19 Μαΐου: Δεν ξεχνώ τη Γενοκτονία των Ποντίων

 

19 Μαΐου: Δεν ξεχνώ τη Γενοκτονία των Ποντίων - Πρόγραμμα εκδηλώσεων

 

Πηγή: ΠΟΕ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΑΘΗΝΑ

Κυριακή 19 Μαΐου 2024

Πλατεία Συντάγματος

Κεντρική εκδήλωση Μνήμης

11:00 Επιμνημόσυνη δέηση για τα θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού στην Μητρόπολη Αθηνών- Ομιλία από τον Πρόεδρο της Π.Ο.Ε., κ. Γεώργιο Βαρυθυμιάδη.

12:00 Επίσημη αλλαγή της Προεδρικής Φρουράς στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, με ευζώνους ενδεδυμένους με τη φορεσιά του Πόντιου Αντάρτη.

– Επιμνημόσυνη δέηση για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

– Χαιρετισμός του Προέδρου της Π.Ο.Ε. κ. Γεώργιου Βαρυθυμιάδη.

– Χαιρετισμός του Περιφερειάρχη Αττικής κ. Νικόλαου Χαρδαλιά.

– Χαιρετισμοί εκπροσώπων φορέων.

– Ομιλία από τον Δρ. Κλέαρχο Κυριακίδη, επισκ. Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο UCLan Cyprus.

12:45 Κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

13:00 Πορεία προς την Τούρκικη Πρεσβεία και επίδοση Ψηφίσματος.

***

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Σάββατο 18 Μαΐου 2024

Πλατεία Αριστοτέλους

20:30 Μουσικοαφηγματικό αφιέρωμα στο ενημερωτικό περίπτερο της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας της Π.Ο.Ε. Θα μεταδοθεί ζωντανά από το Livemedia, παράλληλα με την εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί από την Ομοσπονδία στο « Πυρρίχιο Πέταγμα» στον Πειραιά.

«Ξημερώνει 19 Μαΐου»

Λιμάνι Θεσσαλονίκης

23:00 Συγκέντρωση νεολαίας και ανύψωση φαναριών για τις 353.000 ψυχές

Κυριακή 19 Μαΐου 2024

Πλατεία Αγίας Σοφίας

Κεντρική εκδήλωση Μνήμης

18:30 Επιμνημόσυνη Δέηση για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στο μνημείο Γενοκτονίας του Δήμου Θεσσαλονίκης

Κατάθεση Στεφάνων

19:00 Χαιρετισμοί

19:20 Ομιλία από τον Δρ. Χρίστος Κληρίδης, Καθηγητής – Πρόεδρος Τμ. Νομικής Πανεπιστημίου Frederick.

20:15 Πορεία διαμαρτυρίας προς το Τούρκικο Προξενείο και επίδοση Ψηφίσματος.

Οι κεντρικές εκδηλώσεις της 19ης Μαΐου θα μεταδοθούν ζωντανά από το Livemedia https://www.livemedia.gr/genocide24 καθώς και μέσω της επίσημης σελίδας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος στο Facebook και στο YouTube.

https://poe.org.gr/

19 Μαΐου: Δεν ξεχνώ τη Γενοκτονία των Ποντίων

 Δείτε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων εδώ. 

19 ΜΑΪΟΥ: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Χρ. Γιανναρᾶς, Λόγος στήν ἡμέρα μνήμης τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου

πηγή: ΑΝΤΙΦΩΝΟ

[Ομιλία του Χρ. Γιανναρά την 19η Μαΐου 2006, την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, στην πλατεία της Αγίας Σοφίας, στη Θεσσαλονίκη]

Συναχθήκαμε σήμερα ἐδῶ νά διαδηλώσουμε πιστότητα στή μνήμη τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου.

Ἐπιτρέψτε μου νά ὑπογραμμίσω: Ἡμέρα μνήμης δέν σημαίνει ἡμέρα συναισθηματικῆς ἁπλῶς ἐκτόνωσης. Θρηνοῦμε τή δολοφονία 353.000 Ἑλλήνων ἀπό τίς στρατιωτικές καί παραστρατιωτικές δυνάμεις τοῦ τουρκικοῦ κράτους, στά πλαίσια κεντρικῆς πολιτικῆς ἀπόφασης καί μεθοδικά σχεδιασμένης στρατηγικῆς. Ἡ ὀδύνη εἶναι ἀνεξάλειπτη καί ἀφόρητη, ἀλλά μόνη ἡ ὀδύνη μένει πάντοτε ἄγονη.

Ἔχει νόημα νά διασώζουμε τή μνήμη τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, ἄν ἡ ἐγρήγορσή μας εἶναι ἱστορικά γόνιμη. Ἄν δηλαδή ἔχει ἔμπρακτες συνέπειες πού ἐγγυῶνται γιά τό μέλλον τόν αὐτοσεβασμό μας καί τή συλλογική μας ἀξιοπρέπεια. Τουλάχιστον, νά μήν συνεργήσουμε νά ἀπαλειφθοῦν ἀπό τήν πανανθρώπινη συνείδηση τά ὅρια ἀνάμεσα στόν πολιτισμό καί στή βαρβαρότητα, στήν ἀνθρωπιά καί στήν κτηνωδία.

Στόν Πόντο ἄνθισε, γιά εἰκοσιοχτώ ὁλόκληρους αἰῶνες, ἕνας πολιτισμός— ὄχι ἡ φυλή ἁπλῶς ἤ τό γένος τῶν Ἑλλήνων. Ὁ ἴδιος ἐκεῖνος πολιτισμός πού κόμισε στήν ἀνθρωπότητα τήν ἔκπληξη, γιά πρώτη φορά, τῆς κριτικῆς σκέψης, δηλαδή τή βάση τῆς ἐπιστήμης καί τῆς ἔρευνας. Κόμισε, γιά πρώτη φορά, τήν ἐκδοχή τῆς συλλογικότητας ὡς κοινοῦ ἀθλήματος προκειμένου νά «ἀληθεύει» ὁ βίος, τοῦ ἀθλήματος τῆς πολιτικῆς. Δίχως αὐτό τόν πολιτισμό ἡ ζωή τῶν ἀνθρώπων σήμερα, σέ καθολική κλίμακα, θά ἦταν ἄλλη. Ἡ Γενοκτονία τοῦ ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ στοιχειοθετεῖ, πρωταρχικά, ἔγκλημα ἀπέναντι σέ ἕναν πολιτισμό μέ πανανθρώπινη ἐμβέλεια.

Δέν πρόκειται γιά μεγαλόστομη ρητορεία. Ὁ ξεριζωμός τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπό τόν Πόντο, κοιτίδα πανάρχαιη τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ, θά εἶχε σήμερα τό ἀνάλογό του, ἄν ἐξαλείφονταν οἱ Γάλλοι ἀπό τό Παρίσι, οἱ Βρετανοί ἀπό τήν Ὀξφόρδη, οἱ Γερμανοί ἀπό τή Χαϊδελβέργη —τί θά σήμαινε ἕνα τέτοιο γεγονός γιά τή σύνολη ἀνθρωπότητα, ἔστω καί χωρίς τήν κτηνωδία τῶν ἀπαγχονισμῶν, τῶν βιασμῶν, τῶν ἀνασκολοπισμῶν, τῶν πυρπολήσεων. Πόντος χωρίς Ἑλληνισμό σημαίνει ἐξάλειψη καί διακοπή τῆς συνέχειας μιᾶς πληθυσμικῆς παρουσίας ταυτισμένης μέ πρόταση πολιτισμοῦ πού ἐνδιαφέρει πανανθρώπινα. 

Τιμοῦμε τή μνήμη τοῦ μαρτυρικοῦ ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ στό ποσοστό πού διασώζουμε τήν ἐπίγνωση τῆς πρότασης πολιτισμοῦ πού ἐνσάρκωνε. Οἱ Ἕλληνες τοῦ Πόντου ἦταν ζωντανό κατάλοιπο τῆς οἰκουμενικῆς δυναμικῆς τοῦ Ἑλληνισμοῦ προτοῦ αὐτή νά ὑποταχθεῖ στόν ἐθνικιστικό ἐπαρχιωτισμό καί ἀλλοτριωθεῖ σέ βαλκανικό περιθώριο τῆς Εὐρώπης. Τότε, πρίν ἀπό τούς δυό παγκόσμιους πολέμους, ὁ Ἕλληνας, ὅπως ἔγραψε ὁ Ἐλύτης, «ἀνάσαινε ἀκόμα τόν ἀέρα μιᾶς περίπου αὐτοκρατορίας. Οἱ δυνατότητές του νά κινηθεῖ χωρίς διαβατήριο γλώσσας καλύπτανε μεγάλα μέρη τῆς Ἰταλίας καί τῆς Αὐστρίας, ὁλόκληρη τήν Αἴγυπτο, τή νότια Βουλγαρία, τή Ρουμανία, τή Ρωσία τοῦ Καυκάσου καί, φυσικά, τήν Κωνσταντινούπολη μέ τήν ἐνδοχώρα της, ὥς κάτω, κατά μῆκος τοῦ Αἰγαίου, τή λεγόμενη στίς μέρες μας νοτιοδυτική Τουρκία».

Καί προσθέτει ὁ ’Ελύτης: «Εἶναι, τό ξέρω δύσκολο νά ἀξιολογεῖς τό σημερινό μολύβι σάν χθεσινό χρυσάφι». Ὅμως, πρέπει νά προσθέσουμε, ἀλλοίμονο ἄν πάψει τό χρυσάφι νά μετράει τήν ποιότητα τῆς ζωῆς ἀκόμα καί σέ χρόνια μολυβένιου λήθαργου. 

Ἴσως σήμερα ἕνα παιδί πού τελειώνει τό ἑλληνικό σχολειό νά ἀγνοεῖ ἀκόμα καί τό ποῦ βρίσκεται γεωγραφικά ὁ Πόντος, ποῦ ἡ Τραπεζούντα, ποῦ ἡ Σινώπη, ἡ Κερασούντα, ἡ Ἀμισός, ἡ Ἀμασεία, ἡ Ἀργυρούπολη, ἡ Οἰνόη, ἡ Παναγία ἡ Σουμελᾶ. Νά ἀγνοεῖ ὅτι ἐκεῖ ἀνθοῦσε ἐπί αἰῶνες ἕνας γεμάτος σφρίγος Ἑλληνισμός καί ὅτι ἔφτασε κάποια στιγμή πού ἀποτέλεσε αὐτόνομο ἑλληνικό κράτος. Τουλάχιστον ὅμως νά μήν ἀγνοεῖ τό σημερινό Ἑλληνόπουλο ὅτι ἔξω ἀπό τά ὅρια τοῦ ἐπαρχιώτικου ἑλλαδικοῦ κρατισμοῦ, ὁ Ἑλληνισμός τοῦ Πόντου εἶχε κατορθώσει ἐπιτεύγματα πού σήμερα μόνο θαυμάζουμε οἱ κατά ὑπηκοότητα Ἕλληνες, ὄντας ἀνίκανοι νά τά πραγματώσουμε. Ἀνυπέρβλητο ἐπίτευγμα ἡ ἀπό θέσεως ἰσχύος, καί γι’ αὐτό δημιουργική, συνάντηση τοῦ ποντιακοῦ (καί γενικότερα τοῦ μικρασιατικοῦ) Ἑλληνισμοῦ μέ τά ἐπιτεύγματα τῆς εὐρωπαϊκῆς Νεωτερικότητας. Λειτούργησε στίς χαμένες αὐτές κοιτίδες τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἡ πανάρχαιη ἀφοβία τῶν Ἑλλήνων νά προσλαμβάνουν ὁτιδήποτε καί ὁπουδήποτε χωρίς νά ὑποτάσσονται στό πρόσλημμα. Ἀφομοίωναν στίς δικές τους ἀνάγκες καί στούς δικούς τους στόχους θησαυρίσματα ἀλλότριων πολιτισμῶν —δέν ἀλλοτριώθηκε ὅμως τότε ἡ ἑλληνική αὐτοσυνειδησία καί ἑτερότητα ἀπό τέτοιες προσλήψεις. Ἡ ἀλλοτρίωση κυριάρχησε μόνο στό ἑλλαδικό κρατίδιο, ὅπου ἡ ἑλληνικότητα βιώθηκε (και βιώνεται) σάν ἐξουθενωτική μειονεξία, ἀφοῦ μιά ξιπασμένη διανόηση πότισε (καί ποτίζει) αὐτόν τόν λαό, ὥς τό μεδούλι, μέ τή βεβαιότητα ὅτι εἶναι δεύτερος, καθυστερημένος, ὑπανάπτυκτος σέ σύγκριση μέ τά «πεφωτισμένα καί λελαμπρυσμένα τῆς Ἐσπερίας ἔθνη».

Στόν ποντιακό καί μικρασιατικό Ἑλληνισμό —τουλάχιστον σέ περιοχές ἀπό τίς ὁποῖες σώζονται τεκμηριωμένες μαρτυρίες— ἦταν ἀδιανόητο στά ἑλληνικά δημοτικά σχολεῖα νά μήν ὑπάρχουν εἰδικοί δάσκαλοι γιά τή μουσική καί τά γαλλικά. Ὑπῆρχαν ἀκόμα καί γαλλόφωνες ἑλληνικές ἐφημερίδες, τό δέ θέατρο τῆς Τραπεζούντας, ὅπως καί αὐτό τῆς Σμύρνης, συναγωνιζόταν σέ ποιότητα καί ἐπίπεδο τά θέατρα τῶν πρωτευουσῶν τῆς Εὐρώπης. Καί ὅμως αὐτός ὁ δημιουργικός ἐξευρωπαϊσμός δέν ἔθιγε στό παραμικρό τήν ἑλληνική πολιτιστική ἰδιαιτερότητα, τήν καύχηση γιά τήν εὐγένεια καί τήν ἀρχοντιά τῆς ἑλληνικῆς καταγωγῆς. Σέ ἐξόφθαλμη ἀντίθεση μέ τόν ἑλλαδικό Ἑλληνισμό, ὅπου, κάθε βῆμα ἐξευρωπαϊσμοῦ σήμαινε, κατά κανόνα, μίμηση καί πιθηκισμό τῆς Ἐσπερίας, ταπεινωτική ἀλλοτρίωση καί ἀνίατη μιζέρια μειονεξίας. 

Θρηνοῦμε γιά τή Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου ἀλλά δέν υἱοθετοῦμε τόν ρόλο τοῦ θύματος —θά ἦταν ἡ εὔκολη λύση φυγῆς ἀπό τίς ἱστορικές προκλήσεις. Κάθε ἐτήσια σύναξη στή μνήμη τοῦ ποντιακοῦ ὁλοκαυτώματος ὀφείλει νά διαδηλώνει ἀνυποχώρητη ἐμμονή στήν αὐτοσυνείδητη ἑλληνικότητα πού σάρκωσε ὁ ποντιακός Ἑλληνισμός. Ἑλληνικότητα ὄχι συναισθηματική, ἰδεολογική καί ρητορική, ὄχι φτήνεια δημαγωγίας καί ἐθνικιστικῆς καπηλείας. Ἐμμονή στήν ταυτότητα πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων. Δηλαδή, στή διαχρονική ἑνότητα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας. Στήν πρωτογενή ἑλληνική ταυτότητα τῆς πολιτικῆς ὡς κοινοῦ ἀθλήματος σχέσεων κοινωνίας. Στήν ἑλληνική ἐμμονή σέ μεταφυσικό ἄξονα νοήματος τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης καί συνύπαρξης, στή βεβαιότητα ὅτι τό κατόρθωμα τῆς δημοκρατίας εἶναι ἀνέφικτο χωρίς ἔμπρακτο σέβας τοῦ «ἱεροῦ»: δέν γίνεται δημοκρατία χωρίς Παρθενώνα καί Ἁγιά Σοφιά. 

Ὁ ποντιακός Ἑλληνισμός μᾶς κατέλειπε μέτρα ἀρχοντιᾶς, ἀριστοκρατίας τοῦ ἤθους —τά ψηλαφοῦμε τά μέτρα ἀκόμα καί σέ μόνη τήν αὐτοκυριαρχημένη εὐγένεια τῶν ποντιακῶν χορῶν. Τελώντας ἐτήσια σύναξη στή μνήμη τῆς Γενοκτονίας, αὐτή τήν ἀρχοντιά θέλουμε νά σώζουμε ὡς εὔτολμο πολιτικό αἴτημα. Ἀρκετά πιά γευθήκαμε τήν πίκρα καί τήν ταπείνωση μιᾶς ἑλλαδικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς πού προκλητικά παραθεωρεῖ τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος καί τίς βιωματικές ἱστορικές μας μνῆμες. Βδελυσσόμαστε τούς ἐθνικιστικούς φανατισμούς, τή μισαλλοδοξία, εἴμαστε ἕτοιμοι (καί μάλιστα μέ ἀφελέστατες συχνά ὑπερβολές) νά συγχωρέσουμε τούς αὐτουργούς τῆς γενοκτονίας, νά συνυπάρξουμε μέ τόν γείτονα λαό εἰρηνικά. Ἀλλά εἶναι ἀνυπόφορη ὀδύνη αὐτή ἡ εὐγένεια τοῦ λαϊκοῦ αἰσθήματος νά μεταφράζεται ἀπό τίς πολιτικές ἡγεσίες σέ ἐξωτερική πολιτική ἀναξιοπρέπειας καί ραγιαδισμοῦ.

Δήλωσε μόλις πρό ἡμερῶν ὁ πρωθυπουργός τῆς γείτονος χώρας ὅτι ἡ ἀνέγερση στήν Ἑλλάδα μνημείου γιά τή Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου προσκρούει στήν εὐαισθησία τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ. Καί, γιά ἄλλη μιά φορά, δέν ἀκούσαμε ἀπό ἑλληνικά ἐπίσημα χείλη οὔτε μιά λέξη νηφάλιας καί εὐγενικῆς, ἀλλά μέ ἀξιοπρέπεια καί αὐτοσεβασμό ἀπάντησης. Σέ μέρα ὅπως ἡ σημερινή μνήμης καί ὀδύνης γιά τό φρικιαστικό ὁλοκαύτωμα, τήν ἐξόντωση 353.000 Ἑλλήνων τοῦ Πόντου καί τόν ξεριζωμό ἀπό τήν πατρώα γῆ ἄλλων 500.000 καταδικασμένων στήν ἐξαθλίωση τῆς προσφυγιᾶς, τό νόημα αὐτῆς ἐδῶ τῆς σύναξης δέν μπορεῖ νά εἶναι παρά μόνο μιά ρεαλιστική πολιτική δέσμευση: Ὅτι θά ἀποδοκιμάζουμε πάντοτε μέ τήν ψῆφο μας κάθε πολιτική ἡγεσία, ὁποιασδήποτε ἐπίπλαστης ἤ πραγματικῆς ἰδεολογικῆς ἀπόχρωσης, πού ἐπιδεικτικά παραγνωρίζει τήν εὐαισθησία τοῦ λαοῦ μας γιά τή Γενοκτονία τοῦ ποντιακοῦ καί τοῦ μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Δέν εἶναι νοητό νά ἀνεχόμαστε μιά ἐξωτερική πολιτική πού ἤ χορεύει ζεϊμπέκικο ἤ κουμπαριάζει μέ τήν ἀμετανόητη καί θρασύτατη στίς ἀπαιτήσεις της ἡγεσία ἑνός λαοῦ πού μόνο καυχᾶται γιά τά φρικώδη ἐγκλήματα τῶν πατέρων του. Σχέσεις καλῆς γειτονίας, ναί, φιλία καί συνεργασία ὅπου εἶναι ἐφικτή, ἐπίσης. Ἀλλά, ἐπιτέλους, στή σοβαρή αὐστηρότητα καί στά ἀγέλαστα πρόσωπα τῶν ἡγετῶν τῆς γείτονος ἄς πάψουν οἱ ἕλληνες πολιτικοί νά ἀντιπροσφέρουν πληθωρικές ἐγκαρδιότητες, χασκογελάκια καί φιλοφροσύνες τῆς ἀνάγκης τοῦ ραγιᾶ νά εἶναι ἀρεστός στόν ἀφέντη. Πιθανόν νά εἶναι ἡ Ὑπερδύναμη πού ἐπιτάσσει τήν ἄνευ ὅρων καί χωρίς τό παραμικρό ἀντάλλαγμα ὑπερψήφιση τῆς εἰσόδου στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση ἑνός ἀσιατικοῦ λαοῦ, ἐφιαλτικῆς ὑπανάπτυξης. Ἀλλά εἶναι καί ἀποδεδειγμένο στή διεθνή πρακτική ὅτι ἕνα κράτος πού μόνο ὑποτάσσεται στίς ἐπιταγές τῶν ἰσχυρῶν χωρίς σθένος καί ραχοκοκαλιά ἱστορικῆς καί πολιτιστικῆς αὐτοσυνειδησίας ἀπωθεῖται στό περιθώριο τῶν διεθνῶν σχέσεων, περιφρονημένο ἀπό ὅλους καί ἀνυπόληπτο. 

Ἀπό τή μιά μεριά καθημερινές παραβιάσεις τοῦ ἑλληνικοῦ ἐναέριου χώρου καί τῆς θαλάσσιας ἑλληνικῆς ἐπικράτειας, ὠμές προκλήσεις στή Θράκη καί στίς βραχονησίδες τοῦ Αἰγαίου, ἁλυσιδωτή συνέχεια τῶν ἐγκλημάτων ἐθνοκάθαρσης ἀπό τόν Πόντο στή Μικρασία, καί μετά στήν Ἴμβρο, στήν Τένεδο, στήν Κωνσταντινούπολη, στή Βόρεια Κύπρο. Καί ἀπό τήν ἄλλη μεριά ἡ ἑλληνική κοινωνία νά ζεῖ, χρόνια τώρα, τήν ἀπροκάλυπτη ἰδεολογική τρομοκρατία πού τῆς ἀσκεῖ μιά συντεχνιακή διανόηση δῆθεν «Ἀριστερᾶς» καί δῆθεν «προόδου», στό ὄνομα ἑνός ἐκσυγχρονιστικοῦ τάχα διεθνισμοῦ.

Κατάλοιπο ἀντανακλαστικῶν τοῦ κάποτε μαρξιστικοῦ διεθνισμοῦ, ὁ ἐκσυγχρονιστικός σήμερα διεθνισμός χλευάζει σάν σκοταδισμό καί ἀναχρονισμό κάθε αἴσθηση πατρίδας, κάθε ἀναφορά σέ παράδοση καί πολιτισμό τῶν Ἑλλήνων. Ἑρμηνεύει τήν τουρκική ἐπιθετικότητα σάν περίπου αὐτονόητη ἀντίδραση στόν ἑλληνικό, ὅπως λένε, ἐθνικισμό, στήν ψυχοπαθολογική φοβία τῶν Ἑλλήνων καί στό φάντασμα τῆς καχυποψίας μας: τόν «ἐξ Ἀνατολῶν κίνδυνο», φάντασμα πού τό γεννάει, λένε, ὁ πολεμοκάπηλος ἐθνοκεντρισμός μας.

Μέσα σέ αὐτό τό κλίμα τρομοκρατίας ὅσοι τολμοῦν νά ψελλίσουν ὀδύνη γιά τόν μεθοδικό πνιγμό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στήν Κωνσταντινούπολη, τή συνεχιζόμενη δηλαδή ἐθνοκάθαρση, ἤ γιά τόν συστηματικό ἀφανισμό τῶν μνημείων ἑλληνικῆς συνέχειας στήν κατεχόμενη Κύπρο, ὅσοι προβάλλουν ἀντίρρηση γιά τήν ἀνεξέλεγκτη δράση καί τίς ὠμές προκλήσεις τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου στήν Κομοτηνή ἤ γιά τήν ψηφοθηρική ἐκμετάλλευση τῆς ἐκεῖ μουσουλμανικῆς μειονότητας ἀπό κομματάρχες καί πολιτευτές, διασύρονται στά πρωτοσέλιδα τῶν «προοδευτικῶν» ἐφημερίδων σάν «ἑλληναράδες», ἐθνοκάπηλοι, ρατσιστές.

Τελώντας αὐτή τήν ἐτήσια σύναξη στή μνήμη τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου δίνουμε νόημα στήν ἐθιμική τελετή μόνο ἄν θελήσουμε νά λειτουργήσει ὡς εὔτολμο πολιτικό αἴτημα. Ὡς ἀπαίτηση νά σεβαστεῖ ἡ ἐπαγγελματική πολιτική τίς εὐαισθησίες τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Νά πάψουμε νά ντρεπόμαστε οἱ Ἕλληνες γιά τήν ἄχρωμη, ἄοσμη, καί ἄγευστη ἀπό Ἱστορία καί πολιτισμό ἐξωτερική μας πολιτική. Ὄχι μόνο οἱ ἐνέργειες, ἀλλά καί ὁ λόγος ὁ πολιτικός νά ἀπηχεῖ τόν αὐτοσεβασμό καί τήν ἀξιοπρέπεια τῶν Ἑλλήνων. Νά ἐργασθεῖ μέ σοβαρότητα τό ἑλληνικό κοινοβούλιο ὥστε νά πληθυνθεῖ ὁ ἀριθμός τῶν χωρῶν πού θά ἀναγνωρίσουν μέ ἐπίσημες πράξεις τή γενοκτονία τοῦ ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ. Νά εἶναι ἡ Γενοκτονία, ὁ ἀφανισμός τῆς ἐξωελλαδικῆς οἰκουμενικῆς ἑλληνικότητας, ἄξονας σύνεσης ἀλλά καί τόλμης τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς.

Δύσκολο νά ἀξιολογεῖς τό σημερινό μολύβι σάν χθεσινό χρυσάφι. Στή σημερινή μέρα, κατά συμβολική σύμπτωση, ὁ ρυθμός τῆς Ἑλλάδας, καθορισμένος στανικά ἀπό τά κρατικά τηλεοπτικά κανάλια —δηλαδή ἀπό τήν πολιτική καί πάλι ἡγεσία— συντονίζεται μόνο μέ τήν καφρική εὐτέλεια τοῦ αὐριανοῦ διαγωνισμοῦ τῆς Εurovision. Καί ἐμεῖς ἐδῶ ἐπιμένουμε νά τελοῦμε μνημόσυνο τῆς χαμένης ἀρχοντιᾶς καί εὐγένειας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου.

Μοναδική μας ἐλπίδα ὁ λόγος τοῦ Μακρυγιάννη.

«Ὅτι ἡ τύχη μᾶς ἔχει τούς Ἕλληνες πάντοτε ὀλίγους. Ὅτι ἀρχή καί τέλος, παλαιόθε καί ὥς τώρα, ὅλα τά θερία πολεμοῦν νά μᾶς φᾶνε καί δέν μποροῦν. Τρῶνε ἀπό μᾶς καί μένει καί μαγιά».

Γι’ αὐτή τή μαγιά ἡ ἀποψινή τελετή μας.

19 ΜΑΪΟΥ: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

• Εκδηλώσεις μνήμης Γενοκτονίας Ποντίων 2018: Αναλυτικά το πρόγραμμα της Ένωσης Ποντίων Πειραιώς-Κερατσινίου-Δραπετσώνας
• Το πρόγραμμα της κοινής εκδήλωσης μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων στη Θεσσαλονίκη από ΠΟΕ, ΠΟΠΣ και ΠΟΣΕΠ
• Οι εκδηλώσεις μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων στο Ηράκλειο Κρήτης

Ν. Λυγερός, Αγώνας Αναγνώρισης Τριάδας Γενοκτονιών από την Ολλανδία

πηγή: ιστοσελίδα Νίκου Λυγερού

Η Ολλανδία έρχεται το 2015 στην ομάδα κρατών που προσπαθεί ν΄αναγνωρίσει την Τριάδα Γενοκτονιών, δηλαδή τη Γενοκτονία των Αρμενίων, τη Γενοκτονία των Ασσυρίων και τη Γενοκτονία των Ελλήνων. Έτσι η Ολλανδία ενισχύει την έννοια της Τριάδας Γενοκτονιών που προκαλεί μία αλλαγή φάσης σε αυτή τη διαδικασία διόρθωσης. Ταυτόχρονα η Ολλανδία είναι ένα καλό παράδειγμα της αντίστασης που υπάρχει από την προπαγάνδα του κράτους που συνεχίζει να μην αναγνωρίζει τη Γενοκτονία που έχει διαπράξει η ακολουθία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, των Νεότουρκων και του Κεμάλ. Διότι ακόμα και τώρα προσπαθούν να ακυρώσουν όλες τις προσπάθειες της αναγνώρισης. Βέβαια βασίζονται πάνω στους αδιάφορους και σε όσους νομίζουν ότι κάνουν κάτι, επειδή απλώς είναι σε συλλόγους. Διότι αν δεν είσαι ικανός να λειτουργήσεις αποτελεσματικά, στην ουσία συνεργάζεσαι παθητικά με τον θύτη, αφού ενοχλείς με τη δράση σου τους Δίκαιους που έχουν ως μοναδικό στόχο να παράγουν έργο, για να βοηθήσουν τους αθώους. Οι συνεχιστές της Γενοκτονίας βασίζονται πάνω σε αυτά τα άτομα, για ν΄αναδείξουν το γεγονός ότι δεν έχει γίνει καμία Γενοκτονία. Γι’ αυτόν το λόγο πρέπει ν’ απαλλαγούμε από αυτά για να περάσουμε στην επόμενη φάση. Η Ολλανδία αποδεικνύει χειροπιαστά ότι κάθε ψήφος έχει σημασία και δεν μπορούν να υπάρχουν χωρίς μαχητές, αφού μόνο αυτοί έχουν τα κότσια να πάνε έως το τέλος, χωρίς να γονατίσουν μπροστά στις πιέσεις λόγω ανικανότητας και έλλειψης επαγγελματισμού.

http://www.lygeros.org/articles?n=19189&l=gr

19 Μαΐου, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ: Γενοκτονία Ποντίων, Εκδηλώσεις Μνήμης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Πανελλαδικές εκδηλώσεις για την Γενοκτονία των Ποντίων από την Π.Ο.Ε. σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Εκδηλώσεις μνήμης για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου θα πραγματοποιηθούν την Δευτέρα 19 Μαΐου 2014 από την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (ΠΟΕ), στις 18:30 στην πλατεία Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη και στις 18:30 στην πλατεία Συντάγματος την Αθήνα.

Κεντρικές εκδηλώσεις – Αναλυτικό πρόγραμμα:

Θεσσαλονίκη

Κυριακή 11 Μαΐου: 

10.00: Επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας.

Ομιλία του Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολου Τζιτζικώστα

11.00: Τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο Γενοκτονίας Ποντιακού Ελληνισμού.

Εθελοντική Αιμοδοσία Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Ν.Θεσσαλονίκης

«Δίνω αίμα για το αίμα που χύθηκε»

9.00-13.00: Εθελοντική αιμοδοσία στην Ένωση Ποντίων Πολίχνης (Αθ. Διάκου 26) και στην Ένωση Ποντίων Καλαμαριάς (Πλ. Προσφυγικού Ελληνισμού)

Δευτέρα 19 Μαΐου:

17.00: Ποδηλατοπορεία «Τρέχω για τη ζωή, τρέχω για τη μνήμη»

Ποδηλατοπορεία Μνήμης από τη Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Π.Ο.Ε. με αφετηρία την Είσοδο του Λιμανιού και κατάληξη στην Πλατεία Αγίας Σοφίας.

Κεντρική εκδήλωση Μνήμης στην Πλατεία Αγίας Σοφίας

18.30: Επιμνημόσυνη Δέηση για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, στο μνημείο Γενοκτονίας του Δήμου Θεσσαλονίκης (Πλ. Αγίας Σοφίας) – Κατάθεση Στεφάνου

19.00: Χαιρετισμός Προέδρου της Π.Ο.Ε. Επαμεινώνδα Φαχαντίδη και Προέδρου της ΔΙ.ΣΥ.Π.Ε. Γεωργίου Παρχαρίδη

Ομιλία από τον Δρα Νικόλαο Λυγερό, Στρατηγικό Σύμβουλο

20.00: Πορεία διαμαρτυρίας προς το Τούρκικο Προξενείο και επίδοση Ψηφίσματος

Τρίτη 20 Μαΐου:

Ημερίδα με θέμα την Ποινικοποίηση της άρνησης της Γενοκτονίας

18.30: Ημερίδα στην Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης (Λεωφόρος Νίκης 13) με θέμα “Ποινικοποίηση της άρνησης της Γενοκτονίας – Πρώτη προσέγγιση”

Εισηγητές: Δρ. Νίκος Ζάικος, Επ. Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Δρ. Νίκος Λυγερός, Στρατηγικός σύμβουλος.

Αθήνα:

Κυριακή 11 Μαΐου:

Ι.Ν. Αγ. Διονυσίου Αρεοπαγίτου – Μνημείο Άγνωστου Στρατιώτη

08.00: Επίσημη έπαρση της Εθνικής Σημαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης

11.30: Επιμνημόσυνη Δέηση στον Ι.Ν. Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου

12.00: Ομιλία Θεοφάνη Μαλκίδη, Δρα Κοινωνικών Επιστημών, Μέλους της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη Γενοκτονιών (IAGS), με θέμα: “Μνήμη Γενοκτονίας ή Γενοκτονία της Μνήμης”

13.00: Κατάθεση Στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη

19.30: Επίσημη υποστολή της Εθνικής Σημαίας από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης

Δευτέρα 12 Μαΐου – Παρασκευή 16 Μαΐου: 

Εθελοντική Αιμοδοσία Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Νότιας Ελλάδος και Νήσων«Δίνω αίμα για το αίμα που χύθηκε»

9.00-18.00: Εθελοντική αιμοδοσία στο Νοσοκομείο Άγιος Σάββας (Λεωφ. Αλεξάνδρας 171)

Δευτέρα 12 Μαΐου – Δευτέρα 19 Μαΐου:

Πλατεία Περσεφόνης (Στ. Μετρό Κεραμεικού)

Ενημερωτικά περίπτερα σωματείων Σ.Πο.Σ. Νότιας Ελλάδος και Νήσων της Π.Ο.Ε. στην Πλατεία Περσεφόνης, όπου με οπτικοακουστικά και έντυπα μέσα θα προβάλλεται η ιστορία και ο πολιτισμός των Ελλήνων του Πόντου και η τραγική τους κατάληξη.

Σαββάτο 17 Μαΐου:

ΕΣΗΕΑ – Ημερίδα για την Ποινικοποίηση της άρνησης της Γενοκτονίας

18.30: Ημερίδα με θέμα «Απαγορεύεται η βαρβαρότητα» στην αίθουσα της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών (Ακαδημίας 20)

Εισηγητές: Δρ. Χαΐκ Ντεμογιάν, Διευθυντής Μουσείου Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Έρεβαν, Δρ. Βασίλειος Μεϊχανετσίδης, Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη Γενοκτονιών (IAGS), Δρ. Νίκος Λυγερός, Στρατηγικός σύμβουλος

Κυριακή 18 Μαΐου – Δευτέρα 19 Μαΐου:

Πλατεία Περσεφόνης – Ολονυχτία.

Ολονυχτία στο εκθεσιακό περίπτερο της Ένωσης Ποντιακής Νεολαίας Αττικής.

Κατά το ποντιακό έθιμο, τη νύχτα πριν την ταφή του απολεσθέντος προσώπου, τελείται το «μόνασμα» του νεκρού. Τη δε νύχτα αυτή, των 353.000 γενοκτονημένων Ποντίων…

Δευτέρα 19 Μαΐου:

16.00: Ποδηλατοπορεία «Τρέχω για τη ζωή, τρέχω για τη μνήμη»

Ποδηλατοπορεία Μνήμης από τη Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Π.Ο.Ε. με αφετηρία την Πλατεία Περσεφόνης στον Κεραμεικό και κατάληξη στην Πλατεία Συντάγματος.

18.30: Κεντρική εκδήλωση Μνήμης στο Μνημείο Άγνωστου Στρατιώτη

19.00: Επίσημη αλλαγή Προεδρικής Φρουράς με ευζώνους να είναι ενδεδυμένοι τη φορεσιά του Πόντιου Αντάρτη

Χαιρετισμός Περιφερειάρχη Αττικής Ιωάννη Σγουρού και Προέδρου του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Ν. Ελλάδος και Νήσων της Π.Ο.Ε. Γεωργίου Βαρυθυμιάδη

Ομιλία από τον Δρα Χαΐκ Ντεμογιάν, Γενοκτονολόγο, Διευθυντή του Μουσείου Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Έρεβαν

19.45: Επιμνημόσυνη Δέηση – Κατάθεση στεφάνου – Εθνικός Ύμνος

20.00: Πορεία προς την Πρεσβεία της Τουρκικής Δημοκρατίας και επίδοση Ψηφίσματος

Καλούμε σύσσωμο τον Ποντιακό, και όχι μόνο, Ελληνισμό να δώσει δυναμικό παρόν στις εκδηλώσεις Μνήμης, καθώς το έγκλημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και ο αγώνας για την Διεθνή αναγνώριση αφορά, όπως κάθε μείζον εθνικό θέμα, ολόκληρο τον Ελληνισμό.

http://8apeiro.blogspot.gr/2014/05/2014-19-2014.html

Πηγή: Armenian Community 

Αρχική πηγή: pontos-news.gr

19 ΜΑΪΟΥ: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

 

Κεντρικές εκδηλώσεις Μνήμης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας

Ποδηλατοπορεία Μνήμης - "Τρέχω για τη Ζωή, Τρέχω για τη Μνήμη"

 www.youtube.com/watch?v=GAjjHXgW0kE

Νίκος Λυγερός, Η γενοκτονία ως αυτοκτονία

Η έννοια της γενοκτονίας δεν είναι απλώς μία λέξη για μας, αντιπροσωπεύει ένα απαράδεκτο έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας και ως εκ τούτου πρέπει να μελετηθεί και να ενταχθεί στην παιδεία ενός λαού που μαθαίνει όχι μόνο για την ανθρωπιά, αλλά και πώς πρέπει να αντιμετωπίσει την βαρβαρότητα όταν αυτή συνεχίζει την γενοκτονία της μνήμης, διότι δεν φοβάται κανένα θεσμό όσο δεν υπάρχει η ποινικοποίηση της άρνησης της ύπαρξης της γενοκτονίας. Αλλιώς όπως λέει και ο Albert Camus για τον άνθρωπο δεν αντιλαμβανόμαστε ότι το πιο σημαντικό πρόβλημα της Ανθρωπότητας είναι η αυτοκτονία. Διότι είναι οι άνθρωποι τα θύματα της γενοκτονίας και κανένας άλλος. Καθώς τα παιδιά, οι μικροί άνθρωποι, μαθαίνουν μέσω του σχολείου πώς να γίνουν πιο ανθρώπινα πρέπει να μάθουν και για τις γενοκτονίες που πλήγωσαν την Ανθρωπότητα, επειδή υπήρξαν κοινωνίες που αδιαφόρησαν για το μέλλον της, επειδή η βαρβαρότητα χρησιμοποίησε την αδράνεια των ατόμων. Το έργο του Raphaël Lemkin πρέπει να γίνει ευρύτερα γνωστό και αυτό ειδικά στην Ελλάδα, διότι όλοι ξέρουμε ότι για να εξηγήσει με παραδείγματα τι εννοούσε με την επινόηση της λέξης γενοκτονία, πήρε τα γεγονότα που χαρακτηρίζουν τις γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων, τρεις πληθυσμοί που ζουν ειρηνικά και ελεύθερα στην πατρίδα μας ακόμα και αν δεν υπάρχει θεσμική προστασία όταν βαρβαρότητες καταπιάνονται με αυτούς, προωθώντας τις ιδέες της άρνησης διότι όλα είναι επιτρεπτά διότι κανένας πολιτικός δεν είχε το κουράγιο να πρεσβεύσει το θέμα της ποινικοποίησης για να μην κατηγορηθεί ότι καταπατά την ελεύθερη έκφραση του καθενός. Βέβαια αν ο καθένας καταλάβαινε ότι αυτή η ποινικοποίηση της άρνησης δεν είναι παρά μία ανθρώπινη απαγόρευση της βαρβαρότητας. Δεχόμαστε τις δέκα εντολές που αφορούν στους ανθρώπους αλλά δεν συνειδητοποιούμε ότι τα δικαιώματα της Ανθρωπότητας είναι απαραίτητα. Φαίνονται αφαιρετικά, ιδεαλιστικά και μάλιστα ουτοπικά αλλά ξεχνάμε ότι βλέπουμε με τον ίδιο τρόπο στο παρελθόν και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεχόμαστε την απαγόρευση της αυτοκτονίας λόγω της θρησκείας αλλά δεν αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει συσχετισμός με την έννοια της γενοκτονίας. Η ποινικοποίηση της άρνησης είναι η απαγόρευση της γενοκτονίας, είναι η απαγόρευση της βαρβαρότητας, είναι η προστασία των αθώων που δεν έχουν κανένα τρόπο να αμυνθούν ενάντια στις επιθέσεις και στις πράξεις της βαρβαρότητας. Αν καταφέρουμε να πούμε σε όλους τους ανθρώπους ότι η γενοκτονία δεν είναι μόνο ένα έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας αλλά και η αυτοκτονία της ίδιας, τότε θα μπορέσουμε να πάμε ένα βήμα πιο πέρα στον αγώνα της αναγνώρισης των γενοκτονιών αλλά και της διαδικασίας διόρθωσης η οποία είναι απαραίτητη για την θεραπεία του εγκλήματος κατά της Ανθρωπότητας.

http://www.lygeros.org/articles?n=11917&l=gr

19 Μαΐου: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ την Γενοκτονία των Ποντίων

Εκδηλώσεις μνήμης γενοκτονίας Ποντίων 2012(Pontos Net)

19 Μαΐου: Δεν ξεχνώ

(ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ): ”Αφορμή” ή αλλιώς: όψεις ρατσισμού…

Από το "Πόντος και Αριστερά". Κλίκ εδώ:

”Αφορμή” ή αλλιώς: όψεις ρατσισμού…

***

Δείτε κι   εδώ (Βλ. Αγτζίδης).

Εύξεινος Λέσχη Αθηνών: Πρόσκληση σε εκδήλωση για τη Γενοκτονία

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/05/blog-post_2406.html

Επιστολή προς τους απανταχού Ποντίους: Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ

Η ελληνοτουρκική φιλία είναι πρόσχημα. 
Πραγματικός στόχος: Η δορυφοριοποίηση της Ελλάδας κάτω από τον Νέο –Οθωμανισμό

του Δαμιανού Βασιλειάδη

 Πηγή:http://vripolidis.blogspot.com/2010/05/blog-post_16.html

Υπάρχουν κύκλοι στην Ελλάδα που ισχυρίζονται ότι ο ερχομός του Ερντογάν στην Ελλάδα και η επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου να υποδεχτεί σ’ αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία την πρωτοφανή τουρκική αποστολή, που μοιάζει με μαζική επιδρομή, ήταν λάθος.
΄Εχουν δηλαδή την εντύπωση ότι είναι θέμα εκτίμησης της κατάλληλης ή μη κατάλληλης στιγμής του ερχομού του Ερντογάν και ότι αργότερα, όταν δηλαδή η Ελλάδα θα είχε κάπως ξεπεράσει το οικονομικό πρόβλημα, τότε τα πράγματα θα ήταν πιο ευνοϊκά ή διαφορετικά.
Παραγνωρίζουν όλοι αυτοί οι καλοπροαίρετοι ή κακοπροαίρετοι εκτιμητές ότι δεν πρόκειται με κανένα τρόπο για λάθος. Η στιγμή της έλευσης έγινε σκόπιμα και στην κατάλληλη στιγμή και επαναλαμβάνουμε: Δεν πρόκειται για λάθος.
Όμως στο θέμα ερμηνείας του υπάρχουν διάφορες απόψεις.
Η κυρίαρχη άποψη από τους ανησυχούντες είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται διπλωματικά σε μειονεκτική θέση απ’ όλες τις πλευρές.
Αυτή η εκτίμηση αποτελεί μια τεράστια απάτη. Η επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου γίνηκε γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο και ήταν η κατάλληλη στιγμή, που ο ελληνισμός βρίσκεται σε πλήρη υποχώρηση και αφασία και οι αντιστάσεις σχεδόν μηδενικές.
Παραγνωρίζουν όλοι αυτοί ότι οι ενέργειες του Γιώργου Παπανδρέου εντάσσονται όλες «σε τελευταία ανάλυση», όπως θα έλεγε και ο ΄Ενγκελς, σε ένα καλά επεξεργασμένο στρατηγικό σχέδιο υπαγωγής μας ως δορυφόρου σ’ αυτό που λέγεται Νέο – Οθωμανισμός.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Γιώργος Παπανδρέου εξαπάτησε και παραπλάνησε κατ’ εξακολούθηση τον ελληνικό λαό συνειδητά, πριν από τις εκλογές, για να τις κερδίσει, με σκοπό να μας οδηγήσει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όπως ομολογούν κυβερνητικά στελέχη και στη συνέχεια να εφαρμόσει όλα τα σχέδια που ήταν απαραίτητα για να αποδυναμώσει παντοιοτρόπως την Ελλάδα με τα νομοσχέδια της ελληνοποίησης των μεταναστών, της εφαρμογής του σχεδίου Καλλικράτης, που καντονοποιεί την Ελλάδα, τον αφελληνισμό της παιδείας, για την μετατροπή της σε πολυπολιτισμική και πολυεθνική και τέλος την υπαγωγή της ως δορυφόρου στην Τουρκία, για να μην έχει ο ΄Ελληνας πατριώτης τη δυνατότητα οποιασδήποτε αντίστασης.
Γιατί η φύση του Έλληνα, είναι α ν τ ι σ τ α σ ι α κ ή, όπως είπε και ο ιστορικός Νίκος Σβορώνος πολύ σωστά. Την αφύπνισή της φοβάται η Νέα Τάξη και τα όργανά της εντός Ελλάδας (το μεταπρατικό κεφάλαιο) και εκτός Ελλάδας (το διεθνές κεφάλαιο).
Αυτήν την αντίσταση ανέλαβε ο Γιώργος Παπανδρέου με τα ανδρείκελα της κυβέρνησής του να συντρίψει κατ’ εντολήν των ατλαντικών και υπεραντλαντικών μας «φίλων και συμμάχων», που προωθούν παντοιοτρόπως και τον αφοπλισμό της Ελλάδας, για να είναι εύκολη και ανυπεράσπιστη λεία στην επεκτατική πολιτική τους Τουρκίας και αυτήν την πολιτική ενισχύουν και στηρίζουν συνειδητά ή υποσυνείδητα όσοι συντάσσονται με την πολιτική του.
Ο άνθρωπος, δηλαδή ο Γιώργος Παπανδρέου και η οικογένειά του, τονίζουμε με επίταση, για όποιον θέλει να δει την πραγματικότητα κατάματα, είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία ενός αμερικανόπνευστου σχεδίου, που από την εποχή Σημίτη, για να μην ανατρέξουμε πιο πίσω, μπαίνει σε εφαρμογή. Βλέπε Κύπρος, Αιγαίο, Θράκη, Σκοπιανό, κατάργηση της συμφωνίας Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη κ.λπ.
Εάν θέλει να καταλάβει λοιπόν ο ΄Ελληνας πολίτης (που δεν υποβιβάζει ο ίδιος τον εαυτό του σε Νέο –Ραγιά) και αναρωτιέται εύλογα, γιατί σπεύδει ο Γιώργος Παπανδρέου να εφαρμόσει το γρηγορότερο δυνατό όλα αυτά τα σχέδια που ήταν ήδη επεξεργασμένα από επιτελεία εντός και εκτός Ελλάδας, τότε μόνο αυτή η ερμηνεία υπάρχει, για ότι γίνεται, και καμία άλλη.
Θέλει τώρα που οι περιστάσεις είναι ευνοϊκές, που δεν υπάρχει οργανωμένη αντίσταση και το λαϊκό κίνημα βρίσκεται σε υποχώρηση και σε ήττα, εξαιτίας της προσχώρησης της Αριστεράς στην παγκοσμιοποίηση και την Νέα Τάξη, να προλάβει την εκτέλεση των «εντολών».
Οι ατλαντικοί και υπερατλαντικοί μας «φίλοι και σύμμαχοι», ίσως όχι όλοι, δεν θα είχαν κανένα δισταγμό να βομβαρδίσουν την Ελλάδα και την διαλύσουν, όπως επιδίωξε ο Χίτλερ στο παρελθόν και πρόσφατα στη Γιουγκοσλαβία οι «φίλοι και σύμμαχοι» και να την παραδώσουν στους Τούρκους για ε π ι τ ή ρ η σ η και έ λ ε - γ χ ο. Η εφαρμογή του ιδίου σχεδίου με τη Γιουγκοσλαβία ασφαλώς και δεν ήταν πρόσφορη για τα σχέδιά τους. Δεν τους το επιτρέπουν οι συγκυρίες. Σκέφτηκαν λοιπόν ένα πιο ύπουλο και αποτελεσματικό.
Η Ελλάδα είναι το μόνο έθνος –κράτος στα Βαλκάνια, που απέμεινε και που αντιστέκεται ακόμη στην παγκοσμιοποίηση μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας με τη γνωστή μέθοδο.
Και ας μη θεωρηθεί ότι αυτές οι σκέψεις είναι αποκύημα επιστημονικής φαντασίας. Για τον απλούστατο λόγο ότι το διεθνές κεφάλαιο δεν λογαριάζει τις ανθρώπινες απώλειες, προκειμένου να υπηρετήσει τα άνομά του συμφέροντα. Βλ. Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν κ.λπ. Δεν παίζει κανένα ρόλο μερικά ή πολλά εκατομμύρια να θυσιαστούν στο βωμό του κέρδους. Ποιος αμφιβάλλει γι’ αυτό;
Δεν τους το επέτρεψαν λοιπόν οι συνθήκες, γι’ αυτό αναζήτησαν άλλες μεθόδους, οι οποίες τώρα εφαρμόζονται απαρέγκλιτα.
Αυτόν το ρόλο κλήθηκε να υλοποιήσει ο Γιώργος Παπανδρέου και το αμερικανοθρεμένο και αμερικανοσπουδαγμένο επιτελείο του, όπως συνέβη ακριβώς και στα Σκόπια και τη Γεωργία. Στην ίδια κατηγορία εντάσσεται από τους ατλαντικούς κύκλους της Νέας Τάξης και ο Γιώργος Παπανδρέου με τους τεχνοκράτες επιτελείς του και τους «σοσιαλιστές» υπηρέτες του. Αυτός είναι ο ρόλος που τους ανατέθηκε να επιτελέσουν και τον υλοποιούν κατά γράμμα.
Πρέπει να καταλάβει επιτέλους ο ΄Ελληνας πολίτης ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ο Γκρουέφκσι και ο Σαακασβίλι της Ελλάδας, που στο κάτω κάτω της γραφής εκείνοι σε αντίθεση με τον Γιώργο Παπανδρέου, υπηρετούν έμμεσα τα συμφέροντα της χώρας τους. Τόσο απλά και τόσο ωμά είναι τα πράγματα!
Η υπαγωγή μας ως δορυφόρου στην Τουρκία, ως ακρογωνιαίος λίθος αυτής της στρατηγικής, θεωρείται από τα εξωθεσμικά κέντρα που απεργάζονται το κακό της Ελλάδας ως ο πιο αποτελεσματικός για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε παρέκκλισης από την ατλαντική και υπερατλαντική επικυριαρχία και το σπάσιμο κάθε αντιστασιακής προσπάθειας απελευθέρωσης και εθνικής ανεξαρτησίας. Με τη αγαστή σύμπραξη και των άλλων πολιτικών δυνάμεων που τάσσονται είτε από ιδεολογική σύγχυση είτε από άγνοια στη στρατηγική της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης. Και έχουν το θράσος να την αποκαλούν ιστορική στιγμή.
Τελικά μέσω του αφελληνισμού της παιδείας, της αποσύνθεσής της εδαφικής ακεραιότητας με το σχέδιο Καλλικράτης, του νόμου περί ιθαγενείας, της γενικότερης διάλυσης του εθνικού και κοινωνικού ιστού και της μετατροπής της Ελλάδας σε μια πολυπολιτισμική και πολυεθνική κοινωνία, θα καμφθεί η αντίσταση του ελληνικού λαού (αυτό ελπίζουν και προσδοκούν), ο οποίος εάν δεν εξαφανιστεί, μέσα στις άλλες εθνότητες που θα δημιουργηθούν στο έδαφός της ως χώρος και όχι ως χώρα, δεν θα είναι σε θέση να προβάλει καμία απολύτως αντίσταση στα σχέδια της Νέας Τάξης και της Παγκοσμιοποίησης, την οποία πρεσβεύουν και διακηρύττουν επίσης κύκλοι της ανανεωτικής και εκσυγχρονιστής Αριστεράς, ταυτιζόμενοι απόλυτα με αυτά τα σχέδια της κυβέρνησης Παπανδρέου.
Αυτός είναι ο στρατηγικός στόχος και αυτόν υπηρετεί η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.
Αυτή είναι και η κ α τ ά ρ α των τριών Παπανδρέου, όπως την περιέγραψε πολύ εύστοχα ο καθηγητής Τζέιμς Πέτρας, σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου για μια περίοδο, σε ένα πρόσφατο άρθρο του.

Αγαπητοί Πόντιοι και οι λοιποί Συνέλληνες,
Στα πλαίσια της φαινομενικής «ελληνοτουρκικής φιλίας» υποβαθμίστηκε και θυσιάστηκε από τις ελληνικές κυβερνήσεις, ξεκινώντας από την περίοδο Σημίτη, η προσπάθεια διεθνοποίησης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Η θυσία αυτή αποτελεί πραγματικό πλήγμα σε μια γνήσια «ελληνοτουρκική φιλία», όμως φιλία ανάμεσα στους λαούς και όχι στους δυνάστες και αποτελεί απόδειξη, ότι οι πραγματικότητες που καθορίζουν την υποτιθέμενη «ελληνοτουρκική φιλία» είναι αυτές που αναλύσαμε.
Μία ελάχιστη «αποχρώσα ένδειξη» χειρονομίας της ελληνοτουρκικής φιλίας θα αποτελούσε και ένα συγγνώμη από τον Ερντογάν για τη σφαγή 353.000 Ποντίων. Δεν το ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση δεν το έπραξε η Τουρκική.
Με βάση αυτή την πραγματικότητα θα πρέπει να αναλάβουμε το έργο της διεθνοποίησης της Γενοκτονίας των Ποντίων μόνοι μας, στηριζόμενοι στις δικές μας και μόνο δυνάμεις.
Γι’ αυτό ενωμένοι να πράξουμε το καθήκον μας, αφήνοντας, έστω μόνο σ’ αυτό το κοινό καθήκον πίσω, τις κομματικές μας ταυτότητες και όποιες άλλες αντιπαραθέσεις.

Όλοι στις 19 Μαϊου, ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, στην Πλατεία Συντάγματος, στις 6 μ.μ, για να τιμήσουμε τους νεκρούς μας και να διατρανώσουμε ενωμένοι την απόφασή μας, να αγωνιστούμε για τη διεθνοποίηση της. (Η κύρια εκδήλωση θα γίνει στη Θεσσαλονίκη στις 7 μ.μ.)

(Ινφογνώμων Πολιτικά): Η άλλη Ελλάδα θα είναι εκεί!

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/05/h_16.html

(ΟΥ ΠΑΝΤΟΣ ΠΛΕΙΝ ΕΣ ΠΟΝΤΟΝ): Κεντρικές εκδηλώσεις 19 Μάη για την γενοκτονία, στην Αθήνα

http://vripolidis.blogspot.com/2010/05/19.html

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος & ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Ν.Ελλάδος & Νήσων διοργανώνουν εκδηλώσεις μνήμης στην Αθήνα.

Τετάρτη 19/05/2010 & Κυριακή 23/05/2010.

Αναλυτικά:

Τετάρτη 19/05/2010 στις 18:00 συγκέντρωση στο Σύνταγμα,στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη,με ομιλία από τη βουλευτή του Σουηδικού Κοινοβουλίου κ.Gulan Avci,καθώς & χαιρετισμό & κατάθεση στεφάνου από τον πρόεδρο του Σ.ΠΟ.Σ. Ν.Ελλάδος & νήσων. Μετά την πορεία στις 21:00 θα πραγματοποιηθεί,σε συνεργασία με το δήμο Καλλιθέας,καθιστική εκδήλωση μνήμης με κεριά,μαγιάτικα λουλούδια,λύρες & μοιρολόγια,στο Παμποντιακό ηρώο στην πλατεία Δαβάκη στην Καλλιθέα.

Κυριακή 23/05/2010 στις 12:15 θα πραγματοποιηθεί,σε συνεργασία με τις νομαρχίες Αθηνών,Πειραιά,Αν.Αττικής & Δυτ.Αττικής,δοξολογία,επιμνημόσυνη δέηση & ομιλία από το βουλευτή του Σουηδικού Κοινοβουλίου κ.Νίκο Παπαδόπουλο στον Ι.Ναό Αγ.Διονυσίου Αρεοπαγίτη στο Κολωνάκι & θα ακολουθήσει πορεία & κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη από εκπροσώπους της πολιτείας,ποντιακούς & άλλους φορείς & οργανώσεις.

(Ου παντός πλείν ες Πόντον): ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ, ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΑΙ ΑΣΣΥΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΥΗΔΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

http://vripolidis.blogspot.com/2010/05/blog-post_06.html