 |
| φωτό από εδώ |
Ὁ Θεὸς ἀγαθὸς καὶ ἀπαθὴς καὶ ἀμετάβλητος ἐστιν. Εἰ δὲ τις τὸν μὲν Θεὸν μὴ μεταβάλλεσθαι εὔλογον τε ἡγεῖται καὶ ἀληθές ∙ ἀπορεῖ δέ, πῶς ἀγαθοῖς μὲν χαίρει, κακούς δὲ ἀποστρέφεται ∙ καὶ ἁμαρτάνουσι μὲν ὀργίζεται∙ θεραπευόμενος δὲ ἵλεως γίνεται; ῥητέον, ὡς οὔτε χαίρει ὁ Θεὸς οὔτε ὀργίζεται∙ τὸ γὰρ χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι πάθος∙ οὔτε δώροις θεραπεύεται∙ ἡδονῇ γὰρ ἄν ἡττηθείη∙ οὐ θέμις ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων εὖ ἤ κακῶς ἔχειν τὸ θεῖον. Ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν ἀγαθὸς ἐστι καὶ ὠφελεῖ μόνον, βλάπτει δὲ οὐδέποτε, κατὰ ταῦτα καὶ ὡσαύτως ἔχων∙ ἡμεῖς δὲ ἀγαθοὶ μένοντες δι’ ὁμοιότητα, Θεῷ συναπτόμεθα ∙ κακοὶ δὲ γενόμενοι δι’ ἀνομοιότητα χωριζόμεθα τοῦ Θεοῦ(...)
Οὐχ ὁ Θεὸς ἐστιν ὁ ἐχθραίνων ἀλλ' ἡμεῖς, Θεὸς γὰρ οὐδέποτε ἐχθραίνει.
Ο Θεός είναι αγαθός, απαθής και αμετάβλητος. Άν, λοιπόν, κάποιος θεωρεί εύλογο και αληθινό ότι ο Θεός δεν υπόκειται σε μεταβολή,όμως δεν καταλαβαίνει πώς χαίρεται με τους αγαθούς αλλά αποστρέφεται τους κακούς, οργίζεται με τους αμαρτωλούς και εξευμενίζεται με την λατρεία, απαντάμε ότι ο Θεός ούτε χαίρεται ούτε οργίζεται∙ η χαρά και η λύπη είναι πάθη∙ ούτε καλοπιάνεται με δώρα, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι η ευχαρίστηση που προκαλούν τα δώρα θα τον νικούσε∙δεν είναι σωστό να θεωρούμε ότι τα ανθρώπινα μεταβάλλουν την κατάσταση του Θεού πρός το καλύτερο ή το χειρότερο. Εκείνος, λοιπόν, είναι αγαθός και μόνο ωφελεί, ποτέ δεν βλάπτει, αφού αυτές είναι οι ιδιότητες Του∙εμείς πάλι, όταν μένουμε αγαθοί, ενωνόμεθα μαζί Του επειδή Του μοιάζουμε∙ όταν γινόμαστε κακοί, χωριζόμεθα από Εκείνον επειδή εκλείπει η ομοίωση (...).
