ὁποία μᾶς δίδει ἐλπίδα κάτω ἀπό ὁποιεσδήποτε συνθῆκες ζωῆς ἀπό τό παρόν ἕως τήν αἰωνιότητα.

Μέ πατρική ἐν Χριστῷ ἀγάπη,

† ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος

Μνήμη Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Τῆς Σκέπης σου Παρθένε ἀνυμνοῦμεν τὰς χάριτας, ἣν ὡς φωτοφόρον νεφέλην ἐφαπλοῖς ὑπὲρ ἔννοιαν, καὶ σκέπεις τὸν λαόν σου νοερῶς, ἐκ πάσης τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς· σὲ γὰρ σκέπην καὶ προστάτιν καὶ βοηθόν, κεκτήμεθα βοῶντές σοι· δόξα τοῖς μεγαλείοις σου Ἁγνή, δόξα τῇ θείᾳ σκέπῃ σου, δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς σου προμηθείᾳ Ἄχραντε.

 

Λόγω τῶν πολλῶν θαυμάτων ἀπὸ τὴν Παναγία, ποὺ ἀνέφεραν οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες στὸν Ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο τὸ 1940, ἡ Ἱερὰ Συνοδὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ ἀπόφασή της τὸ 1952, καθιέρωσε νὰ ἑορτάζεται ἡ Ἅγια Σκέπη τῆς Θεοτόκου ἀντὶ γιὰ τὴν 1^η Ὀκτωβρίου, στὶς 28 Ὀκτωβρίου.
Ἡ ἑορτὴ τῆς Ἅγιας Σκέπης τῆς Θεοτόκου ἡ ὁποία τελοῦνταν ἀπὸ παλαιότατων χρόνων τὴν 1^η Ὀκτωβρίου, ἦταν ἀνάμνηση τοῦ θαύματος τὸ ὁποῖο εἶδε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας. Κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς ἀγρυπνίας στὸ παρεκκλήσι τῆς «Ἅγιας Σοροῦ» τοῦ ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν στὴν Κωνσταντινούπολη, ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας εἶδε τὴν Θεοτόκο νὰ προχωράει ἀπὸ τὶς βασιλικὲς πύλες πρὸς τὸ θυσιαστήριο ἀνάμεσα σὲ λευκοφορους ἅγιους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ξεχώριζαν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος. Ὅταν ἔφθασε στὸ θυσιαστήριο γονάτισε καὶ προσευχόταν γιὰ πολλὴ ὥρα, κλαίγοντας καὶ παρακάλωντας τὸν Υἱό της γιὰ τὴν σωτήρια του κόσμου. Ὅταν ὁλοκλήρωσε τὴν δέησή της, ἔβγαλε ἀπὸ τὸ κεφάλι της τὸ ἀστραφτερὸ μαφόριο, ποὺ φοροῦσε καὶ μὲ μία κινήση τὸ ἅπλωσε σὰν σκεπὴ ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἐκκλησίασμα. Ἔτσι ἁπλωμένο τὸ ἔβλεπε γιὰ ἀρκετὴ ὥρα ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας μαζὶ μὲ τὸν Ἐπιφανιο, ποὺ τὸν συνόδευε. Ὅσο φαινόταν ἐκεῖ ἡ Θεοτόκος, φαινόταν καὶ ἡ ἱερὴ ἐσθήτα νὰ σκορπίζει τὴ Χάρη της. Ὅταν ἐκείνη ἄρχισε νὰ ἀνεβαίνει πρὸς τὸν οὐρανό, ἄρχισε καὶ ἡ Θεία Σκέπη νὰ συστέλλεται καὶ σιγὰ – σιγὰ νὰ χάνεται. Τὸ ἱερὸ αὐτὸ μαφόριο ποὺ φυλασσόταν ἐκεῖ συμβόλιζε τὴν Χάρη καὶ τὴν προστασία ποὺ παρέχει ἡ Παναγία στοὺς πιστοὺς.

πηγή

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΣΣΕΣ

http://www.youtube.com/watch?v=b5QZi5Sqa1I
Μαρινέλλα-Γυναίκες Ηπειρώτισσες
Μουσική: Γ. Κατσαρός
Στίχοι: Πυθαγόρας
Δίσκος: ΑΛΒΑΝΙΑ, Philips - PolyGram Records SA (Greece)

Γυναίκες Ηπειρώτισσες 

μέσα στα χιόνα πάνε 

κι' οβίδες κουβαλάνε

(κι' οβίδες κουβαλάνε). 

Θεέ μου, τι τις πότισες 

και δεν αγκομαχάνε. 

Γυναίκες Ηπειρώτισσες, 

ξαφνιάσματα της φύσης! 

Εχθρέ γιατί δε ρώτησες 

ποιον πας να κατακτήσεις!

Γιαννιώτισσες, Σουλιώτισσες, 

ξαφνιάσματα της φύσης!

Εχθρέ γιατί δε ρώτησες

ποιον πας να κατακτήσεις!

Γυναίκες απ' τα σύνορα, 

κόρες, γριές, κυράδες, 

φωτιά μες στους βοριάδες 

(φωτιά μες στους βοριάδες). 

Εσείς θα είστε σίγουρα της λευτεριάς μανάδες.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2010, ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΟΧΙ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 128 / 10

28 Ὀκτωβρίου 2010

Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Ἀγαπητοί Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,

Στόν ἐτήσιο ἑορτασμό τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ, ἑνωνόμεθα μέ τούς Ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἀδελφούς καί ἀδελφές μας ὅλου τοῦ κόσμου, μέ φιλέλληνες καί μέ ὅλους ἐκείνους πού ἐκτιμοῦν τήν ἐλευθερία καί τήν αὐτοδιάθεση, σέ μία ἐκδήλωση μνήμης ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μαρτυρία τῆς ἀναγκαιότητος γιά προσήλωση σέ παγκόσμιες ἀξίες καί ἐμμονή στήν πίστη. Τό πρωί τῆς 28^ης Ὀκτωβρίου 1940, τό ἠχηρό «ΟΧΙ» τό ὁποῖο ἀντέταξε ἡ Ἑλλάδα στόν φασίστα ἡγέτη τῆς Ἰταλίας ὡς ἀπάντηση στήν ἀξίωσή του νά παραδοθοῦν οἱ Ἕλληνες χωρίς ἀντίσταση καί νά ἐπιτρέψουν σέ ξένη δύναμη τήν κατοχή τῆς πατρίδος τους, ἦταν μία ἀπάντηση ἡ ὁποία ἀντήχησε στούς δρόμους τῆς Ἑλλάδος ἀπό τούς πολίτες οἱ ὁποῖοι εἶδαν ἀμέσως τόν πολύ σοβαρό κίνδυνο. Διεῖδαν τήν ἀπειλή ἡ ὁποία μέ κατάχρηση ἐξουσίας καί μέ πολιτικές μηχανορραφίες εἶχε ὁδηγήσει σέ ὑποταγή ἄλλων ἐθνῶν. Ἀνεγνώρισαν μία δύναμη τυραννίας ἡ ὁποία χρησιμοποιῶντας ποικίλες μορφές ἐξαπατήσεως, ὁδήγησε πολλούς σέ συμβιβασμό τῶν ἰδανικῶν καί τῆς πίστεώς των ἤ στή δυστυχία νά εὑρεθοῦν ὑπό καθεστῶτα τά ὁποῖα ἔδιναν μεγαλύτερη ἀξία στή στρατιωτική ὑπεροχή καί τήν παγκόσμια κυριαρχία ἀπό τήν εὐημερία καί τά δικαιώματα τῶν ἀνθρώπων.

Μία πηγή ἀπό τήν ὁποία ἀντλήθηκε ἡ ἀπάντηση τοῦ «ΟΧΙ» στίς δυνάμεις τοῦ κακοῦ, στό μῖσος καί στόν καταναγκασμό, ἦταν ἡ πολύ πλούσια κληρονομιά τῶν Ἑλληνικῶν ἀξιῶν. Ἐκτός ἀπό τήν ἀγάπη γιά τήν ἐλευθερία καί αὐτοδιάθεση, ἰδανικά τά ὁποῖα εἶχαν καταργηθεῖ στή διάρκεια κατοχῶν προηγουμένων αἰώνων, οἱ Ἕλληνες εἶχαν σέ μεγάλη ἐκτίμηση τίς ἔννοιες τῆς πίστεως, τῆς κοινότητος, τῆς πολιτικῆς δραστηριότητος καί τῆς δημοκρατικῆς μορφῆς διακυβερνήσεως, πού ἀποτελοῦν πτυχές τῆς ζωῆς καί τῶν σχέσεων οἱ ὁποῖες καλλιεργοῦνται σέ ἐλεύθερες κοινωνίες. Ἐάν ἐπιτρεπόταν στίς φασιστικές δυνάμεις νά προωθηθοῦν περαιτέρω μέσα στά ἔθνη τῆς Εὐρώπης καί τοῦ κόσμου, τό μεγάλο δυναμικό τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, τά ἐπιτεύγματα, ἡ φιλανθρωπία καί ἡ πνευματική εὐημερία ὄχι μόνον θά καταπιεζόταν περιοριστικά ἀλλά μέσῳ διαστροφῶν θά κατέληγαν νά ἐξυπηρετοῦν τά σχέδια τυράννων ἡγετῶν.

Ἡ ἄλλη πηγή τῆς ἀπαντήσεως τοῦ «ΟΧΙ» στήν ἀξίωση γιά ὑποταγή καί ξένη κατοχή ὑπῆρξε ἡ παράδοση καί τό πνεῦμα τῆς Ὀρθοδοξίας, μία δυνατή παράδοση ἐγκαρτερήσεως ἡ ὁποία εἶχε στηρίξει πολλές γενιές Ἑλλήνων στή διάρκεια αἰώνων κατοχῆς καί καταπιέσεως, οἰκονομικῶν καί πολιτικῶν δυσχερειῶν, καί ἐντάσεων στή διαμόρφωση τοῦ ἔθνους καί στήν προσπάθεια ἀνακτήσεως στοιχείων πολιτισμοῦ, γλώσσης, σκέψεως καί ταυτότητος. Ὅταν δόθηκε ἡ ἀπάντηση στίς ἀπαιτήσεις τοῦ Μουσολίνι, οἱ Ἕλληνες γνώριζαν τίς προκλήσεις τίς ὁποῖες θά ἀντιμετώπιζαν. Ἡ ἀπάντηση «ΟΧΙ» φανέρωσε τήν προθυμία γιά θυσία γιά τό ἀληθινό, τό καλό καί τό δίκαιο. Ὅπως καί στό παρελθόν, ἡ ἐγκαρτέρηση τήν ὁποία ἐνέπνεε ἡ πίστη καί ἡ ὁποία βασιζόταν σ’ αὐτές τίς ἀξίες ἦταν ἡ μόνη ἀπάντηση ἡ ὁποία ἅρμοζε στά ὑψηλά ἰδανικά τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί στήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου ἐν σχέσει πρός τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξή μας καί τήν χάρη καί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ὅπως προσφέρεται ἀπό τήν Ὀρθόδοξη πίστη μας.

Ἡ προσήλωση στίς παγκόσμιες καί αἰώνιες ἀξίες τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί ἡ ἐμμονή στήν Ὀρθόδοξη πίστη συνδέει τόν ἑορτασμό τῆς ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ καί τήν ἀπόδοση τιμῆς στήν κληρονομία καί τήν Ἑλληνική ταυτότητά μας μέ τήν Ὀρθόδοξη πίστη μας, τήν ἀγάπη μας γιά τόν Θεό, καί τήν δέσμευσή μας στό ἔργο τῆς οὐράνιας βασιλείας Του. Αὐτό εἶναι οὐσιῶδες γιά τή ζωή μας στό σύγχρονο κόσμο διότι εἴμεθα σέ σύγκρουση πρός τούς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου, πρός τά πνευματικά τῆς πονηρίας (Ἐφες. 6:12). Γύρω μας εὑρίσκονται δυνάμεις οἱ ὁποῖες ἐπιζητοῦν νά καταστρέψουν τή ζωή καί τήν πίστη, ὅπως καί τήν ἐλευθερία καί τήν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια, καί πρέπει νά εἴμεθα ἄγρυπνοι καί προσεκτικοί γιά νά τίς ἀναγνωρίσουμε, νά παραμείνουμε ἀκλόνητοι, νά φωνάξουμε ἕνα ἠχηρό «ΟΧΙ», καί ὑπό οἱεσδήποτε συνθῆκες νά ἀγωνισθοῦμε γιά τήν ἀλήθεια, τήν προαγωγή καί τήν ἐνίσχυση τῶν συνθηκῶν τῆς ἐλευθερίας καί τῆς δικαιοσύνης γιά ὅλους.

Καθώς ἑορτάζουμε τήν 28^η Ὀκτωβρίου καί τήν Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ, ἄς θυμηθοῦμε τήν στάση τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον τῶν δυνάμεων τῆς τυραννίας καί τίς θυσίες οἱ ὁποῖες ἔγιναν χάριν τῆς ἐλευθερίας. Ἄς ἀναλογισθοῦμε, ἐπίσης, τήν δύναμη τήν ὁποία μποροῦμε να βροῦμε στήν κληρονομία τῆς πίστεως καί τῆς ταυτότητός μας, ἡ ὁποία θά μᾶς ὁδηγήσει σέ ἡρωϊκές πράξεις καί μεγάλες νίκες ὑπέρ τῆς πνευματικῆς εὐημερίας καί σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων καί τοῦ ἐρχομοῦ τῆς αἰωνίας βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Μέ πατρική ἐν Χριστῷ ἀγάπη,

† ὁ  Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος

πηγή

Εγκύκλιος Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ.Δημητρίου για την 28η Οκτωβρίου

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 99 / 09

28 Ὀκτωβρίου 2009

Ὑμεῖς γάρ ἐπ ' ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε ἀδελφοί

Γαλ. 5:13

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Ἀγαπητοί Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,

Μέ εὐγνώμονες καρδιές γιά τήν εὐλογημένη πίστη καί κληρονομιά μας ἑορτάζουμε τήν ἐτήσια ἐπέτειο τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ μία ἀκόμη φορά. Ἡ σημασία τοῦ ἑορτασμοῦ αὐτῆς τῆς ἰδιαίτερης ἡμέρας ὀφείλεται στήν ἀποφασιστική στάση ἔναντι τῶν δυνάμεων τῆς τυραννίας καί καταπιέσεως ἡ ὁποία ἀπειλοῦσε τήν Ἑλλάδα καί τόν κόσμο τό 1940. Εἶναι, ἐπίσης, ἀδιάρρηκτα συνδεδεμένη μέ τήν ταυτότητά μας ὡς Ἑλλήνων καί Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Τό ἠχηρό «ΟΧΙ» στήν κατοχή καί ὑποδούλωση τῆς Ἑλλάδος τό ὁποῖο ἀντέταξαν μέ λόγους καί πράξεις οἱ Ἕλληνες, ἐπιβεβαίωσε τήν βαθειά πίστη τους στούς λόγους τοῦ Ἀπ. Παύλου ὑμεῖς γάρ ἐπ'ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε ἀδελφοί (Γαλ. 5:13). Ἔτι διατράνωνε ἐμφατικά τήν ἀγάπη γιά τά ἰδανικά τῆς ἐλευθερίας καί τῆς ἀληθείας ἡ ὁποία χαρακτήριζε τό Ἑλληνικό πνεῦμα. Ἕνα πνεῦμα πού ἐστήριξε γενεές γενεῶν μέσα στούς αἰῶνες καταπιέσεως καί συντήρησε τήν ἐλπίδα πολλῶν οἱ ὁποῖοι προσδοκοῦσαν δικαιοσύνη καί εἰρήνη. Ἡ ἀπάντηση στήν ἡγεσία τῶν φασιστικῶν καθεστώτων χαρακτηρίσθηκε, ἐπίσης, ἀπό δύναμη καί ἀρετή. Οἱ στρατιωτικές δυνάμεις τῆς Ἑλλάδος δέ συγκρίνονταν καθόλου μέ τήν τρομερή πολεμική μηχανή τῶν κατοχικῶν δυνάμεων. Τό «ΟΧΙ» τό ὁποῖο ἀντιτάχθηκε στίς ἀπαιτήσεις τους εἶχε ὡς μόνο ἀρωγό του τό θάρρος τῆς ὑπερασπίσεως τοῦ δικαίου καί τήν ἀρετή τῆς ὑπομονῆς στούς δύσκολους καιρούς πού θά ἀκολουθοῦσαν. Διότι ὁ λαός τῆς Ἑλλάδος ὑπέφερε ἐξ αἰτίας τῆς στάσεώς του, καί αὐτή τήν ἡμέρα τιμοῦμε τή θυσία ζωῆς, περιουσίας καί εὐημερίας χάριν τῆς ἐλευθερίας καί τῆς δικαιοσύνης.

Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, μποροῦμε, ἐπίσης, τήν ἡμέρα αὐτή νά ἐπιβεβαιώσουμε τή δύναμη καί τήν ἰσχύ τῆς πίστεώς μας τήν ὁποία μοιραζόμεθα μέ αὐτούς οἱ ὁποῖοι ὑπέφεραν τόν πόνο καί τήν τραγωδία τῆς κατοχῆς. Πιστεύοντες σ' Ἐκεῖνον ὁ Ὁποῖος ἠγάπησεν ἡμᾶς καί παρέδωκεν ἑαυτόν ὑπέρ ἡμῶν προσφοράν (Ἐφες. 5:2), γνωρίζουμε τή λυτρωτική δύναμη τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἐνσταλάζει μέσα μας θάρρος νά ἀντιμετωπίζουμε τίς δυσκολίες καί νά διατηροῦμε τήν ἐλπίδα μας σ' ὅλες τίς καταστάσεις. Ἐπίσης, μοιραζόμεθα μαζί τους τήν θεία ἀγάπη ἡ ὁποία μᾶς ἐμπνέει νά μαχόμεθα γιά τήν ἐλευθερία καί τήν ἀλήθεια, νά προσφέρουμε τίς ζωές καί περιουσίες μας στή διακονία, καί νά ἐπωμιζόμεθα τόν σταυρό τῆς θυσίας ἔτσι ὥστε οἱ γύρω μας νά μπορέσουν νά γνωρίσουν τήν ἀνείπωτη χαρά τῆς ἐλευθερίας καί τῆς σωτηρίας.

Αὐτή τήν ἐπέτειο τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ προσευχόμεθα γιά τήν εὐλογημένη μνήμη αὐτῶν οἱ ὁποῖοι θυσίασαν τόσα πολλά ὑπερασπιζόμενοι τό δίκαιο, τήν ἀλήθεια καί τήν τιμή. Ἄς διατρανώσουμε, ἐπίσης, τή δέσμευσή μας νά ὑπερασπιζόμεθα ἀκλόνητα τά ἰδανικά τῆς ἐλευθερίας, ἀλήθειας καί δικαιοσύνης μέ ὅλους τούς τρόπους καί πάντοτε μέ τήν καθοδήγηση καί προστασία τοῦ ἀγαπῶντος Θεοῦ μας.

Μετά πατρικῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης,

† ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος

Πηγή: http://www.goarch.org/news/encyclicalfor28ofoctoberel