Σκευή

Η σκέψη για να συγκροτηθεί, να αποτυπωθεί και να παγιωθεί εν γένει προϋποθέτει σκευή ισχυρή (γνωστική και αναγνωστική), μέγιστο μόχθο πνευματικό και μετοχή προσωπική – όχι μόχλευση τύπου ΤΝ. Άλλο είναι η ουσία και άλλο η ευκολία που απολήγει στην ακηδία, τη φυγοπονία και την οιονεί λοβοτομή εν τέλει.

26/2/2026

Γ.Μ.Β.

Ανθολόγιον 357: George Steiner

 

(…) Οι άνθρωποι που δημιουργούν δεν ξέρουν ούτε πως ούτε γιατί δημιουργούν. Τι είναι αυτό που πυροδοτεί τη μεγάλη δημιουργία; Δεν γνωρίζω την απάντηση. Ο Θεός να μας φυλάει απ’ τη χυδαιότητα της νευροφυσιολογίας πάνω σ’ αυτό το θέμα· δεν είναι οι βιολόγοι αυτοί που θα μας εξηγήσουν μέσα απ’ το παιχνίδι των συνάψεων, από που έρχεται η έκλαμψη, ο κεραυνός της δημιουργίας. (…)

Τζωρτζ Στάινερ – Λωρ Αντλέρ, Ένα μακρύ Σάββατο: συζητήσεις, μετάφραση: Θάνος Σαμαρτζής, εκδόσεις Δώμα, Αθήνα 2022, σελ. 95-96.

https://vardavas.wordpress.com/2022/12/27/george-steiner-sabb/

Μάσκες, Το καράβι του νότου

Μάσκες, Το καράβι του νότου

https://www.youtube.com/watch?v=GSRjHZeHgws&list=RDGSRjHZeHgws&start_radio=1

Εκδήλωση του περιοδικού "ΣΥΝΑΞΗ" με θέμα "Εκκλησία και Μεταπολίτευση" το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026 στην Αθήνα

 

Η Σύναξη έχει την χαρά να σας προσκαλέσει στην συζήτηση του αφιερώματός της "Εκκλησία και Μεταπολίτευση" το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026, ώρα 11:00, στο ξενοδοχείο "Κάραβελ" (Παγκράτι, Αθήνα).


Ομιλητές:
Γαβριήλ, Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας
Όλγα Νικολαΐδου, ψυχοθεραπεύτρια
Δημήτρης Σεβαστάκης, καθηγητής ΕΜΠ


Συντονιστής: Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, αρχισυντάκτης της Σύναξης

Ανθολόγιον 356: Άγιος Σωφρόνιος του Essex

 

Η απελπισία είναι η απώλεια της συνειδήσεως ότι ο Θεός θέλει να μας δώσει την αιώνια ζωή. Ο κόσμος ζει στην απελπισία. Οι άνθρωποι έχουν καταδικάσει οι ίδιοι τον εαυτό τους στο θάνατο. Πρέπει να παλέψουμε σώμα προς σώμα με την ακηδία.

Άγιος Σωφρόνιος του Essex, Περί πνεύματος και ζωής, εκδόσεις Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ, Essex 1995, σελ. 22.

Μουσικόραμα 109: Eric Carmen

Hungry Eyes · Eric Carmen

Ανθολόγιον 355: π. Μιχαήλ Καρδαμάκης

[...] Είναι ο άνθρωπος, που στην αλογία του, χωρίζει τον κόσμο από τον Θεό, και είναι ο άνθρωπος ο λόγος του Λόγου, που επαναφέρει τον κόσμο στο Θεό. Και είναι η Λειτουργία, ως έργο των πιστών ή μάλλον ως συνεργία των πιστών με το Θεό, που αποκαθιστά τον κόσμο, δυνάμει της Ενανθρωπήσεως, ως κτίση ή φύση, στην προπτωτική κατάσταση του, γίνεται και κόσμος, καλός ή ωραίος, ο ίδιος κόσμημα, αποκάλυψη του γλυκασμού του κάλλους και της αγάπης. [...]

π. Μιχαήλ Καρδαμάκης, Μετάληψις πυρός: Λειτουργία και Ευχαριστία της Εκκλησίας, εκδόσεις Εν πλώ, Αθήνα 2009, σελ. 50.