Διαστάσεις παίρνει το θέμα της χειροτονίας του Θεοφάνη – Απόπειρα δικαιολογίας

πηγή-φωτό: ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ, 30/7/2023

Του Θεοδώρου Καλμούκου

ΒΟΣΤΩΝΗ. Ο Επίσκοπος Φιλομηλίου Θεοφάνης, νεοχειροτονηθείς από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο στο Φανάρι, την Τρίτη 25 Ιουλίου 2023, και ο οποίος κατά τη διάρκεια της χειροτονίας του ανέγνωσε το Σύμβολο της Πίστεως, δηλαδή το Πιστεύω, με την προσθήκη του filioque, που ως γνωστόν είναι αίρεση για την Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως έγραψε ο «Εθνικός Κήρυκας» στις 27 Ιουλίου 2023, επιχειρεί με γραπτή δήλωσή του να δικαιολογήσει το ολίσθημά του. Σημειώνεται ότι θα αναλάβει τη διαποίμανση των Αλβανόφωνων των Ηνωμένων Πολιτειών.

Υπογραμμίζεται ότι την καταγγελία έκανε επίσημα με ανακοινωθέν της η Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας στο οποίο ανέφερε τα εξής: 

«Πρωτοφανής επιβράβευση υπονομευτού της ενότητος της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας.

Πρωτοφανής επιβεβαίωση της ακαταλληλότητός του να διαποιμάνει Ορθόδοξο ποίμνιο.

Ο Θεοφάνης Κόγιας κατά την κρίσιμη στιγμή τής εις Επίσκοπον χειροτονίας του, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου εν Φαναρίω τη 25η Ιουλίου 2023, απήγγειλε το Σύμβολο της Πίστεως με το filioque.

Από το Γραφείο Τύπου της Ιεράς Συνόδου».

Εν τω μεταξύ, άρχισαν να ακούγονται φωνές και γνώμες θεολόγων που φτάνουν μέχρι του σημείου να κάνουν λόγο για «άκυρη» χειροτονία.

Ο Επίσκοπος Θεοφάνης στη δήλωσή με ημερομηνία 27 Ιουλίου 2023 προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και να αποδώσει το σοβαρό αυτό θεολογικό και κανονικό ολίσθημα σε «συναισθηματική φόρτιση και πολλή φυσική αγωνία».

Στη δήλωσή του αναφέρει τα εξής: «Κυκλοφόρησε χτες επίσημο σχόλιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, σύμφωνα με το οποίο η ταπεινότης μου φέρεται να ‘απήγγειλε το Σύμβολο της Πίστεως με το filioque’.

Επειδή οι αιτιάσεις αυτή τη φορά άπτονται της ακεραιότητος του Ορθόδοξου φρονήματός μου και δεν αφορούν απλώς την προσωπική μου πορεία, αισθάνομαι την ανάγκη και την υποχρέωση ρητώς και κατηγορηματικώς να απαντήσω, ώστε να προλάβω τον διά του ως άνω σχολίου πιθανό σκανδαλισμό του λαού του Θεού.

Εκφράζω την απορία: Αραγε η, λόγω, συναισθηματικής φόρτισης και πολλής φυσικής αγωνίας μου για τα τελούμενα, παροραματική ανάγνωση σημείων της αγγλικής εκδοχής του κειμένου της Αρχιερατικής Ομολογίας κατ’ εκείνη την ιερή ώρα, αποτελεί τάχα απόδειξη δια το ‘ελλιπές’ της Ορθοδοξίας μου; Μη γένοιτο!

Προς ανάπαυση, λοιπόν, και της πλέον ευαίσθητης συνείδησης η οποία και τυχόν να επηρεάσθηκε από την προκατειλημμένη ως άνω αναφορά, δηλώνω προς πάσα κατεύθυνση ότι πιστεύω ακεραίως και αμετακινήτως όλα όσα, οικεία χειρί, υπέγραψα στο επισυναπτόμενο κείμενο της Αρχιερατικής μου Ομολογίας.

Να εύχεσθε, ώστε ‘το Πνεύμα το Αγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των προφητών’ να οδηγεί τα βήματα της αρχιερατικής μου πορείας κατά πάντα και διά πάντα».

Επισημαίνεται ότι στη Λειτουργία και χειροτονία συμμετείχαν ο Μητροπολίτης Πισιδίας Ιώβ και ο νεοεκλεγείς Μητροπολίτης Νέας Ιερσέης Απόστολος.

Υπογραμμίζεται ακόμα ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Εμμανουήλ ήταν συμπροσευχόμενοι εντός του Ιερού Βήματος. Αμφότεροι, δηλαδή Βαρθολομαίος και Εμμανουήλ, αλλά και αρκετοί άλλοι ιεράρχες του Φαναρίου και εκτός αυτού που ήταν παρόντες γνώριζαν την Αγγλική, κατάλαβαν ακριβώς τι είπε ο χειροτονούμενος στο Σύμβολο της Πίστεως, όπως φυσικά και ο χειροτονήσας αρχιερεύς, ο Αμερικής Ελπιδοφόρος, αλλά ουδείς τόλμησε να πει το παραμικρό τόσο κατά την ώρα της χειροτονίας, όσο και έπειτα από αυτή στη διάρκεια των φωτογραφιών και των κερασμάτων.

Αυτόπτες και αυτήκοοι που ήταν παρόντες στην Λειτουργία και χειροτονία του Θεοφάνη Κόγια στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, συμπεριλαμβανομένων και ιεραρχών, πρεσβυτέρων και λαϊκών ανέφεραν στον «Εθνικό Κήρυκα», πως «αυτό δεν ήταν χειροτονία αρχιερέως, αλλά ένας θρησκευτικός θεατρισμός και μάλιστα στο Κέντρο της Ορθοδοξίας», επισημαίνοντας τα γέλια του Ελπιδοφόρου ενώπιον της Ωραίας Πύλης, την παρουσίαση του νεοχειροτονηθέντος στο εκκλησίασμα και την ύψωση του αρχιερατικού εγκολπίου από τον Ελπιδοφόρο.

Η Εκκλησία της Αλβανίας είχε κρούσει εγκαίρως τον κώδωνα του κινδύνου όταν κατέστη γνωστή η εκλογή του Θεοφάνη Κόγια και με επίσημο ανακοινωθέν της το οποίο δημοσίευσε την Τετάρτη 26 Ιουλίου και ο «Εθνικός Κήρυκας» επισήμανε με λεπτομέρειες τον βίο, τις δράσεις και διαδρομές του εκλεγέντος Επισκόπου. Ταυτόχρονα, εξέφρασε και την απορία για «την εμμονή του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου». Αναγραφόταν ακόμα στο ανακοινωθέν πως «ο Αρχιμανδρίτης Θεοφάνης (Arjan) Koja, γνωστός στους Ορθοδόξους της Αλβανίας ως πρωτοστάτης διχαστικών ενεργειών, γεννήθηκε στα Τίρανα το 1966.

Φοίτησε για λίγο στο Ιερατικό Φροντιστήριο του Δυρραχίου και στη συνέχεια μετέβη στη Ρουμανία, όπου χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος.

Επιστρέφοντας στη χώρα, επικεφαλής μιας ομάδας υπερεθνικιστών, την 8η Οκτωβρίου 1995 εκδίωξε, κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, από τον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Κάστρο, στην παλαιά πόλη του Ελμπασάν, τους λειτουργούς της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας».

Η εκλογή έγινε από την Σύνοδο του Φαναρίου στη συνεδρίασή της στις 28 Ιουνίου 2023.

Οι σχέσεις των δύο Εκκλησιών, Αλβανίας και Κωνσταντινουπόλεως, βρίσκονται πλέον σε τροχιά διάρρηξης των δεσμών λόγω της μη αναγνώρισης της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας, αλλά και για τα προσφάτως διαμειφθέντα με την εκλογή και χειροτονία του Θεοφάνη Κόγια τον οποίον ο Ελπιδοφόρος βρήκε, πρότεινε και συνέτεινε στην εκλογή του, πράγμα το οποίο έχει εντείνει ακόμα περισσότερο «το ρήγμα».

Περιληπτικά να πούμε πως η αίρεση του filioque ανάγεται ουσιαστικά στην Τριαδική Πίστη και συγκεκριμένα στην εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος εκ του Πατρός. Η Δύση πρόσθεσε «και εκ του Υιού» -ex filio- εξ ου και filioque, πράγμα το οποίο στάθηκε μία από τις σοβαρότερες αιτίες για το Σχίσμα του 1054 ανάμεσα στην Ορθοδοξία και τον Ρωμαιοκαθολικισμό.

https://www.ekirikas.com/diastaseis-pairnei-to-thema-tis-cheirot/

Από σήμερα Αρχιεπίσκοπος Γέρων Αμερικής ο Αμερικής π. Δημήτριος

Πηγή: ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἀνακοινωθέν (26/11/2015)

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν τακτικήν συνεδρίαν αὐτῆς σήμερον, Πέμπτην, 26ην Νοεμβρίου 2015, πρός ἐξέτασιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων θεμάτων.

Κατ᾿ αὐτήν, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου ἀνύψωσε τήν Ἱεράν Ἀρχιεπισκοπήν Ἀμερικῆς εἰς τήν τάξιν τῶν Γεροντικῶν Ἐπαρχιῶν τοῦ Θρόνου ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ. Δημητρίου, ὅστις καί θά ὀνομάζηται τοὐντεῦθεν Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Γέρων Ἀμερικῆς.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 26ῃ Νοεμβρίου 2015

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

Χριστουγεννιάτικο μήνυμα Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου (2014)

http://www.youtube.com/watch?v=k3d4KfSOUm4

Πασχαλινό μήνυμα 2012 Αρχιεπισκόπου Αμερικής π. Δημητρίου (video)

http://www.youtube.com/watch?v=7HKGWormSgY&feature=plcp&context=C4d648a6VDvjVQa1PpcFMwiaD18Yuvv8jm4VaCFSKjdIEl0vfd-9M%3D

Πηγή: ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Αρχιεπισκοπική Εγκύκλιος για το Αγιον Πάσχα

14 Απριλίου 2012

Ἀρ. Πρωτοκόλλου: 36/12

15 Ἀπριλίου 2012
Ἅγιον Πάσχα
Ἡ Ἑορτή τῶν Ἑορτῶν

Δεῦτε τοῦ καινοῦ τῆς ἀμπέλου γεννήματος,
τῆς θείας εὐφροσύνης, ἐν τῇ εὐσήμῳ ἡμέρᾳ
τῆς ἐγέρσεως, βασιλείας τε Χριστοῦ κοινω-
νήσωμεν, ὑμνοῦντες Αὐτόν, ὡς Θεόν εἰς
τούς αἰῶνας.
Ὕμνος τοῦ Κανόνος τοῦ Ἁγίου Πάσχα

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Προσφιλεῖς Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,

Χριστός Ἀνέστη!

Καθώς συγκεντρωνόμεθα γιά νά γιορτάσουμε αὐτή τήν μεγάλη Ἑορτή Ἑορτῶν ζοῦμε τήν ὑπέρτατη χαρά τοῦ Ἁγίου Πάσχα καί προσφέρουμε δοξολογία στόν Θεό γιά τήν ἀπέραντη χάρη Του καί τό θρίαμβο τοῦ Λυτρωτοῦ μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπί τῶν δυνάμεων τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου. Σέ μιά θαυμάσια φανέρωση τῆς ἀκατανίκητης  δυνάμεώς Του, ὁ Ἀναστάς Κύριός μας θριάμβευσε ἐπί ὅλων ἐκείνων πού διαφθείρουν καί καταστρέφουν τήν ἀνθρώπινη ὑπόστασή μας. Μέσα ἀπό τήν εὐσπλαγχνική θυσία Του καί τήν Ἁγία Ἀνάσταση, μᾶς συμφιλίωσε μέ τόν Δημιουργό μας. Θανάτῳ θάνατον πατήσας καί διαλύοντας τό σκότος τοῦ κακοῦ μέ τό φῶς τῆς ἀληθινῆς ζωῆς, μᾶς ὁδηγεῖ στή σωτηρία καί τήν αἰώνια κοινωνία μέ τόν Θεό.

Τήν ἡμέρα αὐτή πού ἑορτάζουμε τό Ἁγιο Πάσχα δεχόμεθα πλῆθος εὐλογιῶν. Καλούμεθα μέσα ἀπό τόν ὑμνολογικό κανόνα τῆς ἑορτῆς νά  κοινωνήσουμε τοῦ καινοῦ τῆς Ἀμπέλου γεννήματος τῆς θείας εὐφροσύνης καί τῆς Βασιλείας τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ἁγία Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας ἐπιβεβαιώνει ὅτι Ἐκεῖνος, ὡς Ἀληθινή Ἄμπελος, εἶναι ἡ πηγή τῆς ζωῆς. Σ’ Ἐκεῖνον ὀφείλουμε τά πάντα καί τώρα μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἕνωση μαζί Του καί στή δύναμη τῆς Ἀναστάσεώς Του διά τῆς πίστεως.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἔχει εὐλογήσει ἐπίσης μέ τό φῶς τῆς ἀπολύτου ἀληθείας. Τά δεσμά τῆς ἀπάτης καί τῆς πλάνης ἔχουν ὑπερνικηθεῖ ἀπό τήν ἰσχύ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς ἀληθείας. Ψευδεῖς ἰδεολογίες καί φιλοσοφίες καί πονηρές μηχανορραφίες  ἔχουν ἀπαξιωθεῖ καί διαλυθεῖ ἀπό τή λαμπρότητα τῆς θείας σοφίας. Οἱ ἀπάτες αὐτοῦ τοῦ κόσμου τῆς ἁμαρτίας καί τῆς διαφθορᾶς ἔχουν ἐκτεθεῖ σέ ὅλη τήν κακότητά τους χάρις στόν φωτισμό τοῦ νοῦ μας μέ τήν ἱερή, ἁγία καί αἰώνια ἀλήθεια τήν ὁποία ἀπεκάλυψε ὁ Χριστός.

Αὐτές οἱ εὐλογίες, αὐτός ὁ καρπός τοῦ Πάσχα πού παράγεται στίς ζωές μας καθώς ὁ Ἀναστάς Κύριος εὑρίσκεται ἀνάμεσά μας, δέν προορίζονται μόνο γιά μᾶς. Ἀποτελοῦν μαρτυρία τῆς χάριτος καί τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ μέσῳ τῆς λατρείας μας, καί εἶναι εὐλογίες πού καλούμεθα νά μοιρασθοῦμε μέ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα. Μέσα στή χαρά καί τό φῶς αὐτῆς τῆς ἡμέρας, ἡ καρδιά μας γεμίζει μέ τέτοια ἀγαλλίαση ὥστε νά εἶναι ἀδύνατο νά μή μιλήσουμε γιά πράγματα πού ζήσαμε, εἴδαμε καί ἀκούσαμε. Ἡ στάση στή ζωή μας, οἱ λόγοι, οἱ πράξεις μας, καί ἡ ἀνταπόκρισή μας στίς ἀνάγκες τῶν συνανθρώπων μας φανερώνει μιά πηγή δυνάμεως, ἀγάπης καί εἰρήνης. Ἡ ζωή μας ἀποτελεῖ μαρτυρία τοῦ Πάσχα, ἡ ὁποία καθοδηγεῖ ὅλους τούς γύρω μας σέ συνάντηση μέ τόν Ἀναστάντα καί Λυτρωτή Χριστό.

Σέ αὐτή τήν κλητή καί Ἁγία Ἡμέρα, τήν Ἑορτή τοῦ Μεγάλου καί ἱερωτάτου Πάσχα, εὔχομαι σέ σᾶς καί τίς οἰκογένειές σας τό πλήρωμα χαρᾶς καί τῶν εὐλογιῶν πού μᾶς προσφέρει ὁ Θεός διά τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἴθε τό πλήρωμα αὐτό τῆς χαρᾶς νά γεμίζῃ τίς καρδιές σας καί εἴθε τό φῶς τῆς χάριτος καί ἀληθείας νά λάμπῃ στή ζωή σας προσφέροντας σέ ὅλους τήν μαρτυρία τῆς   μεταμορφωτικῆς δυνάμεως της Ἀναστάσεως του Χριστοῦ.

Μέ πατρική ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι ἀγάπη,

† ὁ  Ἀρχιεπίσκοπος  Ἀμερικῆς Δημήτριος

Εγκύκλιος Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Δημητρίου για την Εορτή του Ευαγγελισμού και την Ημέρα Εθνικής Ανεξαρτησίας- 25 Μαρτίου 2012

Πηγή: ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

19 Μαρτίου 2012


Ἀρ. Πρωτοκόλλου: 27/12

25 Μαρτίου 2012

Ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ

Ἡμέρα Ἐθνικῆς Ἀνεξαρτησίας

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Προσφιλεῖς Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,

Ἐπί δύο σχεδόν αἰῶνες ὁ ἑορτασμός μας τῆς Ἡμέρας τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου ὡς Ἑλληνορθοδόξων Χριστιανῶν ἔχει συνδεθεῖ μέ τή μνήμη τῶν ἀγώνων τῶν προγόνων μας στήν Ἑλλάδα γιά ἀνεξαρτησία, ἀγώνων οἱ ὁποῖοι ξεκίνησαν τόν Μάρτιο 1821. Αὐτοί οἱ δύο ἑορτασμοί ἦταν καί συνεχίζουν νά εἶναι πολύ σημαντικοί γιά μᾶς διότι ἀντιπροσωπεύουν τήν βαθειά σύνδεση τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς κληρονομιᾶς μας, τῆς πίστεως καί τῆς ζωῆς, ἡ ὁποία προσφέρει μοναδική μαρτυρία στόν κόσμο.

Ὅταν σκεπτόμεθα καί τιμοῦμε τήν Ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ἔχουμε νά κάνουμε μέ ἕνα ἱερό γεγονός κατά τό ὁποῖο ὁ Θεός ἀπεκάλυψε τήν ἀγάπη Του γιά μᾶς καθώς καί τό θεῖο σχέδιό Του γιά τήν ἀνακαίνιση τῆς ζωῆς καί τῆς κοινωνίας μας μαζί Του. Στόν Εὐαγγελισμό, κατά τρόπο πού προκαλεῖ δέος, ὁ Θεός ἀνήγγειλε στήν Παρθένο Μαρία διά τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ ὅτι θά ἐγεννᾶτο καί θά ἐρχόταν στόν κόσμο μέσῳ ἐκείνης ὡς Θεός καί ἄνθρωπος.

Τό θαυματουργό αὐτό γεγονός στήν ἱστορία τῆς πίστεώς μας εἶναι αὐτό πού ἑορτάζουμε κάθε χρόνο. Ἑορτάζουμε διότι ὁ Εὐαγγελισμός ἀποτελεῖ ταυτοχρόνως ἀρχή καί πραγματοποίηση. Εἶναι ὁ χρόνος καί ὁ τόπος ὅπου ὁ Χριστός ἀνέλαβε νά σώσῃ τήν ἀνθρωπότητα ἀπό τήν ἁμαρτία, τό κακό, τήν ἐνοχή καί τό θάνατο. Ἐπί αἰῶνες, πολλοί ἤλπιζαν ὅτι θά ἐρχόταν ἡ ἡμέρα κατά τήν ὁποία ὁ Θεός θά συνῆπτε νέα διαθήκη μέ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα, διαθήκη χάριτος καί πίστεως. Αὐτό ἀκριβῶς συνέβη τήν Ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ.

Ἡ Ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ συνδέεται, ἐπίσης, καί μέ τόν ἑορτασμό τῆς Ἡμέρας Ἐθνικῆς Ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος ὄχι μόνον λόγῳ τῆς ἡμέρας τῆς 25ης Μαρτίου, ἀλλά μᾶλλον ἐπειδή τό κάθε γεγονός παρουσιάζει σημαντικά θέματα τά ὁποῖα συνδέουν τήν πίστη καί τή ζωή μας, ὅπως καί τήν ταυτότητά μας ὡς Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, μέ τήν Ἑλληνική κληρονομιά μας. Ὁ ἀγώνας γιά ἀνεξαρτησία τῶν πατέρων καί μητέρων μας γεννήθηκε ἀπό τήν ἐπιβεβαίωση τοῦ δικαιώματος τοῦ κάθε ἀνθρώπου γιά ἐλεύθερη βούληση καί ἐκλογή ἑνός δικαιώματος τό ὁποῖο χάρισε ὁ Θεός. Αὐτό, σέ συνδυασμό μέ τήν ἐπιθυμία γιά ἐλευθερία καί αὐτοδιάθεση ἐνέπνευσε τούς Ἕλληνες τό 1821 ν’ ἀναζητήσουν τήν ἀπαλλαγή των ἀπό τήν καταπίεση αἰώνων καί νά ἐπαναδιεκδικήσουν τόν ἔλεγχο τῆς ζωῆς καί τῆς μοίρας των. Ἐπιπλέον, αὐτοί οἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποι γνώριζαν ὅτι ἡ ἀπόφασή των γιά ἀνεξαρτησία σήμαινε μεγάλες θυσίες. Παρ’ ὅλα αὐτά, ἡ θυσία αὐτή ἀποτελοῦσε προσφορά τῆς ζωῆς των χάριν τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἀξιοπρεπείας καί τῆς ἐλευθερίας.

Ὁ ἀγώνας τῶν Ἑλλήνων γιά ἀνεξαρτησία ἀπετέλεσε ἐπίσης ἀρχή καί πραγματοποίηση. Ἦταν ἡ πραγματοποίηση τῆς ἐλπίδος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔζησαν καί πέθαναν ὑπό καθεστώς καταπιέσεως, καί τό ὅραμα τῆς εἰρήνης καί τῆς εὐτυχίας τό ὁποῖο πολλοί ἐπιθυμοῦσαν γιά τά παιδιά καί τούς ἀπογόνους των. Ἀπετέλεσε, ἐπίσης τήν ἀρχή μιᾶς νέας ἐποχῆς, τήν ἀνανέωση ἑνός ἔθνους καί λαοῦ. Διά τοῦ ἀγῶνος δόθηκε ἡ δυνατότητα γιά ἀνοικοδόμηση καί ἀνακαίνιση τῶν κοινοτήτων καί τῆς ζωῆς αὐτῶν, καθώς καί γιά ἐλεύθερη καί ἄφοβη ἐπιβεβαίωση τῆς κληρονομιᾶς των ὡς Ἑλλήνων καί Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Ἡ σχέση αὐτῶν τῶν δύο ἑορτασμῶν τήν Ἡμέρα αὐτή μᾶς δίδει τήν εὐκαιρία νά ἑορτάσουμε τήν Ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί τήν Ἡμέρα τῆς Ἐθνικῆς Ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος μέ τόν κατάλληλο τρόπο. Προτεραιότητά μας εἶναι ἡ προσφορά λατρείας μας στό Θεό καί ἡ ἔκφραση εὐγνωμοσύνης καί δοξολογίας γιά ὅσα μᾶς ἀπεκάλυψε καί γιά τό ὑπέροχο ἔργο Του τῆς σωτηρίας μας διά τοῦ Χριστοῦ. Τόν εὐχαριστοῦμε καί προσφέρουμε τήν εὐλάβειά μας στήν εὐλογημένη Θεοτόκο γιά τήν ἀφοσίωσή της στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἑορτάζουμε τό γεγονός τῆς δημιουργίας μας κατ’ Εἰκόνα Θεοῦ, ἑνός γεγονότος πού εἶχε ὡς συνέπεια τήν δημιουργία μιᾶς ἀνθρωπότητος ἡ ὁποία ἔχει εὐλογηθῇ καί ἁγιασθῇ ἀπό τόν Χριστό ἔτσι ὥστε νά δύναται ν’ ἀποκαταστήσῃ τήν κοινωνία της μέ τόν Θεό διαμέσου τῆς πίστεως.

Πηγή ἐμπνεύσεως ἀποτελεῖ, ἐπίσης, καί ἡ συνειδητοποίηση τῆς ἐλευθερίας καί τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας ἡ ὁποία μᾶς ἀποκαλύπτεται ἀπό τόν Θεό, καί σέ ἀνάμνηση, τιμοῦμε τούς πολλούς ἀνθρώπους πού θυσιάσθηκαν ἔτσι ὥστε νά μποροῦμε σήμερα ἐμεῖς νά χαιρόμεθα μιά ὑπέροχη κληρονομιά ἐλευθερίας καί πίστεως. Αὐτήν ἀκριβῶς τήν κληρονομιά ἑορτάζουμε σήμερα. Τιμοῦμε τούς ἀγῶνες καί τήν ἀνεξαρτησία τῶν προγόνων μας καί ὅλων τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων. Ἐπιβεβαιώνουμε, ἐπίσης, ὅτι ἡ συνειδητοποίησή μας αὐτῆς τῆς ἐλευθερίας καί  τῶν ὑψηλοτέρων ἰδανικῶν τῆς ἀνθρωπότητος προέρχονται ἀπό τόν Θεό. Εἴθε νά συνεχίζουμε νά προσφέρουμε στόν κόσμο, διά τῆς μαρτυρίας πίστεως καί ἀληθείας, τήν ὁλοκλήρωση τήν ὁποία ἀνακαλύπτουμε σ’ Αὐτόν καί τήν ἀπαρχή μιᾶς αἰωνιότητος κοντά Του, αἰωνιότητος πλήρους καί ἀπολύτου ἐλευθερίας, ἀνείπωτης χαρᾶς καί περίσσειας ζωῆς.

Μετά πατρικῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης,

† ὁ ἈρχιεπίσκοποςἈμερικῆς Δημήτριος

Δείτε επίσης: 

Εγκύκλιος Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Δημητρίου για την Παρέλαση της Εθνικής Ανεξαρτησίας - 25 Μαρτίου 2012

Εγκύκλιος Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Δημητρίου για την Παρέλαση της Εθνικής Ανεξαρτησίας - 25 Μαρτίου 2012

Πηγή: Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής

9 Μαρτίου 2012

Ἀριθ. Πρωτοκόλλου: 33/12

25 Μαρτίου 2012

Παρέλαση Ἐθνικῆς Ἀνεξαρτησίας

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῶν Πολιτειῶν Νέας Ὑόρκης, Νέας Ἰερσέης καί Κονέκτικατ.

Προσφιλεῖς μου Ὁμογενεῖς,

Μέ μεγάλη χαρά καί προσδοκία γιά τόν ἑορτασμό τῆς Ἡμέρας Ἐθνικῆς Ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος, σᾶς προσκαλῶ νά συμμετάσχετε στήν ἐτήσια παρέλασή μας ἐπί τῆς 5^ης Λεωφόρου τῆς Νέας Ὑόρκης, ἡ ὁποία θά λάβει χώρα ἐφέτος τήν Κυριακή 25 Μαρτίου. Ἐφέτος μᾶς δίδεται ἡ εὐλογημένη εὐκαιρία νά συνδυάσουμε τόν ἑορτασμό μας τῆς Ἡμέρας τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου μέ τήν παρέλασή μας, προσφέροντας μαρτυρία τῆς ἱστορικῆς συνδέσεως αὐτῶν τῶν δύο ἑορτῶν καί τῆς σημασίας τῆς σχέσεως τῆς κληρονομιᾶς καί πίστεώς μας ὡς Ἑλληνορθοδόξων Χριστιανῶν.

Τήν ἡμέρα αὐτή, θά ἐπιβεβαιώσουμε ὅτι προτεραιότητά μας ἀποτελεῖ ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ καί ἡ προσφορά εὐγνωμοσύνης καί δοξολογίας γιά τό ὑπέροχο ἔργο Του τῆς σωτηρίας μας διά τοῦ Χριστοῦ. Θά ἑορτάσουμε τόν τρόπο κατά τόν ὁποῖο ὁ Χριστός ἐτίμησε καί ἁγίασε τήν ἀνθρώπινη ὑπόστασή μας γενόμενος ὁ Ἴδιος κατά σάρκα ἄνθρωπος, καί θά προσφέρουμε τήν εὐλάβειά μας πρός τήν Θεοτόκο γιά τήν ἀφοσίωσή της στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Θά ἐμπνευσθοῦμε ἀπό τή συνειδητοποίηση τῆς ἐλευθερίας μας ὅπως μᾶς ἀπεκαλύφθη ἀπό τόν Θεό, καί θά τιμήσουμε αὐτούς πού ἀγωνίσθηκαν μέχρι θανάτου καί θυσιάσθηκαν ἔτσι ὥστε νά χαιρόμεθα ἐμεῖς αὐτή τήν ὑπέροχη κληρονομιά ἐλευθερίας καί πίστεως. Θά τιμήσουμε τούς ἀγῶνες τῶν προγόνων μας καί ὅλων τῶν ἀνθρώπων γιά ἀνεξαρτησία, ἐπιβεβαιώνοντας ὅτι ἡ ἐλευθερία εἶναι ἀπαραίτητη πνευματική καί φυσική προϋπόθεση γιά νά ὑπάρξῃ δικαιοσύνη, εἰρήνη, ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια καί ζωή.

Σέ ἀναγνώριση τῆς σημασίας αὐτῆς τῆς ἡμέρας, Ἡμέρας τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί τοῦ ἀγῶνος τοῦ 1821 γιά τήν ἀνεξαρτησία τῆς Ἑλλάδος, καί εὐκαιρίας νά καταθέσουμε τήν μαρτυρία μας διά τῆς παρελάσεως στήν 5^η Λεωφόρο τῆς Νέας Ὑόρκης, σᾶς προσκαλῶ γιά μιά πλήρη συμμετοχή στήν παρέλαση αὐτή τῶν κοινοτήτων, νεολαιῶν καί ὀργανώσεών σας. Θά ἀρχίσουμε τήν ἡμέρα αὐτή μέ τήν προσφορά λατρείας καί δοξολογίας στό Θεό γιά τήν ἐν Χριστῷ σωτηρία μας, γιά τήν ἀνεξαρτησία πού κερδήθηκε τό 1821 ἀπό τούς εὐλογημένους πατέρες καί μητέρες μας, καί γιά τήν κληρονομιά ἐλευθερίας πού ἔχουμε ὡς Ἕλληνες καί Ἀμερικανοί. Θά συνεχίσουμε, δέ, καί ὁλοκληρώσουμε τόν ἑορτασμό τῆς 25^ης Μαρτίου μέ τήν ἐνθουσιώδη παρουσία μας στήν παρέλαση ἐπί τῆς 5^ης Λεωφόρου τῆς Νέας Ὑόρκης. Ἄς διακηρύξουμε δυνατά τήν ἀπέραντη ἀξία τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ γιά τόν σύγχρονο κόσμο.

Μετά πατρικῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης

† ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος

Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος"Ὥς ἄνθρωποι πίστεως, οἱ ὁποῖοι δέν διακατεχόμεθα ἀπό πνεῦμα δειλίας ἀλλά δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφροσύνης (Β΄Τιμ.1:7), στήν ὑπηρεσία τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀνθρωπότητος, θά μπορέσουμε νά ἀντιτάξουμε ἕνα ἠχηρό ΟΧΙ σέ ὁποιοδήποτε ἄτομο ἤ δύναμη ποὐ θά ἐπιχειρήσουν νά καταστρέψουν τήν ζωή ἤ νά καταργήσουν τήν ἐλευθερία μέ σκοπό τήν κυριαρχία"

Πηγή-φωτό: Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής

 ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΟΧΙ - 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011

21 Οκτωβρίου 2011

Ἀριθ. Πρωτ. 194 / 11

28 Ὀκτωβρίου 2011

Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Ἀγαπητοί Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,

Ἡ ἱστορική μνήμη τῆς 28^ης Ὀκτωβρίου 1940, μέ τόν ἐτήσιο ἑορτασμό τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ, ἀποτελεῖ ἐξαιρετική εὐκαιρία γιά νά τιμήσουμε τό θάρρος αὐτῶν πού ὀρθώθηκαν ἀκλόνητοι ἐναντίον τῆς τυραννίας καί νά χαροῦμε τήν ἐλευθερία τήν ὁποία κληρονομήσαμε διά τῆς μεγάλης θυσίας των. Αὐτή εἶναι ἡμέρα μνήμης γιά τούς Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι δέν δέχθηκαν ὑποτασσόμενοι στίς ἀπειλές ἀπολυταρχικῶν καθεστώτων νά βεβηλώσουν τήν ἐλευθερία ἡ ὁποία κερδήθηκε ἀπό παλαιότερες γενεές. Ἡ ἀπάντηση ΟΧΙ στίς ἀπαιτήσεις τῶν τυράννων καί στά καταστροφικά σχέδιά των ὑπῆρξε ἀληθινή καί παραδειγματική πράξη θάρρους γιά ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα. Αὐτή εἶναι, ἐπίσης, ἡμέρα εὐγνωμοσύνης καί εὐχαριστίας. Καλῶς ἐνθυμούμεθα τίς μεγάλες θυσίες αὐτῆς τῆς ἐποχῆς, γεμίζει ἡ καρδιά μας εὐγνωμοσύνη γιά ὅλα ὅσα προσφέρθηκαν χάριν τῶν ἰδεῶν τῆς ἐλευθερίας, τῆς αὐτοδιαθέσεως καί τῆς ἀληθείας. Ἐξακολουθοῦμε κάθε χρόνο νά μνημονεύουμε καί νά δοξάζουμε τούς πατέρες καί τίς μητέρες μας καί νά εὐχαριστοῦμε γιά τίς εὐλογίες τῆς κληρονομιᾶς μας οἱ ὁποῖες γεμίζουν τίς ζωές μας μέ χαρά καί εἰρήνη.

Στό πνεῦμα αὐτό τῆς μνήμης καί εὐγνωμοσύνης, πρέπει ἐπίσης νά ἀναγνωρίσουμε ὅτι ἡ Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ ἀποτελεῖ μεγάλη πρόκληση. Πρόκειται βεβαίως περί προκλήσεως γιά μεγαλύτερη συμμετοχή σέ κοινωνικά θέματα καί γιά ἐπίγνωση, ἔτσι ὥστε νά εἴμεθα σέ θέση νά προσφέρουμε τό καλό καί τό δίκαιο στίς κοινότητες καί στό ἔθνος. Ἀποτελεῖ ἐπίσης πρόκληση γιά τήν διαφύλαξη καί καλλιέργεια μιᾶς ὑπεύθυνης καί ὥριμης κατανοήσεως τῆς ἐννοίας τῆς ἐλευθερίας ὄχι ὅμως εἰς ἀφορμήν τῇ σαρκί, ἀλλά ὡς δυνατότητα ἵνα διά τῆς ἀγάπης δουλεύουμεν ἀλλήλοις (Γαλ. 5:13).

Ἡ πρόκληση τῆς Ἡμέρας τοῦ ΟΧΙ μᾶς καλεῖ ὅλους νά στεκόμεθα ἀκλόνητοι ἔναντι τῆς τυραννίας, νά ἀναγνωρίζουμε τό κακό ἀκόμη καί ὅταν εἴμεθα ἀδύναμοι, νά δείχνουμε θάρρος ἐν μέσῳ καταπιέσεων, νά μαχόμεθα γιά τή δικαιοσύνη καί νά ἀντιμετωπίζουμε τή βία μέ καρδιά καί πνεῦμα εἰρήνης. Ἡ ἀπάντηση ΟΧΙ στίς 28 Ὀκτωβρίου 1940, φανέρωσε τήν ἄρνηση νά θυσιασθοῦν ἰδανικά στό βωμό τῆς εὐκολίας καί νά θυσιασθῇ ἡ κληρονομιά τῆς ἐλευθερίας καί τῆς δημοκρατίας στό βωμό τῆς ἀποφυγῆς δυσκολιῶν. Ἦταν μία σθεναρή καταγγελία τῶν πονηρῶν σχεδίων τά ὁποῖα τροφοδοτοῦσαν μηχανισμούς δυνάμεων διά τῆς καταστροφῆς τῆς  ἀνθρώπινης ζωῆς καί τῶν ἀνθρωπίνων κοινοτήτων. Οἱ Ἕλληνες τοῦ ΟΧΙ ἔδωσαν παράδειγμα θάρρους καί ἐλπίδος πού μᾶς ἐμπνέει νά γνωρίζουμε αὐτό τό ὁποῖο μᾶς ἀπελευθερώνει καί νά προσφέρουμε αὐτή τή διαβεβαίωση σ’ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα.

Τό πράττουμε αὐτό τιμῶντας τήν Ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ καί ἀποδεχόμενοι τήν πρόκληση πού αὐτή μᾶς προσφέρει. Ὅταν στεκόμεθα ἀκλόνητοι μάρτυρες τῆς κληρονομιᾶς μας, ἑδραιωμένοι στήν ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας στόν Θεό, θά εἴμεθα σέ θέση νά ἀντιμετωπίσουμε τό κακό μέ θάρρος τό ὁποῖο ἀποκαλύπτει Ἐκεῖνον ὁ Ὁποῖος νίκησε τήν ἁμαρτία καί τόν θάνατο καί προσφέρει βεβαιότητα ζωῆς. Ὥς ἄνθρωποι πίστεως, οἱ ὁποῖοι δέν διακατεχόμεθα ἀπό πνεῦμα δειλίας ἀλλά δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφροσύνης (Β΄Τιμ.1:7), στήν ὑπηρεσία τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀνθρωπότητος, θά μπορέσουμε νά ἀντιτάξουμε ἕνα ἠχηρό ΟΧΙ σέ ὁποιοδήποτε ἄτομο ἤ δύναμη ποὐ θά ἐπιχειρήσουν νά καταστρέψουν τήν ζωή ἤ νά καταργήσουν τήν ἐλευθερία μέ σκοπό τήν κυριαρχία. Ἀποδεχόμενοι αὐτή τήν πρόκληση, θά συνεχίσουμε νά ὑποστηρίζουμε τήν κάλυψη τῶν ἀναγκῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι στεροῦνται τῆς ἐλευθερίας ἤ τῶν δικαιωμάτων νά ἀναπτύξουν ποιότητα καί ἀσφάλεια ζωῆς ἡ ὁποία ἁρμόζει σ’ ὅλα τά ἀνθρώπινα ὄντα.

Αὐτή τήν ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ, προσκαλῶ ὅλους τούς πιστούς ἀνά τήν Ἀμερική, ὅλους ἐμᾶς οἱ ὁποῖοι εἴμεθα δικαιοῦχοι αὐτῆς τῆς κληρονομιᾶς τῆς ἐλευθερίας καί τοῦ θάρρους καθώς καί τῆς βαθειᾶς πίστεως καί θυσίας, νά τιμήσουμε τίς θαρραλέες πράξεις τοῦ παρελθόντος μας καί ν’ ἀποδεχθοῦμε τήν πρόκληση αὐτῆς τῆς ἡμέρας γιά τό μέλλον μας. Μέ πίστη καί ἀλήθεια καί μέ τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ, ἄς σταθοῦμε ἀκλόνητοι ὡς μάρτυρες τῆς ἀγάπης ἡ ὁποία ὑπερνικᾶ τό κακό, τῆς δικαιοσύνης ἡ ὁποία ἐπικυρώνει τό καλό καί τῆς εἰρήνης ἡ ὁποία μᾶς δίδει ἐλπίδα κάτω ἀπό ὁποιεσδήποτε συνθῆκες ζωῆς ἀπό τό παρόν ἕως τήν αἰωνιότητα.

Μέ πατρική ἐν Χριστῷ ἀγάπη,

† ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος