ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣ, ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΥΛΩΝΕΣ ΤΟΥ "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙΝ"

Την "εκκλησία του Χριστού" πρέπει νομίζω να την χαρακτηρίζουν τρία βασικά πράγματα: α) το κήρυγμα, β) η προφητεία και γ) η διακονία.  

Το κήρυγμα του Ευαγγελίου του Αναστάντος Χριστού, η προφητεία  για την επιστροφή του Κυρίου και για την μέλλουσα Βασιλεία του Θεού και η  διακονία των συνανθρώπων μας, ειδικά των πιο αναγκεμένων.

Κώστας Αγόρας

[πηγή]

Ένας θεολογικός αφορισμός του Κώστα Αγόρα

Όλα τελούν υπό εσχατολογική εκκρεμότητα.

[Κώστας Αγόρας]

Κώστας Αγόρας, [Περί προσώπου και έργου]

φωτογραφία: Απείρανθος / Γ.Μ.Β., 2024

1. Άλλο το "έργο" του προσώπου (καλό ή/και προβληματικό), και άλλο το "πρόσωπο" το ίδιο. Το "πρόσωπο" ως τέτοιο δεν εξαντλείται ποτέ στο "έργο" του. Παραμένει πάντα πίσω από το "έργο" (ως φυσική του προϋπόθεση) αλλά και επέκεινα του "έργου" (ως υπερβατική του προϋπόθεση). Ας σημειωθεί επίσης ότι στο "έργο", από τη μια το πρόσωπο αποκαλύπτεται κατά κάποιον τρόπο προς τα έξω, προς τους άλλους, αλλά ταυτόχρονα και συγκαλύπτεται.

2. Ο βιολογικός θάνατος, η "εκδημία", είναι κάτι το απόλυτα παράδοξο για το "πρόσωπο"  του ανθρώπου. Ανήκει στο μυστήριο του . 'Όχι απλά στη "φαινομενολογία" του.

Αυτά είναι που πρέπει καταρχάς να μας απασχολούν τώρα∙ και να στεκόμαστε με συστολή για το "πρόσωπο" και την περιπέτειά του (εκδημία). Ας αφήσουμε προσώρας στην άκρη το "έργο" του, το εν λόγω έργο.

Επιμένω σε αυτό γιατί δεν μου αρέσουν οι  αναγωγισμοί  (δηλ. η αναγωγή από το έργο και τις ιδέες που εκφράζονται, στο πρόσωπο). Αναγωγισμοί, είτε για να "λιβανίσουμε" το ίδιο το πρόσωπο (μέσω του έργου,), είτε αντίστροφα για να το "θάψουμε" .

Αν λοιπόν "πρόσωπο" σημαίνει σχέση προς (τους άλλους) -μέσω του "έργου" εν προκειμένω- σημαίνει επίσης και υπερβατικότητα έναντι (των άλλων).

Κώστας Αγόρας 

Ανθολόγιον 300: Κώστας Αγόρας [Περί αλήθειας]

Είναι επίπονο αλλά τιμημένο να αγωνίζεσαι για όλο και μεγαλύτερη αλήθεια.

Κώστας Αγόρας

***

Δεν λέω να αγωνίζεσαι για την "αλήθεια" έτσι απλά. Διότι η αλήθεια για μας, ιστορικά όντα, είναι "ορίζοντας", εσχατολογικός μάλιστα. Προτιμώ λοιπόν να λέω να αγωνίζεσαι για "όλο και μεγαλύτερη αλήθεια". Ο αγώνας αυτός είναι μια "δυναμική" στην Ιστορία (μια δυναμική ζωής κατά τη γνώμη μου).

Κώστας Αγόρας

[πηγή]

ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

(για τους χριστιανούς φίλους, κάθε παράδοσης)

Απορία μεγάλη έχω στα «εκκλησιαστικά πράγματα». Πολύς θεσμός, τυπολατρία, ιεροπρέπεια, βυζαντινή μεγαλοπρέπεια ή άλλη (ανάλογα με την παράδοση, ανατολική ή δυτική), πολλά πνευματικά, ασκητικά και "Χριστός"; Άντε βρες τον!

Εννοώ "Χριστός σε προσωπική σχέση μαζί του". Όχι απλά τυπικά, αξιωματικά "Χριστός", όπως λέμε στις εικόνες που τις λιβανίζουμε και στα τέμπλα (ή στα αγάλματα).

Εδώ νομίζω ότι κάναμε ένα λάθος, χοντρό λάθος. Ξεχάσαμε ότι το Πνεύμα του Αναστημένου κατέρχεται επάνω στον καθένα μας (επί πάσαν σάρκα) και με τον τρόπο αυτό ο Παράκλητος εσωτερικεύει στον καθένα μας προσωπικά τον Αναστημένο Χριστό. Έτσι η σχέση μας με τον Χριστό είναι εσωτερική και άμεση (εν Πνεύματι Αγίω - δηλ. «ενοίκηση-inhabitatio» του Αναστημένου εν ημίν) - και βεβαίως δεν χρειάζεται κανενός είδους Μεσιτεία.

Και ακριβώς λοιπόν επειδή είναι τέτοια, δηλ. "αγιοπνευματική ενοίκηση του Αναστημένου εν ημίν" συγκροτούμε με τη σειρά μας μεταξύ μας "κοινωνία και κοινότητα Χριστού" δηλ. αυτό που θα πει "Εκκλησία".

Η "εκκλησία" είναι το αποτέλεσμα της αγιοπνευματικής "ενοίκησής" Του σε μας. Δεν είναι το προαπαιτούμενο μέσον για την "ενοίκηση" αυτή. Εμείς φοβάμαι πως τα έχουμε αντιστρέψει.

Πρώτα λοιπόν είναι η αγιοπνευματική εσωτερίκευση του Αναστημένου μέσα μας (ενοίκηση) και σαν συνέπεια αυτού είναι η μεταξύ των πιστών του Χριστού κοινωνία.

Μήπως να σκεφτούμε λίγο περισσότερο;

Μακάρι ο καθένας μας να νοιώσει βαθιά ότι ο πιο κοντινός του, ο πιο εσωτερικός του, ο πιο δικός του, είναι ο αναστημένος Χριστός!

Κώστας Αγόρας

[πηγή]

Ανθολόγιον 299: Κώστας Αγόρας

Το "θρησκεύειν" είναι ταυτοτικό ή και ψυχολογικό. Το "πιστεύειν" στον Ιησού Χριστό είναι υπαρξιακό και σχεσιακό.

Κώστας Αγόρας

[πηγή]

Ανθολόγιον 298: Κώστας Αγόρας [Περί πιστών και θεολόγων]

Όποια αντίληψη και να έχουμε για τα πράγματα, πιστοί και θεολόγοι, είναι προληπτική, εσχατολογικά προληπτική. Και συνεπώς ισχύει μόνο άχρι καιρού (παρουσίας εσχάτων). Εκεί μόνο θα ξεχωρίσουν τα στάχυα από τα ζιζάνια.

Κώστας Αγόρας

Ανθολόγιον 289: Κώστας Αγόρας [Περί Ιστορίας]

Άλλο "Ιστορία" που σημαίνει Ελευθερία, Ενδεχομενικότητα, Ιστορικότητα και άλλο απλή "Χρονική Διάρκεια" που σημαίνει Χρονικότητα.

Κώστας Αγόρας

[πηγή]

***

[update: 19/8/2023]

Η "χρονικότητα" (χρόνος) αναφέρεται στην κτιστότητα (=κτιστός) του ανθρώπου. Αλλά η "ιστορικότητα" (ιστορία) αναφέρεται στην προσωπότητα (=πρόσωπο) του ανθρώπου.

Ο άνθρωπος έχει το παράδοξο να είναι φύσει κτιστός (έγχρονος) αλλά και κλήσει προσωπικός (ιστορικός).

Επειδή είμαστε φύσει  κτιστοί, πεπερασμένοι (=χρονικότητα) αλλά κλήσει προσωπικοί (=ιστορικότητα) γι'  αυτό κουτσαίνουμε.

Κώστας Αγόρας

***

Δείτε και το βιβλίο του Κώστα Αγόρα, Ο διανοιγμένος άνθρωπος, εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2017.

Ανθολόγιον 286: Κώστας Αγόρας, Περί πίστεως

Υπαρξιακά η "πίστη" μεταφράζεται σε "αφήγημα" και "νόημα ύπαρξης".

Θεολογικά μεταφράζεται σε "απάντηση στην Αποκάλυψη του Θεού".

Κώστας Αγόρας

[πηγή]

Ανθολόγιον 269: Κώστας Αγόρας, Περί αγάπης

Την αγάπη δεν τη χρωστάμε, την προσφέρουμε. Την ευγνωμοσύνη όμως τη χρωστάμε.

Κώστας Αγόρας

[πηγή]

Περί ταυτότητας*

Εντάξει, η ελληνική ταυτότητα είναι «μεταπρατική και νόθα» κατά την εύστοχη διατύπωση του Θ. Ι. Ζιάκα. Ωστόσο παντού μπορεί να συναντήσει κανείς τα πάντα. Η μεταμοντερνιστική Βουλγάτα φέρνει μαζί της τον σχετικισμό και τον μηδενισμό. [Πρόσφατο παράδειγμα από την καθημερινότητα: ανάγωγη κυρία εξ Ολλανδίας μετά του συζύγου της απαίτησε να μπει μαζί μας στον ανελκυστήρα (κόντρα στα υγειονομικά πρωτόκολλα) και μάλιστα άνευ μάσκας! Αναγκαστήκαμε να βγούμε από το ασανσέρ. Λεπτομέρεια: πίσω ακριβώς από το ζευγάρι των Ολλανδών περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους δύο συμπολίτες μας τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας].

____________________________

* Σχόλιο σε δημοσίευση του κ. Κ. Αγόρα

Γ.Μ.Β.

14/2/2022

[πηγή]