ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

Ἐκ μέρους γὰρ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται. Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου. Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι' ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην. Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (Πρός Κορινθίους A' 13,9-13).

Δευτέρα 30 Ιουνίου 2025

Περί εκπαιδευτικών ΙΙ

Για να καταλάβουν ορισμένοι εξυπνάκηδες τη θεσμική, κοινωνική και οικονομική απαξίωση των εκπαιδευτικών μόλις που χρειάζεται να υπενθυμίσουμε το εξής: το βιβλίο που είναι βασικό εργαλείο για τον εκπαιδευτικό έχει καταστεί είδος πολυτελείας. Οι εκπαιδευτικοί κυριολεκτικά πένονται μη μπορώντας να ανταποκριθούν στις βασικές τους ανάγκες (ατομικές και οικογενειακές). Το λέμε σε όλους τους τόνους και σοβαρολογούμε: για να προμηθευτούμε σε αυτές τις συνθήκες κάποιο βιβλίο θα πρέπει να κόψουμε τον καφέ για μια εβδομάδα! Αυτό είναι κατάντια!

29/6/2025

Γ.Μ.Β.

Περί εκπαιδευτικών

Αφού είναι όλα τόσο ρόδινα για τους εκπαιδευτικούς, όπως αποφαίνονται όλοι οι άσχετοι κουκουλοφόροι του πληκτρολογίου, ερωτάται: γιατί όλοι αυτοί δεν επέλεξαν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού να δουν και λίγο τη γλύκα; Οι εκπαιδευτικοί, όπως αντιστοίχως και οι γιατροί και οι νοσηλευτές είναι ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ και κρατάνε με αυταπάρνηση όρθιο το οικοδόμημα της παιδείας και της υγείας στην Ελλάδα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κι όλα αυτά με 3 και 60. Όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού.

29/6/2025

Γ.Μ.Β.

Κυριακή 29 Ιουνίου 2025

Ανθολόγιον 341: Σπύρος Γιανναράς

(…) Ἀκηδία σημαίνει πὼς εἶμαι τὸ ὑποκείμενο, μαζὶ καὶ τὸ ἀντικείμενο μιᾶς εγκατάλειψης (…)

Σπύρος Γιανναράς, Με ραμμένη φτέρνα, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2023, σελ. 236

Παρασκευή 27 Ιουνίου 2025

Ένας είναι ο Μαργαρίτης!

Για το γινάτι του γνωστού προφέσορα που, προφανώς λόγω συνωνυμίας, ετόλμησε να αποκαλέσει τον μέγιστο Γιώργο Μαργαρίτη "σκυλά"! Φρίξον ήλιε! Ε, όχι και "σκυλάς" ο Γιώργος Μαργαρίτης με την αυθεντική, κρυστάλλινη, αψεγάδιαστη, βαθιά λαϊκή, βυζαντινή σχεδόν, φωνή του!

Μιλάμε για "εκκλησιαστικό έγκλημα" για να θυμηθούμε τον αείμνηστο δάσκαλο μας Παναγιώτη Χριστινάκη. Apropos, αξίζει να υπενθυμίσουμε τον ορισμό του εκκλησιαστικού εγκλήματος υπό Π. Χριστινάκη (παραθέτω από μνήμης από τις παραδόσεις Κανονικού Δικαίου / Ειδικό Μέρος, ακαδημαϊκό έτος 1990-91): "Εκκλησιαστικό έγκλημα είναι πράξις άδικος καταλογιστή στον πράξαντα τιμωρουμένη υπό των εκκλησιαστικών διατάξεων".

18/6/2025

Γ.Μ.Β.

https://youtu.be/-f6vHluRecU?si=RQ5TIX5wfkIrKgnO

Τουπίκλην δευτερεύον

Το δευτερεύον είναι απαραίτητο.

Ηράκλειο Κρήτης 24/6/2025

Γ.Μ.Β.

[πηγή]

Ν. Γ. ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ, ΜΗΤΕΡΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ἡ ὀμορφιὰ τοῦ πραγματικοῦ, μονάχα σὲ ὅσους τὸ ὑπομένουν ἀποκαλύπτεται. Ὀμορφιὰ δὲν εἶναι ὁ ἔρωτας τοῦ προικισμένου προσώπου· εἶναι ἡ ἐγκαρτέρηση δίπλα, κοντὰ σ' αὐτὸ ποὺ δὲν εἶσαι.

Ν. Γ. Πεντζίκης, Μητέρα Θεσσαλονίκη, ζ' έκδοση, εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 2008, σελ. 131.

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς χρειάζεται...

Τοῦτο σᾶς λέγω πάλιν καὶ σᾶς παραγγέλλω: κἂν ὁ οὐρανὸς νὰ κατέβη κάτω κἂν ἡ γῆ νὰ ἀνέβη ἀπάνω κἂν ὅλος ὁ κόσμος νὰ χαλάση καθὼς μέλλει νὰ χαλάση σήμερον αὔριον, νὰ μὴ σᾶς μέλη τί ἔχει νὰ κάμη ὁ Θεός. Τὸ κορμὶ ἂς σᾶς τὸ καύσουν, ἂς σᾶς τὸ τηγανίσουν, τὰ πράγματά σας ἂς σᾶς τὰ πάρουν, μὴ σᾶς μέλη, δῶστε τα, δὲν εἶναι ἐδικά σας. Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς χρειάζεται. Ἐτοῦτα τὰ δύο ὅλος ὁ κόσμος νὰ πέση, δὲν ἠμπορεῖ νὰ σᾶς τὰ πάρη, ἔξω ἂν τύχη καὶ τὰ δώσετε μὲ τὸ θέλημά σας. Αὐτὰ τὰ δύο νὰ τὰ φυλάγετε νὰ μὴν τύχη καὶ τὰ χάσετε.

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, Διδαχὴ Γ' (ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἰωάννη Β. Μενούνου, Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Διδαχὲς καὶ Βιογραφία, ἐκδόσεις Ἀκρίτας, ζ' ἔκδοση, Ἀθήνα 2004, σελ.154)

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ, ΠΕΡΙ "ΕΙΔΙΚΩΝ"

Τοῦτο εἶναι τὸ δρᾶμα τῆς ἐποχῆς μας: ὅτι ἡ πρόοδος της δὲν βρίσκεται στὰ χέρια τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ τῶν εἰδικῶν, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι πνευματικοὶ ἄνθρωποι.

Κωνσταντίνος Τσάτσος, Ἀφορισμοὶ καὶ διαλογισμοί, τέταρτη σειρά, εκδ. Βιβλ. τῆς Ἑστίας, Ἀθήνα 1972, σελ. 92.